#Srebrenica25 en het laatste stadium van de genocide

#Srebrenica25

Dit jaar is het 25 jaar geleden dat in Srebrenica een genocide werd uitgevoerd door Servische strijdkrachten tegen de Bosniakken: de moslims in Bosnië. Terwijl de aanvallen van 9/11 tot keerpunt in de geschiedenis zouden worden gemarkeerd, is zoiets met de genocide van Srebrenica niet gebeurd. In Nederland, Dutchbat speelde immers een betreurenswaardige rol, is er wel de nodige aandacht voor genocide (het is zelfs onderdeel van de Canon), maar dan toch vooral vanuit Nederlands perspectief: wat zijn de ervaringen en verhalen van de Dutchbatters, de gevolgen voor de Nederlandse politiek en de Nederlandse deelname aan de VN vredesmissies. Het perspectief van de Bosniërs zelf en hun ingewikkelde omgang met deze genocide is vaak afwezig met uitzondering van die van Nederlandse Bosniërs (maar ook dan marginaal). Er is dan ook een petitie opgezet om hier verandering in te brengen. De genocide en bloedbaden hebben Bosnië ingrijpend veranderd. Waar plekken zoals bruggen eerst plaatsen van doorgang en vertier waren, werden ze in de oorlog de plaats van executies om na de oorlog weer een plaats van doorgang en vertier te worden en waarbij de herinnering aan de verschrikkingen van de oorlog nooit helemaal weg zijn maar ook slechts zelden op de voorgrond treden.

Omvolking en de-islamisering: de ideologische erfenis van het conflict

Niet alleen Srebrenica kreeg te maken met gewelddadige etnische zuiveringen in een giftig mengsel van extremistische islamofobie, ultra-nationalisme en politiek-militaire strategieën. Ook Visegrad, Prijedor, Foca en Zvornik kenden massaslachtingen. En niet alleen dat. Vaak wordt vergeten dat de executies van mannen gepaard ging met systematische verkrachting van vrouwen. Servische nationalistische leiders beschuldigden de moslims ervan bewust hogere geboorteaantallen te hebben om zo de christelijke Serven te vernietigen. Hier kwamen de islamiserings- en omvolkingsmythen al in de jaren ’90 bij elkaar in een streven naar etnisch-religieuze zuiverheid en demografische omwenteling dat hedentendage ook radicaal-rechts en extreemrechts inspireert en waarbij geweld gezien wordt als een kwestie van verlossing en bevrijding. Niet alleen moesten de Bosniaks als volk verwijderd worden, alle iconen die aan hen herinnerden moesten verwijderd worden zoals oude moskeeën. En nog steeds worden nieuwe graven gevonden en andere bewijzen van oorlogsmisdaden van alle strijdende partijen in dat conflict.

Srebrenica en de politieke mobilisatie van extremistische islamofobie
Srebrenica leeft op verschillende manieren ook bij radicaal- en extreemrechts. Anders Breivik prees de Servische leiders voor hun optreden, de dader van de aanslagen van Christchurch schreef de namen van de Servische leiders van de nationalisten op zijn geweer en maakte allerlei verwijzingen naar ideeën over de Servische geschiedenis (scherp veroordeeld door Servische leiders) en naar Karadzic en weer een andere hate crime terrorist poseerde in het uniform van de Drina Wolven. Hedendaagse Servische nationalistische voormannen zoeken aansluiting bij radicaal- en extreemrechts uit andere landen en de verwijzingen naar de oorlog in Bosnië zijn een aanbeveling en omgekeerd versterkt dit weer de Servische ultranationalisten in Bosnië en Servië.

Maar we zien niet alleen dat extreemrechts de gewelddadigheden in Bosnië als goed voorbeeld stelt, ook genocide ontkenning speelt een rol. Ook in Servië en Republika Sprska zelf overigens. In Nederland stelde de leider van het radicaal-rechts racistische Forum onlangs nog: ‘Er was helemaal geen genocide, er was helemaal geen genocide.’ Eerder stelde hij al dat ‘Europa dominant blank en cultureel moet blijven zoals het is’.

Srebrenica, achteloosheid en een islamofoob onvermogen

We zien de ontkenning niet alleen bij extreemrechts overigens. Peter Handke die de genocide van Srebrenica ontkent kreeg vorig jaar nog de Nobelprijs voor de literatuur. Een ander niveau van uitwissen gaat om de onmogelijkheid voor sommige politieke leiders om islam en moslims als authentiek Europees te zien. Iets wat destijds ook al een rol speelde. Uit de Clinton Tapes blijkt dat, volgens het verhaal van de voormalige Amerikaanse president, Europeanen alle voorstellen blokkeerden die een onafhankelijk Bosnië mogelijk zouden maken want dat zou ‘onnatuurlijk’ zijn als de enige natie-staat van moslims in Europa. Met name de Franse president Mitterand zou zeer stellig geweest zijn in zijn aanname dat Bosnië niet tot Europa behoorde terwijl Britse officials spraken over een pijnlijke maar realistisch herstel van christelijk Europa. En in 1997 zei Boris Johnson (toen journalist): “All right, I say, the fate of Srebrenica was appalling. But they weren’t exactly angels, these Muslims.” Helemaal pijnlijk is de recente ontkenning van de genocide door Mladen Grujicic, de huidige burgemeester van Srebrenica.

Weer een andere vorm van uitwissen is achteloosheid. Ondanks twee EU resoluties die lidstaten oproepen om Srebrenica jaarlijks te herdenken op 11 juli, heeft alleen Groot-Brittannië een nationale herdenking en een speciaal onderwijsprogramma. Nederland heeft een herdenking georganiseerd door het comité Nationale Herdenking Srebrenica Genocide en er lijkt nu eindelijk een nationaal monument te komen. Maar ook hier ligt een schone taak voor onderwijs en voor media om bij te dragen aan bekendheid en het naar voren brengen van verschillende stemmen. De ontkenning dan wel bagatellisering van genocide, kan gezien worden als het laatste stadium van de genocide: wanneer het uitwissen van een volk zo ver is gevorderd dat het er niet eens meer toe doet. Daar zijn we gelukkig met z’n allen zelf bij.

In Potočari zijn gisteren, 11 juli 2020, de volgende slachtoffers van de genocide herbegraven:

Achternaam (Naam vader) Voornaam Geboortejaar
Avdagić (Suljo) Zuhdija 1947
Hasanović (Huso) Sead 1971
Hasanović (Šaban) Hasib 1970
Ibišević (Ahmo) Salko 1972
Pezić (Alija) Hasan 1925
Salihović (Ramo) Bajro 1943
Suljić (Bekto) Alija 1969
Zukanović (Hamid) Ibrahim 1941

One thought on “#Srebrenica25 en het laatste stadium van de genocide

  1. Niet om de genocide, de slachtoffers of jouw artikel te bagatelliseren, maar om iets van een niet-Nederlander toe te voegen: de Zwitserse historicus en vredesonderzoeker Daniele Ganser schrijft in zijn boek ‘Illegale Kriege Wie die NATO-Länder die UNO sabotieren Eine Chroniek von Kuba bis Syrien’ uitgebreid over de oorlog in voormalig Joegoslavië.

    Ganser noemt zijn hoofdstuk over die oorlog: ‘Der illegale Krieg gegen Serbien 1999’.
    Met het uiteenvallen van de Sovjet Unie veranderde de geostrategische rol van Joegoslavië. De NATO misbruikte de zwakte van de Sovjet Unie en bombardeerde Joegoslavië en breidde de invloed van US-imperium en de trans-Atlantische militaire alliantie op de Balkan uit. Albanië, Kroatië en Slovenië werden NATO-leden. In Kosovo werd in 1999 een groot Amerikaans steunpunt, Camp Bondsteel, opgezet, waar 5000 Amerikaanse militairen gestationeerd zijn.
    Je zou je volgens Ganser moeten voorstellen dat Joegoslavië in de jaren ’90 zonder UNO-mandaat de VS bombardeerde en daarna in Florida een militaire basis met 5000 militairen inrichtte.
    Voormalig CIA-agent Robert Baer, van binnen uit bekend met machtspolitiek, verklaarde in 2016 dat de VS het communistische Joegoslavië doelbewust gedestabiliseerd hebben en in kleinere staten uiteen hebben laten vallen, door de verschillende etnische groepen in de multinationale staat tegen elkaar op te hitsen. Baer’s advies aan de inwoners van voormalig Joegoslavië: vergeet het verleden, want die is geënsceneerd en vals, en zoek in de toekomst wegen tot samenwerking en tolerantie.

    Ganser schrijft uitgebreid over de oorlog in Bosnië, die samen met Slovenië en Kroatië in 1992 als zelfstandige staten in de UNO werden opgenomen.
    De VS steunden zo af en toe de Kroaten en moslims in Bosnië, maar nooit de Serviërs. Militante moslims werden uit Afghanistan ingevlogen wat de oorlog aanwakkerde. Iran leverde de Bosnische moslims wapens. Het Amerikaans imperium was niet in de-escalatie in Bosnië geïnteresseerd, maar versterkte, achter de coulissen de spanningen.
    In juni 1992 werden UNO-blauwhelmen in Bosnië gestationeerd. Maar de uitrusting, de troepensterkte en het mandaat leidde tot een ramp, een voorgeprogrammeerde ramp. De drie oorlogspartijen, Kroaten, moslims en Serviërs vochten een bloedige strijd.
    De NATO diende zich aan als oplossing en bombardeerde, op verzoek van de VS, tegen de adviezen in, in mei 1995 Servische stellingen rond Sarajevo. Daarmee viel de NATO voor het eerst in de geschiedenis een land aan dat geen NATO-lid was en niet een NATO-lidstaat aanviel.
    De Serviërs beantwoordden het NATO-bombardement met een aanval op VN-beschermingszones en gijzelden 300 blauwhelmen. De VN Veiligheidsraad erkende de zwakte van de blauwhelmen in Bosnië en stelde een 4000 man sterke Rapid Reaction Force (RRF), bestaande uit militairen uit de NATO-landen Frankrijk, Groot-Brittannië en Nederland samen. Maar ook deze macht kon de veiligheid in de VN-beschermingszones niet herstellen.
    De 300 lichtbewapende Nederlandse blauwhelmen zonder oorlogservaring konden de moslim-enclave Srebrenica niet tegen 12.000 zwaar bewapende Serviërs met oorlogservaring, beschermen.
    Voor de geloofwaardigheid van de UNO was Srebrenica een ramp. In NATO-landen, zoals Duitsland werden de UNO tot zondebok bestempeld.
    Het Imperium USA presenteerde de NATO als alternatief voor de UNO. De militaire alliantie stelde zich na Srebrenica als robuuste gevechtseenheid op, die als enige in staat was om vrede te handhaven en zware misdaden te verhinderen. Ganser: “Das alles war nur ein Theater. Srebrenica zeigt, dass nicht die UNO-Charta oder die UNO als Organisation wertlos sind, sondern dass die Vetomächte im UNO-Sicherheitsrat für die schwache Ausrüstung und das unerfüllbare Mandat der 300 holländische Blauhelmsoldaten in Srebrenica die Verantwortung tragen.” (“Het was maar theater. Srebrenica laat zien dat niet het VN-Handvest of de VN als organisatie waardeloos zijn, maar dat de veto-gemachtigden in de VN-Veiligheidsraad verantwoordelijk zijn voor de zwakke uitrusting en het ontoereikende mandaat van de 300 Nederlandse blauwhelmen in Srebrenica.”)
    Voor en tijdens de aanval op Srebrenica waren Amerikaanse inlichtingendiensten volledig op de hoogte van de Servische plannen. Tijdens de aanval maakten Amerikaanse drones boven Srebrenica luchtopnames.
    “Den Zerfall Jugoslawiens und den daraus erstandenen Bürgerkrieg hat größtenteils die US-Regierung zu verantworten. Nichts geschah zufällig oder versehentlich; alles beruhte auf strategischen Überlegungen und Entscheidungen. Jeder Schritt, den die USA unternommen haben, diente der Ausweitung des Krieges und begünstigte weitere Spaltungen in der Region.”
    “Die UNO-Blauhelmmission UNPROFOR, die völlig gescheitert war, wurde beendet. Die NATO übernahm das Zepter in Bosnien. Die Geschichte der Balkankriege ist ‘zugleich die Geschichte der Entmachtung der UNO durch die NATO’, erkannte die Hessische Stiftung Friedens- und Konfliktforschung richtig. ‘Die UNO schrumpft zu einem Notariat der NATO’.” (“De Amerikaanse regering is grotendeels verantwoordelijk voor de ineenstorting van Joegoslavië en de daaruit voortvloeiende burgeroorlog. Niets gebeurde toevallig of per ongeluk; alles was gebaseerd op strategische overwegingen en beslissingen. Elke stap die de VS hebben gezet, heeft ertoe bijgedragen de oorlog uit te breiden en verdere verdeeldheid in de regio te bevorderen. ‘
    “De VN-vredesmissie UNPROFOR, die volledig mislukt was, werd beëindigd. De NAVO nam de touwtjes in handen in Bosnië. De geschiedenis van de Balkanoorlogen is ‘ook de geschiedenis van het machteloos maken van de VN door de NAVO’, erkende de Hessische Stichting voor Vrede en Conflictonderzoek. ‘De VN krimpen ineen om een notariaat van de ​​NAVO te worden.'”)

    Ook in Kosovo hebben de Amerikanen Kosovaren en Serviërs tegen elkaar uitgespeeld en steunden daarbij het Kosovo Liberation Army, Albanese afkorting: UCK.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*
*
Website