The politics of pleasure – The digital story of the nativity

Enjoy the next Youtube film, before I spoil your appetite:
[youtube:http://www.youtube.com/watch?v=GkHNNPM7pJA]
Enjoyed it? I did, it is funny and well made. The thing with ‘avoid Romans’ and Facebook’s Farmville made me smile anyway. But, to spoil your appetite now, there is something political hidden as well.

Note that apparently Nazareth and Bethlehem are part of ‘Israel’ and that in the search list of the search engine Israel appears and not Palestine. I’m sure some people would say they are part of ‘Palestine’ (in particular Bethlehem because that is part of the Westbank (1967) but also of course the area of Nazareth is contested (1948)) and I think the Bible talks about Palestine as well.(EDIT: See comments below. Indeed the Bible does not mention Palestine, stupid mistake.)

In The Body and the Screen. Theories of Internet Spectatorship, Michele White shows how the technological, visual aspects and contents of websites instruct people how to follow particular rules, how to define themselves and how people can engage these sites. By focusing on the idea of spectatorship she examines how users are rendered and regulated by technologies.The rules and standards of Internet discipline the users. Based upon my own research on Internet practices of Moroccan-Dutch youth, in particular forums avatars of jihadi warriors are forbidden while in others they seem to be the rule. In other forums the possibility of people exchanging private messages is severely restricted (certainly in case of exchanges between men and women). In some of the registration forms on Islam sites people have to fill in their religion and in many cases atheist/secular worldviews but also Hindu and Buddhist are not possible choices. In case of gender it is usually male or female (instead of the other way around which would make more sense alphabetically wise) and certainly not a transgender identity or something like that. Often people can use several avatars but these avatars themselves often reproduce stereotypical images of Muslims, Muslim women, skin colour, bodily aspects of men and women.

White’s book is somewhat disappointing when it comes to the analysis of race and ethnicity but in the introduction she does engage with the ways computer technologies address users as white heterosexual men. In the Youtube film mentioned above the user who made the funny presentation is forced to comply with the Western hegemonic view on the case of Israel/Palestine. It is Israel that is used as the standard and the norm removing all disputes and struggles of Palestinians, effectively rendering them invisible. As such Facebook produces a form of identification with Israel and a disidentification with the cause of the Palestinians. Instead of seeing technology and social media as a-political and neutral whe should ask what kind of identities and hegemonies are produced and reproduced in the way particular sites work? Social media such as Facebook are mediators for users to connect to other people, they set the terms of the interaction and to a certain extent shape the exchange and connections between users. By foregrounding particular identities, hegemonies and politics while marginalizing others, the Internet reproduces geo-political but also racial, gender and sexual privileges while at the very same time for example Facebook’s rhetoric suggests that we can connect worldwide without any social boundaries giving it an empowering and liberating potential. The Internet, as White rightly argues, is an ideologically laden network and the digital story of the nativity is a nice example of that.

8 thoughts on “The politics of pleasure – The digital story of the nativity

  1. Dag Martijn,

    Dat “Palestine” van je was dom, bar en boos. Gebruik nou toch eens je verstand.

    Op de eerste plaats schrijf je niet: “Ik denk dat de Bijbel…” : Zoiets kijk je na.
    En al schrijft de Bijbel “Palestina,” wat dan nog? Dat was de Romeinse naam voor een Romeinse provincie – net zoals de Nederlanden dat toen waren, onder de naam “Gallia Belgica.” En, kunnen de Belgen nu rechten laten gelden op Zeeland, Drenthe, Zwolle?

    Kijk, ik zou ook wel willen dat beide Brabanden onder 1 regering vielen, met de Vlaandrens en Antwerpen en beide Limburgen erbij. Hoor ik je lachen? Nou, ik vind wat jij schrijft ook om te lachen — herstel: Om te huilen. Hou na 2000 jaar nu eens op met die onzin. En laat je niet kennen als een onkundige door het verschil niet te zien tussen Filistijnen en Palestina. Jij bent er weer over begonnen, maak maar eens waar wat ditmaal en vaker zo haastig en bevooroordeeld geschreven hebt.

    Met vriendelijk groet en een dringende roep om akribie!

    VHJM van Neerven,
    VNCcommunicationcounsel

  2. Even scherp blijven, Martijn. Volgens de Bijbel ligt/lag Nazareth in Galilea en Bethlehem in Judea. De (Romeinse) plaatsaanduiding Palestina vind je niet terug en Israël juist wel.

  3. @VHJM doet niets af aan het feit dat het wel contested gebied is en dat facebook slechts één kant van het verhaal in de keuzes opneemt.

    @joram
    je hebt gelijk, was slordig en nu aangepast.

  4. Dag Martijn,

    Ik neem “@joram” ook maar voor mezelf aan. Ja dat was slordig en daarom vroeg ik je niet-slordig (“akribisch”) te zijn. Over Facebook had ik verder niets te zeggen.

    Ik ben het met je eens: Het is betwist gebied ((da’s nauwkeurig Nederlands), beter: het is gebied waar om gevochten wordt. Dat vind ik reden te meer om op mijn woorden te passen, omdat dan en daar woorden een middel in de strijd zijn, zelfs een regelrechte aansporing om verder te vechten. Daar hou ik niet zo van.

    Daarom maakte ik de vergelijking met de woordkeuzes in Nederland en België. Hier is men het vechten al lang voorbij en zijn de woorden onschuldig geworden. Maar dat is natuurlijk ook omdat na alle eeuwen vechten er nu twee Brabanden zijn, twee Limburgen en twee Vlaanderens. Er is zelfs nog een stuk Flandre in Frankrijk waar ook Vlaams gesproken wordt. En wat ik zoal wil leidt tot geen enkele raket of aanslag.

    Betwist gebied en gevechtsgebied zijn al twee verschillende standen van zaken. Vechten en zelfs betwisting kunnen kennelijk voorbij gaan. Ging het daar niet om? Om de blik scherp te stellen? Of moet ik van je aannemen dat de huidige situatie alles bepaalt? Dan is verkeerd spreken over het verleden inderdaad maar een slordigheidje, niet bar en boos maar alleen maar reden om een zinnetje weg te strepen, niets meer.

    Maar wat voor uitzicht is er zonder correct beschreven geschiedenis op een andere toekomst — zoals we die dus met België en Nederland kennen, of ook met Duitsland en Polen, Polen en Rusland en ga zo maar door? Dat zijn historische voorbeelden van aloude gevechtsgebieden waar nu vredig geleefd kan worden. Is dat dat niet de bedoeling? Zijn daar geen lessen te vinden?

    Groet,

    VHJM

    • Tsja het zou mooi zijn als er vrede komt, die is er echter niet en zolang geldt mijn punt. Ik ben waarschijnlijk te cynisch voor je mooie ideaal.

  5. Hallo Martijn,

    Dat is niet cynisch hoor, dat is “gewone” wetenschap: Beschrijven wat is en het daar verder bij laten. Anderen zullen wel actie voeren of iets in elkaar zetten om een beter resultaat te krijgen dan de status quo.
    Maar spaar mij en die anderen dan wel je onwetenschapelijke qualficatie: “Mooi ideaal.” Dat is jouw geloof en wat dit hier betreft dus het geloof, dat oorlog daar het beste is, voor iedereen. Dat werpt ineens een ander licht op al wat je schrijft.
    Ik ben wel benieuwd hoe jij je houdt als de katoesjaas en honderdvijfenvijtigers om je heen inslaan. Van mezelf weet ik het: Been there, done that, no T-shirt, no thanks.

    Blijf me gezond in je realistisch geloof,

    VHJM

  6. Nee, Martijn,

    Dat geloof jij niet. Dat geloof ik graag. En dat maakt jouw bericht nu precies bar en boos.

    Zet nu toch eens je analytische wetenschap aan het werk op je eigen schrijven!

    Zet je geloof aan de kant. Dan hoef je niet meer te geloven, hoe absurd dar ook is.

    Dan zie je het. Makkelijk zat.

    Kwesties van werkelijkheid en waarheid. Als je dat verband niet ziet, lees Harald van Veghel.

    Collegiale groet,

    VHJM

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*
*
Website