Er is een eenvoudig verschil. De seculiere verontwaardiging kan beoordeeld worden als juist of onjuist afhankelijk van de argumenten van de mensen die zich verontwaardigd voelen. Het is een redelijkheidskwestie.

De gelovigen die zich beledigd voelen staan niet open voor een gesprek. Hun verontwaardiging laat zich niet meten in argumenten en laat zich ook niet weerleggen.

Dat zie je al heel duidelijk door de commentaren van de ‘gekwetste seculieren’ in je verhaal te vergelijken met de gelovige die louter blijft herhalen dat “god of de profeet beledigd wordt”.

Dat er zogenaamde seculieren zijn die vals reageren, ben ik natuurlijk wel volledig met je eens. Dat dit hetzelfde zou zijn als het beledigen van een god of een profeet, is absolute onzin.

Dat van Wilders was trouwens een bizar verhaal apart: Wilders vond het een “doodsbedreiging”. Tsja, als je kunst al als bedreiging gaat zien (hij wist tenslotte dat het expliciet als kunst bedoeld was), wordt het echt heel lastig mt die vrije meningsuiting.