Credits Media heeft een nieuw tijdschrift gelanceerd: Hollands Glorie zo las ik bij PLUG. Daar staat een stuk van Janna Laeven in de NRC die constateert Hollands in is. Zij haalt ook een citaat van Anita Witzier die uitlegt waarom Irene Moors ‘het toonbeeld van Hollands Glorie’ op de cover staat.

Witzier somt op: lang, blond, blauwe ogen, niet bedreigend, niet over het paard getild, geestig, direct.

Zie ook de commercial:
[youtube:http://www.youtube.com/watch?v=d4IrZHrh2gM]

Zoals op PLUG wordt uitgelegd:
The “Glorious Dutch” « PLUG

Witzier’s description of a quintessential “Dutch Glory” only serves to reinforce the biologization of politics and the citizenship project in the Netherlands. The focus on the body and performance (aesthetics) reminded me of Nikolas Rose’s concept of the biological citizen. Rose defines biological citizenship as “both individualizing and collectivizing. It is individualized, to the extent that individuals shape their relations with themselves in terms of a knowledge of their somatic individuality. Biological images, explanations, values, and judgments thus get entangled with other languages of self-description and other criteria of self-judgment, within a more general contemporary “regime of the self” as a prudent yet enterprising individual, actively shaping his or her life course through acts of choice.”

These descriptions and representations of White Autochtoon Dutchness not only highlight what makes a “good citizen” but also a “valid citizen.”

Het gaat echter niet alleen om biologische kenmerken, maar ook om eigenschappen van de vrouw. Met andere woorden een combinatie van biologische kernmerken (lang, blond, blauwe ogen) met specifieke karakter eigenschappen die vanuit een perspectief van machtsrelaties te vertalen zijn in: onderdanig, terughoudend, niet al te serieus te nemen en niet teveel aan het woord, dat maakt de ideale Hollandse vrouw. Seksisme en racisme zijn nauw met elkaar verbonden; vrouwen zijn van oudsher gezien als de dragers van de ‘blanke’ groep; niet alleen in de zin dat zij het nageslacht voortbrengen maar ook omdat zij gezien werden als degenen die waarden en normen overdragen op hun kinderen. Vandaar ook dat mannen altijd zo druk bezig geweest zijn met het controleren (‘beschermen’) van de vrouw en daarom ook dat racisten vaak zo’n hekel hebben aan feministen.

Het gaat bij seksisme, racisme en nationalisme inderdaad, zoals op PLUG al opgemerkt, lang niet altijd (of alleen) om haat of direct afwijzing van de Ander. Het gaat ook om het zelfdefiniëren en ditmaal gebeurt dat in termen van cultuur en vrouwelijkheid dat ogenschijnlijk de scherpe randjes ervan afhaalt en toegankelijk maakt voor een breed publiek (die zichzelf natuurlijk niet wil zien als racistisch). Vandaar ook zoals Janna Laeven al opmerkt dat Hollands Glorie lijkt op een toeristische promotiegids.

Dus….’Hollands Glorie…Het best wat Holland te bieden heeft’. Hou het maar dan, zou ik zeggen.

Zie ook:
Dutch blend – Islam, race, nationalism and buying local in the Netherlands – C L O S E R
White Union – The whiter we are, the stronger we are? — C L O S E R

(Met dank aan Egbert A. Martina en Zihni Özdil)

Zie ook het proefschrift van Jacco van Sterkenburg Race, Ethnicity and the Sport Media