Archive for April, 2005

Apr 30 2005

Profile Image of

NRC Handelsblad - Binnenland: Mohammed B. schreef meerdere afscheidsbrieven

NRC Handelsblad - Binnenland: Mohammed B. schreef meerdere afscheidsbrieven

ROTTERDAM, 30 APRIL.,,Wanneer je deze brief ontvangt, zal ik tegen die tijd als shahied (martelaar, red.) zijn gevallen.” Mohammed B. was ervan overtuigd te zullen sterven na de moord op Theo van Gogh. Tegenover politie en psychiaters in het Pieter Baan Centrum zwijgt hij nog steeds. Maar uit afscheidsbrieven die onlangs aan het geheime strafdossier zijn toegevoegd, wordt wel wat duidelijker hoe de 26-jarige Marokkaan tegen zijn daad aankeek, al noemt hij nergens de naam van de cineast: ,,Denk aan jullie eigen dood als jullie mijn lichaam zien,” schrijft hij zijn familie: ,,Gebruik jullie tranen dus voor julliezelf”.
Continue Reading »

No responses yet

Apr 25 2005

Profile Image of

Isim: Islam and Democracy - Perverse Charm of an Irrelevant Question

Islam and Democracy: Perverse Charm of an Irrelevant Question is the title of the Inaugural lecture of Dr Asef Bayat as ISIM Chair at Leiden University

On the occasion of the inaugural lecture of Dr Asef Bayat a conference on Social Transformation in the Islamic Republic is organized, 27-28 April 2005, Leiden, The Netherlands.

Click here for an interview with Asef Bayat.

No responses yet

Apr 23 2005

Profile Image of

21minuten.nl: positief over de toekomst

In het NRC van vandaag: Jonge Marokkanen zijn positief over de toekomst

Een verslag van het 21minuten.nl onderzoek. Dat is een initiatief van McKinsey&Company, Algemeen Dagblad, NRC Handelsblad, Planet Internet, MSN en FHV BBDO.

NRC richt zich in haar verslag vooral op allochtonen (en daarom neem ik dat hierover) en vermeldt enkele opvallende conclusies:

Het contrast tussen de twee grootste groepen islamitische allochtonen is groot. Turken zijn namelijk van alle groepen allochtonen juist het minst gelukkig met Nederland. Zij zijn bovendien de enige groep waarbij de tweede generatie minder gelukkig is met Nederland dan de eerste. Ook is de tweede generatie pessimistischer over de toekomst dan de eerste generatie.

Van de tweede generatie Turken verwacht 11 procent dat de volgende generatie gelukkig zal zijn met Nederland. Van de tweede generatie Marokkanen 32 procent. Van de hele bevolking verwacht 29 procent dat de volgende generatie gelukkig zal zijn met Nederland.

Deze verschillen zijn opmerkelijk omdat jonge Marokkanen vaak in verband worden gebracht met criminaliteit en schooluitval, terwijl Turken ogenschijnlijk zonder veel problemen hun weg vinden in de Nederlandse samenleving. Turken integreren meer langs sociaal-economische weg, hebben vaker een eigen bedrijf, maar sluiten zich ook meer op in de eigen gemeenschap. Velen houden vast aan een krachtige Turkse identiteit.

Marokkanen integreren meer langs sociaal-culturele weg. Jonge Marokkanen spreken bijvoorbeeld veel vaker Nederlands met hun broers en zussen dan jonge Turken. Zij zien hun toekomst in Nederland optimistisch tegemoet […].

http://www.nrc.nl/binnenland/artikel/1114147250909.html

De frustraties zijn vrij breed verspreid en volgens het NRC ligt hier een link met het individualisme:

Er zit een gat tussen wat van burgers wordt verwacht en wat zij kunnen presteren. ‘Eigen verantwoordelijkheid’, het devies van het kabinet, kan de problemen van de kindercr�che, het verpleegtehuis en de school niet oplossen. Wie langer en harder moet werken, kan niet tegelijk meer voor zijn bejaarde ouders en zijn kinderen zorgen.
Uit allerlei onderzoek blijkt dat actieve leden van verenigingen, kerken en andere maatschappelijke instellingen de toekomst met meer vertrouwen tegemoet zien. Zij vormen de infrastructuur van de liberale samenleving. Helaas zetten veel mensen hun actieve lidmaatschap om in passief donateurschap. Anoniem, vrijblijvend contact door chatboxen en mailings kan gezamenlijke activiteit en onderlinge verplichtingen niet vervangen. Aan het individualisme, dat door de welvaart mogelijk is gemaakt en dat vervolgens ook weer welvaart heeft gecre�erd, zijn grenzen

Over het algemeen zijn mensen ontevreden over de politiek en hebben zo ook zo hun frustraties over hun prive-leven; vooral omdat ze het gevoel hebben geen controle te hebben.

Zo zijn de onvrede over de politiek en de hectiek van het dagelijks leven terug te voeren tot dezelfde oorzaken. De regels van het leven kunnen de complexiteit van de samenleving niet bijbenen. De politiek verliest hierdoor zijn greep op problemen, tot ongenoegen van de burger, die het zowel in zijn werk als priv� toch al zo moeilijk heeft om aan de eisen en wensen van iedereen te voldoen. Alles wat hij wil is een beetje greep op zijn leven en op de wereld.

Nog even terug naar de Marokkaanse en Turkse Nederlanders.

Nederlanders van buitenlandse afkomst zijn gemiddeld veel minder tevreden met hun land. Slechts 11 procent van de tweede generatie Turken verwacht dat hun kinderen hier gelukkig zullen zijn. Marokkanen zijn w�l gelukkig met Nederland. En hun verwachtingen voor de toekomst zijn hooggespannen.
Het verbaast Hamidi niet dat 33 procent van de eerste en 53 procent van de tweede generatie Marokkanen gelukkig is met Nederland. Van de eerste groep verwacht 32 procent dat hun kinderen net zo gelukkig worden met Nederland als zijzelf. ,,Nederland is het land van mijn toekomst. Ik heb drie jaar geleden ook bewust gekozen voor een vrouw van Marokkaanse afkomst die hier is opgegroeid. Ik zie mezelf als een Nederlandse moslim van Marokkaanse origine die goed in zijn vel zit.”

Deze uitslag roept vraagtekens op wanneer we het zo vaak genoemde radicalisme onder moslimjongeren erbij halen. Hoewel dus een kleine meerderheid van de Marokkanen positief is gestemd, vindt er dus toch radicalisering plaats. Is dat dan onder de overige 47% of toch ook onder die 53%? Wie hebben het onderzoek ingevuld? De zogenaamde radicale moslims niet? Gezien de verschillen tussen Turken en Marokkanen zou je de voedingsbodem van radicalisme vooral bij Turken moeten vinden. Er vanuit gaande dat een dergelijk negatieve houding een voedingsbodem is.

Het aantal jongeren dat zich daadwerkelijk aansluit bij radicale groepen of dat zelf een radicale cel begint, is gering. Veel groter is het aantal jonge moslims dat welwillend staat
tegenover de door de radicale islam in al zijn varianten verkondigde boodschap dat de
westerse wereld de vijand van de islam is. Veel groter is ook het aantal moslims dat begrip
kan opbrengen voor de destructieve acties van moslimradicalen, ook al zouden zij er zelf
nooit aan deelnemen.

De negatieve houding lijkt wel een duidelijk verband te hebben met het islamdebat in Nederland zou blijkt uit het ander artikel van het NRC:

Maar de laatste jaren is S�leyman D�nmez vooral boos. Nederland is veranderd. ,,Het is alsof ik me de afgelopen tijd tegen alles wat met allochtonen te maken heeft te weer moet stellen. Dat is begonnen na 11 september en toegenomen na de moord op Theo van Gogh. Er gaat geen dag voorbij of ik lees, hoor of zie in de media negatieve berichten over allochtonen.

,,Feitelijk gaat het niet eens over mij. Ik ben geen fraudeur, crimineel of een radicale moslim. Ik spreek goed Nederlands en ben ge�ntegreerd. Maar toch. Al die berichten gaan op de een of andere manier ook over mij. Waarom? Omdat ze niet worden genuanceerd. Omdat ook een groot deel van de media en politici niet zegt: het gaat om een klein deel van de allochtonen. En het ergste is dat ik soms denk dat dat niet eens onbewust, maar bewust wordt gedaan. Dat sommige Nederlanders eigenlijk een hekel hebben aan alle migranten, zeker aan moslims.”

,,Ik weet dat de uitspraken over buitenlanders ongenuanceerd zijn, dat ik me er niets van moet aantrekken omdat ze niet op mij slaan, dat houdt ook mijn vrouw me voor, maar toch kan ik me er niet aan onttrekken. Het kwetst me. Ik voel me erdoor vernederd. Ik praat er voortdurend over, zowel met Turkse als met Nederlandse vrienden. ”

De jongeren in dit artikel komen op mij over als zeer betrokken en gelovige burgers. Toch hebben zij ook die frustraties vanwege het islamdebat. Opvallend is overigens dat Limburgers het meest negatief zijn over Nederland. Misschien dat die frustraties daar mede ten grondslag liggen aan de opkomst van radicaal-rechtse jongeren? Nou ja het is een beetje ins blaue hinein denken, dus laten we er vooral maar niet al te scherpe conclusies aan verbinden.

,,Ik weet niet of het beter is in Turkije”, zegt hij. ,,Maar wat ik wel weet is dat ik in Nederland steeds zwartgalliger wordt. Soms stel ik mezelf de vraag of dat komt omdat ik Turk ben. Turken zijn nogal eergevoelig, hechten aan hun cultuur, behouden de band met hun land. Maar eigenlijk ben ik helemaal niet zo chauvinistisch. Ik heb alleen een Nederlands paspoort. En ik leef inmiddels bijna drie keer zo lang in Nederland als ik in Turkije heb gewoond. Meer dan een Turk ben ik een moslim. Ik ben toch ook vader van twee Nederlands-Turkse dochters, echtgenoot van een Nederlandse vrouw, collega en muziekliefhebber. Maar die nuance krijg ik niet langer voor het voetlicht. Ik wordt gereduceerd tot Turk, allochtoon, moslim. En dat is allemaal negatief. Dat maakt me radeloos. Zeker als je niets op je kerfstok hebt wil je in een land geaccepteerd worden.”

Complete NRC artikelen: Continue Reading »

One response so far

Apr 23 2005

Profile Image of

Nu en toen: internationaal terrorisme

Bart Tromp in: Nu en toen: internationaal terrorisme
Nu en toen: internationaal terrorisme:
Elsevier 12-03-05

Een tijdlang heb ik rondgelopen met het voornemen hedendaags terrorisme te vergelijken met het anarchistisch terrorisme van het eind van de negentiende eeuw. Die moeite kan ik me echter besparen. Mijn Gentse collega Rik Coolsaet heeft over precies dit thema een boek geschreven, waarvan zojuist een bijgewerkte, Engelstalige, editie is verschenen, Al-Qaeda: The Myth. The Root Causes of International Terrorism And How To Tackle Them, (Academia Press, Gent).

Het huidige islamitisch terrorisme is niet te verklaren in termen van religie of armoede. Het is symptoom van een verkeerd gegroeide samenleving, waarin snelle en onbeheersbare veranderingen maken dat grote groepen mensen zich buitengesloten voelen. Dit geeft extremistische splintergroepen de kans zich op te werpen als kampioen van marginaal geworden groepen (en landen).

No responses yet

Apr 21 2005

Profile Image of

AlterNet: War on Iraq: The Girl Blogger from Iraq

Filed under Misc. News

AlterNet: War on Iraq: The Girl Blogger from Iraq
The Girl Blogger from Iraq

By Lakshmi Chaudhry, AlterNet. Posted April 20, 2005.

Riverbend talks about her life, Iraq, and the world at large — and how her blog makes sense of them all.

null

No responses yet

Apr 21 2005

Profile Image of

Tegen de wil achtergebleven / Left behind against their will

Today the Advisory Committee on Aliens Affairs (ACVZ) will publish an advice for the minister of Integration, Verdonk, �Left behind against their will; a report on women and children abandoned in the country of origin�. For some time now both media and politicians have shown interest in the problem of women abandoned by their husbands in their country of origin without identity documents or residence entitlement. This usually occurs in the summer holiday period, and children are often left behind with their mothers. At the request of the Minister for Aliens Affairs and Integration, the Advisory Committee on Aliens Affairs (ACVZ) sets out in this report a number of recommendations on ways of dealing with this problem. The Minister asked the ACVZ
to focus on three specific areas:
(1) the nature and extent of the problem;
(2) how the return of women who find themselves in this situation can be expedited and
(3) what measures, under both criminal law and aliens law, can be taken against the men involved.

In its report, the ACVZ has therefore concentrated on these three areas, which are either directly connected or closely related to its field of operation. Abandonment in country
of origin is not a new phenomenon, but to date, no specific study of the issue has been
carried out. Only a rough estimate can be made of the extent of the problem, partly due
to the lack of appropriate registration. As a result, the report is of an exploratory nature.
To place the problem in a broader context and to obtain a deeper insight into its nature,
the ACVZ asked Dr E. Bartels, cultural anthropologist at Amsterdam Free University, to conduct a study. The ACVZ itself briefly examined internal files at the Immigration and Naturalisation Service (IND) and conducted interviews with a range of interest groups, organisations offering assistance and experts. It also conducted a research of literature.

You can read a summary here.

Mijn VU-collega Edien Bartels heeft onderzoek gedaan voor de Adviescommissie Vreemdelingenzaken (De ACVZ) van minister Verdonk naar achtergelaten vrouwen in Turkije en Marokko. Onder andere op basis van dit onderzoek biedt de ACVZ vandaag het advies aan, aan minister Verdonk. De tekst van het advies is hier te vinden.

Hieronder het persbericht:
Continue Reading »

One response so far

Apr 19 2005

Profile Image of

Contested discourses

My colleague from the Amsterdam School for Social Science Research, Marcel Maussen has written two interesting articles. One in English:
Policy Discourses on Mosques in the Netherlands 1980�2002: Contested Constructions.

Abstract:

The establishment of mosques is an incentive for public discussions on Islam and the presence of Muslims in Western European societies. This article critically reconstructs Public Policy discourses on mosque establishment in the Dutch city of Rotterdam. It shows how urban-planning discourses, and their specific frames, which came to dominate mosque establishment as a policy issue in Rotterdam from the 1980s onwards, created their own set of meanings. The article analyses these discourses in terms of their enabling and constraining roles during a period in which local authorities became more involved in the improvement and placement of new mosques in the Rotterdam area. On the one hand, the urban renewal framework allowed for a substantial improvement in the housing of Islamic religious and cultural practice. On the other hand, urban planning policy discursive practices gave less attention to issues such as visibility and presence that are now at the heart of the heated debates about Muslim populations in Dutch society. More recent discussions on the aesthetics and location of mosques in Rotterdam illustrate how these dominant discourses are not only contestable but are also being contested from all quarters.

Ethical Theory and Moral Practice, April 2004, vol. 7, no. 2, pp. 147-162(16)

And the other one in Dutch, about the Left after the murder on Van Gogh: Links en de moord.

Sinds 2 november is Nederland verwikkeld in een debat over de betekenis van de moord op Theo van Gogh. Dit artikel analyseert de discussie na de moord op Van Gogh als een proces van betekenistoedeling. Hierbij maken wij gebruik van de concepten �kader� (�frame�) en �vertoog� (�discourse�). Het toont aan dat het denken wordt bepaald door de neo-realistische taal waarin we de moord bespreken. Links moet zich uit die taal bevrijden omdat haar eigen waarden daarin niet goed tot uitdrukking kunnen worden gebracht. Er is een alternatief.

Socialisme & Democratie 12, 2004.

No responses yet

Apr 19 2005

Profile Image of

Beschermen moslimvrouwen

Beschermen moslimvrouwen tegen geweld. Niet alleen moslimvrouwen mag ik hopen maar goed dat even terzijde. Europa faalt in het beschermen van moslimvrouwen tegen extremisten. Uit naam van het multiculturalisme wordt aan hun leed voorbijgegaan. Dat heeft het Nederlandse parlementslid Ayaan Hirsi Ali maandag in Genève gezegd.

Volgens het hier aangehaalde bericht op Nu.nl stelt zij:

De meerderheid van de slachtoffers in Nederlandse opvangcentra voor vrouwen komt uit niet-westerse landen en van hen zijn de meesten moslim, aldus Hirsi Ali.

Nou dat klopt dus niet helemaal. Ik herhaal hieronder even wat ik al eerder in een post hier heb gezegd:

In een discussie met Anja Meulenbelt stelt Rus dat haar caseload (aantal clienten) op een gegeven moment uit 75% procent allochtone vrouwen bestond. In diezelfde discussie stelt Anja Meulenbelt dat 40% niet van allochone komaf is. Dat correspondeert wel met het eerste cijfer maar niet met het tweede. Maar goed verderop in diezelfde discussie, keert Rus weer terug naar 60% dus laten we dat aanhouden.Vrijdag jl. was er een uitzending van 1 op de middag waarin o.a. Ceylan Pektas-Weber, voorzitster van Al-Nisa en werkzaam bij IHSAN, en de directeur van Federatie Opvang waren. Op het blog van Anja Meulenbelt schrijft zij in het stuk PAK HUISELIJK GEWELD AAN, NIET DE ISLAM over die uitzending. Zij stelt dat Hirsi Ali meermalen heeft gezegd dat 80% van de vrouwen in de opvang, moslimvrouwen zijn. Een dergelijke uitspraak van haar heb ik niet terug kunnen vinden. Wel stelt Hirsi Ali dat

dat het geweld tegen vrouwen binnen bepaalde groepen - veelal islamitische- migranten buitenproportioneel is. Blijf-van-mijn-lijfhuizen herbergen voor 2/3 migranten vrouwen terwijl etnische minderheden slechts 10% van de bevolking vormen;

. Dat is dus 66,67%.

In diezelfde uitzending geeft de voorzitter van Federatie Opvang de volgende cijfers (overgenomen uit het stuk van mevr. Weber):

dat op dit moment 60% van de vrouwen die gebruik maken van Blijf-van-mijn-Lijfhuizen allochtoon is. Daarvan heeft ?slechts?12% van de vrouwen een Turkse achtergrond en?13% een Marokkaanse. Daarnaast is er een nog een klein percentage moslimvrouwen met een andere etnische achtergrond. Meestal bestaat iets meer dan de helft van de allochtone vrouwen (dus circa 30% van de bewoners van Blijf-huizen)uit vrouwen met een islamitische achtergrond. (Een andere grote groep zijn vrouwen met een Surinaamse achtergrond).

Dus laten we even 30% aanhouden als percentage moslimvrouwen; dat lijkt me nu het meest betrouwbaar. Aanvullingen zijn natuurlijk welkom.*

Weber wijst in haar stuk ook nog op de relatie die Hirsi Ali legt tussen islam en vrouwenmishandeling. Hoewel ik in Gouda ook wel ben tegengekomen dat mannen hun daden legitimeren op basis van de islam, was dat slechts een enkeling en over het algemeen ook niet de meest religieuze mannen. Een dergelijke legitimering kon bij andere moslims op zijn minst op flink wat hoon rekenen.

Weber heeft vooral een punt wanneer zij zegt dat Hirsi Ali sommige vrouwen een erg belangrijk wapen uit handen slaat: namelijk de islam. Zij gebruiken de islam namelijk soms als emancipatiebasis en proberen zich zo te verzetten. Hetgeen erg verstandig is aangezien zij zich zo niet totaal vervreemd van haar eigen omgeving.

Natuurlijk moeten we huiselijk geweld niet bagatelliseren; 30% is veel te veel. Sowieso veel te veel, maar al helemaal aangezien we ongeveer 1mln moslims (ongeveer 500.000 moslima dus) op 16 mln inwoners (8mln vrouwen dus). Gelukkig is het taboe hierop toch al enige tijd doorbroken onder moslims en zijn er tal van iniatieven. Het zou aardig zijn om daarbij aan te sluiten.

Ter overweging nog even het volgende. Wanneer Rus zegt dat er aanvankelijk maar 10% allochtone vrouwen waren en nu 60%, betekent dit dat het huiselijk geweld enorm is toegenomen? Dat zou natuurlijk kunnen; vrouwen die emanciperen terwijl mannen daar niet in meegaan dat kan problemen opleveren. Het aantal allochtone vrouwen is natuurlijk ook toegenomen in die tijd. Bij Marokkanen bijv. begon de gezinshereniging vrij laat en er zijn natuurlijk ook de nodige vluchtelingen/asielzoekers bij gekomen. Of betekent het dat vrouwen beter de weg weten te vinden naar de Blijf van mijn Lijf huizen dan voorheen? Dan is het hoge aantal zelfs positief te noemen aangezien het duidt op een groeiende weerbaarheid. Waarschijnlijk is het een combinatie van.
Verder stelt Hirsi Ali, volgens Nu.nl:

Moslimvrouwen worden volgens Hirsi Ali geslagen, gedwongen te trouwen, hun genitaliën worden gemutileerd en ze worden door hun ouders tegen hun wil meegenomen naar hun geboorteland.

Dat klopt allemaal, maar ik vrees toch echt dat het niet alleen bij moslims voorkomt, dus waarom dan moslims apart noemen. Daarnaast staat het zo wel erg generaliserend.

Ook in Nu.nl:

Europese regeringen kopen een “enkeltje naar de Middeleeuwen” door islams vijandigheid tegen homoseksualiteit en joden te negeren, zei Hirsi Ali.

Flauw misschien, maar sinds wanneer is wiens of wat vijandigheid tegen homoseksualiteit en joden iets middeleeuws?

Tot slot in Nu.nl:

Medeactivist Azam Kamguian zei dat respect voor culturele diversiteit er vaak toe leidt dat immigrantenvrouwen niet dezelfde vrijheid en bescherming genieten als in Europa geboren vrouwen.

Dit is een intessant punt. Kamguian zou wel eens gelijk kunnen hebben. In de pleidooien voor respect voor culturele diversiteit worden dezelfde fouten gemaakt als in de pleidooien voor het verwerpen van cultureel relativisme: essentalisme viert hoogtij en machtsverschillen worden genegeerd. Wat betreft essentialisme; alsof telkens duidelijk is wat islam is en wat islam voorschrijft. Ten eerste doet islam niks en ten tweede kun je het beter zien als een ‘contested repertoire’. Machtsverschillen zijn totaal afwezig in het verhaal van Hirsi Ali en ook dat van Nahed Selim van gisteren en ook in de pleidooen voor respect. Wie heeft het voor het zeggen, niet alleen onder moslims, maar ook in de relatie tussen moslims en niet-moslims. Of gaan we beweren dat moslims en moslimvrouwen de bovenliggende partij zijn? Nee, dat is nog iets anders dan slachtoffers want dat zou weer betekenen dat het willoze wezentjes zijn. Maar goed misschien kan iemand antwoord geven als ik het in vraag vorm doe. Mag ook wel want als u even goed naar de laatste entries kijkt dan gaan die toch vooral over vrouwen. De bijpassende vraag is: Op welke wijze spelen machtsverhoudingen een rol in de positie van vrouwen in relatie tot mannen en tot de niet-moslims?

* In de beruchte Rondom 10 uitzending van Hirsi Ali met onder andere Ali Eddaoudi en Mohammed Cheppih, heeft zij het over 70%. Gezien dat getal, verwijst zij waarschijnlijk naar het percentage allochtone vrouwen en niet naar moslimvrouwen.

No responses yet

Apr 18 2005

Profile Image of

Nahed Selim in de Volkskrant

In de Volkskrant van vandaag een opinieartikel van Nahed Selim: Links loopt aan leiband moslim-eer(de Volkskrant, Forum, 18 april 2005 (pagina 7)) Nahed Selim is schrijfster (van Egyptische oorsprong) van onder meer Brieven uit Egypte en Vrouwen van de profeet. Ayaan Hirsi Ali schonk haar en Naema Tahir (Een moslima ontsluiert) het geldbedrag dat verbonden is aan de emancipatieprijs van Opzij, die Hirsi Ali in februari ontving.

VVD-Kamerlid Ayaan Hirsi Ali, volgens Time behorend tot de invloedrijkste personen ter wereld, spreekt vandaag in Gen�ve op een VN-congres over de positie van vrouwen in de islam.

Nahed Selim steunt haar strijd, want met de rechten van moslimvrouwen is het wel degelijk bedroevend gesteld.

Nooit eerder is een Tweede-Kamerlid opgenomen in de lijst van invloedrijkste personen van Ti m e . Ayaan Hirsi Ali schrijft dus geschiedenis. Geschiedenis die door een deel van de politiek en de samenleving niet op waarde wordt geschat. Maar is dat niet inherent aan revolutionairen en leiders, dat ze zowel bewondering als afschuw oproepen?

Hoewel Ayaan Hirsi Ali en ik in methode van aanpak verschillen, is onze strijd voor vrouwenrechten en de individuele vrijheid van de mens dezelfde. Het verschil zit hem voornamelijk in nuances. Waar Hirsi Ali de verschillen van interpretatie binnen de verschillende islamitische gemeenschappen over het hoofd ziet, zie ik ze en onderken ik ze wel. Feit blijft echter dat haar kritiek volledig geldt voor de letterlijke, orthodoxe stroming binnen de islam, een stroming waartoe de meerderheid van de moslims in Nederland gerekend kan worden. Volgens deze stroming dienen de voorschriften van de koran en de overleveringen van de profeet letterlijk nageleefd te worden, ook wanneer ze strijdig zijn met de Grondwet hier.

Uit een onderzoek in opdracht van Nova bleek onlangs dat bijna 50 procent van de ongeveer een miljoen in Nederland wonende moslims, de sharia boven de Grondwet vindt staan en ingevoerd wil zien in Nederland.

Ook bleek dat 80 procent van de moslims die zeggen te gaan stemmen, stemt op PvdA en Groen-Links. Dat wil zeggen dat zich onder het electoraat van PvdA en GroenLinks ongeveer 400 duizend moslims bevinden die voorstander zijn van de toepassing van de sharia in Nederland. Geen wonder dat deze politieke partijen de vrijheid van geloof, zelfs wanneer deze in strijd is met vrouwenrechten en andere grondrechten van het individu, altijd laat prevaleren. In het kader van de vrijheid van geloof kan men in principe de invoering van de Sjaria in Nederland grondwettig verklaren. Met de PvdA en Groen Links heb je niet eens een Moslim Partij nodig.

In een recent boek beschrijft Jamaal al-Banna, het gedachtegoed van enkele radicale groepen, zoals Hizbul Tahrir (die vrij snel na oprichting verboden werd in alle islamitische landen). Een cruciale alinea luidt:

‘Een van de belangrijkste principes van het kapitalisme is de bescherming van de democratische vrijheden van de mens. Deze vrijheden zijn: vrijheid van geloof, vrijheid van meningsuiting, vrijheid van bezit en de persoonlijke vrijheid (�). Over het algemeen zijn deze vier vrijheden tegengesteld aan de regels van de islam. Een moslim is niet vrij in zijn geloof. Als hij van zijn geloof valt, wordt hem bevolen zich terug te bekeren. Doet hij dat niet, dan wordt hij gedood (gebaseerd op een overlevering van de profeet: Doodt ieder die zijn geloof afvalt). Een moslim is niet vrij in zijn mening, hij kan van iets slechts datgene vinden wat de islam ook officieel vindt. Het kan niet zo zijn dat een moslim zich een andere mening aanmeet dan de mening van de islam. Een moslim is niet vrij om bezittingen te vergaren. Wat betreft de persoonlijke vrijheid, die bestaat niet in de islam. Een moslim is persoonlijk niet vrij, maar gebonden aan voorschriften. Dus de persoonlijke vrijheden die het kapitalisme beschermen, bestaan niet voor de moslim.’

Daarmee wil ik absoluut niet beweren dat de meeste Nederlandse moslims dit radicale gedachtegoed onderschrijven, maar -gelet op voornoemd Nova-onderzoek -minstens twee van deze punten (zo niet meer) scoren hoog bij de meerderheid van de Nederlandse moslims.

En dat is geen polarisatie, geen overdrijving, geen handel in angst, maar pragmatisch analyseren (normaal gesproken een gedegen eigenschap waarop Nederlanders prat gaan) en aan die analyse de onvermijdelijke consequenties verbinden.

Emancipatie en vrouwenrechten zijn typisch westerse idee�n, roepen moslimfundamentalisten en hun linksige aanhang vaak. Ze weten wellicht niet dat er reeds in 1898 een boek, getiteld De bevrijding van de vrouw, van Qasim Amien, in Egypte verscheen. In 1902 verscheen zijn tweede boek, De nieuwe vrouw, waardoor deze dappere Egyptische voorvechter van vrouwenrechten bespot werd door praktisch het hele land. Ook hij werd ontslagen, verketterd en bijna vermoord. Hij bracht de rest van zijn leven door in isolement. Toch hebben zijn boeken een traject uitgezet dat door vrouwen later is opgepakt. Dankzij zijn publicaties werden voor het eerst meisjesscholen opgericht.

Het argument dat Hirsi Ali haar doelgroep mist, bestijd ik. Hoewel vele mondige moslimvrouwen steeds roepen dat ze niet onderdrukt worden, betekent dat nog niet dat andere moslimvrouwen niet te maken hebben met verwerpelijke en agressieve praktijken in hun dagelijks leven. Maar die worden niet gezien of gehoord, die komen hun huizen niet uit en spreken geen Nederlands.

De krampachtige ontkenning van feiten die met cijfers zijn onderbouwd, moet gezien worden in het verlengde van het begrip eergevoel. Zoals de eer van de familie niet geschonden mag worden -en liever moet worden opgelapt door een hersteloperatie van het maagdenvlies, dan dat iedereen weet wat er aan de hand is -, zo mogen ook de goede naam en de eer van de gemeenschap niet bezoedeld worden door toe te geven dat er foute dingen binnen de gemeenschap plaats vinden. Een soort hersteloperatie van de gemeenschappelijke eer.

Weldenkende vrouwen en mannen, moslims en niet-moslims, westers en niet-westers, het wordt tijd dat we onze krachten bundelen, dat we openlijk opkomen voor wat we werkelijk denken: gelijkheid van vrouwen en mannen, een optimale ontplooiing van onze talenten en potentie en een menselijke samenleving waarin niemand voor zijn/haar mening afgeslacht of bedreigd hoeft te worden.

Vandaag wordt onder de auspici�n van de Verenigde Naties een congres georganiseerd, met als thema ‘Jihad and it’s Victims’. Daaraan zal Ayaan Hirsi Ali deelnemen. Zij spreekt over vrouwen. Haar slotconclusie is: ‘Oorlog tegen islamitisch terrorisme kan nooit gewonnen worden als meisjes en vrouwen blijven leven volgens een tribale mentaliteit.’

[MdK]Zonder meer een stuk dat de moeite waard is om te lezen. De strijd voor vrouwenemancipatie is een cruciale strijd waarschijnlijk. Haar analyse over ‘links’ laat ik even voor wat het is, hoewel ze ook daar enkele rake observaties heeft. Mijn kritiek op dit stuk richt zich vooral op het citaat van Al-Banna dat ze gebruikt. Al-Banna zou wellicht willen dat iedere moslim zou is als hij beschrijft, de werkelijkheid is veel anders. Dat volgens een NOVA enquete 50% van de moslims in Nederland de sjaria wil invoeren wijst er volgens Selim op dat veel moslims het gedachtengoed van Al-Banna in ieder geval deels onderschrijven.

Dat is een vrij grove misser. Hieronder de resultaten van de enquetevragen die betrekking hebben op de sharia:

bron: pag 11 en 12 Foquz Etnomarketing ‘Politieke Voorkeuren Moslims’

29,5% van alle respondenten vindt dat het programma van een moslim partij op de sharia gebaseerd moet worden. Een derde (34,2%) vindt dat zo een partij niet op de sharia moet zijn gebaseerd. Van de respondenten die een moslimpartij willen (249 personen) vindt ongeveer de helft (52,2%) dat het programma op de sharia moet worden gebaseerd, en een op de vijf (20,5%) vindt dat niet.

Het gaat dus hier om twee dezelfde vragen; de tweede tabel is een ge-aggregeerde tabel waarbij antwoorden uit de eerste tabel zijn samengevoegd (denk ik tenminste). Laten we uitgaan van de ge-aggregeerde cijfers (niet dat ik ook maar enig idee heb hoe betrouwbaar die zijn). In het tweede geval vindt ruim 50% dat er een moslimpartij moet komen; 20% vindt van niet en eveneens bijna 20% maakt het niet uit. Vervolgends vindt 10% dat die partij op de sharia gebaseerd moet zijn, of 20% een beetje. Nee, zegt dus 14% en helemaal niet 20%. Het is niet duidelijk wie dat nu vindt; degenen die vinden dat er een moslimpartij moet komen of alle ondervraagden, maar hoe dan ook het cijfer heeft helemaal geen betrekking op het invoeren van de sharia in Nederland. Nu hebben we al wel meer misrepresentaties van dat onderzoek gezien, maar van Selim mag je wat meer zorgvuldigheid verwachten (en wat ik totnutoe van haar gelezen heb is dat ook). Of bedoelt Selim een ander onderzoek? Wie het weet mag het mij vertellen en dan zal ik nederig mijn excuses aanbieden.

Komt nog wel bij dat ik me afvraag, zeker als het om jongeren gaat, of moslims zelf wel beseffen wat de sharia precies inhoudt. Wat bedoelt men met de sharia: de lijfstraffen? kledingvoorschriften?

Het complete artikel van Selim: Continue Reading »

2 responses so far

Apr 18 2005

Profile Image of

The 2005 TIME 100: Ayaan Hirsi Ali

Manji is the author of The Trouble with Islam Today. She has written the portrait of Dutch MP Ayaan Hirsi Ali in the Time 100: The 2005 TIME 100: Ayaan Hirsi Ali - Paying a Price for Her Views

Ayaan Hirsi Ali knows the risks of standing up for one’s beliefs. The Somalia-born Dutch politician last year made Submission, a film that portrays a Muslim woman ritually abused by the men in her family. Hirsi Ali used the woman’s body as a canvas on which to display troubling verses from the Koran. Her film incited a fanatic to kill Hirsi Ali’s co-producer, Theo Van Gogh. After plunging a knife into his body, the murderer transformed Van Gogh’s corpse into a canvas of his own. On it, he pinned a letter to Hirsi Ali, warning her that she is next.

I met Hirsi Ali, 35, last year during a book tour. Because I have written a blunt call for reform in Islam, a Dutch newspaper assigned her to interview me�heretic to heretic. The difference is, she has left Islam. I asked her if she thought I was naive for sticking with Allah. “Don’t go,” she told me. “Islam needs you.”

And Europe, it seems, needs her, to highlight a critical challenge: Can a multicultural society produce pluralism without relativism? So far, it doesn’t bode well for her plight. After Van Gogh’s killing last November, Hirsi Ali hid for two months. Now, as then, she is enveloped by a human burqa of four bodyguards.

Still, she persists. In parliament, Hirsi Ali is pushing to outlaw honor crimes�customs that can’t be pinned on the Koran but thrive amid the silence of Muslim leaders. They have forgotten, she says, that the Koran implores Muslims to “bear true witness, even if it be against yourselves, your parents or your family.” In that sense, Ayaan Hirsi Ali is a true believer.

No responses yet

Older Posts »