De Onschuld der Moslims – In Tien Vragen en Antwoorden I

1. Wat is er gebeurd?
Op 1 juli 2012 werd de film The Innocence of Muslims voor het eerst online gezet. Enkele maanden eerder draaide de film één keer in een theater in Hollywood. De film laat de profeet Mohammed zien als een vrouwengek, religieuze bedrieger en uitvreter; zeg maar de klassieke orientalistische beelden van de profeet en de Arabische man in het algemeen. De trailers van de film werden in het Arabisch vertaald en verspreid door een Egyptisch Amerikaanse blogger en koptische christen Morris Sadek. Op 8 september werd een korte versie uitgezonden op Al-Nas, een Egyptische zender. Op 11 september begonnen de protesten tegen de film in Egypte en Libië.

2. Wie zit er achter de film?
Een man uit Californië maakte deze film ongeveer 14 maanden geleden. Naar verluidt heeft mogelijkerwijze een koptische christen, Nakoula Basseley Nakoula, die zich voordeed als Israeli-Amerikaan, de film gemaakt. Andere koptische christenen zoals Morris Sadek en christelijke activisten zoals Steve Klein hebben de film gesteund. De film is gepromoot op hun Arabische sites en men heeft Terry Jones (die eerder de Quran wilde verbranden) binnengehaald voor de steun. Steve Klein is een militante christelijke activist en voormalig marinier die christelijke militia heeft getraind en protesten leidde tegen abortus klinieken, Mormon tempels en moskeeen. Intussen is het verhaal van de film er niet duidelijker op geworden bijvoorbeeld doordat de cast inmiddels afstand heeft genomen van de film omdat ze misleid zouden zijn. Het is duidelijk dat op sommige momenten in de film de acteurs iets anders zeggen dan je daadwerkelijk hoort. Opvallend is eveneens dat aanvankelijk de naam Sam Bacile de rondte deed, een joodse Israelisch-Amerikaanse makelaar die helemaal niet bestond. Een dergelijke afleiding zal niet toevallig zijn; wilde men bewust de joden in gevaar brengen? Hoewel de betrokken koptische christenen zeker niet staan voor alle koptische christenen, kan hun betrokkenheid waarschijnlijk niet los gezien worden van de jarenlange systematische onderdrukking, discriminatie en mishandeling van Egyptische koptische minderheid onder vorige (door het Westen met geld en wapens gesteunde) regimes. In het Westen lijkt het Mubarak regime nog steeds gezien te worden als beschermer van de kopten, maar niets is minder waar. Zij hebben op z’n minst toegekeken hoe militanten geweld gebruikten tegen hen of wellicht hen zelfs daartoe gestimuleerd. In deze context is het koptisch activisme buiten Egypte gegroeid inclusief militante activisten.

3. Hoe bereikte de film het Midden-Oosten?
De trailer (met twijfelachtige Arabische ondertiteling) is op youtube gezet. Het is waarschijnlijk deze versie die op een gegeven moment door een Egyptische zender, El Nas, is uitgezonden. Khader Abdullah, de presentator, is bekend om zijn opruiende commentaren over liberalen, kopten, secularisten enzovoorts. Andere radicale predikers deden dit daarna nog eens dunnetjes over en uiteindelijk was het alliantie van verschillende Salafis die opriep tot protesten. Volgens de organisator Wesam Abdel Warith was de bedoeling van de protesten om op wettige en vreedzame wijze de beledigingen tegen islam aan de kaak te stellen.

4. Wie demonstreerden er nou eigenlijk?
Het makkelijke antwoord is moslims. Of radicale moslims. Maar dat is toch wat te simpel. De eerste demonstratie in Cairo was een mix van salafis, ultra’s (voetbalhooligans; zij waren het waarschijnlijk die de Amerikaanse vlag omlaag haalden en de zogenaamde Al Qaeda vlag lieten wapperen) en kleine groepen koptische activisten. De situatie in Libië lijkt anders. Daar zouden de protesten wel eens een afleidingsmanoeuvre geweest kunnen zijn voor een geplande aanval waarbij helaas de Amerikaanse ambassadeur een tragische dood is gestorven. De groep die aanvankelijk demonstreerde werd daar vrij snel gevolgd door individuen met zware wapens en raketten. Dat is niet verbazingwekkend; niet alleen is Libië ongeveer verdronken in wapens tijdens de opstand, burgers hebben tijdens de opstand tegen Khadafi ook nog eens allerlei wapenopslagplaatsen van het leger geplunderd. De situatie waarin burgers veel zware wapens hebben is nog steeds niet veranderd en de overheid heeft geen enkele greep op de privé milities. Na Libië en Egypte volgden ook andere landen zoals Jemen, Saoedi-Arabië, Marokko, Somalië, Nigeria, Sudan, Irak, Iran, Pakistan, Bangladesh en de Golfstaten. In de Golfstaten waren de demonstraties meestal vreedzaam.

Zetten we de protesten uit op een kaart zoals The Atlantic deed dan zien we dat de generaliserende koppen zoals ‘moslims boos’, ‘protesten in de moslimwereld’enzovoorts niet helemaal hout snijden. De protesten vinden vooral plaats in het Arabische Midden-Oosten en Noord-Afrika. In India en Indonesië zijn nauwelijks protesten (een stuk of twee totnutoe). Sub-Sahara Afrika, centraal Azië, Zuidoost Azië, Turkije, Rusland, China, de VS en Europa kennen nauwelijks of geen protesten. De vraag is natuurlijk of ze in China überhaupt wel kunnen demonstreren, maar in landen als de VS, Nigeria, Turkije, Ethiopië en binnen de EU kan men dat wel. Wanneer je alle demonstranten totnutoe bij elkaar optelt en ziet dat het in de meeste landen telkens om enkele honderden demonstranten gaat, dan kom je in totaal over de gehele wereld uit op zo’n 12.000 demonstranten, van de 1,2 miljard moslims. Vergelijk dat even met de aantallen van vorig jaar op bijvoorbeeld het Tahrir-plein. Natuurlijk is het wel zo dat gewelddadige aanvallen op de Amerikaanse ambassades en de dood van de Amerikaanse ambassadeur in Libië deze demonstraties een extra zwaar gewicht geven (zie vraag 7).

Protest tegen het geweld in Libië. Foto Ahmed Sanalla

5. Waarom demonstreert men?
Ja, met 12.000 demonstranten zou je kunnen stellen, om 12.000 verschillende redenen. Iedere groep zal ook zo haar eigen redenen hebben. Laten we er vier clusters uitpikken. Allereerst de profeet Mohammed. Antropologe Saba Mahmood stelde zich ten tijde van de Mohammed Cartoons de vraag waarom sommige moslims niet alleen boos waren over de tekeningen, maar deze ook opvatten als een persoonlijke aanval. Zij stelt dat voor veel moslims de profeet Mohammed niet alleen een belangrijke profeet is en een bewonderenswaardig persoon, maar het ideaalbeeld voor een leven als goed mens. Hoe de profeet met vrouwen omging, hoe hij met vijanden omging is een voorbeeld voor het dagelijks leven van velen. Hem belachelijk maken roept dan ook zowel sterke religieuze als persoonlijke gevoelens op. Wil dat zeggen dat die 1,2 miljard – 12.000 dergelijke gevoelens niet hebben? Sommigen misschien, anderen hebben ze wel degelijk. Er is dus meer nodig dan alleen deze verklaring.

De demonstraties vinden vooral plaats in die landen die instabiel zijn vanwege de recente opstanden (Egypte, Libië en Jemen) en/of waar de VS nu en/of in het recente verleden actief was in verband met de war on terror (Libanon is the odd one out hier). Voor veel landen gold dat ten tijde van de opstanden de jihadisten eigenlijk nagenoeg irrelevant waren. Deze film is een ‘uitstekende’ gelegenheid om iets van hun verloren terrein terug te winnen; anti-Amerikaanse en pro Al Qaeda sentimenten zijn daarbij vruchtbare grond, maar het is wel de vraag of aanvallen op burgers hen verder zullen helpen. In Libië demonstreerden de dag na de dood van de ambassadeur enkele honderden vrome conservatieve moslims (ouderen en jongeren) tegen het geweld. De situatie in Egypte is nog steeds instabiel en de, voor internationale waarnemers, volkomen inadequate reactie van president Morsi is wellicht te verklaren door de interne tegenstellingen tussen verschillende facties van de moslimbroeders, salafis en counterrevolutionaire krachten waartussen hij moet schipperen en die ook een ruimte scheppen voor andere groepen. In Libië vond de aanval plaats na de dood van een hoogeplaatst Al Qaeda lid; dat lijkt geen toeval. Met name de burgers van Jemen hebben de afgelopen jaren, net als Pakistan en Afghanistan, veel te verduren gehad van Amerikaanse drone-aanvallen gebaseerd op een beleid waarin iedereen die eruit ziet als een al qaeda persoon een legitiem doelwit is. Hierbij zijn veel kinderen en andere onschuldige burgers gedood. Het anti-amerikanisme komt dus niet uit de lucht vallen. Tientallen jaren van Amerikaanse steun voor onderdrukkende regimes (en voor Israël), een invasie van Irak (tot stand gekomen doordat de VS iedereen bedroog) en daarop volgende verwoesting van het land, de drone-aanvallen, zouden wel eens veel belangrijkere verklaringen kunnen zijn voor de woede dan de film. Cynischer gesteld, wie is er eigenlijk barbaars?

Een ander cluster van opvattingen kom ik vooral in Europa tegen (Engeland, Duitsland en Nederland); het idee dat moslims moeten laten zien dat er niet met hen te sollen valt. De opvatting dat moslims zich niet zo moeten aanstellen vanwege een stomme film zien deze mensen als gevaarlijke onderdanigheid; de islam is sterk en dat moet je laten zien anders blijven mensen over je heen lopen. Men vindt dat reguliere moslimorganisaties zich verkocht hebben aan de overheid en daarmee moslims in een ondergeschikte en onwaardige positie hebben gebracht. Gezien de lage aantallen demonstranten in Europa (ook in het verleden) zou je kunnen stellen dat men niet zo succesvol is in dit opzicht, maar dit verhoogt juist het gevoel van urgentie. Een laatste cluster betreft de politiek-religieuze entrepeneurs. Ik noemde al de jihadisten die weer relevant willen worden en ook de andere bovenstaande sentimenten lenen zich uitstekend voor collectieve mobilisatie. Maar dat moet wel gebeuren. Rellen zijn zelden spontaan; ze worden geanticipeerd, kansen worden gepakt en ze worden gereguleerd. Tegenstellingen zijn nooit alleen etnisch of religieus (zie de verschillende groepen), maar de verschillende dimensies van bepaalde fenomenen worden door politieke entrepeneurs gereduceerd tot simpele wij-zij tegenstellingen; in dit geval op basis van religie. Dat gebeurde door de makers van de film en vervolgens door degenen die opriepen tot protesten of meer. De stemmen van de koptische kerk die fel afstand heeft genomen van de film of van de Amerikaanse ambassade in Cairo die voorafgaand aan de demonstraties de film veroordeelde, raken verloren in de ruis die optreedt door het werk van deze politieke entrepeneurs en de naweeën van de dood van de ambassadeur. Of sterker nog worden geïnterpreteerd als ongeloofwaardig of als onderdanigheid aan islam (dhimmi).

Ambassadeur Stevens in betere tijden


Morgen deel 2.

25 thoughts on “De Onschuld der Moslims – In Tien Vragen en Antwoorden I

  1. De eerste verstandige reactie die ik op deze onzalige gebeurtenissen heb gelezen. Ben benieuwd naar het vervolg.

  2. Wat ben ik blij met deze analyse! Het is allemaal zo gemakkelijk om al die demonstranten als radicaal en dom te beschrijven! Wij in het westen reageren altijd met een dubbele moraal. Hoeveel slachtoffers zijn er na 9-11 gevallen onder de moslims, d.m.v bommen en ander bruut geweld onder het mom van terrorisme bestrijden! Erger nog zijn de drone attacks die zoveel gezinnen treffen! en vrouwen en kinderen zijn slachtoffers van dit enorm geweld. Het westen creëert een vijand die zoveel wakker is dan hen en niet over de technologie en macht beschikt. daarbij nog de dagelijkse beledigingen en onwaarheden die over de islam worden verspreidt. Er zit zoveel meer achter de protesten. gek he de Moslims zijn net mensen…..zij huilen rouwen ,feesten,lachen en proberen iets van hun leven te maken.
    Het valt niet mee om Moslim te zijn in het westen, dit ervaar ik dagelijks en dat vraagt om veel moed, geloof en vertrouwen in een toekomst die niet gebaseerd is op onbegrip en veroordelen van de ander. Zowel voor Moslims als christen, atheïst en jood

  3. Beste Martijn,

    12.000 opgefokte mensen die zich druk maken om een dergelijke flutfilm zijn er 12.000 teveel. Het is een feit dat moslims zich altijd belachelijk maken door te gaan stampvoeten als het om de koran, Mohammad of Allah gaat.

    Zelf uit een Protestant-Christelijk nest weet maar al te goed dat Christenen ook een aversie hebben tegen beeltenissen van Jezus.
    Alhoewel er vroeger op school wél werd gezegd dat het schandalig was dat er een opera was waarin ‘Jezus’ in speelde (ging over Webber’s “Jesus Christ Superstar”) – kwam het bij níemand op om publiek stampij te gaan maken. Niemand. In plaats daarvan werd in opgeroepen ‘voor de zondaars te bidden’ en te hopen dat God genade zou schenken aan deze ‘goddelozen’.

    Ongeacht het aantal manoeuvres in je verhaal, je ontkomt niet aan het feit dat Moslims ongelooflijk lange tenen hebben. ‘Het recht om je gekwetst te voelen is niet voorbehouden aan Moslims’ zei Hans Teeuwen ooit treffend. En zo is het.

    Christenen voelen zich ook vaak gekwetst maar gaan over het algemeen niet met wapens de straat op.

    Maar Moslims roepen meteen boycots af, schieten wat in het rond of fikken de boel af. En overtuigd van hún gelijk. Dáár zit het probleem.

    Zowel Moslims als Christenen zouden volgens hun eigen doctrine moeten kunnen vertrouwen in hun almachtige God. Maar nee, (de niet-gematigde) Moslims geloven dat het doden van ongelovigen en wraak nemen op ongelovigen als ze geen ‘eerbied’ tonen voor Allah, de Koran of Mohammed te prijzen activiteiten zijn. https://nl.wikipedia.org/wiki/Jihad#Aansporingen_tot_jihad_in_de_Hadith

    “Wie het zwaard gebruikt, zal door het zwaard omkomen” staat er in Matteüs. Ik hoop het van harte.

  4. Tevens vind ik het vrij arrogant om een passende verklaring te vinden voor de woedeuitbarsting met (o.a.): “en daarop volgende verwoesting van het land, de drone-aanvallen, zouden wel eens veel belangrijkere verklaringen kunnen zijn voor de woede dan de film.”

    De mannen en vrouwen die ik ‘tekst en uitleg’ zag geven in diverse filmpjes (van Russia Today en Al Jazeera) gingen wel degelijk om het afbeelden van Mohammed.

    Kleine kinderen worden ook soms nukkig als ze hun zin niet krijgen – ze eten hun bord niet leeg omdat ze een uur geleden iets totaal anders kregen waar ze om zeurden.

    Anti-Amerikaans sentiment is mij ook niet vreemd, maar ik ga niet staan janken dat de Oscars naar teveel flauwekul Hollywood-films gaan. Als je je druk maakt om X, zeg dát dan. JUIST als er een camera op je gezicht staat.

    Maar nee, er werd steevast geroepen dat het een schande was dat Mohammed was afgebeeld. Of ze ‘t filmpje nu persoonlijk gezien hadden of niet.

    Heb geen goed woord over voor de Amerikaanse praktijken, ook geen goed woord voor religieuze destructiviteit.

  5. Goede analyse!

    Alleen Libanon benoemen als de ‘odd one out’ vind ik ‘n beetje merkwaardig. Volgens mij heeft Libanon buitenproportioneel klappen gehad van het buitenlandbeleid de VS, zij het indirect via de VS-vestigingskolonie aan hun zuidgrens. Ik begrijp dat wij dat verband niet direct leggen, maar ik vermoed dat Libaneze demonstranten die twee dingen niet los van elkaar zien.

  6. De analyse is vrij duidelijk en helder. Om eerst te reageren op Andros; ik denk dat jij praat vanuit jouw perspectieven en idealen, namelijk het protestantisme. Dat is jou recht, en dan ga je een vergelijking maken tussen jou normen en waarden en maar denken dat deze gaande zijn voor iedereen, een ‘onbewuste mijn beschaving is superieur’ gevoel. Dit is een slechte houding als jij wilt onderzoeken en begrijpen wat de moslims voelen bij zulke films. Als jij wilt spuien dan is dat moet jij je vooral zo blijven voelen.

    Daarbij denk ik Martijn dat het de afgelopen tijd heel erg populair is om met cijfers te gooien (zie nieuwsuur, verschillende columnisten en analisten) en deze protesten bewuste dan wel onbewust toe schrijven aan salafisten, jihadisten, ikwani’s, hizbolah en andere ‘politiek’ georiënteerde moslims. Dit is fout! Dit kan ik stellen omdat ik zelf uit de isl. samenleving komen en ben. Iedereen staat achter de (vredige) protesten, of uit overtuiging dat dit een vrijheid van expressie is of uit overtuiging dat men de profeet moet verdedigen.

    Je geeft het idee dat de aantallen die zijn gaan protesteren de hoeveelheid mensen zijn die gekwetst zijn, dat is zeker fout als dat je bedoeling is. Iedere moslim is gekwetst, het fenomeen protesten is bij de moslims in het westen niet (zo goed) bekend en ligt onder vuur bij veel theologen, dat is een feit. Dat is een antwoord betreffende de protesten in de EU. Daarbij vergis jij je volgens mij, afgelopen weekend zijn duizenden Marokkanen in verschillende steden de straat opgegaan. En dan niet te spreken over de andere landen. Daarom ben ik geen voorstander van het spreken met cijfers omdat dit nooit correct kan zijn, het blijven aannames!

    Maar het moge duidelijk zijn dat de afgelopen vrijdag wel zeker 80% van de moskeeën is gepreekt over de film. En alle moslims verwerpen dit behalve natuurlijk een weg te cijferen en te verwaarlozen percentage.

    Voor de rest een sterk stuk, dat zegt niet dat ik het overal mee eens ben maar ik bewonder je objectiviteit en wellicht tot snel.

  7. De analyse is vrij duidelijk en helder. Om eerst te reageren op Andros; ik denk dat jij praat vanuit jouw perspectieven en idealen, namelijk het protestantisme. Dat is jou recht, en dan ga je een vergelijking maken tussen jou normen en waarden en maar denken dat deze gaande zijn voor iedereen, een ‘onbewuste mijn beschaving is superieur’ gevoel. Dit is een slechte houding als jij wilt onderzoeken en begrijpen wat de moslims voelen bij zulke films. Als jij wilt spuien dan is dat moet jij je vooral zo blijven voelen.

    Daarbij denk ik Martijn dat het de afgelopen tijd heel erg populair is om met cijfers te gooien (zie nieuwsuur, verschillende columnisten en analisten) en deze protesten bewuste dan wel onbewust toe schrijven aan salafisten, jihadisten, ikwani’s, hizbolah en andere ‘politiek’ georiënteerde moslims. Dit is fout! Dit kan ik stellen omdat ik zelf uit de isl. samenleving komen en ben. Iedereen staat achter de (vredige) protesten, of uit overtuiging dat dit een vrijheid van expressie is of uit overtuiging dat men de profeet moet verdedigen.

    Je geeft het idee dat de aantallen die zijn gaan protesteren de hoeveelheid mensen zijn die gekwetst zijn, dat is zeker fout als dat je bedoeling is. Iedere moslim is gekwetst, het fenomeen protesten is bij de moslims in het westen niet (zo goed) bekend en ligt onder vuur bij veel theologen, dat is een feit. Dat is een antwoord betreffende de protesten in de EU. Daarbij vergis jij je volgens mij, afgelopen weekend zijn duizenden Marokkanen in verschillende steden de straat opgegaan. En dan niet te spreken over de andere landen. Daarom ben ik geen voorstander van het spreken met cijfers omdat dit nooit correct kan zijn, het blijven aannames!

    Maar het moge duidelijk zijn dat de afgelopen vrijdag wel zeker 80% van de moskeeën is gepreekt over de film. En alle moslims verwerpen dit behalve natuurlijk een weg te cijferen en te verwaarlozen percentage.

    Voor de rest een sterk stuk, dat zegt niet dat ik het overal mee eens ben maar ik bewonder je objectiviteit en wellicht tot snel.

  8. Beste Martijn,

    Een kleine aanvulling op waar je schreef: “…en/of waar de VS nu en/of in het recente verleden actief was in verband met de war on terror (Libanon is the odd one out hier).”

    In de strikte zin is dat weliswaar correct, maar de VS hebben sinds WO II meerdere malen hardhandig ingegrepen in Libanon. De laatste keer hebben ze dat duur moeten bekopen, met meer dan tweehonderd doden bij één aanslag. Sedertdien hebben zijzelf het land wel met rust gelaten, maar dat gat is snel gevuld door Israël. De zuiderburen worden door velen in Libanon gezien als verlengstuk van de VS.

    In bredere zin is Libanon dus niet zo’n uitzondering als het op het eerste gezicht lijkt.

    Vriendelijke groet,
    VHJM van Neerven
    editor-in-chief  & senior counselor
    VNC.communication.counsel 
    Amsterdam

  9. @Abou Moussa
    “ik denk dat jij praat vanuit jouw perspectieven en idealen, namelijk het protestantisme. Dat is jou recht, en dan ga je een vergelijking maken tussen jou normen en waarden en maar denken dat deze gaande zijn voor iedereen, een ‘onbewuste mijn beschaving is superieur’ gevoel.”

    Het was/is geenszins mijn bedoeling om ‘te spuien’ zoals je mijn reactie spijtig bestempeld. Heb oprecht geprobeerd om een interessante toevoeging te plaatsen. Inderdaad, een ander ‘perspectief’. Dat is juist zo mooi.

    Mijn moeder vertelde me ooit een verhaaltje (komt volgens mij uit Zuid-Afrika) waarvan de strekking was dat ‘het insect op de kop van een olifant een totaal andere indruk krijgt van waar hij mee van doen heeft dan z’n broertje die op de olifant z’n bips zit.’ Precíes dezelfde ‘waarheid’, maar een ander perspectief.

    Persoonlijk heb ik het idee dat het met religie ook zo zit, we zien allemaal wel een stukje van ‘de waarheid’, maar we overzien geen van allen het geheel.

    Het protestantisme is al helemaal geen ideaal van mij, spijtig genoeg heeft het wél een stukje van mijn perspectief bepaald. Maar in de afgelopen 10 jaar heb ik volop een poging gedaan ‘de olifant vanuit andere perspectieven te bekijken.’ Een beetje zoals in het mooie boekje van Hermann Hesse, “Siddhartha”, maar dan veiliger: thuis met m’n neus in de boeken.

    Afgezien van onze menings- en perspectiefverschillen zijn we het er toch hopelijk wél over eens dat een geweldloze aanpak ALTIJD superieur is? Of het nu gaat over de opvoeding van kinderen (Stefan Molyneux heeft daar goeie video’s over gemaakt: http://youtu.be/zv6xLk-MlbI , http://youtu.be/j1GJsCa_4G8 en/of http://youtu.be/1x3eHt5hWuQ ), het oplossen van problemen tussen landen, maar óók in het proces van een mondiale ontwikkeling van een hoger bewustzijn – het noodzakelijke proces om samen een betere wereld te verwezenlijken.

    Martin Luther King, Jr. zei ooit: “Man must evolve for all human conflict a method which rejects revenge, aggression and retaliation. The foundation of such a method is love.”

    Agressie, geweld, haat, wraak… allen staan haaks op ‘liefde’. Als we het dáár over eens zijn, kunnen we dus ook concluderen dat dát dus niet de te bewandelen weg is.

    Dan kunnen we verder. Samen.

  10. Korte toevoeging: in de wetenschap in het bijzonder en bij waarheidsvinding in het algemeen is het altijd funest om continue hetzelfde perspectief te hanteren. Juist door het in overweging nemen van anders perspectieven kan de waarheid gevonden worden. “Zoekt en gij zult vinden” zeg maar.

    Als iedereen moslim/christen/boeddist/etc zou zijn, en niemand een ander perspectief inneemt of mág innemen – dan zijn we het verst verwijderd van theologische waarheidsvinding.

    Door eens te overleggen (net als de insecten op de olifant) wat de ander ziet – daar ook naar te willen luisteren met als oprecht doel om sámen de waarheid te vinden – dan komen we hopelijk dichterbij. Door de ander voor leugenaar te blijven uitmaken blijven allemaal op ons eigen ‘stukje olifant’ zitten. Heb dus ook niets met evangeliseren (door moslims óf christenen), uitgaan van je gelijk. We hebben allemaal geen gelijk. Er is geen gelijk. Er is ook geen één waarheid.

  11. Beste Andros,

    In tweede instantie kom je heel wat rustiger over dan in de eerste. Ik moet het helaas met Abou Moussa eens zijn, dat die eerste vooral aan “spuien” deed denken.
    Toen ik die las, wilde ik al een correctie op jouw weergave van wat je om je heen ziet geven, maar er stond al teveel onder. Maar nu je over wetenschap en waarheidsvinding begint, vind ik het toch beter deze correctie te geven.
    Toen “Jesus Christ Superstar” uitkwam is er wel degelijk tegen geprotesteerd, en wel voornamelijk vanuit protestante hoek. Toen de film uitkwam, opnieuw. Maar allez, dat was in het buitenland.
    Maar toen omroepen de film zo rondom Pasen wilden uitzenden, is opnieuw protest aangeheven en wel zo erg, dat er enkele jaren van af gezien is. En dat ging, precies zoals Martijn analyseerde, ook uit van organisatie; er was weinig spontaanen aan.
    Uit algemeen christelijke hoek is geprotesteerd tegen “The Passion Of The Christ.” Ook die hebben christenen niet over zich heen laten komen als voorbeelden van verdraagzaamheid. Ook dat ging met oproepen vanaf de kansel gepaard.
    Bij enkele tentoonstellingen, met name in de Nederlandse bijbelgordel, zijn beelden van G.d en Gezalfde verwijderd of hele tentoonstellingen gesloten. De media houden dat stil of doen er meelijwekkend over op ‘pagina 17’; misschien dat het daarom aan je aandacht ontsnapt is?
    Hoe anders reageren de media als het om een ander geloof uit het Boek gaat!
    (Terzijde zij opgemerkt dat al deze protesten berusten op een slecht begrip van het Eerste Gebod van de Dekaloog. Dat verbiedt geenszins het maken van afbeeldingen van de ware G.d, het verbiedt alleen dergelijke afbeeldingen te vereren als ware het een god. Het onderscheid tussen betekenaar en betekenis heeft men in bepaalde kringen nog steeds niet door, terwijl het in dat Gebod toch zo duidelijk staat.
    Moet ik nog herinneren aan de protesten tegen abortusklinieken, aan vrouwen die door een haaf van scheldende christenen naar de deur moesten lopen?
    Moet ik nog verder gaan?

    Het lijkt me duidelijk dat christenen bepaald niet onderdoen voor andere geloven als het om protesteren gaat. Hemeltjelief: de Protestanten hebben er zelfs hun naam aan te danken! Hoe kun je zoiets over het hoofd zien en vervolgens vol “rechtvaardige” verontwaardiging tegen een ander geloof in zijn geheel te keer gaan? In je dupliek ben je nu wat terughoudender. Helaas ben je nu weer zo terughoudend, dat je niet zegt hoeveel geweld er dagdagelijks over Muslems wordt uitgestort en hoeveel geld er verdiend wordt aan de ellendige, steeds maar weer herhaald gelijkstelling van de Islam aan gevaar. Gisteren op het nieuws was het weer raak: ‘Samir A. in cel aangehouden.’ Ja, die zal op schrift om semtex gevraagd hebben. Belachelijk, en georkestreerd door mensen met (tot nu toe) onduidelijke belangen. Daar kunnen we heel goed naar raden, maar dat voert hier te ver.

    Laat het duidelijk zijn dat ik Martijn’s aanzet tot een analyse van betrokken belangen, groepen en differentiatie van harte toejuich. We zijn er nog lang niet, maar zo komen we er wel. Daarbij is wel vereist dat het christelijke kamp volop erkent, met hoeveel geweld het opgetreden is en optreedt tegen De Ander, met een beroep op dat ene Boek —en het streng veroordeelt, uit naam van datzelfde ene Boek, dat allen delen.

    Vriendelijke groet,?
    VHJM van Neerven?
    editor-in-chief  & senior counselor?
    VNC.communication.counsel, Facebook

  12. Beste Martijn, beste andere ‘aanwezigen’,

    In het kopje ‘Waarom demonstreert men?’ hoopte ik een idee te kunnen krijgen hoe het werkt dat zoveel mensen (inclusief ik nu) aan de slag gaan met (de effecten van) een film geproduceerd door één man, of door een kleine groep mensen. Ik begrijp vanuit de inhoud je verklaringen – waarom op microniveau een Moslim geraakt zal zijn door wat in de film van Nakoula Basseley Nakoula. Dus dat zijn verklaringen voor de emoties. Maar waarom wordt er nu ‘gedemonstreerd’- en tegen wie of wat precies? Tot welke ‘autoriteit’ of verantwoordelijke richt de stem zich?

    Ik wil dat graag begrijpen.

    Ik vermoed dat de maker van de film in ieder geval zeer tevreden zal zijn om de hoeveelheid aandacht die er ontstaat. Hij is er duidelijk in geslaagd om moderne media naar zijn hand te zetten. Speculatie: wellicht is het daarom te doen? Media-aandacht =invloed= macht?

    Bedankt voor je analyse, Martijn. En ook de andere, persoonlijkere en ook afstandelijke reacties boeien mij zeer. Dank voor het delen allen!

  13. Beste Dries,

    Zal ik een poging wagen om een antwoord te verschaffen op jou vragen. Voor dat ik begin wil me aansluiten bij de laatste post van Dries en iedereen bedanken voor de inhoud en ook de manier. Jammer genoeg is een inhoudelijke discussie netzo uitgestorven als de dino’s.

    Maar waarom wordt er nu ‘gedemonstreerd?

    De moslims laten hun stem horen omdat zij zich beledigt voelen. De profeet is voor hen een autoriteit die tevens ook soeverein is. Niemand mag aan de profeet zitten. Het is een religieuze plicht om op elke mogelijke manier op te komen voor de profeet. Vergelijk het een beetje met de onschendbaarheid van Koningen en minister presidenten, alleen is het wel zo dat men eensgezind is over onze profeet en men extreem veel lief heeft, dat is niet te zeggen over de koningen. Dat heel kort.

    – en tegen wie of wat precies? Tot welke ‘autoriteit’ of verantwoordelijke richt de stem zich?

    De moslims richten zich ten eerste uit tegen de persoon in kwestie. Dat doen zij door zijn film te verwerpen, en wij zijn niet de IMDB om te oordelen over de kwaliteit, dat is niet interessant voor ons. Wij beoordelen de intenties en de uitingen! Vervolgens richten wij ons naar het land dat dit medemogelijk heeft gemaakt. Het systeem kan wel vrijheids van meningsuiting beperken als het om andere groepen, geschiedenisfeiten of figuren. Maar waarom staan zij dit toe als dit zoveel heisa veroorzaakt.

    De moslims denken op zo een manier. Wat hebben wij gedaan, waar heeft onze profeet hen aangedaan. Waarom moeten zij ons altijd hebben. De oorlogen die constant gaande zijn tegen ons, de puppets die geplaatst worden als leiders, de grondstoffen waar wij al lang geen baas over zijn, terwijl ons volkeren honger lijden, en dan dit…

    Dit is heel kort een antwoord op je vraag.

  14. @Abou Moussa September 23, 2012 at 11:43 am
    “Waarom moeten zij ons altijd hebben.”

    Moslims en hun zo, klaarblijkelijk, comfortabele slachtofferrol.

  15. Mohamed Ajouaou schrijft: “Het is verleidelijk om in deze tijden waarin een repressieve sfeer jegens de islam lijkt te heersen, achterover te gaan leunen en terug te vallen in passiviteit en in een slachtofferrol. Moslims dienen hoe dan ook actief hun religie te doordenken en hun visies op mens en maatschappij, gevolgd door daden, helder te hebben” (p. 147). (Bron: http://www.nieuwemoskee.nl/2012/04/recensie-van-islam-in-nederland/ )

    (Mijn excuses, had het ook in één bericht kunnen plaatsen – achteraf bezien.)

  16. Wat een lelijke opmerking zeg, dit is trouwens niet je eerste.

    Naar mijn idee zijn de joden, als ik jou redenatie gebruik, makkelijker. Die schreeuwen bij elke beweging dat je een antisemiet bent!

  17. “Joden [..] schreeuwen bij elke beweging dat je een antisemiet bent!”

    Klopt, óók om kotsmisselijk van te worden. Maar ze steken over ‘t algemeen geen ambassade’s in de fik als iemand een cartoon maakt van JHWH of een grapje over bijvoorbeeld de Tenach. Slimmer en sluwer, zo kan je ze omschrijven.

    Islamieten zijn toch een tikke barbaarser over het algemeen genomen, nietwaar? http://www.youtube.com/watch?v=1s8sLYB9KP8

  18. @ Andros

    Het klopt dat de bezetter van Palestina geen ambassades in de fik steken, deden zij dat maar.

    Ze steken heel Palestina in de fik, doden kinderen, ontnemen hen hun economie, arresteren wie ze willen, bouwen nederzettingen, houden zich niet eens aan de VN conventies, houden razzia’s als het hen uitkomt, discrimineren de Moslims in het bezette Palestina, destabiliseren de regio, kapen het buitenland beleid van Amerika. Moet ik verder gaan?

    Andros ik kan je vertellen dat jij mijn ideeën heel extreem zal vinden als ik ze zal uit type, maar dat laat mij niet een correcte en een beschaafde discussie te verpesten zoals jij dat doet.

    Je praat over waarheidsvinding, doet je zelf voor als een ‘wetenschap’ freak, maar aan het einde van de discussie ben je door de mand gevallen. Islambasher en hater!

    Geloof mij dat wij niet aan zelfmedelijden doen, bemoei je niet met de moslims en dan zal je zien dat zij zich zelf kunnen redden, ik som alleen het geen op wat de geschiedenis heeft genoteerd, meneer de wetenschapper!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*
*
Website