C L O S E R

Trouw, deVerdieping| overigeartikelen - Sinterklaas moet en zal gevierd

De opschudding had helemaal niets met Sinterklaas te maken, zegt ze. „We vieren dat feest al jaren, en met de Sint zelf is nog nooit iets gebeurd. Het lijkt nu net alsof een traditioneel Nederlands feest door allochtone jongeren onmogelijk wordt gemaakt.”

Maar dat er problemen zijn in Transvaal, zal Van den Boomen niet ontkennen. „De agressie onder kinderen en vooral hun ouders neemt toe. Als we een lampionnenoptocht houden met vijfhonderd kinderen, moeten we 1500 lampionnen kopen. De rest wordt gestolen. Niet eens door de kinderen, maar meestal door vader of moeder. Ik spreek ze erop aan, maar ze snappen het niet. Ze snappen het gewoon niet!”

Van den Boomen richtte tien jaar geleden samen met enkele betrokken buurtbewoners de stichting Haagse Hopjes op, ’om een einde te maken aan de ellende op straat’. Ze zagen van dichtbij kinderen op steeds jongere leeftijd met drank en drugs in de weer. De wijk verkleurde in rap tempo. De arbeidersbuurt van vroeger veranderde in een multiculturele achterstandswijk, met alle bijbehorende problemen. De criminaliteit was enorm, zegt ze. Zelfs overdag. De kinderen handelden vooral uit verveling, merkten de vrijwilligers. De stichting helpt de jeugd daarom al een decennium lang aan gratis speelgoed. In de wijk staan op vijf pleinen containers vol driewielers, fietsen, skelters, skeelers en ballen. 5500 kinderen zijn er bij ingeschreven. Haagse Hopjes organiseert daarnaast tal van losse evenementen.

Een groot succes, zegt zowel de stichting als de gemeente. Burgemeester Deetman: „De Haagse Hopjes zijn essentieel voor Transvaal. De sociale functie is enorm. Die containers zijn ontmoetingsplekken geworden voor zowel kinderen als de ouders.” Van den Boomen: „Drugsgebruik zie je niet meer op de pleinen. In ieder geval niet op de tijden dat de speelgoedcontainers zijn geopend. Er gebeurt hier echt veel goeds.”

Toch is ze sinds een jaar of twee minder gelukkig met mensen in de buurt. Ze praat over Marokkaanse jongens die dreigend met messen langs springkussens lopen. Over Turkse moeders die de broodjes van de medewerkers stelen.

Over kleine kinderen die, wanneer de vrijwilligers aan het einde van de dag de containers sluiten, met stenen en blikjes naar ze gooien. Over ouders die hun kinderen niet in de rij voor de containers laten wachten, maar naar voren duwen en intussen een grote mond opzetten. Over een medewerker die onlangs een mes op de keel kreeg van een boze vader. Over die drie keer dat ze zelf werd bedreigd. Over een groepje opgeschoten jongens dat een peperdure quadbike stal.

„Je weet het, je voelt het”, zegt Van den Boomen. „Je ziet de jongens loeren. De capuchons gaan op. Dan hoor je een hoop herrie en weg is de quad. Daar baal ik dan zo verschrikkelijk van. Dat moeten we dan blijkbaar maar accepteren.”

Van den Boomen weigert dat. Daarom het bericht over het sinterklaasfeest dat niet door zou gaan. „Het was een wanhoopsactie, zegt ze nu. „Het feest zelf heeft nooit ter discussie gestaan. We wilden aandacht voor de problematiek.”

Trackback URI | Comments RSS