Er is een taboe doorbroken mensen. Echt waar. Een journalist heeft iets onthuld. Gaat u er maar eens goed voor zitten want wat nu gezegd is, is nog nooit gezegd. Door niemand, never, nooit. Het is namelijk zo dat de wetenschap zichzelf censureert en onderwerpen die met taboes omgeven zijn mijden. Eén van die taboes heeft betrekking op de kosten van immigratie. Zo, dat is er uit.

Tot een dergelijke baanbrekende en duizelingwekkende conclusie kwam Joost Niemoller in zijn boek Het Immigratietaboe dat hij schreef naar aanleiding van het debat over de kosten van immigratie (aha het taboe was al doorbroken). In Amerika is hier al veel al gedaan (en Nederlandse wetenschappers gebruiken nooit Amerikaanse onderzoekers in hun werk zoals u weet) en het onderzoek van Roodenburg van het CBS is in de bureaula verdwenen (ow was het taboe al doorbroken voor het debat?).Feiten over immigratie zijn taboe – Nederland – TROUW

De wetenschap censureert ook zichzelf, beschrijft Niemöller. Ze mijden door taboes omgeven onderwerpen. In de commissies die erover gaan, zit wel eens een verdwaalde econoom, zegt hij, maar vooral toch antropologen en sociologen. “Die identificeren zich met immigranten. Een onderzoek naar kinderbijslag die naar het buitenland verdwijnt: nee, liever niet.”

Natuurlijk sociologen en antropologen en andere -ogen doen geen onderzoek dat mogelijk migranten negatief in beeld zou kunnen brengen. Vandaar ook al dat onderzoek naar criminaliteit en etniciteit waarschijnlijk of al dat onderzoek over migranten in relatie tot integratie, emancipatie en radicalisering. Daarom krijgt Niemoller ook een boek vol met geen wetenschappers die dergelijk onderzoek zouden doen.

Nu zou je in een bespreking inhoudelijk in moeten gaan op het boek. Ik wilde dat doen voor de immigratiecijfers, maar Flip van Dyke heeft al laten zien dat Niemoller op z’n minst slordig, waarschijnlijk onkundig en wellicht zelfs leugenachtig met de cijfers omgaat. Aangezien Niemoller zelf ook nauwelijks inhoudelijk ingaat op de kritiek heeft dat ook weinig zin zoals Van Dyke heeft ondervonden. Nou is Niemoller sowieso geen journalist die het heel graag bij feiten houdt. Zo stelt hij in het stuk Israel in Gevaar dat:
Israël in gevaar | www.dagelijksestandaard.nl

Ophitsende imams van de Moslim Broederschap stonden al voor een grote menigte op het Tahrirplein te verkondigen -in het bijzijn van de nieuwe president!- dat Jeruzalem de hoofdstad is van het nieuwe moslimrijk en dat de Joden de vijand zijn die vernietigd moeten worden.

Het gaat daar echter om Safwat Hegazi die geen imam is van de MB. Hij sprak daar zijn steun uit voor Morsi die echter afstand nam van de woorden van Hegazi en verklaarde dat Jeruzalem in ‘onze harten en visie is maar dat Cairo de hoofstad is van Egypte’. Eveneens stelt hij dat door het recente geweld van salafisten in Duitsland ook ‘de zogenaamde “gematigde moslims”‘ zich genoodzaakt voelen om een harde confronterende toon aan te slaan. Dat hebben ze gedaan, maar dan toch tegen de salafisten, iets wat Niemoller gemakshalve niet vermeldt omdat dat niet past in zijn oorlogsretoriek tegen moslims en islam; iets wat hij alle moslims in Duitsland juist verwijt:
De Duitse moslims zijn nu op oorlogssterkte | www.dagelijksestandaard.nl

Dat is niet de taal van integratie, maar de taal van oorlog. De Duitse moslims zijn op oorlogssterkte. Het wachten is op de eerste moord op een islamcriticus die het verspreiden van het woord van Allah in de weg staat.

De moslims, ja alle Duitse moslims, zijn op oorlogspad. Soms is hij ronduit inconsistent. Naar aanleiding van de discussie over racisme onder Marokkanen stelt hij in reactie op Ewoud Butter dat alleen blanken van eigen racisme een punt maken. Om vervolgens met Said el Hajji op de proppen te komen die gebeurtenis wel degelijk als Marokkaans racisme bestempelt. In een stuk over problemen met allochtonen het volgende:Er zijn geen problemen met allochtonen (update) | www.dagelijksestandaard.nl

Statistisch zijn er over de hele wereld grote etnische verschillen. Voor iedereen zichtbaar. De ene groep doet het goed. Bijvoorbeeld blanken. Of Chinezen. De andere groep doet het slecht. Bijvoorbeeld negers.

Er zijn geen problemen met allochtonen (update) | www.dagelijksestandaard.nl

Nou ja, als je toevallig op straat overvallen wordt door Marokkanen, dan kun je dus nog wel zien dat het Marokkanen zijn, maar dan zul je dus van de overheid moeten denken dat dit toevallig is.

Er zijn geen andere volkeren of individuen in Nederland met dezelfde uiterlijke kenmerken als Marokkanen volgens Niemoller blijkbaar. Mocht u zich afvragen, lijkt dit nu op racisme of niet, blijf er dan nog even bij. Wanneer het over Ramadan gaat en de aandacht ervoor in de Nederlandse media verwijst hij naar een stuk van Carel Brendel. Die noemt de aandacht in de media die al begint voor de betreffende maand ‘voorgalm’. Voor Niemoller klinkt dat een beetje als ‘voorvocht’ en is het ‘viezigheid waar een normaal mens niet op zit te wachten…’. Hij wil niks weten van die Ramadan en ook niet van de aandacht ervoor en in hetzelfde stuk schrijft hij:
Ramadandwang | www.dagelijksestandaard.nl

Ik als atheïst weet nauwelijks nog waar de meeste christelijke feestdagen voor staan, hoe het met al die ingewikkelde hindoerituelen zit, al sla je me dood, en net zo goed ontgaat het me volstrekt waar gelovige Joden zich al dan niet aan moeten onderwerpen. Mag ik? Het maakt domweg geen deel uit van mijn leefsysteem en zo wil ik het graag houden. Maar met die Ramadan is dat me onmogelijk gemaakt. En mij niet alleen. Die wordt elk jaar weer heel Nederland door de strot geduwd.

En dat is natuurlijk ook precies de bedoeling bij de islam. Of je nu moslim bent of niet, je moet mee in hun levensritmiek, en daarmee ben je al onderdeel geworden van hun dwangsysteem. Moslims vinden dit een goed begin.

Natuurlijk alle moslims (echt alle meer dan 1 miljard, zelfs de baby’s) willen dat u onderdeel wordt van een dwangsysteem. Dit type generaliseren met de daarbij behorende denigrerende opmerkingen waarbij moslims als vies en abnormale wezens worden weggezet, laten we dat maar gewoon racisme noemen ook al mag dat misschien niet meer.

Tsja als je te maken hebt met een journalist bij wie zo weinig zorgvuldigheid en integriteit terug te vinden is in zijn schrijfsels, doet dat het ergste vrezen voor zijn boek natuurlijk. Nee hoor. Het is nog erger.

Even terug naar de kritiek van Flip van Dyke, die verwijt Niemoller volledig terecht dat je niet de emigratie en immigratie bij elkaar moet optellen als je het migratie-effect wil weten, maar dat je ze juist van elkaar moet aftrekken. Het bij elkaar optellen is echter in de logica van Niemoller volkomen begrijpelijk; het gaat hem om het feit dat ‘Nederland minder Nederlands’ is geworden want de oorspronkelijke bevolking is verdwenen. Alsof Nederland een oorspronkelijke bevolking heeft. Volgens Niemoller wel; want de oorspronkelijke bevolking is vervangen door een niet-westerse bevolking en die horen niet op de Nederlandse grond thuis. Een, op z’n zachtst gezegd, onzinnige redenering alsof er zoiets bestaat als een ‘zuivere’ Nederlander, ‘de’ Nederlandse cultuur en ‘de’ identiteit.

Maar ach, wat doen die inhoudelijke argumenten er eigenlijk toe? In een tweegesprek op De Jaap met Arthur van Amerongen (auteur van een vergelijkbaar slecht boek over moslims in Molenbeek in Brussel waarin hij echter vooral vertelt over zichzelf en allerlei opvattingen verkondigt over islam en moslims zonder ze te hard te maken) vertelt Niemoller over…ja wat eigenlijk? Doet er ook niet toe, wat belangrijker is dat je via die site een bonushoofdstuk krijgt (jeuh…). In dat hoofdstuk ‘Moslim Mengen Minder’ komt hoogleraar Jaap Dronkers aan het woord over schoolprestaties en islam. En dan komt de aap uit de mouw:

Dronkers geeft in een onderzoek drie mogelijke redenen aan voor de slechte integratie van moslims: (18)
De islam zelf. Het kan volgens Dronkers zijn ‘dat de religieuze waarden van islamieten gedeeltelijk haaks staan op een van de voorwaarden voor succes in het moderne kapitalisme (productiviteit)’. Daarvoor is meer onderzoek nodig, waarbij ook de verschillen tussen de islamitische stromingen onderzocht zouden moeten worden.
Dronkers spreekt met tegenzin over ‘de islam als oorzaak’. Het valt namelijk moeilijk wetenschappelijk hard te maken: ‘Ik heb geen
goede maat voor godsdienstinhoudelijke argumenten. Had ik die maar. En ik ga in dit type onderzoek dat soort maten niet zelf verzinnen.

In dat hoofstuk worden diverse bronnen aangehaald waarin sterke correlaties aangetoond worden tussen de islam van een individu en bijvoorbeeld integratie en schoolprestaties. Geen causale verbanden persé want Dronkers heeft gelijk dat is moeilijk hard te maken en er is geen goede maat voor godsdienstinhoudelijke argumenten. Dat is ook geen wonder. Moslims zelf zijn het niet eens over wat islamitisch is en wat niet-islamitisch en dus kan de islam voor de één iets heel anders betekenen dan voor de ander. Daarnaast zou je dat moeten vergelijken met andere religies hetgeen op vergelijkbare problemen stuit nog afgezien van het feit dat het moeilijk is om iemands individuele religiositeit te scheiden van andere invloeden zoals cultuur, gender, economie, opleiding en politiek. Maar, opnieuw, wat maakt het uit? Want Dronkers stelt:

Ik hou dus staande dat de niet bij het Westen passende waarden en normen in de islam een van de verklaringen kunnen zijn van het feit dat moslimleerlingen
relatief slecht scoren, maar bewijzen kan ik het niet.’

Tuurlijk, als wetenschapper stellen dat je iets niet kunt bewijzen, maar het toch poneren als stelling? Als hij dit inderdaad zo gezegd heeft, dan kan hij zijn hoogleraarstitel ook maar beter inleveren want veel onwetenschappelijker dan dit kom je niet vaak tegen. En Niemoller gebruikt die stelling dus als feit. Een beter argument waarom dit hele boek een verspilling van geld en tijd is, is er ook niet.