Jul 22 2008
De Koran lezen als ongelovige - DePers.nl
De Koran lezen als ongelovige - dinsdag 22 juli 2008 - DePers.nl
Non-fictie Niet makkelijk en soms zelfs onbegrijpelijk
De Koran lezen als een ongelovige deskundige
Door: Marcel Hulspas
De islam vredig? De Utrechtse islamoloog Hans Jansen vindt het pure misleiding.
Pakweg eenvijfde van de tekst van de Koran is totaal onbegrijpelijk. Niet alleen moderne deskundigen lopen daar vast; zelfs de oudste korancommentaren komen met vage, vergezochte interpretaties. De Koran bevat ook geen mooie verhalen, zoals de Bijbel. Zelf de Koran lezen is, kortom, geen gemakkelijke opgave. Verreweg de meeste exemplaren van de Nederlandse vertalingen (de oude van J.H. Kramers, en de meer recente van Fred Leemhuis) zijn ongelezen in de boekenkast verdwenen, vermoedt de Utrechtse islamoloog Hans Jansen. Voor iedereen die dat gevreesde en verguisde boek desondanks ter hand wil nemen, schreef hij een handleiding: Zelf koranlezen. Een boek dat door collega-wetenschappers prompt werd neergesabeld.
Wie verwacht dat Jansen zijn lezers de Koran leert lezen zoals gelovige moslims dat doen, komt bedrogen uit. Waar het hem om gaat zijn die passages waar de schriftgeleerden vastlopen, of waar de traditie een interpretatie aanreikt die hem niet kan bekoren. We lezen de Koran zoals een kritische, ongelovige deskundige de Koran leest.
Lijnrecht tegenover elkaar
Jansen is met name gecharmeerd van het werk van Christoph Luxenberg (een pseudoniem, overigens) die duistere passages in de Koran weet te verklaren door ervan uit te gaan dat de tekst leenwoorden uit het Syrisch-Aramees bevat. Geen gek idee, want toen de Koran ontstond, was het Aramees de voertaal in het Midden-Oosten, maar voor orthodoxe moslims is dat ondenkbaar: de Koran is geschreven in perfect Arabisch.
Aan dergelijke gevoeligheden heeft Jansen geen boodschap. Jansen is geen vriend van de islam. ‘Vriend van de islam’ is zijn snerende aanduiding voor iedereen die beweert dat de islam een vreedzame religie is die een plaats moet kunnen krijgen binnen de Nederlandse samenleving. Volgens Jansen is dat pure misleiding. De islam en onze westerse waarden staan lijnrecht tegenover elkaar. Ongelovigen dienen over de kling gejaagd, zo stelt het beruchte ‘zwaardvers’ en volgens Jansen is dat gebod nog steeds onverkort van kracht. (Waarop zijn collega Michiel Leezenberg Jansen in de NRC van onkunde dan wel bewuste misleiding beschuldigde.) Moslims moeten leven volgens de islamitische wet, de sharia, waarschuwt hij. En die schrijft bijvoorbeeld voor dat dieven een hand moeten verliezen en dat overspelige vrouwen gestenigd moeten worden. ‘Kern van de westerse kijk op het recht is dat elke maatschappij zich in vrijheid via democratische procedures haar eigen recht stelt’, aldus Jansen. Terwijl in de islam ‘God beslist over de inhoud van het recht. Deze twee standpunten zijn niet te verzoenen.’
Doen, schikken en plooien
Daar heeft hij gelijk in, maar het punt is irrelevant. Ook een behoorlijk deel van de autochtone Nederlanders is er van overtuigd dat God ons de wet moet voorschrijven. En zij draaien ook mee in onze samenleving. Soms met pijn en moeite, zoals de recente discussie over embryoselectie laat zien, maar toch. Samenleven is een zaak van doen, van schikken en plooien. De heilige teksten komen later wel. Jansen laat zien waar de Koran lijnrecht tegenover de traditionele westerse waarden staat. Daar zullen we ons allemaal bewust van moeten zijn en blijven. Maar integratie begint op straat, niet in de studeerkamer.
No responses yet
