Jan 28 2005
Jason W. logged /2
Vandaag in verschillende kranten waaronder NRC aandacht voor de chatlogs van Jason W. Het NRC gaat (dacht ik) nog wat verder terug dan Nova gisteren in haar uitzending:
NRC Handelsblad - Binnenland: Balkenende in 2003 al op dodenlijst Jason W.
Opvallend, en dat brengt het NRC ook naar voren, is het pocherige (puberale?) karakter van sommige chats. Jason W. lijkt met vanalles aan de haal te gaan. Ook hier weer de link met Abdul Jabbar van de Ven. Hij stelt dat Van de Ven op de hoogte is van de activiteiten van Jason cs., maar stelt ook dat hij hem nauwelijks ziet. In zijn contact met Samir A. ligt ook wel wat de suggestie van dikdoenerij. Dus wat is het nou?
Ruim een jaar geleden sprak Jason W., lid van de Hofstad-groep, al op internet over zijn plannen om politici als Hirsi Ali en Balkenende te vermoorden.
Door onze redacteuren Jaco Alberts en Steven Derix
AMSTERDAM, 28 JAN. ,,Ik ben net terug van training”, typt Mujaheed op 18 september 2003 tijdens een chatsessie met het computerprogramma MSN-messenger. ,,Ik wil ook, insjAllah (Als God het wil)”, antwoordt iemand die de bijnaam A.s.zaterdag heeft. ,,Wil je trainen of ook een wedstrijd spelen?”, vraagt Mujaheed. Antwoord van ‘A.s.zaterdag’: ,,Ik wil trainen voor jihad.”
De chatsessie is achtergebleven op de harde schijf van de Hewlett-Packard computer die de politie op 17 oktober 2003 in beslag neemt na een inval in Amersfoort. Het is de computer van de dan 18-jarige Jason W. die om twee uur ’s nachts van zijn bed wordt gelicht. Hoogstwaarschijnlijk gaat Jason schuil achter de chatnaam Mujaheed, zo concludeert de politie.
Uit de chatsessies blijkt dat Jason ook een ‘wedstrijd’ wil spelen, volgens de veiligheidsdienst AIVD jargon voor het plegen van een aanslag. Hij informeert hoe hij aan een creditcard kan komen - daarmee kun je namelijk online wapens aanschaffen. ,,Ik heb wat mensen op mijn dodenlijstje, zij gaan er zeker aan”, schrijft hij aan Galas03. Jason somt op: ,,Wat dacht je van Hirsi Ali, Jaap de Hoop Scheffer, Mat Herben, Balkenende, Zalm, en al die nep-moslims in de partijen, de NMO (Nederlandse Moslim Omroep, red.)-directie. Allemaal slachten.” Op 15 oktober 2003 schrijft hij: ,,Ik ben even daliel (bewijs -red.) aan het zoeken om VVD’er Wilders te mogen slachten.”
Die dag slaat de AIVD alarm. Jason behoort tot een groep van moslimextremisten die al een tijdje in de gaten wordt gehouden en de ‘Hofstadgroep’ wordt genoemd. Samen met vier vrienden wordt Jason opgepakt. Het vermoeden van de AIVD dat de vijf bezig waren met een aanslag, kan justitie echter niet waarmaken. Drie weken na hun arrestatie staan ze weer op straat; onder hen ook Abu Khaled, de vermoedelijke, Syrische ideoloog van de groep. Bij de nationale recherche in Driebergen gaan de prints van de chatsessies het archief in.
De AIVD blijft de groep volgen. Op 10 november 2004, een week na de moord op Theo van Gogh, wordt Jason W. met zijn vriend Ismail A. uit zijn woning in het Haagse Laakkwartier gehaald. Twaalf leden van de Hofstadgroep worden er nu van verdacht moordplannen te hebben gesmeed tegen Hirsi Ali en Wilders en de Amsterdamse politici Cohen en Aboutaleb. Mogelijk zijn ze ook betrokken bij de moord op Van Gogh.
Die verdenkingen zijn in belangrijke mate gebaseerd op het afluisteren van gesprekken van Jason W. Maar in het strafdossier, dat in bezit is bij deze krant, nemen ook Jasons chatsessies uit 2003 een belangrijke plaats in. De gesprekken leveren een schat aan informatie op over Jasons handel en wandel, als we hem mogen geloven. Zijn advocaat R. Maanicus noemt het ,,grootspraak en stoerdoenerij”.
Soms lijken de gesprekken van Jason met zijn chatpartners inderdaad bedoeld om indruk te maken, ook op de meisjes. Niettemin spreekt Jason over serieuze zaken: over reizen naar Pakistan en de training die hij daar onderging, maar ook over zijn voornaamste bezigheid kort voor zijn aanhouding in het najaar van 2003: het rekruteren van jihad-strijders.
Jason is de zoon van een Nederlandse moeder en een Amerikaanse beroepsmilitair, die werkte op de luchtmachtbasis Soesterberg. Op 14-jarige leeftijd bekeert Jason zich tot de islam. Wanneer hij radicaliseert is niet duidelijk. De AIVD omschrijft hem in 2003 als iemand ,,die zich laat inspireren door het gedachtegoed van Abdul-Jabbar van de Ven”. Deze bekeerling en student Arabistiek komt eind 2004 in opspraak als hij in het EO-programma Het elfde uur verklaart dat hij niet zou treuren om de dood van Wilders.
Aan het einde van de zomer van 2003 is Jason naar Pakistan vertrokken, samen met Ismail A. Met deze Ismail, zo zal de AIVD later melden, zat hij in Pakistan in een trainingskamp. ,,Ik heb ��n maand getraind”, zegt Jason tijdens een chatsessie op 24 september. ,,Maar ik ben nu tijdelijk terug. Volgende keer ga ik definitief inshAllah.” Het kamp lag ,,op de grens [van] Kashmir”, schrijft hij op 9 oktober 2003 aan Webamier. ,,Op 400 of 500 kilometer van Afghanistan.” In het kamp heeft hij met vuurwapens leren omgaan: ,,Ik kan nu een kalahsnikov geblindoekt uit elkaar halen”. Jason heeft geleerd hoe hij een koprol moest maken en daarna schieten, hoe je moet bidden met een AK-47 tussen je knie�n gekneld. Maar bovenal heeft hij conditietraining gehad. ,,Ik ben wel flink afgevallen,” zegt de wat corpulente Jason.
In het kamp heeft hij geen leden van Al-Qaeda ontmoet, zegt hij tijdens een chatsessie met gesprekspartner El Amir op 9 september 2003, maar ,,wel van andere organisaties”. ,,Misschien ken je de emir wel, zijn naam is Maulana Masood Azhar.” Dat is de leider van de Jaish-e-Mohammad, een moslimextremistische beweging die vanuit Pakistan aanslagen op Indiase doelen in Kashmir uitvoert. Jasons vriend Ismail, zo constateert de AIVD, keert in september terug naar Nederland. Hij zou door de �emir’ zijn teruggestuurd ,,om ballen/ballonnen te verzamelen”, waarmee mogelijk rekrutering voor de jihad wordt bedoeld. Kort daarvoor heeft de AIVD waargenomen hoe Jason op Schiphol is teruggekeerd met een vlucht van Pakistani Airlines. ,,,Ik wou eigenlijk al de vorige keer definitief gaan”, schrijft hij op 19 september aan Galas03, ,,Maar het is er niet van gekomen door visum problemen.” Later die dag schrijft hij aan dezelfde chatpartner: ,,nu is mijn opdracht om zoveel mogelijk jongens mee te nemen (…) Daarom ben ik ook op internet in chatrooms naar extremisten aan het zoeken.”
Jason vindt de potenti�le rekruten ook onder de jonge moslims die in Almere lessen volgen bij Abdul-Jabbar Van de Ven, zo blijkt uit de chatsessies. ,,Kom naar Almere”, schrijft Jason aan Mohammed el M., ,,naar de les van Abdul-Jabbar”. Is Van de Ven op de hoogte van de heimelijke activiteiten van Jason en zijn vrienden? Jason suggereert van wel. ,,Hij weet het allang,” zegt hij op 4 oktober tegen Webamier, een leerling van Van de Ven, die vraagt wat hij aan zijn leraar moet vertellen. Jason zegt zelf dat hij weinig in Almere komt. ,,Jouw leraar wordt echt extreem streng in de gaten gehouden (…) E�n misstap en de ME komt ons allemaal thuis ophalen.”
Van de Ven zelf ontkent iedere betrokkenheid. ,,De islam verbiedt ons een maatschappij in chaos te storten, of die nu islamitisch is of niet,” zo schrijft hij in een reactie aan het tv-programma NOVA, dat gisteren ook inging op Jasons chats. Grote partner in crime in het �ronselen’ is Samir A. Ook hij wordt in oktober 2003 opgepakt en vrijgelaten om in juni 2004 weer opnieuw te worden gearresteerd op verdenking dat hij een aanslag voorbereidt. Samir is in Tsjetsjeni� geweest, pocht Jason tegen zijn internetrekruten (in werkelijkheid is de dan 16-jarige Samir in Oekra�ne opgepakt en teruggestuurd). Heeft Jason eenmaal contact gelegd, dan arrangeert hij een ontmoeting met Samir in Den Haag. Op Jasons computer zijn verschillende chatgesprekken tussen Jason en Samir over dergelijke bijeenkomsten aangetroffen. ,,Ik ken nog wat jongens die naar Ajax willen gaan’ , schrijft Jason op 8 september. ,,Wedstrijd en trainen”, schrijft Samir, ,,of alleen trainen?”,,Trainen.”
,,Heb je ze verteld over six flags (Pakistan, red.)?”
,,Alleen over de standaardattracties, niet over de rest”.
Ok, zegt Samir: ,,Hebben ze goede schoenen?”.
Hoe professioneel het jihad-wervingsbureau van Samir en Jason is, valt op grond van de chats moeilijk te reconstrueren. Tegen zijn internetrekruten pocht Jason dat hij ,,alle contacten” heeft en dat hij het vaker heeft gedaan. Maar Samir klaagt op 2 oktober over de kwaliteit van de lichtingen die komen opdagen in Den Haag: ,,Luister agi (broeder), stuur geen mensen meer naar me toe. Je stuurt alleen grappenmakkers.”Jason lijkt er in elk geval in geslaagd om ten minste ��n rekruut in te lijven in het �Hofstadnetwerk’. Drie dagen na de moord op Van Gogh wordt Mohammed el M. opgepakt, bij hem worden scheikundige formules gevonden die zouden kunen wijzen op het maken van explosieven. El M. is in het najaar van 2003 op internet gerekruteerd door Jason W., die hem het bestaan als jihadstrijder in Afghanistan voorspiegelt. ,,Maar kan ik daar geen leven opbouwen of zo?”, vraag El M. op 24 september aan Jason. ,,Trouwen en zo?”
,,Daar moet je niet aan denken”.,,Stel dat ik nou veel gevechten overleef? Dan moet ik toch voor nakomelingen zorgen?” Jason: ,,je gaat daar heen om shaheed (martelaar) te worden omwille van Allah, en niet om te trouwen.”
Op woensdagochtend 10 november 2004 om 2.50 uur krijgt Jason de kans te vechten en zelf �shaheed’ te worden. Met een stormram, ,,boem” in politiejargon, beukt een arrestatieteam op de deur van zijn woning in de Haagse Antheunisstraat. De deur is echter gebarricadeerd met een bedspiraal, zo blijkt uit het politiedossier, en gaat niet meteen open. De agenten horen Jason en Isma�l ,,Allah Akbar” roepen, God is groot. Als de deur meegeeft, stappen twee agenten achter schilden naar de deuropening. Ze zien Jason en Isma�l in de hal staan, waarop ��n van de mannen een handgranaat precies tussen de hoofden van de agenten door naar buiten gooit. De granaat ontploft beneden aan de trap op het trottoir, vier agenten raken gewond. Jason staat te juichen en roept weer ,,Allah Akbar”. ,,Doe je handen omhoog, kom naar buiten toe,” schreeuwen de agenten bij de deur. E�n van hen ziet Jason met een andere handgranaat in zijn handen staan en waarschuwt. De andere mikt op het hoofd van Jason, schiet twee keer, maar mist. Dan trekt het arrestatieteam zich terug. ,,We hebben twintig kilo, kom ons maar halen,” wordt er uit de woning geroepen: ,,Jullie gaan naar de hel en wij gaan naar de hemel.” Jason staat te zwaaien met een pistool dat later van plastic blijkt te zijn. Veertien uur later schiet de politie traangas naar binnen en worden Isma�l en Jason gearresteerd.
No responses yet
