C L O S E R - Waarom bloggers hyperindividualistische narcisten zijn / deel 2 - C L O S E R — C L O S E R

C L O S E R – Waarom bloggers hyperindividualistische narcisten zijn / deel 2

by on July 9, 2006 · 0 comments

in Blogosphere, Some personal considerations

In een eerdere blog met deze titel stelde ik dat bloggers hèt voorbeeld zijn van moralistische individualisten die zichzelf dapper en moederziel alleen in het middelpunt van de wereld plaatsen, maar dat graag door anderen erkend zien.

De reacties op het artikel in de NRC over ‘burgerjournalistiek‘ lijken dat maar weer eens te bewijzen.

Journalistiek definieert Van Eijk als waarheidzoekend verhalen vertellen, primair ten dienste van burgers. Veel ‘burgerjournalistiek’ noemt hij eerder het digitale equivalent van een conversatie aan de dorpspomp. Gezellig, prikkelend – ja. Maar waarheidszoekend? Feiten checkend? Hoor en wederhoor toepassend? Hooguit soms.

En zo is het maar net. Natuurlijk pretendeert iedere blogger, ik ook, meer te doen dat dan (ja maar dit blog is echt interessant hoor), maar het blijft toch maar behelpen meestal (en ja ik kan Geenstijl.nl wel wel weer als voorbeeld aanhalen, maar ik heb nog steeds last van zonne-allergie dus dat doe ik niet…). Check enkele van de comments bij Marketingfacts maar zou ik zeggen, of hier en hier op Ditisberry.nl.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat de ‘traditionele media’ zaligmakend zijn. Waar waren deze media tenslotte bij de discussie van en over Hassan al-Turabi, toch niet de kleinste islamitisch-fundamentalistisch geleerde en voorheen leider van Sudan? Nee ik link er niet naar toe; als journalisten die dit lezen niet weten waar ik het over heb…I rest my case (nou ja vooruit dan zoek maar op de website van de NIO). Gisteravond was op Canvas het tweede deel van de documentaire Beeldenstorm te zien over (embedded) journalism die een helder kijkje gaf hoe wij, als burgers, in de luren worden gelegd door het Amerikaanse leger en de embedded journalists. Een voorbeeld was het omvertrekken van het beeld van Saddam in Baghdad; volkomen in scene gezet door de Amerikaanse PsyOp afdeling van het leger. Opvallend was ook de opmerking dat er talloze embedded journalists waren in het leger, maar geen in een Iraaks gezin om zo de andere kant van de bombardementen te beschrijven. En daar precies komen de bloggers om de hoek kijken. Denk bijvoorbeeld maar aan Salam Pax (ja hij bestaat echt), Riverbend, Healing Iraq en Iraq Dispatches. Op die manier zou je bloggers ook kunnen beschouwen als ‘embedded journalists’: slechts de helft van het verhaal, maar wel een belangrijke helft want het gaat om die mensen die de gebeurtenissen ondergaan. Als we nu ook nog eens bloggers krijgen uit Uruzgan, dan zou dat wel aardig zijn voor de Nederlandse berichtgeving.

En laat ik dan maar gelijk even mijn bijdrage leveren. Het verhaal in de Nederlandse media over moslims die een pretpark afhuren en waar dan geen niet-moslims mogen komen, klopt niet. Overigens ook over genomen door een een of ander vaag blog: Slegs vir Moslims Het is namelijk wel degelijk toegestaan voor niet-moslims zo blijkt uit het verhaal op Indigo Jo. En vergelijk ook het uitstekende stuk op Akram’s Razor over de discussie hierover. En zo moet het.En zo ben ik als blogger toch weer heel content met mezelf.

UPDATE
Wat betreft het laatste, dan zijn er toch weer bloggers die niet door hebben dat het verhaal over het pretpark niet klopt en dat simpel overnemen van Metro. Zo schiet het dus niet op.

Leave a Comment

Previous post:

Next post: