February 2008

In een interview met Jane Goodall vraagt Susan Smit: Zouden dieren zich ook bewust zijn van het mystieke?
“Chimpansees hebben geen taal om die spirituele kracht te benoemen, maar ze voelen het ook, daarvan ben ik overtuigd. Diep in het oerwoud van Gombe is een enorme waterval waar de chimpansees bij tijd en wijle naartoe gaan. Dan stampen ze wild door de rivier, gooien ze met stenen en zwaaien ritmisch heen en weer. Na een tijdje gaan ze zitten en kijken ze vol ontzag naar het water, dat altijd maar komt en gaat in een oneindige stroom. Als ze een gesproken taal of gebarentaal hadden gehad om ideeen mee te communiceren in plaats van feiten, dan denk ik dat dit een heuze primitieve dierenreligie zou worden” (p. 27)

Happinez, nr. 1, 2008.

I was reading ‘old work’ about the reflecting charactre of rituals. Some forgotten material that gave me ‘new’ insights (from my own writings?!?).
I try to translate my Dutch thoughts to English. I explore the possibilty of a ritualising proces of reflecting. Stating that during a ritual a new context or reality is created in which people can reflect about themselfs or their social environment. Reflecting is then the potential to create an other context where someone can ask new questions about himself.

For more than two years now I am starting to write about a new spiritual game in the Netherlands. I wrote my thesis about the same subject and want to write more about it. But I am only just starting this, nothing further. Maybe I want to make to many steps at once. Here you can read my thesis:

Een zoektocht naar nieuwe ervaringen, het sociale proces van zingeving, Spiegelogie en het Fanclubspel