Hoe bestrijd ik fundamentalisme met liefde?
November 26th, 2004Nav een post van Matthijs, hoe bestrijd je fundamentalisme met liefde?
Tijdje geleden met een groep christelijke jongeren op bezoek geweest bij een groep islamitische, Marokkaanse jongeren uit Kanaleneiland, die ons uitgenodigd hadden voor gesprek over de gebeurtenissen (de moord op Van Gogh, de brandstichting in moskeeën en kerken).
Paar observaties / opmerkingen:
* Het initiatief voor gesprek kwam van de kant van de islamitische jongeren. Wat nou “islam is onverenigbaar met democratie”?
* Bij de jongeren was veel frustratie aanwezig. Zij voelen zich tussen twee werelden gevangen: aan de ene kant zijn zij geen echte Marokkanen, aan de andere kant geen volwaardige Nederlanders, althans in de ogen van “Hollanders”. Ze vertelden van hatelijke blikken, het moeizaam vinden van werk, “stigmatisering” van Marokkanen in de media. Over dat laatste vroegen zij zich af: waarom is er zoveel ophef over Marokkanen en moslims na de moord op van Gogh, terwijl na de moord op Fortuyn niemand boos werd op milieu-activisten, Hardewijkers, christenen? (Volkert v.d. G. is, als ik het goed heb, en ex-apostolisch christen).
* De jongeren die we spraken waren zeker geen fundamentalisten, maar ik kan me voorstellen dat de frustratie van opgesloten zitten in een getto — want dat is Kanaleneiland — terwijl je jong en intelligent bent, een voedingsbodem voor haat kan zijn.
Welke idioot heeft ooit bedacht dat we alle moslims in dit soort wijken stoppen? Iedereen kan toch op zijn vingers natellen dat dat fout gaat?
* Het gesprek was aangenaam, zonder dat verschillen verbloemd werden: een enorme prestatie voor iedereen, maar zeker voor jongeren die weinig ervaring hebben met het houden van een dialoog.
* Na afloop van het gesprek hebben we nog een tijd tafelvoetbal gespeeld. Waarschijnlijk net zo belangrijk als praten.
Dus, hoe bestrijd ik fundamentalisme met liefde? Nou, zo. Gesprek, dialoog. Met mensen die veraf staan, maar ook gewone mensen blijken te zijn.
November 27th, 2004 at 1:45 pm
Tjonge. Volgens mij is er niemand geweest die besloten heeft moslims in dit soort wijken te stoppen. De fout is dat er ooit dit soort wijken gebouwd zijn zonder dat men zich heeft afgevraagd of mensen met beduidend minder keuze qua woongenot dit ook prettig zouden vinden plus of dit soort wijken daarom over twintig jaar nog leefbaar zouden zijn.
Enkele vragen:
- tot wie richt je je?
- zouden de moslimjongeren hetzelfde gevoel hebben gehad: hoe bestrijd ik vooroordelen over de islam?
November 27th, 2004 at 2:59 pm
Wat voor groep was dat eigenlijk? Bij een jongerencentrum of een bepaalde moskee?
Peter heeft waarschijnlijk gelijk. Dat soort wijken zijn gebouwd eerder met het idee om de heersende woningnood snel aan te pakken en niet met het idee of er over 20 jaar nog wel iemand wil wonen.
Wat was jullie idee eigenlijk toen je erheen ging?