C L O S E R

nu.nl/columns | ONM HFTGR DN GTST

Zo is er Imani, illegaal in Nederland en bedreigd met uitzetting. Een thema dat niet alleen politiek speelt, maar juist ook bij scholieren: zij krijgen er op scholen mee te maken. De verhaallijn geeft een beeld hoe zo’n uitzetting ingrijpt in iemands sociale omgeving. Uiteraard is dat beeld niet altijd even realistisch; het blijft natuurlijk wel soap.

Hoofddoekje

Een ander personage, Shirina, maakt het in dat opzicht erg bont. Zij laat zich eerst grotere borsten aanmeten, om zich vervolgens tot de islam te bekeren - met hoofddoekje en al. Stappen die logica ontberen, maar wel discussie uitlokken in het drukbezochte forum over ONM. En dat is toch een aardig effect als je maatschappelijke relevantie in een soap wilt gieten.

Maar het slimme aan de verhaallijnen in ONM is vooral dat de problemen van de jongeren zelden definitief worden opgelost. Als er iets herkenbaar en realistisch is, dan is dat het. Esmée weet zich bijvoorbeeld te ontworstelen aan loverboy Junior. Maar wanneer haar vriendin oprechte gevoelens voor hem ontwikkelt, krijgt ze het probleem via een omweg weer op haar bord.

Mooie column op Nu.nl!

de Volkskrant - Binnenland - Eindhovense imam terecht ongewenst verklaard
Eindhovense imam terecht ongewenst verklaard

ANP

DEN HAAG - Voormalig minister Rita Verdonk (Vreemdelingenzaken en Integratie) heeft de Eindhovense imam Bersham terecht ongewenst verklaard vanwege gevaar voor de nationale veiligheid. Dat heeft de Raad van State vrijdag in een uitspraak bepaald.

De imam, die in de Eindhovense Al Fourkaan-moskee door middel van preken het islamitisch-orthodoxe salafisme uitdroeg, mag nu door de huidige minister worden uitgezet. Hij verblijft inmiddels echter al in het buitenland. Zijn ongewenstverklaring, die tien jaar geldig blijft, is met de uitspraak van de Raad van State onherroepelijk geworden.Eerder oordeelde de rechtbank in Amsterdam juist dat uit een ambtsbericht van de AIVD onvoldoende bleek dat de imam een gevaar vormde voor de nationale veiligheid. De Raad van State heeft deze uitspraak nu vernietigd.

aivd.nl - AIVD-jaarverslag 2006: radicalisering en polarisatie zetten door
AIVD-jaarverslag 2006: radicalisering en polarisatie zetten door
27 april 2007

De dreiging vanuit ‘home-grown’ jihadistisch terrorisme is verminderd aanwezig. Daarnaast zet radicalisering onder een deel van de moslimjongeren door. De salafistische stroming in Nederland, die weliswaar niet oproept tot geweld maar wel een anti-integratieve en onverdraagzame boodschap predikt, is hierbij een belangrijke aanjager. Dit stelt de AIVD in zijn jaarverslag 2006.

Vandaag bood minister Ter Horst van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties het parlement het jaarverslag 2006 aan van de AIVD. In de daaropvolgende persconferentie lichtte Sybrand van Hulst, het hoofd van de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst, de trends en ontwikkelingen toe die de AIVD vanuit zijn wettelijke taakstelling heeft waargenomen.

De concrete dreiging van ‘home-grown’ jihadistische netwerken lijkt afgenomen. Niettemin blijven aanslagen door terroristen in Nederland voorstelbaar. Waar internet eerder vooral fungeerde als turbo voor het uitdragen en verspreiden van het jihadistisch gedachtegoed, is het inmiddels uitgegroeid van promotiemiddel tot netwerkmiddel. Virtuele netwerken ontstaan net zo snel als open internetfora. Naast min of meer open en toegankelijke websites bestaan inmiddels ook professioneel afgeschermde jihadistische websites.

Het radicaliseringsproces onder migrantenjongeren zet door. Radicalisering hoeft niet altijd te leiden tot terrorisme, maar het kan wel een bedreiging op zich zijn, omdat het zorgt voor interetnische spanningen en polarisatie van de samenleving. Om te voorkomen dat radicalisering verder toeneemt, is zowel een repressieve als een preventieve aanpak noodzakelijk. Deze brede aanpak moet zorgen voor een tegengeluid, waardoor de wind uit de zeilen wordt genomen van radicale stromingen. Om met succes radicalisering het hoofd te bieden blijft ook diepgaand onderzoek van de AIVD naar de achtergronden en werking van radicaliseringsprocessen nodig.

Het hoofd van de AIVD benadrukte vandaag dat de dienst zich niet alleen richt op radicalisering en terrorisme, maar veel meer aandachtsgebieden heeft, zoals onder meer contra-inmenging, contraproliferatie, veiligheidsonderzoeken, en links en rechts activisme. De AIVD heeft de informatiepositie, bevoegdheden en expertise om informatie in te winnen, te verrijken en te delen. Daarmee is de dienst een belangrijke leverancier van kennis en informatie aan departementen, politie, en in toenemende mate ook aan het lokale bestuur.

In NRC en Volkskrant nog wat meer aanvullende informatie. De AIVD verklaart een deel van de populariteit van de extremistische islam overigens als een poging van jongeren om door provocerende en radicale uitlatingen een eigen identiteit te creëren.

Linkse extremisten gebruikten in 2006 steeds vaker geweld, vooral tegen (vermeend) rechtse extremisten, schrijft de AIVD. Dierenrechtenactivisteiten intimideren en bedreigen vaker personen (en familieleden) van mensen die werkzaam zijn in de proefdierindustrie. De groep Respect voor Dieren is volgens de AIVD verantwoordelijk voor de meeste incidenten, en is „fors gegroeid”. De Partij voor de Dieren wordt door deze groep „verguisd”.

De AIVD ziet in de rechts-extremistische hoek een groei van „niet politiek actieve neonazistische organisaties”. Een voorbeeld daarvan is Blood & Honour , een organisatie die zich met rechts-extremistische muziek en survivaltrainingen bezighoudt ter voorbereiding van de door hen verwachte rassenstrijd. Deze organisatie krijgt steeds meer structuur.

Een aantal kopstukken van het Hofstadnetwerk is opgepakt en vervolgd, enkele Hofstadleden zijn als ongewenst vreemdeling uitgezet, evenals een paar belangrijke figuren uit andere netwerken. Overigens is de verminderde terreurdreiging niet alleen toe te schrijven aan het overheidsoptreden. Intern zijn de groepen ook verdeeld geraakt over de jihadistische koers en de doelwitten. Verder ontbreken echte leidersfiguren.

Waakzaamheid blijft echter geboden, waarschuwde Van Hulst. Radicaliseringsprocessen voltrekken zich soms razendsnel, waardoor netwerken en cellen in korte tijd kunnen ontstaan. Onverwachte gebeurtenissen kunnen gewelddadige acties triggeren. Hij duidde op gebeurtenissen als de Deense cartooncrisis en de oorlog in Libanon. Ook uitspraken van Tweede Kamerlid Geert Wilders zouden tot acuut gebruik van geweld kunnen leiden.

Op het gesprek dat NCTb-directeur Tjibbe Joustra in dat verband met Wilders had, wilde Van Hulst niet nader ingaan. Hij herhaalde slechts dat de AIVD constateert dat ‘de toon van het debat en de taal die wordt gebruikt’ radicalisering in de hand werken.

Ter gelegenheid van de 18e globaliseringslezing, die afgelopen vrijdag werd gehouden door Saskia Sassen in Felix Meritis/Amsterdam, werd afgelopen zaterdag aan de Vrije Universiteit de conferentie Shaking up citizenship gehouden.

Eén van de bijdragen ’s middags was van Nicholas De Genova: States, citizens, and denizens -Nationalism, “rights,” and transnationality. In zijn bijdrage liet hij zien hoe ‘9-11′ en de nasleep ervan leidde tot veranderingen in het beleid met betrekking tot citizenship. Hij liet zien hoe de opbouw van de ‘Homeland Security State’ heeft geleid tot verschuiving van de macht van het wetgevende naar het uitvoerende niveau als het gaat om insluiting en uitsluiting van vreemdelingen. Iets dat met name nadelig uitvalt voor Arabieren/Moslims.

In de bijdrage van mijn collega Edien Bartels en ondergetekende gingen we door op het thema ‘citizenship’ aan de hand van de recente discussies over dubbele nationaliteit. De discussie over de dubbele nationaliteit is vooral gevoerd vanuit twee posities, ofwel vanuit de Nederlandse samenleving ofwel vanuit de migrantenpositie.Het is nuttig om naar de relatie tussen beide te kijken, en dan vooral vanuit machtstsverhoudingen. ‘Wie bepaalt wie erbij hoort.’

Hier vindt u een verkorte versie van onze bijdrage: Continue Reading »

Het Land Van …
Een avond met Ab & Sal, Mohammed Benzakour, Salah Edin, Eelko Ferwerda
Donderdag 26 april, 20.00 uur Museum Boijmans Van Beuningen (gratis entree)

Uitgangspunt voor het gesprek met televisiemakers Ab & Sal, schrijver en journalist Mohammed Benzakour, rapper Salah Edin en filmmaker Eelko Ferwerda (hij tekende met zijn bedrijf Waanzee voor de regie) is de onlangs gelanceerde, maar door clipzenders nauwelijks vertoonde, controversiële videoclip Het Land Van….  Op internet is de film echter een veel besproken en veel bekeken hit.

Nu de SGP kamervragen stelt over blote vrouwen op billboards en over de gereformeerde videoclip van Het Land Van…. van Salah Edin discussiëren onze gasten over de manier waarop wij beelden uit de media tot ons nemen, hoe wij daar naar oordelen en waarom.
Continue Reading »

In de Volkskrant een voorpublicatie van Islamisten & naïvisten.
Hieronder de integrale tekst geciteerd met een korte reactie erop.

Islamisme is een radicale stroming binnen de islam die in zowel de moslimwereld als Europa snel terrein wint.

Een aanpassingsgezinde aanpak van deze totalitaire beweging is gevaarlijk, waarschuwen Karen Jespersen en Ralf Pittelkow.In tegenstelling tot het nazisme en het communisme vormt het islamisme tot nu toe niet echt een militaire bedreiging voor Europa. Dat kan veranderen, niet in de laatste plaats als gevolg van een met atoomwapens bewapend islamistisch Iran. Maar het islamisme kan de Europese landen op andere manieren beïnvloeden. Deze islamistische invloed is vijfledig. Continue Reading »

Op de website van De nieuwe reporter een artikel van Nadine Böke overDe eerste maanden van Al Jazeera English

De voornaamste conclusie: de zender biedt inderdaad een ander, breder perspectief dan de dominante Engelstalige nieuwszenders en is daarmee een verrijking van het internationale medialandschap.

AD.nl - 24 uur per dag actueel nieuws /

Probleemjeugd Utrecht onhandelbaar

UTRECHT - Steeds meer kinderen in achterstandswijken in Utrecht zijn onhandelbaar.

Dat zeggen welzijnsorganisaties in Utrecht. De kinderen in de leeftijd van acht tot twaalf jaar vertonen ernstig probleemgedrag.

Het gaat hierbij vooral om Marokkaanse kinderen in de wijk Overvecht. Deze groep houdt zich bezig met pesten, intimideren, veroorzaken overlast en zijn totaal niet aanspreekbaar.

Utrecht vraagt hulp aan het rijk om ouders van probleemkinderen te verplichten een opvoedingscursus te volgen.

Een belangrijk signaal uit Utrecht. Maar is het zo nieuw? Volgens mij werd in 2000 en eerder al gesignaleerd dat de gemiddelde leeftijd van de ‘hoodlums‘ langzaam maar zeker lager werd én dat de hulpverlening daar niet op toegesneden was. Voortdurend is het publieke debat te horen dat er keihard moet worden opgetreden en dat ouders en voorlieden van zelforganisaties in het geweer moeten komen. Hoe is dit laatste te rijmen met een beleid in verschillende steden waarbij zelforganisaties buitenspel worden gezet en waar bijvoorbeeld huiswerkvoorzieningen van zelforganisaties gecombineerd met jeugdzorg om zeep worden geholpen omdat de lokale overheid het eigenlijk geen taak van zelforganisaties vindt. Wat betreft de ouders, wat ontbreekt zijn niet zozeer corrigerende ouders als wel sterke ouders wier correcties ook enige invloed hebben. Voor zover de situatie in Gouda enigszins representatief is, zijn de overlastgevende jongeren vaak afkomstig uit een beperkt aantal gezinnen waarbij de ene na de andere jongen voor overlast (en erger) zorgt. De ouders in die gezinnen hebben de grip op hun kinderen al lang verloren en hun gezag komt echt niet terug door hen in de portemonnee aan te pakken.
In een eerder onderzoek stelde bestuurskundige Bervoets dat een harde repressieve aanpak niet werkt wanneer andersoortige, meer preventieve, interventies achterwege blijven. Het zorgt er vooral voor dat de plaatselijke jeugd het idee ontwikkelt dat ze nog een appeltje te schillen hebben met de gezagsdragers.

In Trouw een artikel van Rob Pietersen: Allochtone dochters vliegen uit / Vaders meisje wil op kamers

Tijdens mijn onderzoek in Gouda waren er enkele jonge Marokkaanse vrouwen die op kamers zaten. Meestal samen met andere Marokkaanse meisjes (soms hun zus). Dit waren toen duidelijk voorlopers, of dat nu nog zo is weet ik niet. Het feit dat het met die meiden erg goed ging, werd wel met grote belangstelling gevolgd. De andere kant van de medaille was de roddel die vooral liet zien dat het op kamers wonen van meisjes nog steeds omstreden was. Gezien de instroom van meisjes in de universiteiten, is het een kwestie van tijd echter voordat er meer komen.

Ouafae Bahi bereidde haar ouders langzaam voor op het vertrek uit het ouderlijk huis. Eerst sliep ze twee dagen op haar studentenkamer, nu is ze alleen het weekeinde nog bij haar ouders. Poldermodel in een Marokkaans gezin.

Ouafae Bahi stond op een wachtlijst voor woonruimte in Leiden. Haar ouders dachten dat het jaren zou duren voor een studentenwoning vrijkwam, en ze nog alle tijd hadden om aan het idee van een uitwonende dochter te wennen. Niet dus.

Sneller dan verwacht, in het voorjaar van 2005, werd de rechtenstudente van Marokkaanse komaf een ’eigen’ appartementje aangeboden. Bahi, toen 23 jaar, had drie maanden bedenktijd. „Mijn vader zei: als dat is wat je wilt, dan moet je het doen. Maar mijn moeder zei: daar komt helemaal niks van in. Ze had duidelijk andere verwachtingen. Studie afmaken, iemand zoeken met wie het klikt en dan gaan samenwonen.”

Bahi kon er begrip voor opbrengen. Als oudste van twee dochters, de eerste ook van alle neefjes en nichtjes moest ze ’de weg vrijmaken’. Continue Reading »

Dat homo-huwelijk in Marokko zat me toch niet helemaal lekker. Het ging om een symbolische voltrekking bij een heiligenfeest in Marokko. Maar hoe serieus moeten we dat nemen, aangezien er bij dergelijke feesten wel meer dingen gebeuren die ingaan tegen het algemene beeld dat we van Marokko hebben. Zie voor een mooie foto-impressie van zo’n heiligenfeest (in Fez) de site van View from Fez, hier en hier.

En inderdaad het ging eerder om een soort boerenbruiloft zoals we dat hier kennen met Carnaval waarbij een stel in de ‘onecht’ wordt verbonden. Dit is een omkeringsritueel waarbij sociale rollen worden omgedraaid en normen en waarden met betrekking tot gewenst gedrag (behorende bij een sociale rol) worden opgeschort. Een omkeringsritueel bespot daarmee de bestaande sociale orde, maar bevestigt hem ook; immers een dergelijk ritueel vindt alleen plaats tijdens speciale dagen en door het tegenovergestelde te benadrukken wordt ook naar voren gehaald hoe het eigenlijk zou moeten.

Hoe een dergelijke ‘mock wedding‘ zoals in Meknes precies geinterpreteerd moet worden weet ik niet (daarvoor zul je er toch echt bij moeten zijn), maar het zou zowel een bevestiging kunnen zijn van de bestaande sociale orde (zoals we kunnen zien aan de reacties erop) als een bespotting van de bestaande sociale praktijken omtrent homoseksualiteit in Marokko.

Een andere vraag is natuurlijk waarom het nieuws over het homo-huwelijk hier relatief veel aandacht krijgt. Immers, die festivals vinden jaarlijks plaats en er gebeurt wel wat meer dan alleen dat. Waarom wordt het homo-huwelijk eruit gepikt en waarom zonder veel achtergrond informatie dat de betekenis ervan wat duidelijker maakt (ja,ja ook door ondergetekende).