Uit de burgerschapskalender:

Sympathie is aardig, een baan is beter. Aldus Emplooi,een arbeidsbemiddelingsbureau voor vluchtelingen. In het hele land werken ruim 140 adviseurs onbetaald voor dit bureau. Mensen die al een professionele loopbaan achter de rug hebben, zetten zich vrijwillig in en hebben de afgelopen jaren al meer dan 10.000 vluchtelingen geplaatst op de Nederlandse arbeidsmarkt. Een mooie mix van zakelijkheid en idealisme.
www.emplooi.net

Werken zullen ze die vluchtelingen. Een baan is beter. Voor iedereen zo geloven we. Het is beter voor de vluchteling want hij of zij wordt er financieel onafhankelijk en redzaam door. Het is beter voor de samenleving want ze integreren beter. Enigszins selectief zijn we daar wel in gezien het eerdere beroepsverbod voor Iraniërs, inmiddels door de rechter ongeldig verklaard wegens schending van het anti-discriminatie beginsel en het moeizame gedoe rondom erkenning van diploma’s. Niettemin, eerlijk is eerlijk, arbeid lijkt inderdaad de integratiemachine die we nodig hebben. Daarom is het ook zo vreemd dat mensen nog steeds niet mogen werken zo lang ze in de asielprocedure zitten en dit kan heel lang duren. Tegelijkertijd zien we dat op tal van andere terreinen het de vluchtelingen zeer moeilijk wordt gemaakt. De aanvraag voor een verblijfsvergunning kan al snel 1000 euro kosten, gezinshereniging ruim 800 euro en ook de inburgeringscursussen kosten het nodige. Mogelijkheden tot naturalisatie zijn eveneens aangescherpt.

Vluchtelingen komen hier voor veiligheid, om een toekomst op te bouwen, maar het wordt hen erg moeilijk gemaakt om dat te doen. Gezinshereniging wordt moeilijk gemaakt en er gaan zelfs stemmen op om daarvoor maar de internationale verdragen te omzeilen om laagopgeleide, dus ‘slechte‘ migranten te weren. Met andere woorden, ze zijn hier alleen welkom als ze hard kunnen werken en waar ze precies terecht komen, wanneer ze mogen werken, enzovoorts dat bepalen de staat en de ondernemers. Migranten worden gereduceerd tot kostenplaatjes en een slechte migrant is er dan één met een nadelig saldo. We kunnen daarom boos doen als Wilders weer eens komt met wat cijfers over de kosten van migratie (die overigens zo lijkt het uit zijn duim gezogen zijn), maar in feite hebben we dus een systeem geschapen waarbij migranten gereduceerd worden tot makkelijk plooibare arbeidskrachten die totaal afhankelijk zijn van de grillen van overheidsdiensten en werkgevers. Migranten kunnen niet zomaar het werk doen dat zij willen of voor opgeleid zijn: de problemen met diploma-erkenning maken dat moeilijk. Asielzoekers worden eerst tijden in ledigheid gelaten en daarna de arbeidsmarkt opgegooid; die ledigheid verslechterd hun startpositie nog meer. Tegelijkertijd is men gedwongen om van alles en nog wat aan te nemen om de hoge kosten van inburgering en gezinshereniging te kunnen betalen waarbij het pleidooi voor het omzeilen van verdragen en het uitsluiten van bijvoorbeeld Iraniërs er op neer komt dat de staat niet aan enig contract gebonden lijkt. In feite voldoen deze groepen daarmee aan de definitie van slaven en horigen. Wat we nog missen is verhandelbare migrantenquota tussen landen, dan is de slavenmarkt ook weer in ere hersteld.