An anthropology of Muslims in Europe - A modest attempt by Martijn
Together with my colleagues of Erasmus University Rotterdam, Johan Roeland, Stef Aupers, Dick Houtman and Ineke Noomen, I have written an article the first edition of the Annual Review of the Sociology of Religion, published by Brill on the quest for religious purity in the Netherlands.
Het lijkt al weer een eeuwigheid geleden dat de kranten volstonden met de Hofstadgroep. Nederlands enige echte ‘terreurorganisatie’ van de laatste 10 jaar. De groep jongeren rondom Mohammed Bouyeri werd in de debatten exemplarisch voor alles wat er mis is met islam en moslims: agressief, onmogelijk (cultureel) te integreren, onbetrouwbaar en een stel idioten. De gretigheid waarmee men deze groep als terreurgroep wilde aanmerken kwam vooral tot uiting toen het gerechtshof tot het oordeel kwam dat ze geen terroristische organisatie waren. Nadat het OM in cassatie ging tegen die beslissing verwees de Hoge Raad de zaak terug naar het Gerechtshof. Dat gerechtshof heeft nu het oordeel geveld dat de groep wel een terroristische organisatie was. Een opmerkelijke en zeer belangrijke rechtzaak waar ik de nodige twijfels bij heb. Zoals ik ook de nodige twijfels heb bij het gebrek aan media aandacht hiervoor.
Abu Muhammad al-Maqdisi, is hardly known among Muslims outside Salafi circles and almost a complete unknown among non-Muslims outside specialists of radical Islam. Still, within those two groups, everybody knows who he is. Today Joas Wagemakers will defend his PhD thesis on Al-Maqdisi, one of the most important scholars about jihad. On Closer a guest contribution by Joas Wagemakers about his research.
Together with Roel Meijer I wrote a chapter Going All the Way: Politicization and Radicalization of the Hofstad Network in the Netherlands. In this chapter we analyze the shift from a politicized identity to a radicalized identity of (members of) the Hofstad network. This chapter will be published in Identity and Participation in Culturally Diverse Societies: A Multidisciplinary Perspective edited by Assaad E. Azzi, Xenia Chryssochoou, Bert Klandermans, Bernd Simon. The book presents an original discussion of how the links between identity, political participation, radicalization, and integration can provide a scientific understanding of the complex issue of coexistence between groups in culturally diverse societies.
De Volkskrant maakt vandaag melding van een brief van Jason W. waarin hij terugkomt op zijn eerdere denkbeelden en acties. Dit herzienings- of herroepingsdocument is hier volledig geplaatst.
Ramdas maakt gehakt van PVV-stemmers en bestempelt ze in feite tot racistisch en fascistisch blank uitschot dat gevoed wordt door allerlei populistische praat en media. Volgens Zwagerman duwt hij met dergelijk denigrerend taalgebruik autochtone burgers juist richting de PVV en zou hij dus mede verantwoordelijk zijn (en met hem links want Ramdas’ stuk symboliseert de verlegenheid van links met de PVV) de radicalisering van autochtone burgers. Waar Zwagerman dus Ramdas’ uitlatingen ziet als aanjager voor radicalisering, wijst Ramdas erop dat het eigenlijk toch gewoon de hedendaagse cultuur is. Beide opvattingen zijn weer simplistisch en onjuist.
Het rapport Salafisme in Nederland. Aard, omvang en dreiging, het resultaat van tien maanden veldwerk binnen de salafistische gemeenschap en 1103 interviews met een representatieve groep van Nederlandse moslims (in samenwerking met het Centraal Bureau voor de Statistiek), moet de kennisleemte over deze groep in Nederland vullen. U kunt het rapport hier downloaden.
A new report by the Pew Research Center’s Forum on Religion & Public Life, “Muslim Networks and Movements in Western Europe,” profiles several of the oldest, largest and most influential Muslim groups operating in Western Europe today. The report focuses on transnational networks and movements whose origins lie in the Muslim world but that now have an established presence in Western Europe, and examines how such movements seek to influence the views and daily lives of Muslims living there.
Eén van de belangrijkste kenmerken van de nasleep van 9/11 is het gegeven dat veel moslims het gevoel hebben zich voortdurend te moeten verantwoorden over zaken waar ze part noch deel aan hebben (zie het programma ZOZ van de VPRO). Hoewel een groot deel van de aanslagplegers van 9/11 voorafgaand aan hun religieuze radicalisering al in politieke zin geradicaliseerd waren en beide vormen van radicalisering zich bij hen vooral in Europa voltrok, staat toch hun religieuze achtergrond centraal in veel discussies. In deze bijdrage waarom er geen causale relatie ligt tussen islam en geweld, maar waarom religie en geweld wel onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
Sinds enige tijd is mijn proefschrift ook digitaal beschikbaar. Hier vindt u de link naar het proefschrift evenals links naar enkele artikelen.
