C L O S E R

Steunpunt Remigranten Marokko – Open Brief aan de Tweede Kamer

Posted on January 17th, 2012 by martijn.
Categories: Morocco, Multiculti Issues.

Aan Fractievoorzitters en leden tweede Kamer der Staten Generaal

Geachte heer, mevrouw,

Wij zijn verbijsterd over de besluitvorming van de Tweede Kamer betreffende het amendement van Spekman 33 000-VII nr. 7., dd 22.12.11. In dit amendement gaat het om een overbruggingssubsidie om het voortbestaan van de Stichting Steun Remigranten (SSR) in Marokko verder te verzekeren. Het gaat om een eenmalig bedrag van 100.000 die de doorstart en verdere ontwikkeling tot een zelfstandige organisatie mogelijk maakt. Het amendement is echter afgewezen!!

De afgelopen 23 jaren heeft SSR sociaal-juridische hulp verleend aan remigranten: vrouwen, mannen en jongeren uit Nederland op het gebied van belasting, SVB-zaken – AOW en ANW, gewijzigde wetgeving, beroepszaken en remigrantenregelingen. Vanuit deze basisvoorziening als steun- en meldpunt is door SSR al jarenlang sociaal-juridische hulp geboden aan vrouwen, kinderen en jongeren die slachtoffer zijn van achterlating en huwelijksdwang. Als het steunpunt wegvalt, valt daarmee ook de basis weg voor de eerste primaire hulp en begeleiding. Dit is fataal voor deze kwetsbare groepen.

 Wie staan er nu in de kou?

Gedwongen achtergelaten vrouwen en kinderen, slachtoffers van huwelijksdwang en remigranten staan nu in de kou. Gedwongen achterlating en huwelijksdwang zijn ernstige vormen van geweld en in strijd met mensenrechten: rechten van vrouwen, kinderen en jongeren. Oorzaken voor achterlating zijn naast huwelijksdwang vaak relatie- en opvoedingsproblemen. De samenhang tussen achterlating, huwelijksdwang, huiselijk- en eergerelateerd geweld vereist afstemming en een gezamenlijke aanpak.

In Europees verband is SSR als transnationale organisatie dan ook een uniek voorbeeld inzake hulpverlening aan slachtoffers van achterlating en gedwongen huwelijk. De aanbevelingen in het rapport ‘Tegen de wil achtergelaten’ en het rapport ‘Tot het huwelijk gedwongen’ van de Advies Commissie voor Vreemdelingenzaken in 2005 hebben de samenwerking van SSR met betrokken organisaties in Nederland en Marokko sterk geïntensiveerd met name wat betreft vroegsignalering, voorlichting, preventie en hulpverlening. Het werk van SSR heeft een duidelijke meerwaarde op het gebied van sociaal-juridisch advies, hulp en ondersteuning richting bewustwording en zelfstandigheid van vrouwen en jongeren.

SSR heeft als transnationale organisatie de afgelopen jaren in samenwerking met o.a. de landelijke werkgroep Mudawwanah een belangrijke expertise opgebouwd op dit gebied. De keten van hulp-verlening vanaf de eerste melding tot en met de opvang is versterkt en SSR is een cruciale schakel tussen de Nederlandse ambassade in Marokko, IND, advocaten, vrouwenorganisaties en hulpverlenings-instellingen in Nederland en Marokko. Verwijzing naar de Nederlandse Ambassade in Rabat biedt geen oplossing voor deze groep.

Het opheffen van de SSR op dit moment is niet alleen fataal voor achtergelaten vrouwen, kinderen, jongeren en remigranten, maar ook voor dienst- en hulpverleners in Nederland en Marokko waarvoor SSR een belangrijke intermediair is. In het tegengaan van achterlating en huwelijksdwang blijft netwerkopbouw en versterking van samenwerking op nationaal en internationaal niveau voorwaarde voor een efficiënte aanpak. SSR is hier onmisbaar als bruggenbouwer.

Er zijn Kamervragen gesteld door PvdA en SP over gedwongen achterlating, niet alleen in Marokko maar in diverse landen van herkomst. Daarom is de overdracht van de expertise en ‘best practice’ van SSR naar partners in andere concentratielanden essentieel.

Door de afwijzing van het amendement blijkt dat de volksvertegenwoordiging geen oog heeft voor het belang van deze kwetsbare groepen maar alleen voor politiek eigenbelang. SSR heeft zich ingespannen voor de steun van Marokko op dit gebied en juist op het moment dat de Marokkaanse overheid haar verantwoordelijkheid gaat nemen laat Nederland het afweten. Gaan partijpolitieke belangen vóór de strijd tegen achterlating en huwelijksdwang?

Oproep aan politici en beleidsmakers:

Speel geen politiek machtsspel maar toon daadkracht in het tegengaan van achterlating en huwelijksdwang.

11 januari 2012

Landelijke Werkgroep Mudawwanah

e.mail: Mudawwanah@upcmail.nl

0 comments.

Purificatie & Verzet – Moslimfundamentalisten in Nederland

Posted on January 12th, 2012 by martijn.
Categories: ISIM/RU Research, Multiculti Issues, Public Islam, Religious and Political Radicalization.

Purification and Resistance: Glocal Meanings of Islamic Fundamentalism in the Netherlands

Promotoren:
Prof.dr. H.G. van de Bunt

Co-promotors:
Dr. D. Zaitch

Datum
13 januari 2012 11:30

Locatie:
Woudestein, senaatszaal

Faculteit
Erasmus School of Law (ESL)

Nederlandse moslimfundamentalisten vrij westers en modern
Promotieonderzoek aan Erasmus Universiteit Rotterdam

Nederlandse moslimfundamentalisten zijn in veel opzichten heel modern en westers. Dat is in tegenspraak met het beeld dat vooral radicale moslims door hun strikte overtuigingen erg van andere Nederlanders verschillen. Dit stelt criminologe Fiore Geelhoed in haar proefschrift ‘Purification and Resistance: Glocal Meanings of Islamic Fundamentalism in the Netherlands’. Ze promoveert op vrijdag 13 januari 2012 aan de Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR).

De publieke opinie is dat radicale moslims door hun strikte overtuigingen erg van andere Nederlanders verschillen. Maar Fiore Geelhoed schetst in haar proefschrift een ander, meer genuanceerd beeld van moslimfundamentalisten, waaronder zowel rechtlijnige, niet-activistische orthodoxen als activistische radicalen en activistische extremisten die een gewelddadige jihad prediken worden verstaan.

De criminologe interviewde 40 moslims met verschillende religieuze oriëntaties, deed observaties in voornamelijk Salafistische moskeeën waar ze gesprekken had met een groot aantal aanwezigen en analyseerde online discussies op Marokko.nl. Moslimfundamentalisten blijken in veel opzichten juist heel modern en westers te zijn.

Moderne en westerse kenmerken
De moderne, Westerse trekken zijn in vier opzichten zichtbaar. Kijkend naar de religieuze en etnische achtergrond laat het onderzoek zien dat er onder Nederlandse fundamentalisten niet alleen jongeren uit moslimgezinnen zijn. Er zijn ook bekeerlingen met andere etnische achtergronden, zoals met een autochtone Nederlandse achtergrond.
Daarnaast zijn de overtuigen divers van aard. Moslimfundamentalisten lijken anti-westerse opvattingen uit te dragen die direct voortkomen uit fundamentalistische ideologieën. Maar de diverse soorten kritiek, en mate daarvan, die de moslims in dit onderzoek uiten, lijken juist deels gebaseerd op de erkenning van westerse grondrechten, zoals de vrijheid van meningsuiting. De respondenten bekritiseren Nederland en andere Westerse landen onder meer omdat ze vinden dat deze grondrechten in de westerse landen niet in gelijke mate voor moslims gelden.

Ook het gedrag is vaak westers en modern. Veel moslimfundamentalisten zonderen zich niet zo sterk af zoals wel wordt gedacht. Ze blijven allemaal tot op bepaalde hoogte participeren in het alledaagse leven in Nederland en komen via werk en vriendschappen met niet-moslims in aanraking. Daarnaast blijken ze vaak pragmatischer in de leer te zijn dan het begrip ‘fundamentalist’ doet vermoeden, bijvoorbeeld door toch een hand te geven aan een persoon van het andere geslacht als hun werksituatie dit vereist.

Tenslotte is ook de manier waarop sommige moslims in Nederland kiezen voor fundamentalisme westers en eigentijds. Deze keuze is namelijk vooral onderdeel van een continue zoektocht naar een passende identiteit, een zoektocht die ze delen met andere Westerse burgers. De veranderlijkheid van keuzes die deze zoektocht kenmerkt, blijkt uit het feit dat meerdere respondenten in de loop van het onderzoek (deels) terugkwamen op hun fundamentalistische visies en in sommige gevallen binnen korte tijd ‘deradicaliseerden’. Deze veranderlijkheid geldt even sterk voor keuzes die andere moderne Westerse burgers maken. Radicalisering is dus geen lineair proces, maar kan schoksgewijs verlopen en veel richtingen uitgaan (waaronder deradicalisering).

Verschil
Een andere bevinding van Geelhoed is dat er een verschil is tussen enerzijds de orthodoxe en anderzijds de radicale en extremistische moslims in dit onderzoek. Laatstgenoemde groepen geven blijk van een grotere gevoeligheid voor sociale uitsluiting en een gebrek aan erkenning. Veranderde belevingen en inzichten in de loop van de tijd wijzen er wel op dat deze gevoeligheid een momentopname kan zijn.

Volgens Geelhoed werkt het averechts om moslims over één (kritische) kam te scheren. Ook moet de indruk worden vermeden dat ze ongelijk worden behandeld ten opzichte van niet-moslims. Dit zou juist polarisatie en radicalisering kunnen vergroten. Om overmatige generalisaties te voorkomen, inclusief de termen ‘moslimfundamentalist’ en ‘radicaal’ zonder nadere differentiatie, is het onder meer nodig om orthodoxie, radicalisme en extremisme van elkaar te onderscheiden.

Daarnaast is het volgens de promovendus van belang om zich te blijven realiseren dat de stelling ‘eens een radicaal, altijd een radicaal’ niet opgaat. Radicale en extremistische denkbeelden kunnen in de loop van de tijd worden gematigd of zelfs volledig worden losgelaten.

Om polarisatie en radicalisering tegen te gaan, zou beleid meer uit moeten gaan van de belangrijke overeenkomsten die er tussen moslimfundamentalisten en andere Nederlandse burgers zijn.
Nadere informatie:

Persvoorlichting Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR), (010) 408 1216 of press@eur.nl

vrijdag, 06 januari 2012
Bron: Persbericht EUR

2 comments.

Purificatie & Verzet – Moslimfundamentalisten in Nederland

Posted on January 12th, 2012 by martijn.
Categories: ISIM/RU Research, Multiculti Issues, Public Islam, Religious and Political Radicalization.

Purification and Resistance: Glocal Meanings of Islamic Fundamentalism in the Netherlands

Promotoren:
Prof.dr. H.G. van de Bunt

Co-promotors:
Dr. D. Zaitch

Datum
13 januari 2012 11:30

Locatie:
Woudestein, senaatszaal

Faculteit
Erasmus School of Law (ESL)

Nederlandse moslimfundamentalisten vrij westers en modern
Promotieonderzoek aan Erasmus Universiteit Rotterdam

Nederlandse moslimfundamentalisten zijn in veel opzichten heel modern en westers. Dat is in tegenspraak met het beeld dat vooral radicale moslims door hun strikte overtuigingen erg van andere Nederlanders verschillen. Dit stelt criminologe Fiore Geelhoed in haar proefschrift ‘Purification and Resistance: Glocal Meanings of Islamic Fundamentalism in the Netherlands’. Ze promoveert op vrijdag 13 januari 2012 aan de Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR).

De publieke opinie is dat radicale moslims door hun strikte overtuigingen erg van andere Nederlanders verschillen. Maar Fiore Geelhoed schetst in haar proefschrift een ander, meer genuanceerd beeld van moslimfundamentalisten, waaronder zowel rechtlijnige, niet-activistische orthodoxen als activistische radicalen en activistische extremisten die een gewelddadige jihad prediken worden verstaan.

De criminologe interviewde 40 moslims met verschillende religieuze oriëntaties, deed observaties in voornamelijk Salafistische moskeeën waar ze gesprekken had met een groot aantal aanwezigen en analyseerde online discussies op Marokko.nl. Moslimfundamentalisten blijken in veel opzichten juist heel modern en westers te zijn.

Moderne en westerse kenmerken
De moderne, Westerse trekken zijn in vier opzichten zichtbaar. Kijkend naar de religieuze en etnische achtergrond laat het onderzoek zien dat er onder Nederlandse fundamentalisten niet alleen jongeren uit moslimgezinnen zijn. Er zijn ook bekeerlingen met andere etnische achtergronden, zoals met een autochtone Nederlandse achtergrond.
Daarnaast zijn de overtuigen divers van aard. Moslimfundamentalisten lijken anti-westerse opvattingen uit te dragen die direct voortkomen uit fundamentalistische ideologieën. Maar de diverse soorten kritiek, en mate daarvan, die de moslims in dit onderzoek uiten, lijken juist deels gebaseerd op de erkenning van westerse grondrechten, zoals de vrijheid van meningsuiting. De respondenten bekritiseren Nederland en andere Westerse landen onder meer omdat ze vinden dat deze grondrechten in de westerse landen niet in gelijke mate voor moslims gelden.

Ook het gedrag is vaak westers en modern. Veel moslimfundamentalisten zonderen zich niet zo sterk af zoals wel wordt gedacht. Ze blijven allemaal tot op bepaalde hoogte participeren in het alledaagse leven in Nederland en komen via werk en vriendschappen met niet-moslims in aanraking. Daarnaast blijken ze vaak pragmatischer in de leer te zijn dan het begrip ‘fundamentalist’ doet vermoeden, bijvoorbeeld door toch een hand te geven aan een persoon van het andere geslacht als hun werksituatie dit vereist.

Tenslotte is ook de manier waarop sommige moslims in Nederland kiezen voor fundamentalisme westers en eigentijds. Deze keuze is namelijk vooral onderdeel van een continue zoektocht naar een passende identiteit, een zoektocht die ze delen met andere Westerse burgers. De veranderlijkheid van keuzes die deze zoektocht kenmerkt, blijkt uit het feit dat meerdere respondenten in de loop van het onderzoek (deels) terugkwamen op hun fundamentalistische visies en in sommige gevallen binnen korte tijd ‘deradicaliseerden’. Deze veranderlijkheid geldt even sterk voor keuzes die andere moderne Westerse burgers maken. Radicalisering is dus geen lineair proces, maar kan schoksgewijs verlopen en veel richtingen uitgaan (waaronder deradicalisering).

Verschil
Een andere bevinding van Geelhoed is dat er een verschil is tussen enerzijds de orthodoxe en anderzijds de radicale en extremistische moslims in dit onderzoek. Laatstgenoemde groepen geven blijk van een grotere gevoeligheid voor sociale uitsluiting en een gebrek aan erkenning. Veranderde belevingen en inzichten in de loop van de tijd wijzen er wel op dat deze gevoeligheid een momentopname kan zijn.

Volgens Geelhoed werkt het averechts om moslims over één (kritische) kam te scheren. Ook moet de indruk worden vermeden dat ze ongelijk worden behandeld ten opzichte van niet-moslims. Dit zou juist polarisatie en radicalisering kunnen vergroten. Om overmatige generalisaties te voorkomen, inclusief de termen ‘moslimfundamentalist’ en ‘radicaal’ zonder nadere differentiatie, is het onder meer nodig om orthodoxie, radicalisme en extremisme van elkaar te onderscheiden.

Daarnaast is het volgens de promovendus van belang om zich te blijven realiseren dat de stelling ‘eens een radicaal, altijd een radicaal’ niet opgaat. Radicale en extremistische denkbeelden kunnen in de loop van de tijd worden gematigd of zelfs volledig worden losgelaten.

Om polarisatie en radicalisering tegen te gaan, zou beleid meer uit moeten gaan van de belangrijke overeenkomsten die er tussen moslimfundamentalisten en andere Nederlandse burgers zijn.
Nadere informatie:

Persvoorlichting Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR), (010) 408 1216 of press@eur.nl

vrijdag, 06 januari 2012
Bron: Persbericht EUR

2 comments.

Trolling & Wilders' New Clothes – Dutch Queen in Abu Dhabi

Posted on January 9th, 2012 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues, Public Islam, Society & Politics in the Middle East.

This is actually a post you might want to skip. I dont say this often, because everything you read here is of value, interesting or even fascinating. But this isn’t really one of those. I just wanted to share with you that the year has only started a week ago and we have already our first headscarf-affair. Always a good way to start the year right, to make sure some things will not change.

This time it is about the Dutch Queen Beatrix, visiting the United Arab Emirates. On Sunday morning she visited the Sheikh Zayed mosque. The official state visit to the UAE and Oman had been scheduled earlier but was then called off because of the ongoing pro-democracy demonstrations and the violent crackdown in Oman fearing that a state visit would be seen as an endorsement of the regime. Queen Beatrix, few weeks ago mentioned on Al Jazeera’s Woman of Power, wore a headscarf over her hat and donned an abaya during this visit and crown princess Maxima was also veiled.

As soon as the news got out and the pictures were published Geert Wilders’ anti-islam party PVV complained calling the queen with a veil a ‘sad appearance which should have been avoided’. The PVV published questions in parliament. In these questions they ask the minister if he agrees with the PVV that the headscarf is a ‘symbol of Islamization, oppression and discrimination of women’ and that Beatrix wearing it ‘legitimizes the oppression’ of women. In a reaction Dutch minister of Foreign Affairs stated that the Queen also adjusts the way she dresses when she visits synagogues and cathedrals. As does Geert Wilders by the way who is used to wear a yarmulke when he speaks for Jewish organizations in the US and when he visited the Wailing Wall in Jerusalem.

By now Wilders’ rhetorical strategy can be seen as bullying or even better: trolling like we know from the Internet. It is about uttering a statement designed to attract predictable responses or flames. They initiate a flaming event and causing many people jumping on it and discussing it and getting angry about it, without the discussion leading anywhere. An interesting but long talk about trolling can be found at talkinganthropology.

The comments to this case of trolling were mixed. Wanting to evoke many reactions; he succeeded. But that is rather simple for him. Some time ago Wilders published a tweet with only a ‘!’ causing reporters to discuss online what the meaning of that was. The reactions however were rather mixed even among his supporters. Some people thought it was a stupid move, although he may have been right. His opponents found it hilarious and a waste of time. Many people made an analogy that what Beatrix did (adjusting to the customs of the country where she is) is something Muslims also have to do (integrating) implying that Muslims are (still) people from the outside. But while the reactions may be mixed and less positive as Wilders might have expected, this doesn’t really matter for him to use trolling as a political strategy. It is a means of disrupting the routine and thereby controlling the debate and the agenda of the debate. Don’t feed the trolls, that is easier said than done, but it means that journalists and researchers should really consider if they want to cover everything this troll feeds us.

See? You were better off not reading this.

1 comment.

Trolling & Wilders’ New Clothes – Dutch Queen in Abu Dhabi

Posted on January 9th, 2012 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues, Public Islam, Society & Politics in the Middle East.

This is actually a post you might want to skip. I dont say this often, because everything you read here is of value, interesting or even fascinating. But this isn’t really one of those. I just wanted to share with you that the year has only started a week ago and we have already our first headscarf-affair. Always a good way to start the year right, to make sure some things will not change.

This time it is about the Dutch Queen Beatrix, visiting the United Arab Emirates. On Sunday morning she visited the Sheikh Zayed mosque. The official state visit to the UAE and Oman had been scheduled earlier but was then called off because of the ongoing pro-democracy demonstrations and the violent crackdown in Oman fearing that a state visit would be seen as an endorsement of the regime. Queen Beatrix, few weeks ago mentioned on Al Jazeera’s Woman of Power, wore a headscarf over her hat and donned an abaya during this visit and crown princess Maxima was also veiled.

As soon as the news got out and the pictures were published Geert Wilders’ anti-islam party PVV complained calling the queen with a veil a ‘sad appearance which should have been avoided’. The PVV published questions in parliament. In these questions they ask the minister if he agrees with the PVV that the headscarf is a ‘symbol of Islamization, oppression and discrimination of women’ and that Beatrix wearing it ‘legitimizes the oppression’ of women. In a reaction Dutch minister of Foreign Affairs stated that the Queen also adjusts the way she dresses when she visits synagogues and cathedrals. As does Geert Wilders by the way who is used to wear a yarmulke when he speaks for Jewish organizations in the US and when he visited the Wailing Wall in Jerusalem.

By now Wilders’ rhetorical strategy can be seen as bullying or even better: trolling like we know from the Internet. It is about uttering a statement designed to attract predictable responses or flames. They initiate a flaming event and causing many people jumping on it and discussing it and getting angry about it, without the discussion leading anywhere. An interesting but long talk about trolling can be found at talkinganthropology.

The comments to this case of trolling were mixed. Wanting to evoke many reactions; he succeeded. But that is rather simple for him. Some time ago Wilders published a tweet with only a ‘!’ causing reporters to discuss online what the meaning of that was. The reactions however were rather mixed even among his supporters. Some people thought it was a stupid move, although he may have been right. His opponents found it hilarious and a waste of time. Many people made an analogy that what Beatrix did (adjusting to the customs of the country where she is) is something Muslims also have to do (integrating) implying that Muslims are (still) people from the outside. But while the reactions may be mixed and less positive as Wilders might have expected, this doesn’t really matter for him to use trolling as a political strategy. It is a means of disrupting the routine and thereby controlling the debate and the agenda of the debate. Don’t feed the trolls, that is easier said than done, but it means that journalists and researchers should really consider if they want to cover everything this troll feeds us.

See? You were better off not reading this.

1 comment.

Help, de rolmodellen komen eraan!

Posted on January 3rd, 2012 by martijn.
Categories: Activism, ISIM/RU Research, Multiculti Issues, Notes from the Field, Public Islam.

De As Soennah moskee maakte vorige week bekend zich te willen ‘inzetten voor een veilig Oud & Nieuw’. Het initiatief was gericht op enerzijds een signaal afgeven aan brandstichters/vandalen en andere onruststokers zo viel te lezen in een oproep voor vrijwilligers. Anderzijds wilde men de buurt veilighouden en onruststokers aanspreken. Het initiatief hiertoe komt vanuit gemeente Den Haag en het politiekorps Haaglanden. Het is geen uniek initiatief. De politie vraagt wel vaker aan moskeeën om met oudejaarsnacht open te zijn en te surveilleren. Dit jaar echter is het wel breder getrokken. Zelforganisaties van migranten krijgen portofoons mee en kunnen ongeregeldheden direct melden aan de meldkamer. Ondernemers zoals Lidl, McDonalds sponsoren het project. Ook sportclubs, woningbouwcorporaties Staedion Haag Wonen, Vestia en ROC’s zoals Mondriaan College zijn nu betrokken bij het zogeheten rolmodellen project dat al drie jaar loopt. Het is dus geen burgerinitiatief, maar komt wel tegemoet aan veel ongenoegen onder burgers over schade, vernielingen en rellen. Volgens deelnemers is het effect in andere jaren goed te merken door een daling in de overlast en ook doordat jongeren aangeven mee te willen doen met de surveillances en een rolmodel te zijn. Effectief is ook dat door de deelname van de vrijwilligers ouders direct geconfronteerd worden met hun kinderen die overlast veroorzaken. Het is een project waar diverse moskeeën (niet alleen As Soennah maar bijvoorbeeld ook de jongerenafdeling van moskee El Islam), hindoe- en christelijke organisaties, ondernemers en bewonersorganisaties aan deelnemen. Zie de volgende reportage van de lancering:

De discussie
Toen ik het eerste bericht daarover hoorde, vroeg ik me al af of dat niet tot commotie zou leiden. De Haagse As Soennah moskee die op verzoek van de politie in haar wijk gaat surveilleren. Nu is het rellen tijdens oudejaarsnacht een goed Nederlands gebruik en ook burgeroptreden daartegen is dat. Zowel de relschoppers als de moskee gedragen zich dus keurig volgens de Nederlandse tradities zou je kunnen stellen. Maar zo simpel is het natuurlijk niet. Burgerjournalisten stuurde een brandbrief naar de politie over de inzet van ‘salafistische moslimextremisten’ als ‘hulptroepen’ en hoopte dat dit een ‘verschrikkelijk misverstand’ was. De PVV kwam natuurlijk met kamervragen. Daarin vraagt men zich af of het bericht klopt en wat het betekent dat de As Soennah moskee stelt dat het als voorwaarde hanteert dat men een en ander met behoud van eigen identiteit en op eigen wijze zal organiseren. Met vreest dat deze samenwerking het signaal geeft dat samenwerken met de islamitische gemeenschap en haar vertegenwoordigers onvermijdelijk is en dat dit gezien moet worden als een vorm van islamitische annexatiepolitiek die de facto een ondermijning van het gezag van de politie is. Volgens hen mag de openbare orde nooit in handen worden gelegd van ‘organisaties die homohaat, vrouwenonderdrukking, aanzetten tot pedofilie en antisemitisme als uitgangspunten’ zouden kennen. Wethouder Marnix Norder zag dat als het demoniseren van ‘burgerminnende, goedwillende moslims‘.

De As Soennah moskee voelde zich genoodzaakt een en ander op te helderen. Ze benadrukte dat het niet de bedoeling was ‘voor politie te gaan spelen’ en men wilde slechts ‘een steentje bijdragen aan het veiligmaken van onze buurt en stad’: Opheldering artikel ‘Een veilige Schildersbuurt’. Dat kan niet iedereen geruststellen. Of eigenlijk niemand die al bezwaren had, zo stelt Carel Brendel: Sjeik Fawaz werpt zich op als religieuze ordedienst en schrikt van het rumoer. Ook op burgerjournalisten worden op nieuw vragen gesteld. De crux van dat verhaal: men vertrouwt het voor geen meter en vreest het begin van het ontstaan van een sharia-zone als onderdeel van een groter islamitisch project: As soennah – de barmhartigheid zelve!!!. Helemaal onbegrijpelijk is de commotie natuurlijk niet. Zo zou Abdurrahmaan Kat van Al Hidaya (verbonden met de As Soennah moskee) tijdens de bijeenkomst in Opera over het Rolmodellen project gezegd hebben:
Actieve bewoners? Shariapolitie! | De Posthoorn | dé Weekkrant

“Eerder zeiden we ‘nee’ omdat we het gevoel hadden dat ‘ze’ ons vroegen om ‘hun’ problemen op te lossen.” Tijdens de bijeenkomst bezigde Kat ook hardere taal en repte van een “maatschappij die is gestoeld op een goddeloos fundament” en die in het teken staat van de ‘Universele rechten van de mens’. “En de rechten van de mens, daar geloven wij niet in…” Dat de stichting As Soenah dit jaar wel meedoet is omdat, zegt Kat, “om te laten zien dat als ze ons vragen dat wij het wel veilig krijgen. Betrek de moskeeën erbij als je wat wilt bereiken in de wijken.”

Dat soort opmerkingen is natuurlijk olie op het vuur van diegenen die toch al een probleem hebben met de manifestatie van islam en/of moslims in de publieke ruimte en zeker als dat gebeurt door zogenaamde salafistische moslims. Wanneer je als overheid wil samenwerken met buurtbewoners, een op zich niet onverstandig gegeven, dan zal men dat over het algemeen doen met organisaties (in het algemeen, niet persé religieuze) en niet met individuen en tijdelijke losse netwerkjes. Organisaties werpen zich bijna per definitie op als dé vertegenwoordiger van hun achterban zonder dat altijd duidelijk is of dat wel terecht is. Daarbij komt nog dat veel organisaties vaak in het verlengde liggen of zelfs direct verbonden zijn met grotere politieke organisaties. In het geval van burgerprotesten tegen bijvoorbeeld lokale bezuinigingen is de SP vaak erg actief in het organiseren van lokalo’s in comité’s en bezorgde burgers tegen moskeeën zijn nogal eens ondersteund door radicaal-rechtse elementen. De diversiteit in de achterban wordt daarmee vaak geen recht gedaan, iets waar Nausicaa Marbe in haar Volkskrant column op wees ‘Gaat het wel goed bij de politie?’

Het is inderdaad zo dat de As Soennah de laatste paar jaar de nodige oppositie krijgt van andere moslims zoals Tofik Dibi, Ahmed Marcouch en Khadija Arib die, net als zij, ook proberen de stem van ‘de moslims’ te vertolken. Zo stelde Khadija Arib dat de betrokkenheid van As Soennah betekent dat deze moskee meer aan terrein wint. (Edit: zie ook HIER en HIER) Het gaat er enerzijds om dat de islamitische identiteit zoals de As Soennah moskee die zou voorstaan een andere kan zijn dan zoals andere moslims die zien. Anderzijds gaat het om het gegeven dat een religieuze organisatie met haar eigen morele opvattingen over goed en deugdzaam gedrag gaat optreden namens de overheid en andere moslims die er andere of zelfs tegenstrijdige opvattingen kunnen hebben, zoals Hassan Bahara verwoordt in zijn blog Shariapolitie.

Anderen echter, onder wie ook mensen die zeer kritisch staan ten opzichte van de As Soennah moskee, waarderen het feit dat men zich wil inzetten als burger voor de veiligheid van de stad. Dat is natuurlijk ook het idee van het rolmodellenproject. Dat de As Soennah moskee moslims wil aanspreken op hun islamitische identiteit en dat dat helpt om jongeren zich verantwoordelijk te laten gedragen en dat dat ook het doel is. De geluiden over ‘shariapolitie’, het aanspreken cq lastigvallen van vrouwen of mensen als ze alleen al drinken zou volgens hen getuigen van een bijna paranoïde maar toch op zijn minst kinderachtige mentaliteit ten opzichte van islam of ten opzichte van religie in het algemeen. Het idee bestaat dat de As Soennah moskee het zo nooit goed kan doen. Als men weigert mee te doen met dit soort activiteiten zou men zichzelf en haar achterban isoleren en als men wel meedoet zou dit wijzen op een sharia-infiltratie. Burgemeester Van Aartsen wees in een reactie erop dat de macht niet wordt over gedragen aan een ‘shariapolitie’ en dat de verantwoordelijkheid voor de ordehandhaving ‘voor de volle 100 procent‘ bij de politie blijft. Dat was voor veel tegenstanders aan dovemansoren gericht gezien enkele tweets op oudejaars dag: Christen, Joden, homo’s en vrouwen die maar beter kunnen oppassen, we zijn verloren!, handen af hakken en stenigen, islamisten die lopen te terroriseren, lawinepijlen naar de shariapolitie.

Vanuit de genoemde moslimorganisaties is er gereageerd op de discussie. Mumtaaz, een onafhankelijke site die zich bezighoudt met burgerjournalistiek en een alternatieve stem wil laten horen (edit in overleg, MdK), plaatste een stuk in reactie op Arib en Bahara waarin beiden in weinig vleiende bewoordingen werden weggezet als resp. ‘buikspreekpop’ en ‘drogredenaar’. De houding van ‘het is ook echt nooit goed’ klinkt hier door. Arib wordt verweten, net als Marcouch, niet op te komen voor de moslimgemeenschap. De auteur verwijt Arib en Marcouch wantrouwen te zaaien jegens moslims en Bahara zou van te voren al ingevuld hebben hoe de surveillance door de vrijwilligers zou verlopen met een controle op dames en op drank (Edit  in overleg, MdK). Het gaat, volgens het bericht op Mumtaaz, echter om veiligheid en om het aanspreken van gedrag van zowel mannen als vrouwen die de veiligheid in gevaar zouden brengen. Dat verwijt op Mumtaaz is niet onterecht lijkt me. De naam shariapolitie is niet voor niets opgedoken in de discussies. Vele criticasters hebben al een invulling van de praktijk gemaakt alvorens deze te kennen en, zo lijkt me, zonder het ook maar iemand zelf te vragen.

Heel anders is het vertoog onder deelnemende vrijwilligers. Waar voor de tegenstanders het eerste bericht op Al Yaqeen wellicht erg triomfalistisch was, is de deelname voor vrijwilligers juist iets om trots op te zijn. In totaal zouden er 1000 vrijwilligers zijn (voor het hele project) onder wie 25 moslimvrouwen van Steunpunt Sabr die samenwerkte met de jongerenafdeling van de El Islam moskee. Het idee is dat men iets doet voor de buurt en een bijdrage levert aan Oud en Nieuw in de Schildersbuurt en het was duidelijk dat men zich vooraf al erg verheugde om dit te kunnen en mogen doen. Het gaat hen daarbij niet alleen om veiligheid maar ook om saamhorigheid in de buurt. De negatieve berichtgeving deed daar weinig aan af of eerder misschien zelfs andersom; men wilde juist bewijzen dat de inzet van vrijwilligers goed werkte en er geen sprake was van ‘shariapolitie’ (wat dat dan ook moge zijn).

Oud en Nieuw
Rond half vier ‘s middags begonnen vrijwilligers met alles klaar zetten (er waren rustpunten waar men koffie en thee kon krijgen en oliebollen en broodjes) en ging men de wijken. Burgemeester van Aartsen kwam rond half zes langs en zou later verklaren dat hij erg tevreden was. Er waren journalisten van de Volkskrant aanwezig maar die vonden dat er niet echt veel spannende verhalen op te tekenen waren. De journalisten gingen de wijken in en vonden klaarblijkelijk niets wat op een shariapolitie zou kunnen lijken. Over het algemeen bleef in het in Transvaal en Schilderwijk redelijk rustig. Opvallend genoeg waren er wel incidenten in wijken waren de Rolmodellen niet actief waren. Een causaal verband is altijd moeilijk te leggen mede ook omdat het erop lijkt dat het sowieso een relatief rustige oudejaarsavond en -nacht was. Op het Kaapseplein moest de politie wel ingrijpen maar wist de onrust in de kiem te smoren en ook zou er een plan geweest zijn om de politie met molotovcocktails te bestoken. Er was veel ‘blauw op straat’ hetgeen er voor zorgde dat de vrijwilligers zich eveneens veilig voelden. PvdA Tweede Kamerlid Ahmed Marcouch was ook aanwezig in de wijk met de vrijwilligers. (Edit: zie ook zijn tweets: HIER, HIER en HIER)

Belangrijk bij initiatieven als Rolmodellen is dat de personen die als rolmodel de straat opgaan wel enige aansluiting hebben bij de degene die ze moeten aanspreken en tegelijkertijd ook genoeg gezag moeten hebben om de aangesprokene zijn / haar gedrag te laten veranderen. Dit zou zeker het geval zijn geweest zo heb ik begrepen; er was een ‘klik’ met de rolmodellen. In de woorden van één van de betrokkenen: “Rolmodel ben je niet zomaar. Men heeft respect voor je om bepaalde redenen en ze merken gewoon dat je ze positieve aandacht geeft, dus niet met repressie maar aandacht en in gesprek gaan werkt wel. Je spreekt jongeren aan, van hoe gaat het hier en betrekt ze bij de veiligheid van de wijk. Dan werkt het als sneeuwbaleffect. Rolmodellen hebben ook een bepaald gezag en de jongeren zien ze niet als overheid of politie.”

Tot Slot
Het project Rolmodellen lijkt dit jaar wederom een succes. In ieder geval is er sprake van weinig overlast en geven ook vrijwilligers aan zich veilig te voelen. Bij echt grootschalige onlusten zal dit project weinig kunnen uithalen vrees ik. Maar dat is volgens mij ook niet de bedoeling. Het gaat er meer om de meer kleinschalige overlast te beperken en signalen van ernstigere verstoringen vroegtijdig te kunnen oppikken en eventueel in de kiem te smoren. Dat de politie hiervoor burgers in zet is volgens mij niet zo bijzonder. Voor een effectief optreden is de politie altijd afhankelijk van de waakzaamheid en medewerking van burgers; in dit project gebeurt dat in een meer ge-institutionaliseerde vorm. Het samenwerken met religieuze organisaties is ook niet zo nieuw; al decennialang wordt met religieuze organisaties die ook vinden dat zij een maatschappelijke taak hebben samengewerkt. De As Soennah moskee wordt daarbij, zo blijkt wel, gezien als een bijzondere organisatie waarvan velen dat je er eigenlijk niet mee zou moeten samenwerken. De moskee heeft daar met haar eerdere bericht ook niet echt handig op ingespeeld en uitspraken die eerder gedaan zouden zijn over bijvoorbeeld democratie, rechtstaat, rechten van de mens enzovoorts maken dat ook niet makkelijker.

Niettemin vind ik de vrees, zoals verwoord door Hassan Bahara bijvoorbeeld, dat men vooral vrouwen zou aanspreken op hun gedrag, uiterlijk en dergelijke niet erg gegrond. Men weet ook wel dat men dat maar één keer hoeft te doen en dan is het afgelopen, daarbij komt nog dat dat over het algemeen niet de wijze is waarop deze organisaties in Nederland werken. Men kan de boodschap van de islam, zoals zij die zien, namelijk uitstekend uitdragen door dit type vrijwilligerswerk. Juist het idee van rolmodellen sluit goed aan bij een type dawah (missie) activiteit; daarbij gaat men niet zozeer direct anderen aanspreken maar eerder zelf het goede voorbeeld geven. Dit vrijwilligerswerk zit daar enigszins tussenin. Wellicht dat dit type organisaties het erg zou waarderen als Nederland een islamitische samenleving wordt (naar hun invulling), maar dit is niet waar de prioriteit ligt. Als men dat zou willen dan zou men de nieuwjaarsviering wel onmogelijk maken; aan zowel de datum als het verspillen van geld en wat dies meer zij is weinig islamitisch aan in hun ogen. Dat doet men echter niet. Men verhoudt zich tot de realiteit in Nederland en probeert daarbinnen te manoeuvreren en zich zowel aan te passen als ruimte te scheppen. De meerwaarde van dit project is daarbij dat dit niet alleen religieuze organisaties van diverse gezindten bij elkaar brengt, inclusief de zogenaamde salafisten, maar ook bewonersorganisaties, ondernemers e.d.; net die netwerken die een belangrijk deel van het dagelijks leven in een wijk bepalen maar vaak toch redelijk gescheiden door het leven gaan. De keuze is vrij simpel; of je betrekt ze erbij en bepaalt een compromis dat recht doet aan ieders verantwoordelijkheid, bevoegdheid en moreel kader, of je sluit ze uit en gaat dan niet zeuren over het zich isoleren door dit soort organisaties. Lijkt mij zo.

1 comment.

Acting Normal – The Paradox of Conformism and Individualism

Posted on December 28th, 2011 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

The next short video of Candid Camera, is old and funny:

Funny right? But it also points to something about human nature that psychologist Philip Zimbardo writes about in the Lucifer Effect. Zimbardo is mostly known from his Stanford Prison Experiment. In the website dedicated to his book The Lucifer Effect: Understanding How Good People Turn Evil, he states:

The Lucifer Effect by Philip Zimbardo

Whenever I enter an office-building elevator, I automatically turn and face front, do not make eye contact with other passengers, stop talking or speak only in hush tones to a companion. Are these my personal preferences or idiosyncrasies? Hardly, since most people in most elevators behave similarly. Those actions tell you little about me but a lot about the unspoken rules of public elevators. Why do we do it? Unlike signs forbidding us to smoke or advising us what to do in case of a fire, nothing in any elevator says we should act in these strange ways. Our behavior is under the control of unwritten social rules, implicit norms, which govern appropriate elevator demeanor.

We can test if such situational rules are in silent force by violating them and seeing what our own and others’ reactions will be. The reactions will be either of distress or laughter at the apparent violation of these unwritten expectations.

The power of conformity is such that it can change people’s character: The lucifer effect. Another study Zimbardo is referring to, is Stanley Milgram’s ‘Obedience to authority‘ experiment in which he tested whether or not subjects would do what they are told even when they thought those actions are morally wrong and conflicting with their personal conscience.

While Milgram points to the situation that people do not question authority even when it is deemed excessive and unjust, the Stanford Prison Experiment tells us something about the danger of having not enough responsible authority needed in channelling people’s agency in particular circumstances. Both highlight the role of conformity to authority and provide an interesting comment to power in contemporary societies.

Conformism and integration
Now both experiments bring people into a particular situation they may experience as inescapable. In real life this can certainly happen. We only have to think about the Abu Ghraib atrocities or the Srebrenica massacre in recent times. But of course most people are not in such dramatic circumstances every day. Anthropologists but others as well have shown quite convincingly that people often do not just follow and obey authorities. They evade, appropriate and accommodate authority often to fit their own purposes and needs and very often they seek their own authorities with whom they feel they share some ideas or even with whom they just feel ok. Simply, because out there people are influenced by many other things as well and because they have other repertoires of authority and other authorities available as well.

Does this mean then that outside those experiments people are free and can do whatever they like? That they do not need to be influenced by any kind of authority? Of course not. Nevertheless that assumption does appear to play an important role for example in the debates about Islam. The hijab is typically taken as a sign of women’s oppression (by brutal men) or seen as something a girl wears without any pressure whatsoever making them freeling choosing individuals who are immune to the pressures of the social environment. Nevertheless people always make choices by negotiating the options they have. Girls without hijab have to legitimize their choice as well as those with hijab; both in relation to Muslims as well as non-Muslims.

At the same time people have to actively choose to belong to Dutch society since forcing would be against the idealized image of what Dutch culture is. Certainly within the Dutch islamdebates the pressure is very clear. Focusing on Muslims in the Netherlands it has become quite clear by now that the presence or absence of particular religious practices (ranging from praying to wearing a headscarf) is seen in public and policy debates (and sometimes in academic debates) as a sign of the extent to which Muslims are prepared to adapt to Dutch culture and/or as an indicator of integration. Muslims who try to find ways of being in and belonging to a global Muslim community while at the same time trying to abide by the Dutch demands for assimilation, are sometimes seen as the victims of the pressure to conform. But then to Islam or the Muslim community or ethnic community. It is certainly not the case that Dutch policy is rejecting Islam as a whole; we can only find that in Wilders’ Freedom Party. The Dutch government however is trying to ‘alter’ the development of a Muslim community towards a ‘more liberal ‘Dutch’ direction, that is, against orthodoxism. As Rath et al. (1999: 61) stated, ‘Officials and politicians wanted Muslims organized in the fashion that was viewed as acceptable and efficient in the Netherlands, i.e., with representative organizations or in coordinating bodies with approachable spokesmen, as if the Muslims in the Netherlands constitute a coherent community’ (my italics). The key issue is, of course, the notion of ‘acceptable and efficient’ according to the standards of the Dutch state. This is to large extent uncontested. Underneath that notion of being ‘acceptable and efficient’ however lie different opinions of what this actually means: among Dutch politicians but also among Dutch Muslims.

Conforming to individualism
Notwithstanding those differences in opinion there appears to be a strong current within Dutch population that aims for conformism of Muslims to Dutch ‘norms and values’. The interesting twist here of course is that Muslims within that discourse must adapt to Dutch culture that (in an ideal sense) highlights individual choice, authenticity, and freedom. Both Pim Fortuyn (former leader of the populist, killed in 2002) and Wilders emphasize the need that Muslims become liberated and submit to freedom and individualism. This is not something only populist anti-Islam politicians advocate. There is a general tendency to exclude those modes of Islamic religiosity and politics that are deemed unfit for secular society. These modes are then labelled ‘radical Islam’ and the more moderate political parties aim to exclude radical Islam from the public sphere while being more open to what they call ‘liberal Islam’ or even openly supporting it.This creates a contradiction; one HAS to conform but choose for that voluntarily:

The solution for this is ‘Acting normal’ as the rule; not meaning there is only one mode of acceptable behaviour. There is certainly a bandwith of what is acceptable what is not as long as one publicly appears to conform to a culture of authenticity and individualism. But everything outside is made to appear ridiculous at least or the consequence of individualism gone too far, whether it is some of the supporters of the Freedom Party, the people protesting at Occupy, the radical Muslims and so on.:

In this sense we probably should not look upon individualism and conformism as dichotomies but as mutually constitutive forces in social reality. In order to appear a ‘true’ individual, an authentic person, people need their lifestyles and convictions to be authenticated; the evaluated as truthfull, genuine, sincere and unique. But this is always done in a process of negotation that takes place within particular contexts wherein certain lifestyles are deemed acceptable while others are not.

0 comments.

Muslims of France – Colonials, Immigrants and Citizens

Posted on December 22nd, 2011 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Al Jazeera has a very interesting series Muslims of France. In three episodes they reflect on three different, but overlapping and continuing era’s: colonials, immigrants and citizens:

As issues of immigration and integration raise Europe’s political temperature, this three-part series examines the history of Muslim immigration to France – a country where debate continues to rage over how to reconcile a long-standing tradition of secularism with religious diversity.

Today, there are an estimated five million Muslims living in France. A century ago they were referred to as “colonials”. During the 1960s, they were known as “immigrants”. Today, they are “citizens”. But how have the challenges facing each generation of immigrants changed?

Part I – Colonials

Muslims of France: Colonials – Muslims of France – Al Jazeera English

The first part of the series tells the story of the 5,000 Muslims who by 1904 were working on the shop floors of Paris, in the soap factories of Marseilles and in the coalfields of the north; of the Muslim soldiers who fought and died for France during the First World War; and the Muslim members of the resistance who helped liberate Paris in 1944. Born as North Africans, many would die for France. But how much did post-war France care about their sacrifices?

Part II – Immigrants

Muslims of France: Immigrants – Muslims of France – Al Jazeera English

The second part of the series explores post-Second World War immigration and reveals a generation of Muslims who, far from expecting to one day return home, began building their lives and communities in France.

Part III – Citizens

Muslims of France: Citizens – Muslims of France – Al Jazeera English

The third and final part of the series tells the stories of the young Muslims who grew up in France and entered adulthood at a time of economic crisis, massive unemployment and rampant social problems.

0 comments.

Hoofdzaken: Hoofddoek en Hoofdboek

Posted on December 9th, 2011 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues.

Onderzoeksbureau Motivaction heeft onderzoek laten uitvoeren onder 1570 moslima’s (met en zonder hoofddoek) en andere Nederlandse vrouwen. EZPress® – Hardnekkige misverstanden maken acceptatie hoofddoek moeilijker

Moslima’s dragen hoofddoek uit vrije wil en niet uit onderdrukking. Dat zeggen bijna negen op de tien hoofddoekdraagsters. Van alle draagsters zegt 87% zelfs nooit aan haar keuze te twijfelen. Dat blijkt uit een landelijk onderzoek dat werd uitgevoerd ter gelegenheid van de publicatie van ‘Hoofdboek’, een grootschalig project dat Nederlanders een kijkje geeft in de wereld van hoofddoekdraagsters. Zes op de tien Nederlandse moslima’s in de leeftijd van 15 tot 35 jaar draagt tegenwoordig een hoofddoek. In tegenstelling tot wat Nederlanders denken, beginnen zij hiermee niet op hun 13e, maar gemiddeld pas als ze 19 jaar oud zijn. Slechts 16% is 13 of 14 jaar als ze voor het eerst een hoofddoek draagt. Het Nationaal Hoofddoekonderzoek maakt korte metten met vooroordelen die er onder Nederlanders heersen met betrekking tot dit beladen kledingstuk.

[…]

Zo blijkt uit de onderzoeksuitkomsten dat in meer dan de helft van de gezinnen (53%) waar de moeder een hoofddoek draagt, niet alle of zelfs geen enkele dochter dit ook doet. In totaal dragen 80.000 moslima’s een hoofddoek; 40.000 niet. […]

De vrouwen dragen de hoofddoek met trots (93%). In tegenstelling tot wat sommige Nederlanders denken en zeggen, draagt slechts 15% een doek om haar aantrekkelijkheid te verbergen. 88% van de draagsters vindt dat je er met een hoofddoek aantrekkelijk uit kan zien. Veel Nederlanders (48%) blijken helemaal geen problemen te hebben met de hoofddoek. Vooral onder jongeren nemen het begrip en de tolerantie toe; van de vrouwelijke leeftijdsgenoten heeft 63% geen probleem met de hoofddoek.

Duidelijk beleid bij bedrijven
De acceptatie binnen bedrijven lijkt minder voorspoedig te verlopen. Volgens het merendeel van de ondervraagde moslima’s (62%) nemen Nederlandse bedrijven liever geen vrouwen met een hoofddoek in dienst. Dat beeld blijkt zelfs in versterkte mate te bestaan bij autochtone leeftijdsgenoten (78%). Veel bedrijven lijken het onderwerp echter dood te zwijgen en niet duidelijk te communiceren of – en in welke functies – ze een hoofddoek acceptabel vinden. Iedereen is unaniem in zijn oordeel: de meerderheid vindt dat ondernemingen meer duidelijkheid moeten bieden op dit vlak.
Het draait hierbij niet om het feit of bedrijven wel of geen hoofddoek op werkvloer toestaan. Het gaat de vrouwen om vooral om het scheppen van duidelijkheid. Als bedrijven hoofddoeken op de werkvloer niet toestaan, is dat niet per definitie een reden tot een boycot, zo blijkt. Moslima’s zijn hierin nog stelliger dan andere leeftijdsgenoten: 36% (vs. 28%) zou nog steeds producten kopen van bedrijven die het verbieden om een hoofddoek te dragen.
Opvallend is dat 18% van de niet-draagsters in het verleden wel een hoofddoek heeft gedragen. 31% geeft aan zich prettiger te voelen zonder. Toch geeft 41% aan gestopt te zijn met het bedekken van het haar om de kansen op een baan te vergroten. Ook discriminatie in het algemeen (19%) is een reden om niet langer een hoofddoek te dragen.

Werken met een hoofddoek
Het dragen van een hoofddoek onder werktijd is een beladen onderwerp, met veel verschillende meningen. Deze meningen zijn ook sterk verdeeld onder de respondenten van het hoofddoekonderzoek. Zo vindt 85% van de hoofddoekdraagsters dat je in elk beroep een hoofddoek moet mogen dragen. Moslima’s die hun haar niet bedekken zijn hier terughoudender in (58%), net als andere leeftijdsgenoten (29%). Beroepen waarin het volgens Nederlanders geen bezwaar is om een hoofddoek te dragen, zijn:
1. Schoonmaakster (84%)
2. Radiopresentatrice (82%)
3. Caissière supermarkt (70%)
4. Buschauffeur (58%)
5. Verpleegster (54%)

Toelichting op het onderzoek
Het Nationaal Hoofddoek Onderzoek is uitgevoerd door onderzoeksbureau Motivaction, in opdracht van het magazine Hoofdboek. Deels online, deels face tot face zijn moslima’s met en zonder hoofddoek en andere Nederlandse vrouwen in de leeftijd van 15-35 jaar geïnterviewd. Daarnaast is een aantal vragen uit het onderzoek ook gesteld aan de Nederlandse bevolking van 18 – 70 jaar. In totaal deden 1570 respondenten mee. Meer informatie: motivaction.nl.

Op basis van het onderzoek concludeert men dat zes van de 10 Nederlandse moslima’s in de leeftijd van 15-35 jaar een hoofddoek draagt. Het onderzoek richt zich, onder andere, op het ontkrachten van enkele misverstanden zoals hierboven al is vermeld. Meer precies betreft dit:Het Nationale Hoofddoek Onderzoek « Jenny Theirlynck

Misverstand 1. Alle moslima’s moeten een hoofddoek dragen.
Misverstand 2. Alle meisjes beginnen op hun dertiende met een hoofddoek.

Misverstand 3. Moslima’s dragen de hoofddoek niet uit vrije wil.

Misverstand 4. De hoofddoek is er om de aantrekkelijkheid te verbergen.

Misverstand 5. Nederland heeft een probleem met de hoofddoek.

 

Interessant zijn ook de volgende uitkomsten:

• Gemiddeld hebben de vrouwen 34 hoofddoeken in de kast.
• Welke hoofddoek gedragen wordt, wordt bepaald door de stemming van de dag en of het een speciale dag is zoals tijdens de Ramadan, bruiloften en feestdagen en koninginnedag.
• Een hoofddoek wordt gezien als een belangrijke persoonlijke accessoire, maar worden ook frequent geruild binnen familie- en vriendenkring.
• Hoofddoek zouden steeds ‘modieuzer’ worden, dat wil zeggen gekleurd/veelkleurig en afgestemd op de rest van de kleding
• Naast een fashionstatement is een hoofddoek voor de dames primair een uiting van geloof en onderdeel van de eigen identiteit
• Favoriete winkels voor het kopen van de hoofddoek: Turkse en Marokkaanse winkels, H&M, V&D en Zara.
• Velen lijken te verklaren dat de hoofddoek pas wordt gedragen wanneer men ‘er klaar voor is’.
• Van de Nederlandse niet-moslims (denk ik) blijkt 8% voorstander van een hoofddoekenbelasting en 22% vindt dat de hoofddoek verboden moet worden.
• De Nederlandse moslima’s vinden de commotie over de hoofddoek zorgwekkend, eng en vervreemdend. De indruk die men heeft van de mening van ‘de Nederlander’ over de hoofddoek speelt mee in de beslissing wel of geen hoofddoek te dragen.
• Overigens vindt 23% van de Nederlandse bevolking (incl. moslima’s?) dat Nederland toleranter moet zijn. Bij jongeren ligt dat hoger.
• We kunnen spreken van een soort ‘burgerschapskloof’. Waar in de politiek nogal moeilijk gedaan zou worden over hoofddoeken, moslims en islam, blijkt dat in het leven van de jonge Nederlandse vrouwen er veel meer saamhorigheid en tolerantie te zijn.
• Met hoofddoek de arbeidsmarkt opgaan lijkt voor nogal wat problemen te kunnen zorgen. Sommigen passen zich aan aan de negatieve druk en de hoofddoek af, anderen niet. De indruk die men heeft van het bedrijfsleven is nogal negatief. Daarbij komt dat er veel moeite lijkt te zijn om moslimvrouwen met hoofddoek te accepteren in representatieve, zichtbare en beterbetaalde banen.

Ik vind dit type onderzoeken altijd wat lastig. Een paar overwegingen hierbij:

1. Een onderzoeksbevinding op basis van 1570 respondenten extrapoleren naar 80.000 kan best, maar is ook wel wat tricky. Om dat te kunnen beoordelen zouden we meer moeten weten over de 1570 respondenten. Hoe is deze samengesteld? Wat zijn de achtergronden? Hoe verhoudt deze steekproef zich tot de algemene populatie? Wat is de non-respons? Motivaction is zeker geen simpel commercieel pruts onderzoeksbureautje, maar men blinkt vaak niet uit in methodische verantwoording en reflectie.
2. Het onderzoek maakt deel uit van een groter project ‘Hoofdboek‘ opgezet door de nieuwe stichting Cup of Culture. Deze stichting zet ‘maatschappelijke thema’s als merk neer‘. De ‘branding’ van hoofddoek heeft als doel ‘om de beeldvorming rondom het meest beladen kledingstuk te verrijken’. Dat gaat niet werken mensen. Je moet onderzoek niet insteken met als doel een verrijking of verbetering van de beeldvorming. Het werkt niet en wordt simpel (en in dit geval onterecht) weggezet als ongeloofwaardige reclame. Dat het niet werkt komt omdat alle onderzoeken die zich zo nodig moeten richten op het ontkrachten van misverstanden als ‘hoofddoeken worden gedragen onder dwang’ of ‘hoofddoeken en mode passen niet bij elkaar’ de tegenstelling tussen hoofddoek en vrije keuze of hoofddoek en mode voortdurend blijven herhalen en ook voortdurend ergens het issue van integratie herhalen. Opvallend in de hele discussie is het aspect van mode. De vooronderstelling lijkt te zijn dat zich ‘terughoudend’ kleden per definitie niet modieus en/of sexy is. Het houdt de tegenstelling tussen moslim en Nederlander in stand. Dat we nu een mooie vrouw hebben met (overigens niet heel veel verschillende typen) hoofddoeken doet daar weinig aan af.
3. De zin ‘Zodat we nu voor het eerst echt weten wat er nu leeft in “de hoofden onder de doek”‘ is tenenkrommend en doet ook geen recht aan al die onderzoeken waarin moslimvrouwen aan het woord komen over de hoofddoek. De zinsnede ‘Zodat we nu voor het eerst echt weten wat er nu leeft in “de hoofden onder de doek”‘ is ook zo problematisch omdat het moslimvrouwen vooral neerzet als exotisch, mysterieus en afstandelijk in plaats van als vrouwen van vlees en bloed met wie je gewoon een praatje kunt maken als familie, vriend, kennis, collega of buurtgenoot.
4. Onderzoeken als dit houden toch vooral het stereotype in stand dat alles waar het bij moslimvrouwen om gaat de hoofddoek is. Dat mogen vrouwen die een hoofddoek dragen misschien zelf vinden (dat blijkt niet uit het onderzoek) en dat mogen ook anti-islam politici en opiniemakers vinden, maar dat wil niet zeggen dat dat recht doet aan het leven van deze vrouwen (of aan moslima’s zonder hoofddoek).
5. Daarnaast versterkt dit type onderzoek nog een ander stereotype, namelijk dat vrouwen in het algemeen vooral bezig zijn met mooi-zijn en het volgen van de laatste mode. Dat is misschien zo voor sommige vrouwen, maar toch zeker niet alle. Er zijn meerdere overwegingen bij het kiezen van de kleding (dat is overigens wel te zien in dit onderzoek, zie hierboven).
6. Het lijkt mij dat maatschappelijke thema’s verkopen / aan de orde stellen als ‘merk’ een interessante vondst is, maar ook niet anders kan dan werken met stereotypes. Is ‘branding’ immers niet meer dan het reduceren van complexe maatschappelijke issues tot eenvoudig te hanteren stereotypes waaruit alle mogelijke diversiteit en alternatieven zijn verdwenen? Er zijn inderdaad heel interessante ontwikkelingen te zien met betrekking tot hoofddoek-mode, maar moeten we daarom vrouwen met hoofddoek gaan duwen in de mainstream schoonheidsidealen of zelfs seksistische beoordelingen? Alsof hoofddoek en schoonheid nog(!) niet bij elkaar horen en alsof mode met bijvoorbeeld skinny jeans en make-up (genoemd in het onderzoek) de enige schoonheidsjablonen zijn?
7. Let wel ik ben helemaal niet tegen onderzoek naar vrouwen die een hoofddoek dragen. Er zijn uitstekende onderzoeken die ook ingaan op de hoofddoek als mode-item. Zie bijvoorbeeld Annelies Moors: “Islamic Fashion” in Europe: Religious conviction, aesthetic style, and creative consumption‘, en het inleidende artikel van een special issue van het journal Fashion Theory van haar samen met Emma Tarlo. Laatst genoemde heeft een prachtig boek geschreven Visibly Musim – Fashion, Politics, Faith. In dit boek laat zij zien dat sluiers niet zomaar kledingstukken zijn maar altijd (en soms in een bijna overdreven manier) worden verbonden met identiteit, anders-zijn, geschiedenis en tradities, moraal, symbolen van onderdrukking of juist emancipatie met politieke statements. Zij doet dit, en dat is het sterke punt, door zaken als hoofddoek en mode te behandelen als onderdeel van het levensverhaal van de vrouwen en de persoonlijke ontwikkelingen die zij hebben doorgemaakt. Het motivaction onderzoek hier laat een glimp zien door (als zoveelste onderzoek) te stellen dat veel vrouwen misschien later een hoofddoek willen dragen, als ze er klaar voor zijn, als ze er sterk genoeg voor zijn. Maar verder dan dat komt men niet. Emma Tarlo wel en zij laat zien welke verschillende afwegingen vrouwen maken in verschillende fases van hun leven. Het wel of niet dragen van een hoofddoek is geen teken van een afgeronde definitieve identiteit, maar onderdeel van een persoonlijke reis in het zoeken naar een identiteit en naar zingeving. Zaken waar iedereen, niet alleen moslima’s, zich wel iets bij kunnen voorstellen. In plaats van het nogal homogeniserende 1 vrouw, 100 hoofddoeken, laat Tarlo zien dat er sprake is is van 100-en vrouwen en 1000-en kledingstukken in verschillende levensfases.

Voor een wat positievere recensie zie Malika Mouhdi op Wijblijvenhier.nl: Hoofdboek: Een kijkje in de wereld van hoofddoekdraagsters.
Zie ook:
Hoofddoek, Hoofdboek, Facebook | Multiculti

Misschien is het omdat we niets meer zien. Maar wat we niet zien zijn de haren. Wat we wel zien zijn de ogen. Kijk daarom naar ‘Eyes of a Muslim’ die sprekend worden door de hoofddoek. Het is de enige manier om contact te maken met de vrouw. De ogen vertellen alles. Je hoeft alleen maar goed te kijken. De vrouw echt te leren kennen. Moslima’s met hoofddoek weten dat. Seksuele aantrekkelijkheid wordt privé met de hoofddoek. Niets meer en niets minder. Durf te kijken, door de ogen van een moslim.

Van Hoofddoek naar Hoofdboek | Dit is HODA

Het project Hoofdboek laat zien hoe mooi een hoofddoek kan zijn en het dragen daarvan. Zonder daarbij een religieus, politiek of maatschappelijk verantwoord standpunt in te nemen. Maar het laat ook zien dat jonge vrouwen met hoofddoek wereldser zijn dan we vaak denken. Je moet het alleen wel willen zien. Of anders gaan kijken.

Doe mij maar een hoofddoek | Brenda Stoter

Ik hou van hoofddoeken, echt. Mijn liefde voor het gesluierde gaat zelfs zo diep dat ik er best één zou willen dragen. Zo’n mooie met een stukje kant eronder, of met een bloem aan de zijkant of een simpele witte die mijn donkere ogen beter doet uitkomen. Als ik een Marokkaanse dame met een sierlijke hoofddoek voorbij zie lopen, denk ik vaak Wow, wat ben je mooi. Uit het onderzoek van Motivaction blijkt dat de hoofddoek allang geen ‘kopvod’ meer is, hij wordt steeds modieuzer. Helaas stuit de hoofddoek nog steeds op weerstand. Niet iedereen deelt mijn mening. Vooral Nederlanders vinden dat de hoofddoek in bepaalde beroepen echt niet kan.

Wereldjournalisten Hoofdboek: één vrouw 100 hoofddoeken

De hoofddoek doet veel stof opwaaien. Voor de een is het het symbool van onderdrukking en moet het dragen ervan verboden worden. Voor de ander is juist een verbod een vorm van onvrijheid en moet iedere vrouw zich naar haar overtuiging kunnen kleden. Discussies gaan vaak niet meer over de hoofddoek, maar over westerse waarden, islamofobie, godsdienstvrijheid en mensenrechten. Maar wat zit er nu echt achter – of onder – de hoofddoek?

winnen hoofdboek 1 vrouw 100 doeken | LINDA. blog

Heb je de reportage van fotograaf Sander Stoepker gezien in LINDA. 86 DE TUT IS TERUG?

Hij fotografeerde samen met goede vriend en voormalig reclameman Jan Knaap de beeldschone Boutaïna Azzabi, media-analist bij Al Jazeera en in het bezit van meer dan honderd hoofddoeken, en maakte er het Hoofdboek van dat vanaf eind november in de winkel ligt.

Jij en je hoofddoek
Upload je eigen foto’s met hoofddoek op de Facebookpagina van Hoofdboek.

Win het Hoofdboek-pakket
LINDA. verloot tien keer het Hoofdboek (t.w.v. € 9,90) samen met 10 x 2 kaartjes voor de tentoonstelling Hoofdboek die vanaf 23 november in Centraal Museum Utrecht te zien is. Laat een reactie achter en win.

POT & VAN DER VELDEN

Volgende week opening van de expositie genaamd HOOFDBOEK
in het Centraal Museum Utrecht. Wij hebben het gelijknamige
magazine/boek ontworpen en gerealiseerd dat volgende week ook
te koop zal zijn in de winkels. Kijk voor meer informatie
op www.centraalmuseum.nl en volgende week voor meer
beeld van HOOFDBOEK op onze blog.

Bent el Medina: 1 vrouw & 100 hoofddoeken

“Ik heb nog nooit een negatieve opmerking gehad over mijn hoofddoek. Dat heeft me best wel verbaasd. Komt denk ik door hoe je jezelf opstelt en presenteert.” (Boutaïna Azzabi)

Hoofddoek maakt come back – Stylehunters.nl

Wij Stylehunters voorspellen een nieuwe trend in fashionland: de hoofddoek. Het is misschien wat gedurfd, maar niet iets nieuws. In de jaren vrijftig en zestig was de hoofddoek een gerespecteerde accessoire: het stond voor stijl en elegantie. Van wol tot aan zijden sjaals in opvallende kleuren en sjieke designs. In Hollywood was de hoofddoek populair onder filmsterren als Audrey Hepburn, Jacky Kennedy of Grace Kelly.

Strateeg Knaap start Cup of Culture – Nieuws – Adformatie

Jan Knaap, voormalig partner van reclamebureau Etcetera, stapt in maatschappelijke projectontwikkeling met zijn nieuwe stichting Cup of Culture.

Met Cup of Culture wil Jan Knaap de aandacht vestigen op maatschappelijke thema’s die naar zijn mening een betere positie verdienen, onder meer door die thema’s niet als probleem maar juist als merk neer te zetten

Dit Denk Derek – Hoofd- en Bijzaken

Vrouwen met een hoofddoek zijn gewoon vrouwen. Met een hoofddoek. De term ‘hoofddoek’ is dus ook niet de soortnaam van deze vrouwen, maar slechts de benaming van het kledingstuk dat zij veelal vrijwillig dragen. Vanwege achterliggende gevoelens en gedachten die deze vrouwen hebben bij de Islamitische voorschriften op het punt van uiterlijk vertoon. Binnen de Islam wordt het dragen van de doek als kuis gezien, het is verplicht. Voor mannen gelden in de Islam overigens soortgelijke wetten. Het is niet zo dat het mannen in de Islam vrij staat om vrij en blij te vrijen met wie ze maar willen. De ‘ongelijkheid’ tussen man en vrouw binnen dit geloof, is een door de media gevoed en uitvergroot misverstand. Daarom vind ik het Hoofdboek ook een goed initiatief, alleen vind ik het jammer dat dit van vrouwen met een hoofddoek weer een of andere aparte groep maakt.

Het dragen van een hoofddoek maakt een vrouw namelijk niet per definitie tot een heldin of zo. Vrouwen met een hoofddoek zijn gewoon vrouwen. Met een hoofddoek. Het overgrote deel studeert, werkt en beschikt over een sociaal leven. Ze vormen een uiterst diverse groep binnen onze samenleving. Ook zo’n debiel fenomeen is namelijk, dat één individu van een groep die ‘anders’ is meteen model staat voor die specifieke groep. Er zijn zoveel verschillen als dat er mensen zijn, meer zelfs. De hele indeling in ‘groepen’ is dus als een totaal kansloos concept an sich.

4 comments.

Lux Live – Religieuze diversiteit: niets dan problemen?!

Posted on November 27th, 2011 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Het Nijmeegse debatcentrum Lux organiseert dinsdag 29 november om 20.00 uur een debat: LUX Live – Religieuze diversiteit: niets dan problemen?!

In de aankondiging:
Religieuze diversiteit levert niets dan problemen op, dus we moeten er zo snel mogelijk vanaf. Dat is het standpunt van veel Nederlanders. Al jarenlang is er een hoop discussie rondom de multiculturele samenleving en de prominente aanwezigheid van de Islam in ons land.

Religieuze diversiteit levert niets dan problemen op, dus we moeten er zo snel mogelijk vanaf. Dat is het standpunt van veel Nederlanders. Al jarenlang is er een hoop discussie rondom de multiculturele samenleving en de prominente aanwezigheid van de islam in ons land. De aanwezigheid van verschillende religieuze tradities zorgt volgens veel mensen voor conflicten en maatschappelijke problemen. Reden genoeg om mensen met een afwijkende overtuiging zo snel mogelijk te laten integreren! Maar is dit standpunt wel terecht? Is religieuze diversiteit per definitie problematisch? Hoogleraar Erik Borgman ziet juist de voordelen van een religieus diverse samenleving. De onenigheid die het met zich meebrengt zorgt voor dynamiek in onze samenleving en dat is precies wat we nodig hebben. Kortom: hoog tijd om de voor- en nadelen van religieuze diversiteit opnieuw eens op een rijtje te zetten.

Met professor Erik Borgman (hoogleraar Theologie van de religie aan de Universiteit Tilburg), Mohamed Ajouaou (universitair docent islam aan de Vrije Universiteit Amsterdam), Hans Jansen (arabist, islamoloog en auteur van Zelf Koran lezen) en Martijn de Koning (onderzoeker en docent islam aan de Radboud Universiteit en auteur van Zoeken naar een ‘zuivere’ islam).

Stelling

Islam levert geen bijdrage aan Nederlandse cultuur

0 comments.

‘Constantinopel en Omstreken’ – Geschiedenis volgens Wilders en Co

Posted on November 23rd, 2011 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Guest Authors: Dick Douwes en Zihni Özdil

Geert Wilders en Wim Kortenoeven pleiten tegen het staatsbezoek van de Turkse president Gül. Dit doen zij op basis van argumenten die getuigen van een gebrekkige en selectieve historische kennis.

De kern van hun pleidooi is dat de ‘islamitische waarden’ van Turkije niet compatibel zouden zijn met de ‘joods-christelijke waarden’ van Europa. Hierbij grijpen Wilders en Kortenoeven terug op de verovering van de stad Istanbul door het Osmaanse Rijk in 1453. De auteurs gebruiken in hun betoog niet Istanbul, maar Constantinopel als naam voor deze wereldstad om hun stelling te onderstrepen dat de stad gewelddadig zou zijn geislamiseerd.

De vlag van de islam
Constantinopel is inderdaad heel lang de officiële naam geweest. Maar wat niet in het PVV verhaal past is het feit dat ook de islamitische Osmanen die naam gebruikten, zij het lichtjes aangepast; Konstantiniye. De Osmanen waren in feite de erfgenamen van het Byzantijnse Rijk en namen veel van hun tradities en gebruiken over, inclusief religieuze, maar wel onder de vlag van de islam. Het was pas in 1930 dat de nationalist en secularist Atatürk een einde maakte aan die traditie; er kwam een memorandum waarin werd verklaard dat de oude namen van de stad niet meer werden erkend. Atatürk bombardeerde Istanbul tot officiële naam van de stad, mogelijk in de waan dat Istanbul de ‘ware’ Turkse naam zou zijn.

Echter, ook Istanbul is zo goed als zeker afgeleid van het Grieks, en betekent zoveel als ‘van of in de Stad’ (istimbolin) want vroeger was er in die omstreken maar één echte en heel grote stad. Tot midden vorige eeuw bleef de naam Constantinopel in zwang in Europa en daarbuiten, maar tegenwoordig noemen alleen de Grieken Istanbul nog Constantinopel. En Wilders en zijnen dus. Afijn, in Griekenland worden gevulde wijnbladeren dolmus genoemd en als nationaal erfgoed gezien, terwijl in Istanbul dolmus verwijst naar de taxi service, waarin ieder stoel bezet is. Dolmus betekent dan ook ‘gevuld’ in het Turks, en dat woord hebben de Grieken weer over genomen.

Geromantiseerd
Wilders en Kortenoeven hanteren het soort geschiedenis waar rabiate nationalisten in uitblinken; scheidslijnen opwerpen, groepen buitensluiten en vervolgens demoniseren. Zij die worden binnengesloten worden geromantiseerd. Zo maken de Grieken – waarschijnlijk de enige ware erfgenamen van Constantinopel in de ogen van de PVV-ers – deel uit van de ‘Europese waardengemeenschap’. Wanneer het echter politiek uitkomt worden de scheidslijnen van die waardengemeenschap nauwer getrokken en zijn het volgens de PVV ‘luie Grieken waar geen cent naartoe moet’ in impliciete tegenstelling tot Nederland waar ijver een waarde is.

Het historische beeld dat zij schetsen moet bovenal uitwijzen dat Turkije niet tot Europa behoort, ‘behoudens Constantinopel en omstreken’, zoals zij betogen. Zij stellen vast dat Constantinopel en omstreken nog altijd onder Turkse bezetting leven. Waar die omstreken ophouden, maken zij niet duidelijk. Uiteindelijk is het in hun visie ‘de islam’ waar Europa ophoudt, ondanks het gegeven dat Europa grote islamitische gemeenschappen telt, zowel oude – zoals in de Balkan en Rusland – als nieuwe zoals in Duitsland en Nederland. In het beeld dat zij schetsen past de oudere traditie van de etnische en religieuze diversiteit die het Osmaanse Rijk kenmerkte niet.

Minaretten aan de Hagia Sophia zijn schijnbaar genoeg bewijs om de Osmaanse Turken als ‘fundamenteel intolerante’ bezetters neer te zetten. In deze simplistische PVV-geschiedschrijving is er bijvoorbeeld geen aandacht voor het feit dat in 1492 veel Spaanse joden als gevolg van de gewelddadige christelijke reconquista hun toevlucht namen tot het islamitische Osmaanse Rijk.

Veel van het geweld waarnaar Wilders en Kortenoeven verwijzen is nationalistisch geweld van het soort dat zijn oorsprong in Europa heeft en ook daar op gruwelijke wijze heeft huisgehouden. De levendige en diverse civil society in Turkije die zich al decennia lang inzet voor meer democratisering en mensenrechten is een werkelijkheid die de PVV mythe van ‘incompatibele islamitische waarden’ die deze miljoenen mensen zouden hebben ondermijnt.

Hersenspinsel
De vraag hoe het kan dat er in Zuid-Oost Europa – en ook in het Midden-Oosten – ‘ondanks’ eeuwen van islamitisch bewind zoveel verschillende religieuze groepen bleven voortbestaan, zal de PVV-ers evenmin interesseren. Zij houden niet van diversiteit. Zij houden ook niet erg van Europa, maar waar het hersenspinsel ‘Europese waardengemeenschap’ van pas komt om Turken buiten te sluiten, bekent men zich als Europeaan.

Dick Douwes is hoogleraar Geschiedenis van het Midden-Oosten en Noord-Afrika aan de Erasmus Universiteit. Zihni Özdil is wetenschappelijk docent en promovendus aan de Erasmus Universiteit. Dit stuk verscheen eerder in de Volkskrant.

0 comments.

'Constantinopel en Omstreken' – Geschiedenis volgens Wilders en Co

Posted on November 23rd, 2011 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Guest Authors: Dick Douwes en Zihni Özdil

Geert Wilders en Wim Kortenoeven pleiten tegen het staatsbezoek van de Turkse president Gül. Dit doen zij op basis van argumenten die getuigen van een gebrekkige en selectieve historische kennis.

De kern van hun pleidooi is dat de ‘islamitische waarden’ van Turkije niet compatibel zouden zijn met de ‘joods-christelijke waarden’ van Europa. Hierbij grijpen Wilders en Kortenoeven terug op de verovering van de stad Istanbul door het Osmaanse Rijk in 1453. De auteurs gebruiken in hun betoog niet Istanbul, maar Constantinopel als naam voor deze wereldstad om hun stelling te onderstrepen dat de stad gewelddadig zou zijn geislamiseerd.

De vlag van de islam
Constantinopel is inderdaad heel lang de officiële naam geweest. Maar wat niet in het PVV verhaal past is het feit dat ook de islamitische Osmanen die naam gebruikten, zij het lichtjes aangepast; Konstantiniye. De Osmanen waren in feite de erfgenamen van het Byzantijnse Rijk en namen veel van hun tradities en gebruiken over, inclusief religieuze, maar wel onder de vlag van de islam. Het was pas in 1930 dat de nationalist en secularist Atatürk een einde maakte aan die traditie; er kwam een memorandum waarin werd verklaard dat de oude namen van de stad niet meer werden erkend. Atatürk bombardeerde Istanbul tot officiële naam van de stad, mogelijk in de waan dat Istanbul de ‘ware’ Turkse naam zou zijn.

Echter, ook Istanbul is zo goed als zeker afgeleid van het Grieks, en betekent zoveel als ‘van of in de Stad’ (istimbolin) want vroeger was er in die omstreken maar één echte en heel grote stad. Tot midden vorige eeuw bleef de naam Constantinopel in zwang in Europa en daarbuiten, maar tegenwoordig noemen alleen de Grieken Istanbul nog Constantinopel. En Wilders en zijnen dus. Afijn, in Griekenland worden gevulde wijnbladeren dolmus genoemd en als nationaal erfgoed gezien, terwijl in Istanbul dolmus verwijst naar de taxi service, waarin ieder stoel bezet is. Dolmus betekent dan ook ‘gevuld’ in het Turks, en dat woord hebben de Grieken weer over genomen.

Geromantiseerd
Wilders en Kortenoeven hanteren het soort geschiedenis waar rabiate nationalisten in uitblinken; scheidslijnen opwerpen, groepen buitensluiten en vervolgens demoniseren. Zij die worden binnengesloten worden geromantiseerd. Zo maken de Grieken – waarschijnlijk de enige ware erfgenamen van Constantinopel in de ogen van de PVV-ers – deel uit van de ‘Europese waardengemeenschap’. Wanneer het echter politiek uitkomt worden de scheidslijnen van die waardengemeenschap nauwer getrokken en zijn het volgens de PVV ‘luie Grieken waar geen cent naartoe moet’ in impliciete tegenstelling tot Nederland waar ijver een waarde is.

Het historische beeld dat zij schetsen moet bovenal uitwijzen dat Turkije niet tot Europa behoort, ‘behoudens Constantinopel en omstreken’, zoals zij betogen. Zij stellen vast dat Constantinopel en omstreken nog altijd onder Turkse bezetting leven. Waar die omstreken ophouden, maken zij niet duidelijk. Uiteindelijk is het in hun visie ‘de islam’ waar Europa ophoudt, ondanks het gegeven dat Europa grote islamitische gemeenschappen telt, zowel oude – zoals in de Balkan en Rusland – als nieuwe zoals in Duitsland en Nederland. In het beeld dat zij schetsen past de oudere traditie van de etnische en religieuze diversiteit die het Osmaanse Rijk kenmerkte niet.

Minaretten aan de Hagia Sophia zijn schijnbaar genoeg bewijs om de Osmaanse Turken als ‘fundamenteel intolerante’ bezetters neer te zetten. In deze simplistische PVV-geschiedschrijving is er bijvoorbeeld geen aandacht voor het feit dat in 1492 veel Spaanse joden als gevolg van de gewelddadige christelijke reconquista hun toevlucht namen tot het islamitische Osmaanse Rijk.

Veel van het geweld waarnaar Wilders en Kortenoeven verwijzen is nationalistisch geweld van het soort dat zijn oorsprong in Europa heeft en ook daar op gruwelijke wijze heeft huisgehouden. De levendige en diverse civil society in Turkije die zich al decennia lang inzet voor meer democratisering en mensenrechten is een werkelijkheid die de PVV mythe van ‘incompatibele islamitische waarden’ die deze miljoenen mensen zouden hebben ondermijnt.

Hersenspinsel
De vraag hoe het kan dat er in Zuid-Oost Europa – en ook in het Midden-Oosten – ‘ondanks’ eeuwen van islamitisch bewind zoveel verschillende religieuze groepen bleven voortbestaan, zal de PVV-ers evenmin interesseren. Zij houden niet van diversiteit. Zij houden ook niet erg van Europa, maar waar het hersenspinsel ‘Europese waardengemeenschap’ van pas komt om Turken buiten te sluiten, bekent men zich als Europeaan.

Dick Douwes is hoogleraar Geschiedenis van het Midden-Oosten en Noord-Afrika aan de Erasmus Universiteit. Zihni Özdil is wetenschappelijk docent en promovendus aan de Erasmus Universiteit. Dit stuk verscheen eerder in de Volkskrant.

0 comments.

Suprematie en Angst: Lijsten van Land- Cultuur- en Rasverraders

Posted on November 18th, 2011 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

De laatste paar dagen staat radicaal-rechts in Europa aardig in de belangstelling. Na de arrestatie en het blootleggen van een neo-nazi netwerk in Duitsland dat mogelijk verantwoordelijk is voor diverse moorden was er gisteren een rapport van de de Deense binnenlandse veiligheidsdienst PET waarin gewaarschuwd wordt voor een aanstaande rassenoorlog. Een klein deel van de radicaal-rechtse activisten zou zich bekwamen in vechttechnieken en wapens en zich zo voorbereiden op een rassenoorlog.

In de Duitse zaak zou er sprake zijn van een lijst opgesteld in 2005 waarop 88 mensen staan inclusief twee leden van het parlement en vertegenwoordigers van Turkse en islamitische organisaties. In veel berichten is te lezen dat dit een dodenlijst zou zijn, maar dit is nog speculatief volgens Der Tagesspiegel en Spiegel Online.

Nou moet je altijd opletten met informatie van veiligheidsdiensten, deze is niet transparant en niet controleerbaar. Nog afgezien van het feit dat ze niet altijd volgens de regels spelen, zoals ook in de Duitse zaak mogelijkerwijze het geval is.

Het is wel goed denk ik om even te wijzen op het bestaan van namenlijsten in radicaal rechtse kringen. Dat zijn natuurlijk lang niet altijd hitlists, vaak dienen ze ook om het bredere publiek bewust te maken van de gevaren die zij althans zien. Soms gebruikt de ene kring ze om de andere radicale kring in een slecht daglicht te stellen en soms wordt het zelfs gebruikt om zich een plek op de radicale markt te verwerven. Zaken die we onder radicale facties van moslims hebben kunnen zien en die we ook wel bij rechtse en linkse radicalen zien. Opmerkelijke voorbeelden in deze context zijn:
Lijst van Landverraders qua Multikul volgens Gen. P.Pardon

Een landverrader is iemand die uit persoonlijk cynisme of als naïeve dwaas met links geloof, of vanuit een elitepositie bij de happy few, of uit angst voor de beledigde islam (op zich een dubbelzegging), de loyaliteit aan zijn land verruilt voor loyaliteit aan de vreemde bezettingsmacht die Nederland overneemt.
Het kan zelfs iemand zijn met een oorlogstrauma die denkt dat het nieuwe fascisme PVV heet in plaats van islamisme. Het kunnen mensen zijn uit het voormalig verzet, die alsnog hun graf graven, omdat ze verblind blijven door het telkens nieuwe Hitlertjes ontdekken (waar ze niet zijn i.p.v. waar ze wél zijn).
Iemand kan onbewust zijn cultuur verraden door spoken te zien waar ze niet zijn in plaats van waar ze wel zijn.
Groot schrikbeeld: dat hetgeen gezegd wordt door xenofoben en racisten misschien toch waar zou kunnen zijn! En als je eenmaal je ogen hebt opengedaan kunnen ze zo moeilijk weer dicht. Dus stellen deze onbewuste landverraders dat moment zo goed mogelijk uit.
Het is een mooie droom dat alles op termijn vanzelf goed komt als je maar tolerant bent. Een mooie droom raak je niet graag kwijt, dus demoniseer je samen met medegelovigen de profeten van eigen land ten gunste van de profeet Mohammed. Of je bent gewoon te onnozel: een apolitieke onbewuste landverraadster die “wel voor meningsvrijheid” is maar “niet voor discriminatie van de islam” en “tegen de polarisatie veroorzaakt door Wilders”.
Een multicul-landverrader/ster ontkent graag dat Nederland eigen waarden bezit of ontkent zelfs dat Nederland op zichzelf bestaat waardoor inheemsen in feite geen concreet recht zouden moeten laten gelden op Nederlandse levensruimte, grondgebied of cultuur.
Als Nederland wel bestaat moet het opgaan in een Europese grootmacht waarin ook Turkije en Marokko van harte welkom zijn.
Een landverrader manipuleert voortdurend met een verholen of openlijke verwijzing naar het het ergste wat kan worden bedacht: de Holocaust. Doel hiervan: bij gebrek aan inhoudelijke zakelijkheid, het linkse geloof beschermen via een emotioneel shockeffect. Want beladen scheldwoorden blokkeren de discussie: haatzaaien, discriminatie, deportatie, razzia, wegzetten, buitensluiten.
Linksgeoriënteerd zijn op Multiculgebied is immers niets anders dan Nederland uitverkopen en alle kritiek daarop typeren als Hitleriaans? Scoren met de Tweede Wereldoorlog.

De lijst waar bovenstaande link naar toe gaat richt zich op (potentiële) landverraders (m/v). Men kan deelnemen aan het ‘Verzet’ door verraders aan te geven. Het al dan niet gewelddadige verzet uit de 2e Wereldoorlog dient hier als model om mensen te appelleren en demonstreert teven hoe men zichzelf graag ziet: strijders tegen de mogelijke ondergang van het Nederlandse volk. Tegelijkertijd bestempelt men dit als ‘politiek incorrecte satire’. De volgende site richt zich op een iets ander begrip ‘cultuurverrader’:

Cultuur, multiculturalisme: cultuurverraad, personen
13 feb.2010

In het kader van de discussie over de multiculturele samenleving wordt wel eens de term cultuurverraad gebruikt. Daarmee wordt dan bedoeld dat de betrokkenen de belangen van Nederland of de Nederlandse cultuur bewust ten achter stellen bij culturele belangen van groepen buitenlanders of buitenlanden.
Het meest duidelijk is deze situatie rond het geval van immigratie. In de gevallen van immigratie van de laatste veertig jaar is middels nauwelijks omstreden dat dit ten koste is gegaan van Nederland, zowel op materieel als op cultureel vlak. Het standpunt over immigratie kan heel goed gezien worden als een graadmeter van de neiging tot cultuurverraad, zo zover dat ook op ander terreinen speelt, zoals het toegeven aan culturele eisen van immigranten als moslims.
Onderstaand een eerste lijstje van cultuurverraders, dat laat zien dat het zich over de meeste bestuurlijke en informatieve maatschappelijke terreinen uitstrekt, en voornamelijk mensen uit linksige kring betreft:

Deze site lijkt zich specifiek op sociologen te richten (gelukkig hebben ze antropologen nog niet ontdekt of men vindt antropologen irrelevant). Het radicaal-rechtse Stormfront heeft eveneens een lijst op haar forum maar dan van Lijst van Nederlandse rasverraders! – Stormfront

Er zijn in Nederland veel blanke sletten die het blanke ras verraden door met een neger bastaardkinderen te verwekken. Omdat ik dit echt niet vind kunnen heb ik besloten om de bekendsten hier van, hier onder te plaatsen

Soms zijn specifieke events genoeg om bepaalde landverraders te spotten:
Nationaal Islamcongres – Forum voor de Vrijheid

En durf dan nog es te zeggen, dat er “het wel mee valt met de islamisering”!!!

Er is een zeer goed geoliede machine aan de gang, om de macht in dit land over te nemen en er een islamland van te maken.

Het feit, dat de regeringen van de afgelopen 40 jaar dit hebben laten gebeuren, maakt allen, die er mee in hebben gestemd, tot landverraders.

Sommigen zeggen wellicht liever “naïevelingen”, maar die luxe kunnen regeerders zich niet permitteren en “politiek correcten” vind ik ook een eufemisme.

Zie het uitstekende en onthutsende artikel op http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=8440 met een overzicht van deze tijd vol landverraders, die niet naar de paar waarschuwende geluiden luisterden.

Zeker in fora lijken deze lijsten een soort digitale schandpaal te zijn waaromheen zich mensen verzamelen die op bijna rituele wijze hun verontwaardiging over de gang zaken uitspreken.

In alle zaken gaat het om een angst dat Nederland (als ras, natie-staat of morele gemeenschap) onder de voet wordt gelopen door niet-blanken/buitenlanders/moslims. Een interessante studie is in dit geval Appadurai’s boek The fear of small numbers (2006). Hij besteedt aandacht aan mondialisering, genocide en terrrorisme en analyseert de relatie daartussen. Hij stelt dat liberale democratieen zwak zijn en dat daaruit de angst voor minderheden komt. In het bijzonder minderheden die, hoewel klein in aantal, gezien worden als mondiaal zeer invloedrijk zijn de focus van die angst. Terroristen die al dan niet vanuit islam een terreuraanslag plegen en een moslimachtergrond hebben zijn een voorbeeld van zo’n kleine groep waarvoor een grote angst bestaat. Door die grote angst krijgen zij ook een prominente plek in reguliere media en alternatieve media wereldwijd. Het beeld van deze terroristen als een gevaarlijke groep met islam als gemeenschappelijke deler wordt daardoor bestendigd.

Die ‘grote gevaarlijke kleine minderheid’ wordt in staat geacht bijvoorbeeld door haar vermeende gewelddadige aard, de positie van de meerderheid in de samenleving te ontwrichten. Uiteindelijk zo is de gedachte wordt deze meerderheid dan vanzelf een minderheid en, nogmaals, gezien de vermeend gewelddadige aard van die gevaarlijke groep belooft dat weinig goeds. Een vergelijking van die zogenaamde gevaarlijke kleine groep met de nazi’s ligt in Nederland dan al snel voor de hand. De angst zorgt er dus voor dat er nieuwe labels, nieuwe ervaringen komen waarbij herinneringen aan een specifiek verleden (de tweede wereldoorlog, nsb-ers, verzet) wordt verbonden met het heden (islamisering, linkse kerk, counterjihadi’s).

Ook de hier genoemde zaken zullen wel de positie van de PVV in Nederland ter discussie stellen zoals ook na de terreuractie van Breivik in Noorwegen. Dat is niet helemaal onbegrijpelijk. Zowel de PVV als Breivik als de genoemde Duitse en Deense groepen als de hier genoemde lijsten gaan uit van het zelfde beeld van de moslim die bestaat uit een mengeling van angst, afkeer en een gevoel van suprematie. In alle gevallen richten deze gevoelens zich niet alleen op de moslims en migranten maar ook, of juist, op de linkse kerk die zogenaamd de ondergang van de eigen cultuur zou faciliteren.

Tegelijkertijd heeft de PVV en soortgelijke partijen er altijd voor gewaakt om verbonden te worden met gewelddadige rechtse radicale facties. De PVV en anderen proberen zich juist als mainstream te presenteren in plaats van racistisch, xenofobisch of anti-semitisch zoals de Duitse groep die nu is ontmanteld zonder al te veel scrupules leek te doen. Waar de laatsten blijkbaar er niet voor terugdeinzen om schade aan lijf en materie aan te richten, beperken de PVV en soortgelijke partijen zich tot het verzamelen van een zo groot mogelijke achterban en getuigenissen over het ‘dreigende’ gevaar in zeer sterke confronterende en soms bijna opruiende termen. Het thema van islamisering, of tsunami van islamisering, heeft andere angstscenario’s zoals de ‘stroom van buitenlanders’ naar de achtergrond gedrongen. Racistische invloeden en teksten zijn vervangen door teksten die uitgaan van dat cultuur, in plaats van ras, de allesverklarende factor is en dat er zoiets bestaat als cultuursuprematie (in plaats van een blanke suprematie). De PVV probeert niet alleen te claimen dat men mainstream is, maar probeert dit denken in termen van angst en suprematie ook mainstream te maken. Hetgeen tot op zekere hoogte lijkt te lukken.

Of het nu gewelddadig of anderszins ‘verzet’ is tegen de islamisering er is bij alle radicaal rechtse partijen sprake van anti-moslimsuprematie in denken en handelen. En in alle gevallen komt het op de ‘echte Nederlander’ (Henk en Ingrid) aan om de Nederlandse natie-staat terug te claimen van de moslims en de linkse politici. De genoemde lijsten zijn producten van dit denken en tevens getuigenissen van het vermeende gevaar en een oproeop om te handelen; soms met een knipoog soms bloedserieus.

0 comments.

Jolly Black Servant – Tradition and Racism in the Netherlands

Posted on November 17th, 2011 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Yes, we are at it again. In the Netherlands we have a tradition called Sinterklaas. Every year in the beginning of December this old man brings presents to children together with a bunch of helpers: black pete’s (zwarte pieten). The debate is mostly about these helpers, which are a sort of present day manifestations of ‘blackface‘. The video below is quite instructive:

A recent incident triggered the debate once more. During the entrance of Sinterklaas there were several people protesting Zwarte Piet, with a t-shirt stating: ‘Zwarte Piet is racisme’ (Black Pete is racism). One of them was arrested by the police in a way that suggests severe police misconduct:

The views expressed in the video are not mine

Source: Wikipedia

I guess public opinion is best summarized as:
AFRO-EUROPE: Blackface: Black Peter (zwarte Piet) and Sinterklaas in the Netherlands

But the black Peter character in the Sinterklaas event has become controversial over the years. Some black people feel the black Pete character is racist, but others feel the black Peter discussion is too serious. The popular opinion in Netherlands is, that the Sinterklaas feast is a part of the Dutch culture and identity, and that it should be protected at all costs. Black Peter is not a black person, he’s a chimney sweeper.

There have been attempts to re-appropriate ‘black pete’ into a sort of ‘rainbow pete’ giving him all kinds of colours making him a sort of multi-ethnic and universal figure, as well as making Sinterklaas ‘less Christian’. These initiatives not really catch on and received a lot of critique. There are a few interesting observations to be made pertaining to this tradition and the debate about it:

• Zwarte Piet has part of its roots in a devil figure from the Middle Ages and perhaps even with roots in pagan traditions. In the 19th century he was reborn as an African slave under the influence of Dutch colonial system and he is also designated as a ‘Moor’. In later times there might be a link the American black minstrels as well.
• It is often noted that this debate is something quite recent, the last five years or so. That is in fact incorrect. The protests go back to at least 1995 when a group of migrants protested the whole event. Their critique was dismissed because since they ‘were not Dutch’ they had no right to critique the Dutch let alone accuse the Dutch of racism.
• There are, at least, three biases with regard to the color black. First of all, black as the symbol of evil. In that sense Sinterklaas having black servants signifies the triumph of good over evil.According to Lulu Helder who wrote about the tradition, this colour bias preceded the second bias: the racial bias. The third bias is somewhat different. As Zwarte Piet is also labelled as a Moor, the Sinterklaas and Zwarte Piet tradition also symbolizes West meeting East with the former being superior over the latter. These three biases together signify him as a bogeyman but also as slave, servant, authority figure, teacher and clown and not to forget several exotic and sexist connotations attributed to “Moors” and blacks. If all of this appears rather ambivalent, that would be the correct idea. The only thing not ambivalent is the white person as good, trustworthy, superior and civilized.
• As Allison Blakely notes the image of blacks in the Dutch world is embedded in folklore, art, literature and the religious tradition.
• Those defending this tradition frequently state things such as ‘This is a pure Dutch tradition’ ‘Don’t tell us what to do’ ‘We are not racist’ ‘You don’t understand this tradition’. In particular discussions raised by black Dutch people are dismissed since they apparently ‘Do not know’ or ‘understand Dutch tradition’. This makes the opposition against this tradition weaker since in this discussion they are treated as outsiders and not recognized as part of the Dutch moral community and with having an equal say about ‘Dutch’ traditions.
• What is striking is that the agression against anti-black pete protesters appears not be an incident. In the 1990s the activists of ‘Zwarte Piet = Zwart Verdriet’ (Black Pete = Black Grief) protested several times and were beaten and spit upon. In 2008 performance artists wanted to a stage a demonstration against Zwarte Piet and an exhibition in a Museum. Due to death threats, abusive language over mail and phone the museum decided not to go on with the plan. The negative reactions appear to have come from extremist right wing factions as well as more mainstream and left wing circles.

Source: Abagond.wordpress.com

I dont expect a change in this tradition very soon. It should be clear however that Black Pete is a construction, and invention that has already changed in history. The current tradition has lost many of negative connotations which is partly positive but the negative side is that this makes the racism more hidden. Nevertheless, I think this Dutch tradition lends itself perfectly for teaching young children about racism, colonialism and religion throughout history. Maybe that would be a starting point for some change in the future?

See also: Blackface Minstrelsy at Plug

16 comments.

Voor Jonge Turken doet Nederland er niet toe

Posted on November 8th, 2011 by martijn.
Categories: Guest authors, Multiculti Issues, Society & Politics in the Middle East.

Voor Jonge Turken doet Nederland er niet toe

Guest Author: Zihni Özdil

Turken in Nederland worden gediscrimineerd – zeker. Maar velen van hen doen niets om de vooroordelen weg te nemen.

Het opiniestuk van Tuncay Cinibulak over de ‘Turks-Koerdische rellen’ in Nederland bevat een aantal analytische fouten en een misplaatste causaliteit. Cinibulaks stuk illustreert dat de integratie van de Turken in Nederland bij lange na niet is voltooid.

Ten eerste maakt Cinibulak een fout die je in veel reacties op de rellen terugziet: hij noemt de relschoppers ‘jonge Turken en Koerden’. Het zijn in werkelijkheid jonge Nederlanders wier (groot-)ouders afkomstig zijn uit Turkije. Deze jongeren zijn in Nederland geboren en zullen uiteindelijk ook hier sterven. Deze vanzelfsprekendheid wordt bijna vijftig jaar na de arbeidsmigratie nauwelijks onderkend door de meeste Turkse Nederlanders.

Het klopt dat de ontvangende samenleving ‘allochtone’ Nederlanders altijd als ‘de anderen’ heeft gezien. Zo is er nog steeds veel discriminatie in Nederland, zoals bleek uit recent onderzoek van de VU naar de bereidheid van uitzendbureaus om allochtonen desgevraagd voor vacatures uit te sluiten. Ook het uitgaansleven is notoir racistisch.

Door de opkomst van het rechtspopulisme zijn Nederlanders met een moslimachtergrond bovendien gereduceerd tot ‘kopvodden’ en ‘straatterroristen’. Voor die tijd was Nederland in de houdgreep van de eigenlijk net zo uitsluitende multiculturalisten. Omdat de integratiegraadmeter voor multiculturalisten altijd is geweest de mate waarin een groep overlast veroorzaakt, werden de Turken dus als redelijk goed geïntegreerd gezien.

Waarom? Ze stelen geen handtasjes, vinden onderwijs belangrijk en voldoen aan het sociaal-economisch ideaal van de kleine burgerij. Dat de bedrijvigheid van veel Turks-Nederlandse ondernemers – shoarmazaakjes, semicriminele belhuizen en bakkerijen in zwarte wijken – zou bijdragen aan integratie is op zijn zachtst gezegd twijfelachtig. Het wordt in elk geval niet gestaafd door onderzoek, mits we een realistische definitie van integratie zouden hanteren, namelijk de sociale, maatschappelijke en culturele binding met Nederland.

In het multiculturele tijdperk werden voormalige gastarbeiders en hun nakomelingen gestimuleerd zich vooral in een geprefabriceerde en gesubsidieerde zuil te bewegen. Turkse Nederlanders waren hier bij uitstek zeer goed in. Verstopt in organisaties die banden hebben met dubieuze religieuze of ultranationalistische clubs uit Turkije waren de Turken goed aan het ‘integreren’. Cinibulak stelt terecht dat de recente rellen geen acties waren van losgeslagen jongeren. Maar hij legt het verkeerde causaal verband als hij stelt dat de oorzaak ligt in een ‘nieuwe fase’ van het Turks-Koerdische conflict. Ook schetst hij een ongefundeerd doemscenario: ‘De frustraties en de woede van de Turkse jongeren komen nu nog impulsief tot uiting. Maar het kan niet worden uitgesloten dat ze zich op een kwaad moment ook op de Nederlandse samenleving afreageren. Zo beschouwd, kunnen de rellen worden opgevat als een mogelijke voorbode van een nieuwe geweldsgolf.’

Cinibulaks stelling dat jonge Turken en Koerden in Nederland goed Nederlands spreken en vertrouwd zijn met de Nederlandse omgangsnormen is in regelrechte tegenspraak met de feiten: ‘De taalachterstand is het grootst onder leerlingen met een Turkse achtergrond (…) Turken zijn in hun contacten meer gericht op de eigen groep dan Marokkanen. Hierin is de afgelopen tien jaar weinig veranderd’, aldus enkele conclusies van het SCP.

In tegenstelling tot Cinibulaks beschrijving waren de rellen niet impulsief en ook geen nieuwigheid maar een te voorspellen actie binnen een vast historisch patroon. Net als in de jaren negentig en in het afgelopen decennium komen ook nu honderden jonge Turkse Nederlanders georganiseerd – door de Grijze Wolven in dit geval – in actie als het Turks-Koerdische conflict escaleert. Elke keer kwam het daarbij tot rellen in Nederland met soms doden als gevolg. Volgens onderzoek kijkt bijna 70 procent van de Turkse Nederlanders dagelijks naar Turkse tv-zenders. De verontwaardiging die de Turkse media ventileerden na de aanslag op Turkse soldaten, werd dus direct overgenomen door (jonge) Turkse Nederlanders. Op internet lieten ze blijken hoezeer ze begaan waren met ‘hun land’ en ‘hun soldaten’.

Cinibulak wijst op de vele, goed gedocumenteerde, sociaal-psychologische problemen die Turks-Nederlandse jongeren ondervinden. Maar net als de verontruste Turken die in januari een manifest opstelden, ziet Cinibulak deze jongeren vooral als zielige slachtoffers van ‘de Nederlanders’. Ik bestrijd dat. Deze jongeren zijn zelf ook Nederlanders en zijn allesbehalve zielig. Ze zijn intelligent en hebben veel potentie.

Maar hun toekomst in Nederland ligt in hun eigen handen. De meesten kiezen nog te vaak voor de makkelijke weg. In plaats van de op Turkije gerichte ketens van hun (groot-) ouders en al die organisaties van zich af te werpen, omarmen ze die juist.

In plaats van de mouwen op te stropen en zich samen met hun Marokkaanse, Surinaamse, Antilliaanse en autochtone landgenoten in te zetten voor een toekomst in Nederland zonder discriminatie en uitsluiting kiezen ze ervoor om alleen in actie te komen voor Turkije.

In april hield ik in Den Haag een toespraak tijdens een manifestatie tegen de onderwijsbezuinigingen. De Turkse studentenverenigingen waren uiteraard afwezig, en dat was te verwachten. Deze verenigingen ‘integreren’ liever door middel van het organiseren van jaarlijkse iftar-diners, Istanbul-reizen en enkele gastsprekers uit Turkije.

Cinibulak beseft niet dat de kern van het probleem ligt in de begrijpelijke maar op lange termijn funeste zelfidentificatie van deze jongeren. Hun Turkse afkomst is niet een erfgoed dat hun Nederlandse identiteit aanvult. Integendeel, anno 2011 zijn de Turkse ‘Blut und Boden’ juist de allesbepalende identiteit voor veel van deze jongeren.

Ik spreek regelmatig met uitwisselingsstudenten uit Turkije, en zij zijn altijd ontzettend verbaasd wanneer ze zien hoe conservatief en nationalistisch de Turkse jongeren in Nederland zijn.

De overmatig op Turkije gerichte organisaties in Nederland houden de geslotenheid van de gemeenschap en daarmee ook de schizofreen te noemen zelfidentificatie van jonge Turkse Nederlanders in stand. Fysiek leeft men in Nederland maar Turkije is vaak het enige land waar men zich werkelijk om bekommert. Het publieke debat over maatschappelijke kwesties in hun eigen land gaat grotendeels aan deze jongeren voorbij.

Zihni Özdil is docent en promovendus maatschappijgeschiedenis aan de Erasmus Universiteit. Dit opiniestuk verscheen in de Volkskrant (07 november 2011). Dit stuk is ook te lezen op zijn eigen site: zihniozdil.info

2 comments.

Closing the week 39 – Featuring the ‘burqa debates’ in Europe

Posted on October 2nd, 2011 by martijn.
Categories: Blogosphere, Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues, Public Islam.

Most popular on Closer last week

1. Minister Donner as Mufti: New Developments in the Dutch ‘burqa debates’ by Annelies Moors
2. Protest tegen mogelijk verbod gezichtssluiers
3. ‘Burqa ban’ in Europe
4. Veil, For A Change

If you want to stay updated and did not subscribe yet, you can do so HERE

You can follow me on Twitter: Martijn5155

Europe in general
Religion and Law Consortium: Religlaw Index

Europe’s Banning of the Full-Face Veil – Ongoing News and Opinions

France’s burqa ban: women are ‘effectively under house arrest’ | World news | The Guardian

Since France introduced its burqa ban in April there have been violent attacks on women wearing the niqab and, this week, the first fines could be handed down. But a legal challenge to this hard line may yet expose the French state as a laughing stock

France starts ban on full-face veil, factbox on veils in Europe | FaithWorld

Below is a Factbox on government policies on full face veils in some other European countries:

Zeina : Under My Niqab. Are Full-Face Veils Really Unforced? | Cattiva’s Closet

Zeina went into hiding and was terrified. She knew very well that her husband had started hunting for her. The confrontation with the mirror was shocking. “Suddenly I saw myself again without a niqab, I looked like a ghost.” The book with her story will be published soon. It is not a plea against Islam. “I did not write this book against Islam, but for Islam, because Muslims can also be religious without waring the niqab,” she concludes.

How should we fight for the rights of muslim women in Europe. Should the full-face veils be banned in all Europe and not only in France?

Europeans Debate the Scarf and the Veil – Pew Research Center

Except in France, most Muslim women choose to cover their heads — but many among the general public disapprove

BBC News – The Islamic veil across Europe

Countries across Europe have wrestled with the issue of the Muslim veil – in various forms such as the body-covering burka and the niqab, which covers the face apart from the eyes.

The debate takes in religious freedom, female equality, secular traditions and even fears of terrorism.

The veil issue is part of a wider debate about multiculturalism in Europe, as many politicians argue that there needs to be a greater effort to assimilate ethnic and religious minorities.

Burqu’ing freedom: the danger of ‘moral civilizing’ | Islam, Muslims, and an Anthropologist

Many have been the opinions over whether the niqab or burqa are an Islamic requirement, innovation, or just one of numerous other styles of veiling. Al-Qaradawi has suggested that niqab is neither a requirement nor an innovation. In other words,it is a style within the tradition of Muslim dress. In another post I have discussed how increasingly, Muslim women, both by non-Muslims as well as Muslims, have been reduced to the ‘material culture’ of their dress styles. In this case, I wish to observe another aspect of the ‘war on burqa’.

Essay: Burqa ban. Banning the Islamic face veils or not, that has been an intense debated subject and was widely argued in various places especially in Europe such as Italy, Spain, France.

Burqa ban. Banning the Islamic face veils or not, that has been an intense debated subject and was widely argued in various places especially in Europe such as Italy, Spain, France.

Dutch burqa ban and French street-prayer ban shows Islamophobia rife in European politics

The Daily Telegraph has today reported on two developments in Europe which demonstrate how anti-Muslim discourse has found its way into national legislation in European countries.

Europe’s Muslims: burqa laws, women’s lives | openDemocracy

Several European states – France, Italy, Belgium and Britain among them – are involved in legal, social or political disputes over the dress-codes of Muslim women. A detailed and alert survey of the variegated experiences and attitudes involved is the best way to understand a complex issue, says Sara Silvestri.

France
France’s Burqa Ban: Two Women Fined for Covering Faces – SPIEGEL ONLINE – News – International

The new “burqa ban” in France has produced its first trial and convictions: Two women who staged a protest in May will have to pay fines. One defendant on Thursday promised to bring her case before the European Court of Human Rights.

Letters: Wearing the burqa in a secular society | World news | The Guardian

Another article about the baffling French ban on the niqab (The battle for the burqa, G2, 20 September), where the facts are repeated but little insight is gained. The paragraph where a niqab wearer says she can relate to Jewish women who were vilified in Vichy France made me begin to doubt the wearer’s motivation. Jews’ persecution in the second world war is a poor example here. If the Jewish women could have torn off their yellow stars and slipped into the masses to survive and not be killed, they would have done it in a flash. Most Jews have integrated into the societies they have come to live in. No one in this article gives a reason for wanting to cover their faces more than having a job or says what their friendships with non-Muslims are like. That is the truly interesting article to be written.

Belgium
BBC News – Belgian lawmakers pass burka ban

Belgium’s lower house of parliament has voted for a law that would ban women from wearing the full Islamic face veil in public.

French businessman pays Belgian face veil fines | Reuters

A French businessman paid fines Wednesday for two women in Belgium who wore full-face veils in public and said he would take Belgium and France to court over laws banning Muslim niqabs and burqas.

French businessman pays Belgian face veil fines | Reuters

A French businessman paid fines Wednesday for two women in Belgium who wore full-face veils in public and said he would take Belgium and France to court over laws banning Muslim niqabs and burqas.

Italy
No face veils, Italy tells immigrants – thestar.com

ROME – Women in Italy should not wear veils that cover their face, according to new government guidelines for immigrants that were drawn up in consultation with representatives of the main faiths, including Muslims.

Muslim Woman in Italy Is Fined for Wearing Veil – NYTimes.com

A 26-year-old Tunisian woman has been fined for wearing a face veil while walking to a mosque in northern Italy, adding to the growing debate on the integration of Muslim minorities in Europe.

BBC News – Italian committee approves face veil ban bill

An Italian parliamentary committee has passed a draft law which will ban women from wearing veils which cover their faces in public.

The Netherlands
Netherlands moves toward total ban on Muslim veils | World news | The Guardian

The Netherlands may become the first European country to ban Muslim face veils after its government pledged yesterday to outlaw the wearing in public spaces of the niqab, or veil, and the burka, or full-length cloak covering the head.

Dutch to Ban Full-Face Veils – NYTimes.com

The Dutch government said Friday that it would ban face-covering veils worn by some Muslim women because the garments flout the Dutch way of life and culture.

French businessman pays Belgian face veil fines | Radio Netherlands Worldwide

A French businessman paid fines on Wednesday for two women in Belgium who wore full-face veils in public and said he would take Belgium and France to court over laws banning Muslim niqabs and burqas.

Denmark
Denmark urges rules limiting face veil

Denmark’s government says face-covering Muslim veils don’t belong in Danish society but no ban is needed because their use can be limited under existing rules.

The centre-right government said the burqa – an all-covering dress – and the niqab face veil are “diametrically opposed” to the values on which Danish society is built.

Right click: Burqa Ban ‘Un-democratic’: Danish Muslims

“It is important to let the Muslim population know that when they have fled dictatorship in their home country – or perhaps just left their country for work purposes – they will not encounter a new dictatorship or aspects of it in the Western democracies based on religious views,” Imran Shah, the spokesperson of the Islamic Society in Denmark, told The Copenhagen Post on Wednesday, April 13.

Mediterranean
Spanish town bans Burka in public buildings – Telegraph

The Spanish town of Lerida has become the first in the country to ban the Burka in municipal buildings.

Spain Plans to Ban the Face Veil under New “Religious Freedom Law” | IslamToday – English

Spain’s government plans to ban the use of the face veils in public places under a proposed new law on religious freedom, the justice minister Francisco Caamano (pictured) said Tuesday.

“We believe that there are things like the burqa which are hard to reconcile with human dignity and which especially pose problems of identification in public places,” Caamano told reporters.

Veil Ban Upheld In Spain

Spanish courts recently upheld a ban on face coverings in municipal buildings.

The ban went into effect in 2010 but was suspended after Muslim rights groups complained.

Lleida was the first Spanish town to enact the ban.

Islamic countries and the veil: It’s a cover-up | The Economist

AS DEBATE over the burqa heats up in Europe, across the Mediterranean Arabs are looking on with puzzlement and, at times, concern. In Morocco and Algeria, source of most of the Muslim immigration to countries like Spain and France in recent decades, interest has been particularly high. People in these countries, who have seen Europeans tighten immigration laws and embark on public debates over “national identity” in recent years, perceive European plans to ban the veil as springing from nativist sentiment and immigration fears rather than security concerns or women’s rights.

AFP: Bikinis and hijabs contrast on Albanian beach

September has seen devout Muslims again flocking to Albania’s only “burqa beach” after the Ramadan holy month, where women bathe in full hijab — a short distance from the “other” Albania where girls romp in scanty bikinis.

Videos
Tariq Ramadan on PressTV: What is Italy aiming to achieve from banning the burqa?

What is Italy aiming to achieve from banning… door presstv
John R. Bowen, anthropologist, author of ‘Can Islam be French?’ – FRANCE 24

Annette Young meets John R. Bowen, anthropologist and author of “Can Islam be French?” Islam is the second most widely practised religion in France, but how do Muslims live their religion in a country which is known for its fierce secularism?

Just the Face — IndieGoGo

The film will show first hand how these women are coping with this law, and what happens when they can’t. Will they fight or subvert the law, will they withdraw into their homes or simply find ways to adapt?

‘Star of the Niqab’ Kenza Drider is a high profile activist and media critic of the ban; Nelly Moussaid is a Karate World Champion; Karima is a talented fashion designer running a successful company; Laurence is an ex-punk, and Fatima is a housewife and mother. Their stories will give us an insight into the daily lives of people who are directly affected by the ban.

Women’s voices





Misc.
Why Quakers were the burqa wearers of the 17th century | Sarah Apetrei | Comment is free | guardian.co.uk

In 1630, a certain oatmeal maker was examined by the highest church court in England, accused of preaching without a licence. Before an audience of bishops, he kept his hat firmly on his head. Doffing it momentarily to a secular representative, he turned again to the bishops, crying: “But as ye are rags of the Beast, lo! – I put it on again.” Refusal to observe “hat honour” – the custom of removing one’s headgear in the presence of a social superior – was a way of saying, in the most confrontational manner: “I reject your authority.” (In the case of the oatmeal maker, this was an especially radical rejection: the bishops were agents of Antichrist.) It was a gender-specific affront, since hat-doffing was a peculiarly masculine form of humiliation.

Hat dishonour and burqa-wearing are not, of course, the same thing at all. But they do both illustrate the symbolic power of head-covering, and its relationship to political “headship”. Twenty years or so after the case of the oatmeal maker, following civil war and the collapse of traditional pillars of social stability (the monarchy, and the church courts), the early Quakers also famously rejected hat honour.

Legal showdown looms over French face veil ban – Monsters and Critics

A legal showdown loomed Thursday over France’s ban on the Islamic face veil, after a court fined two women for refusing to comply with the ban, paving the way for constitutional challenges to the new law.

Entrepreneurial Muslim women make modest dress mainstream | Culture & Lifestyle | Deutsche Welle | 29.05.2011

Fashion-conscious young Muslim women are well aware that in western societies, covering up is often considered more scandalous than baring all.

Burqa-Clad Pole Dancer Leaves Saudi Islamists Hot And Bothered | EuropeNews

A British fitness instructor who visited the strict Muslim kingdom of Saudi Arabia to teach a Saudi woman the art of pole dancing has sparked disapproval among UK Muslims back home. 27-year-old Lucy Misch was invited to the country by one of Saudi’s richest and most influential families after a woman from the family attended a pole dancing class in Europe and reported back to her relatives living in the kingdom.

Beyond the veil: an experiment with the burqa – The National

The shock factor is intentional. To confront, to challenge. Picture it: a room full of German students at a university in the heart of Berlin, their chatter filling the air in the rat-a-tat-tat intonation of a language infused with order. The seating is atypical, students piled onto desks, sprawled out over every inch of available floor space, lining the walls with martial precision. But the space demands such disarray: it is too small for the numbers.

Then the shock: three figures float into the room, covered from head to toe. Three ghosts rippling into a German classroom, dressed in burqas, anonymous and unsettling. The chatter suddenly dies, and tension pervades the calm that descends

Dutch
‘Een boerkaverbod zal niets uithalen’ – POLITIEK – PAROOL

Fouad Sidali, tot 2010 stadsdeelbestuurder in Amsterdam-Bos en Lommer, is lid van het landelijk PvdA-bestuur. Hij baart opzien door zijn Twitterfoto waarop hij met nikab is te zien.

Het boerkaverbod is luxewetgeving – Opinie – TROUW

opinie Al bijna tien jaar worstelen opeenvolgende kabinetten met het boerkaverbod. Ook nu is het nog symboolpolitiek.

150 boerka’s – Nieuws – TROUW

column Gemeten naar de hoeveelheid opiniebijdragen die het jongste boerkaverbod bekritiseren, zou je bijna denken dat we hier met een breed maatschappelijk debat te maken hebben.

Het boerkaverbod is een afleidingsmanoeuvre | DeJaap

Daar is het dan eindelijk. Het boerkaverbod! Samen met de caviapolitie een van de meest onnodige wetsvoorstellen van dit kabinet. Dat dit verbod er waarschijnlijk komt is al een schande, de timing is ook kwalijk. Het lijkt een doorzichtige poging van het kabinet om de aandacht af te leiden van alle echte problemen die er nu spelen.

Wiens vrijheid van godsdienst?

Zonder gelijkheid bestaat geen vrijheid. De overheid moet kunnen waarborgen dat al haar burgers gelijk worden behandeld. Op het moment dat gelijke rechten in het geding komen, moet de overheid ingrijpen. Daar mogen we als samenleving nooit iets op afdingen. Dit is de kern van een beschaafde democratie. De discussie en publieke opinie rondom het boerka-verbod heeft mij dan ook enorm verbaasd. Van links tot rechts wordt het recht om een boerka te dragen verdedigd. In een rechtsstaat zou een beperking van de vrijheid van godsdienst niet passen. Maar juist een rechtstaat moet de grenzen van deze vrijheid bewaken. Zeker als onder het mom van vrijheid van godsdienst individuen onderdrukt en volledig geïsoleerd worden van de rest van de samenleving.

Interview: Boerka’s in en uit de carnavalswinkel | Wijblijvenhier.nl

Boerka’s worden verboden op straat. Waarom? Omdat het kabinet dat niet wil, punt! Wat mag nog wel dan? Carnavalskleding! Of het nou een piratenpak is, een politie-uniform of een… jawel… boerka! Althans, dat vond online carnavalswinkel Feestkleding 365. “Feestkleding 365 staat voor ‘elke dag een feestje!’. Maar ook voor ‘ieder zijn eigen feestje’.” Wat een rare snuiters dachten we. Wat bezielde hen? En als het zo’n succes is, waarom er dan mee gestopt? Ik heb het hen gevraagd.

Boerkaverbod: Boete voor mannen is prima! | Wijblijvenhier.nl

Ok, prima! Er is een boerkaverbod. Als je je nu in het openbaar vertoont in gezichtsbedekkende kledij – ik ben bereid het officiele verhaal aan te houden – dan krijg je 150 euro boete. Want dat mag niet. Blijk je een man te hebben die je daartoe dwingt – we doen even alsof deze wet nog steeds niet specifiek op moslima’s is gericht – dan is de boete veel hoger of je krijgt twee jaar cel.

Boerka verbod is een aanval op Islam en onderdrukking van de moslim vrouw « Islam4Europe

Het verbod op de boerka heeft dus niets te doen met veiligheid noch open samenleving noch met gelijkwaardigheid van man en vrouw. Maar is eerder een openlijke vijandschap en onderdrukking van de moslimvrouw.

Okay Pala

Lidvertegenwoordiger van Hizb ut Tahrir Nederland

‘Boerkaverbod is gebaseerd op onderbuikgevoelens, niet op feiten’ – Binnenland – VK

Hoewel ze zelf niet van de boerka als kledingstuk is gecharmeerd, slaat een verbod erop nergens op, betoogt Ferdows Kazemi. Symboolpolitiek, gebaseerd op niets anders dan onderbuikgevoelens.

Gunt de boerkadraagster mij wel mijn vrijheid? – Religie – TROUW

Ik ben best bereid om de boerkadraagster haar vrijheid te gunnen om haar godsdienst op haar manier te beleven. Waar ik echter huiverig voor ben, is de gedachte dat dat niet wederzijds is. Als er meer boerkadragers komen, is het niet ondenkbaar dat het mijn ontwikkeling zou kunnen tegengaan. Vooral liberale moslims kunnen hiervan de dupe worden. Door de boerka wordt namelijk de boodschap verspreid: hoe bedekter, hoe dichter bij Allah. Ik draag geen boerka, geen nikaab, ook geen hoofddoek maar ben wel moslim.

Desondanks ben ik soms niet zo blij met het boerkaverbod. Een verbod dat de vrijheid van een individu beperkt, is niet wezenlijk anders dan de praktijk in totalitaire ideologieën.

Echte liberalen verbieden de boerka – Weblog: Thijs Kleinpaste

Critici die zo’n verbod een botte maatregel noemen die ook vrouwen treft die wel blij zijn met hun boerka hebben gelijk. Het zij zo. Als we ons in dit debat, waar harde cijfers ontbreken, moeten bedienen van aannames, dan kies ik voor de stelling dat de boerka een gevaar is voor de vrijheid en individualiteit van vrouwen. De macht van mannen mag niet langer verdedigd worden met een beroep op misvattingen over datzelfde, schitterende principe. Mannen die zelf geen stuiver over hebben voor de vrijheid van hun eigen vrouw zijn er te lang door beschermd.

De loze argumenten tegen het nikaabverbod « CarelBrendel.nl

Tot dusver kwam ik deze tekenen van vrouwenslavernij vooral tegen in Amsterdamse wijken als Osdorp en Indische Buurt, gebieden waar moslimvrouwen hoe dan ook onder sociale druk van conservatieve geloofsgenoten staan. Deze vrouwen mogen straks niet meer buiten, is een ander argument tegen een beperking van de nikaabs. De goedpraters ondermijnen daarmee een ander veelgebruikt argument, namelijk dat de betrokken vrouwen zich uit vrije wil van hun gezicht en identiteit laten beroven.

CarlienRoodink.nl » Het hokje van de echte liberaal

De werkelijkheid is altijd weerbarstiger dan we als beleidsmakers en politici zouden willen. In dit verband wil ik graag citeren uit het onderzoeksrapport naar mensenhandel in de Amsterdamse raamprostitutie dat ik op dit moment aan het bestuderen ben: “de vrouw blijft volhouden dat ze niet is uitgebuit en houdt ook na de aanhouding van haar vriend contact met hem. De verdachte wordt veroordeeld.”

0 comments.

Closing the week 39 – Featuring the 'burqa debates' in Europe

Posted on October 2nd, 2011 by martijn.
Categories: Blogosphere, Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues, Public Islam.

Most popular on Closer last week

1. Minister Donner as Mufti: New Developments in the Dutch ‘burqa debates’ by Annelies Moors
2. Protest tegen mogelijk verbod gezichtssluiers
3. ‘Burqa ban’ in Europe
4. Veil, For A Change

If you want to stay updated and did not subscribe yet, you can do so HERE

You can follow me on Twitter: Martijn5155

Europe in general
Religion and Law Consortium: Religlaw Index

Europe’s Banning of the Full-Face Veil – Ongoing News and Opinions

France’s burqa ban: women are ‘effectively under house arrest’ | World news | The Guardian

Since France introduced its burqa ban in April there have been violent attacks on women wearing the niqab and, this week, the first fines could be handed down. But a legal challenge to this hard line may yet expose the French state as a laughing stock

France starts ban on full-face veil, factbox on veils in Europe | FaithWorld

Below is a Factbox on government policies on full face veils in some other European countries:

Zeina : Under My Niqab. Are Full-Face Veils Really Unforced? | Cattiva’s Closet

Zeina went into hiding and was terrified. She knew very well that her husband had started hunting for her. The confrontation with the mirror was shocking. “Suddenly I saw myself again without a niqab, I looked like a ghost.” The book with her story will be published soon. It is not a plea against Islam. “I did not write this book against Islam, but for Islam, because Muslims can also be religious without waring the niqab,” she concludes.

How should we fight for the rights of muslim women in Europe. Should the full-face veils be banned in all Europe and not only in France?

Europeans Debate the Scarf and the Veil – Pew Research Center

Except in France, most Muslim women choose to cover their heads — but many among the general public disapprove

BBC News – The Islamic veil across Europe

Countries across Europe have wrestled with the issue of the Muslim veil – in various forms such as the body-covering burka and the niqab, which covers the face apart from the eyes.

The debate takes in religious freedom, female equality, secular traditions and even fears of terrorism.

The veil issue is part of a wider debate about multiculturalism in Europe, as many politicians argue that there needs to be a greater effort to assimilate ethnic and religious minorities.

Burqu’ing freedom: the danger of ‘moral civilizing’ | Islam, Muslims, and an Anthropologist

Many have been the opinions over whether the niqab or burqa are an Islamic requirement, innovation, or just one of numerous other styles of veiling. Al-Qaradawi has suggested that niqab is neither a requirement nor an innovation. In other words,it is a style within the tradition of Muslim dress. In another post I have discussed how increasingly, Muslim women, both by non-Muslims as well as Muslims, have been reduced to the ‘material culture’ of their dress styles. In this case, I wish to observe another aspect of the ‘war on burqa’.

Essay: Burqa ban. Banning the Islamic face veils or not, that has been an intense debated subject and was widely argued in various places especially in Europe such as Italy, Spain, France.

Burqa ban. Banning the Islamic face veils or not, that has been an intense debated subject and was widely argued in various places especially in Europe such as Italy, Spain, France.

Dutch burqa ban and French street-prayer ban shows Islamophobia rife in European politics

The Daily Telegraph has today reported on two developments in Europe which demonstrate how anti-Muslim discourse has found its way into national legislation in European countries.

Europe’s Muslims: burqa laws, women’s lives | openDemocracy

Several European states – France, Italy, Belgium and Britain among them – are involved in legal, social or political disputes over the dress-codes of Muslim women. A detailed and alert survey of the variegated experiences and attitudes involved is the best way to understand a complex issue, says Sara Silvestri.

France
France’s Burqa Ban: Two Women Fined for Covering Faces – SPIEGEL ONLINE – News – International

The new “burqa ban” in France has produced its first trial and convictions: Two women who staged a protest in May will have to pay fines. One defendant on Thursday promised to bring her case before the European Court of Human Rights.

Letters: Wearing the burqa in a secular society | World news | The Guardian

Another article about the baffling French ban on the niqab (The battle for the burqa, G2, 20 September), where the facts are repeated but little insight is gained. The paragraph where a niqab wearer says she can relate to Jewish women who were vilified in Vichy France made me begin to doubt the wearer’s motivation. Jews’ persecution in the second world war is a poor example here. If the Jewish women could have torn off their yellow stars and slipped into the masses to survive and not be killed, they would have done it in a flash. Most Jews have integrated into the societies they have come to live in. No one in this article gives a reason for wanting to cover their faces more than having a job or says what their friendships with non-Muslims are like. That is the truly interesting article to be written.

Belgium
BBC News – Belgian lawmakers pass burka ban

Belgium’s lower house of parliament has voted for a law that would ban women from wearing the full Islamic face veil in public.

French businessman pays Belgian face veil fines | Reuters

A French businessman paid fines Wednesday for two women in Belgium who wore full-face veils in public and said he would take Belgium and France to court over laws banning Muslim niqabs and burqas.

French businessman pays Belgian face veil fines | Reuters

A French businessman paid fines Wednesday for two women in Belgium who wore full-face veils in public and said he would take Belgium and France to court over laws banning Muslim niqabs and burqas.

Italy
No face veils, Italy tells immigrants – thestar.com

ROME – Women in Italy should not wear veils that cover their face, according to new government guidelines for immigrants that were drawn up in consultation with representatives of the main faiths, including Muslims.

Muslim Woman in Italy Is Fined for Wearing Veil – NYTimes.com

A 26-year-old Tunisian woman has been fined for wearing a face veil while walking to a mosque in northern Italy, adding to the growing debate on the integration of Muslim minorities in Europe.

BBC News – Italian committee approves face veil ban bill

An Italian parliamentary committee has passed a draft law which will ban women from wearing veils which cover their faces in public.

The Netherlands
Netherlands moves toward total ban on Muslim veils | World news | The Guardian

The Netherlands may become the first European country to ban Muslim face veils after its government pledged yesterday to outlaw the wearing in public spaces of the niqab, or veil, and the burka, or full-length cloak covering the head.

Dutch to Ban Full-Face Veils – NYTimes.com

The Dutch government said Friday that it would ban face-covering veils worn by some Muslim women because the garments flout the Dutch way of life and culture.

French businessman pays Belgian face veil fines | Radio Netherlands Worldwide

A French businessman paid fines on Wednesday for two women in Belgium who wore full-face veils in public and said he would take Belgium and France to court over laws banning Muslim niqabs and burqas.

Denmark
Denmark urges rules limiting face veil

Denmark’s government says face-covering Muslim veils don’t belong in Danish society but no ban is needed because their use can be limited under existing rules.

The centre-right government said the burqa – an all-covering dress – and the niqab face veil are “diametrically opposed” to the values on which Danish society is built.

Right click: Burqa Ban ‘Un-democratic’: Danish Muslims

“It is important to let the Muslim population know that when they have fled dictatorship in their home country – or perhaps just left their country for work purposes – they will not encounter a new dictatorship or aspects of it in the Western democracies based on religious views,” Imran Shah, the spokesperson of the Islamic Society in Denmark, told The Copenhagen Post on Wednesday, April 13.

Mediterranean
Spanish town bans Burka in public buildings – Telegraph

The Spanish town of Lerida has become the first in the country to ban the Burka in municipal buildings.

Spain Plans to Ban the Face Veil under New “Religious Freedom Law” | IslamToday – English

Spain’s government plans to ban the use of the face veils in public places under a proposed new law on religious freedom, the justice minister Francisco Caamano (pictured) said Tuesday.

“We believe that there are things like the burqa which are hard to reconcile with human dignity and which especially pose problems of identification in public places,” Caamano told reporters.

Veil Ban Upheld In Spain

Spanish courts recently upheld a ban on face coverings in municipal buildings.

The ban went into effect in 2010 but was suspended after Muslim rights groups complained.

Lleida was the first Spanish town to enact the ban.

Islamic countries and the veil: It’s a cover-up | The Economist

AS DEBATE over the burqa heats up in Europe, across the Mediterranean Arabs are looking on with puzzlement and, at times, concern. In Morocco and Algeria, source of most of the Muslim immigration to countries like Spain and France in recent decades, interest has been particularly high. People in these countries, who have seen Europeans tighten immigration laws and embark on public debates over “national identity” in recent years, perceive European plans to ban the veil as springing from nativist sentiment and immigration fears rather than security concerns or women’s rights.

AFP: Bikinis and hijabs contrast on Albanian beach

September has seen devout Muslims again flocking to Albania’s only “burqa beach” after the Ramadan holy month, where women bathe in full hijab — a short distance from the “other” Albania where girls romp in scanty bikinis.

Videos
Tariq Ramadan on PressTV: What is Italy aiming to achieve from banning the burqa?

What is Italy aiming to achieve from banning… door presstv
John R. Bowen, anthropologist, author of ‘Can Islam be French?’ – FRANCE 24

Annette Young meets John R. Bowen, anthropologist and author of “Can Islam be French?” Islam is the second most widely practised religion in France, but how do Muslims live their religion in a country which is known for its fierce secularism?

Just the Face — IndieGoGo

The film will show first hand how these women are coping with this law, and what happens when they can’t. Will they fight or subvert the law, will they withdraw into their homes or simply find ways to adapt?

‘Star of the Niqab’ Kenza Drider is a high profile activist and media critic of the ban; Nelly Moussaid is a Karate World Champion; Karima is a talented fashion designer running a successful company; Laurence is an ex-punk, and Fatima is a housewife and mother. Their stories will give us an insight into the daily lives of people who are directly affected by the ban.

Women’s voices





Misc.
Why Quakers were the burqa wearers of the 17th century | Sarah Apetrei | Comment is free | guardian.co.uk

In 1630, a certain oatmeal maker was examined by the highest church court in England, accused of preaching without a licence. Before an audience of bishops, he kept his hat firmly on his head. Doffing it momentarily to a secular representative, he turned again to the bishops, crying: “But as ye are rags of the Beast, lo! – I put it on again.” Refusal to observe “hat honour” – the custom of removing one’s headgear in the presence of a social superior – was a way of saying, in the most confrontational manner: “I reject your authority.” (In the case of the oatmeal maker, this was an especially radical rejection: the bishops were agents of Antichrist.) It was a gender-specific affront, since hat-doffing was a peculiarly masculine form of humiliation.

Hat dishonour and burqa-wearing are not, of course, the same thing at all. But they do both illustrate the symbolic power of head-covering, and its relationship to political “headship”. Twenty years or so after the case of the oatmeal maker, following civil war and the collapse of traditional pillars of social stability (the monarchy, and the church courts), the early Quakers also famously rejected hat honour.

Legal showdown looms over French face veil ban – Monsters and Critics

A legal showdown loomed Thursday over France’s ban on the Islamic face veil, after a court fined two women for refusing to comply with the ban, paving the way for constitutional challenges to the new law.

Entrepreneurial Muslim women make modest dress mainstream | Culture & Lifestyle | Deutsche Welle | 29.05.2011

Fashion-conscious young Muslim women are well aware that in western societies, covering up is often considered more scandalous than baring all.

Burqa-Clad Pole Dancer Leaves Saudi Islamists Hot And Bothered | EuropeNews

A British fitness instructor who visited the strict Muslim kingdom of Saudi Arabia to teach a Saudi woman the art of pole dancing has sparked disapproval among UK Muslims back home. 27-year-old Lucy Misch was invited to the country by one of Saudi’s richest and most influential families after a woman from the family attended a pole dancing class in Europe and reported back to her relatives living in the kingdom.

Beyond the veil: an experiment with the burqa – The National

The shock factor is intentional. To confront, to challenge. Picture it: a room full of German students at a university in the heart of Berlin, their chatter filling the air in the rat-a-tat-tat intonation of a language infused with order. The seating is atypical, students piled onto desks, sprawled out over every inch of available floor space, lining the walls with martial precision. But the space demands such disarray: it is too small for the numbers.

Then the shock: three figures float into the room, covered from head to toe. Three ghosts rippling into a German classroom, dressed in burqas, anonymous and unsettling. The chatter suddenly dies, and tension pervades the calm that descends

Dutch
‘Een boerkaverbod zal niets uithalen’ – POLITIEK – PAROOL

Fouad Sidali, tot 2010 stadsdeelbestuurder in Amsterdam-Bos en Lommer, is lid van het landelijk PvdA-bestuur. Hij baart opzien door zijn Twitterfoto waarop hij met nikab is te zien.

Het boerkaverbod is luxewetgeving – Opinie – TROUW

opinie Al bijna tien jaar worstelen opeenvolgende kabinetten met het boerkaverbod. Ook nu is het nog symboolpolitiek.

150 boerka’s – Nieuws – TROUW

column Gemeten naar de hoeveelheid opiniebijdragen die het jongste boerkaverbod bekritiseren, zou je bijna denken dat we hier met een breed maatschappelijk debat te maken hebben.

Het boerkaverbod is een afleidingsmanoeuvre | DeJaap

Daar is het dan eindelijk. Het boerkaverbod! Samen met de caviapolitie een van de meest onnodige wetsvoorstellen van dit kabinet. Dat dit verbod er waarschijnlijk komt is al een schande, de timing is ook kwalijk. Het lijkt een doorzichtige poging van het kabinet om de aandacht af te leiden van alle echte problemen die er nu spelen.

Wiens vrijheid van godsdienst?

Zonder gelijkheid bestaat geen vrijheid. De overheid moet kunnen waarborgen dat al haar burgers gelijk worden behandeld. Op het moment dat gelijke rechten in het geding komen, moet de overheid ingrijpen. Daar mogen we als samenleving nooit iets op afdingen. Dit is de kern van een beschaafde democratie. De discussie en publieke opinie rondom het boerka-verbod heeft mij dan ook enorm verbaasd. Van links tot rechts wordt het recht om een boerka te dragen verdedigd. In een rechtsstaat zou een beperking van de vrijheid van godsdienst niet passen. Maar juist een rechtstaat moet de grenzen van deze vrijheid bewaken. Zeker als onder het mom van vrijheid van godsdienst individuen onderdrukt en volledig geïsoleerd worden van de rest van de samenleving.

Interview: Boerka’s in en uit de carnavalswinkel | Wijblijvenhier.nl

Boerka’s worden verboden op straat. Waarom? Omdat het kabinet dat niet wil, punt! Wat mag nog wel dan? Carnavalskleding! Of het nou een piratenpak is, een politie-uniform of een… jawel… boerka! Althans, dat vond online carnavalswinkel Feestkleding 365. “Feestkleding 365 staat voor ‘elke dag een feestje!’. Maar ook voor ‘ieder zijn eigen feestje’.” Wat een rare snuiters dachten we. Wat bezielde hen? En als het zo’n succes is, waarom er dan mee gestopt? Ik heb het hen gevraagd.

Boerkaverbod: Boete voor mannen is prima! | Wijblijvenhier.nl

Ok, prima! Er is een boerkaverbod. Als je je nu in het openbaar vertoont in gezichtsbedekkende kledij – ik ben bereid het officiele verhaal aan te houden – dan krijg je 150 euro boete. Want dat mag niet. Blijk je een man te hebben die je daartoe dwingt – we doen even alsof deze wet nog steeds niet specifiek op moslima’s is gericht – dan is de boete veel hoger of je krijgt twee jaar cel.

Boerka verbod is een aanval op Islam en onderdrukking van de moslim vrouw « Islam4Europe

Het verbod op de boerka heeft dus niets te doen met veiligheid noch open samenleving noch met gelijkwaardigheid van man en vrouw. Maar is eerder een openlijke vijandschap en onderdrukking van de moslimvrouw.

Okay Pala

Lidvertegenwoordiger van Hizb ut Tahrir Nederland

‘Boerkaverbod is gebaseerd op onderbuikgevoelens, niet op feiten’ – Binnenland – VK

Hoewel ze zelf niet van de boerka als kledingstuk is gecharmeerd, slaat een verbod erop nergens op, betoogt Ferdows Kazemi. Symboolpolitiek, gebaseerd op niets anders dan onderbuikgevoelens.

Gunt de boerkadraagster mij wel mijn vrijheid? – Religie – TROUW

Ik ben best bereid om de boerkadraagster haar vrijheid te gunnen om haar godsdienst op haar manier te beleven. Waar ik echter huiverig voor ben, is de gedachte dat dat niet wederzijds is. Als er meer boerkadragers komen, is het niet ondenkbaar dat het mijn ontwikkeling zou kunnen tegengaan. Vooral liberale moslims kunnen hiervan de dupe worden. Door de boerka wordt namelijk de boodschap verspreid: hoe bedekter, hoe dichter bij Allah. Ik draag geen boerka, geen nikaab, ook geen hoofddoek maar ben wel moslim.

Desondanks ben ik soms niet zo blij met het boerkaverbod. Een verbod dat de vrijheid van een individu beperkt, is niet wezenlijk anders dan de praktijk in totalitaire ideologieën.

Echte liberalen verbieden de boerka – Weblog: Thijs Kleinpaste

Critici die zo’n verbod een botte maatregel noemen die ook vrouwen treft die wel blij zijn met hun boerka hebben gelijk. Het zij zo. Als we ons in dit debat, waar harde cijfers ontbreken, moeten bedienen van aannames, dan kies ik voor de stelling dat de boerka een gevaar is voor de vrijheid en individualiteit van vrouwen. De macht van mannen mag niet langer verdedigd worden met een beroep op misvattingen over datzelfde, schitterende principe. Mannen die zelf geen stuiver over hebben voor de vrijheid van hun eigen vrouw zijn er te lang door beschermd.

De loze argumenten tegen het nikaabverbod « CarelBrendel.nl

Tot dusver kwam ik deze tekenen van vrouwenslavernij vooral tegen in Amsterdamse wijken als Osdorp en Indische Buurt, gebieden waar moslimvrouwen hoe dan ook onder sociale druk van conservatieve geloofsgenoten staan. Deze vrouwen mogen straks niet meer buiten, is een ander argument tegen een beperking van de nikaabs. De goedpraters ondermijnen daarmee een ander veelgebruikt argument, namelijk dat de betrokken vrouwen zich uit vrije wil van hun gezicht en identiteit laten beroven.

CarlienRoodink.nl » Het hokje van de echte liberaal

De werkelijkheid is altijd weerbarstiger dan we als beleidsmakers en politici zouden willen. In dit verband wil ik graag citeren uit het onderzoeksrapport naar mensenhandel in de Amsterdamse raamprostitutie dat ik op dit moment aan het bestuderen ben: “de vrouw blijft volhouden dat ze niet is uitgebuit en houdt ook na de aanhouding van haar vriend contact met hem. De verdachte wordt veroordeeld.”

0 comments.

Minister Donner as Mufti: New developments in the Dutch ‘burqa debates’

Posted on September 21st, 2011 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Guest authors, Headline, Multiculti Issues, Public Islam.

Guest Author: Annelies Moors
Minister Donner as Mufti: New developments in the Dutch ‘burqa debates’

Following in the footsteps of France and Belgium, on Friday 16 September the Dutch Council of Ministers agreed to prohibit covering the face in public space. Although the headlines already consider it a run race, the draft Bill still needs to be sent to the Council of State, the government’s legal advisory body, before parliament will vote on it. One of the questions the Council of State needs to answer is its compatibility with the Constitution.

This is not the first time an attempt is made to implement a ban on face-veiling in the Netherlands. In December 2005, the Netherlands was the first country in Europe where a parliamentary majority voted in favour of a resolution to ban the burqa (and the niqab) from all public space. Geert Wilders, who tabled the resolution, specifically targeted Muslim women, by proposing a ban of ‘the burqa’ rather than of face-coverings more generally.* His main argument was that the burqa is a sign of Muslim women’s oppression and an obstacle to their emancipation. As it turned out, it was not easy to implement such a ban. A commission installed by the then Minister for Integration stated that a general ban of the burqa would be an infringement of the freedom of religion, whereas a general ban of face-coverings would only be possible for reasons of security. However, the police, public transport, and the security sector all stated that face-veiling was not a security issue. The next Center-Left coalition government no longer aimed for a general ban, but instead worked towards a number of functional bans (in education, health, public transport and for civil servants) using the argument of the need for open communication to maintain the rule of law. It only succeeded in implementing the ban for civil servants.

The recent attempts to ‘ban the burqa’ do not come as a surprise. The new Center-Right minority government has concluded an agreement of support with Geert Wilders’ Party for Freedom (PVV). A general ban on face-coverings was not only included in the coalition agreement, but the issue was also taken up in the Memorandum on Integration presented by the Minister of the Interior, Piet Hein Donner, a few months ago. This document officially declared the end of Dutch multicultural society. It considers Dutch society as a community of citizens with a shared language, values and beliefs, that is grounded in a fundamental continuity of values, beliefs, institutions, and habits, which shape ‘the leading culture’, and to which those who settle in the Netherlands need to adapt. Government needs to ‘confront citizens with behaviour that is contrary to notions of cohesion and citizenship’, if necessary through legal obligations. The document then explicitly mentions face-veiling as a cause of discomfort and hence an issue where the legislature needs to act normatively. The intention is to prohibit covering the face in public from 1 January 2013 as a matter of public order.

Commenting on the decision of the Council of Ministers to move forward with the ban, Minister Donner underlined that face-veiling is contrary to the character and customs of public life in the Netherland where we should be able to recognize each others’ faces. This rather ambiguous formulation seems to hint both at the need to be identifiable and to participate in open communication. This raises the question on which legal grounds this can be demanded from citizens who simply step outside their door. Moreover, if one were to take this seriously, there is a far wider range of forms of public presence that could be taken into account, such as wearing sunglasses (especially reflecting ones that make it impossible to ‘look each other into the eye’) and the use of iPods, cellphones and similar ‘obstacles to open communication’. Perhaps Donner was referring to the sense of discomfort or intimidation people may experience when confronted with someone who wears a face-veil. However, the actual chance to find oneself in such a situation is rather slim, as, on average, less than 3 in 100.000 people wear a face-veil (100-400 persons in the whole country). And again, there is a host of other dressing styles and accompanying behaviour that may cause fear or discomfort. Men in army boots and bomber jackets as well as men in expensively tailored suits and other forms of power dressing can be quite intimidating to particular publics. Whereas legislating against such styles of dress, worn by far larger numbers, would be considered ridiculous (as well as an infringement of the freedom of expression), women wearing face-veils, an extremely small minority, are an easy target.

Donner also used two more specific arguments to legitimize a ban of face-veiling. First, he argues that face-veiling can be considered as contrary to the principle of equality between men and women as only women are required to don a face-veil. The intention here seems to be to protect women against gender discrimination. Resonating strongly with Wilders’ earlier 2005 resolution to ban ‘the burqa’ as a sign of women’s oppression and an obstacle to their emancipation, this reference to gender discrimination implies that wearing a face-veil is considered as a form of gender oppression. However, the women concerned – a considerable number of whom are Dutch converts – underline that they do so by choice, often to the dismay of their families. What then are the grounds to consider face-veiling as a form of gender discrimination the state needs to legislate against? And if it were the case that these women are pressured to wear a face-veil, on what ethical grounds should the state then exclude them – the victims – from education, health care, public transport and public space? It makes, in fact, more sense to consider the ban itself, which disproportionately affects women, as an infringement of the equality of men and women. Moreover, if we are to take Donner’s line of argumentation seriously, this also raises the more general issue of gender difference in dress. Amongst strictly orthodox Protestants some object to women wearing pants. Does this then mean that wearing skirts, as a sartorial practice only affecting women, is also an infringement of the equality of men and women? Should this then also be banned? And what about secular gendered styles of dress, such as wearing high heels, a potential health and safety risk, which also mainly women engage in?

But the most remarkable is Donner’s second argument. Whereas Geert Wilders considers the prohibition of ‘the burqa’ important to stop ‘the Islamization of Europe’, according to Donner face-veiling is a cultural or regional style of dress, rather than one related to Islam. Here he follows the French president Sarkozy who in his speech to parliament in 2009, stated that the burqa is ‘not a sign of religion, it is a sign of subservience’. Obviously, when face-veiling is only considered as a regional style, rather than an Islamic practice, banning face-veils can no longer be considered as an infringement of the constitutional right of the freedom of religion. Whereas it is true that some Muslims who oppose face-veiling follow a similar line of argumentation – it is not really an Islamic practice -, there are also Islamic scholars who support face-veiling. In any case, the face-veiling women themselves strongly underline that they do so for religious reasons. What matters here is that Donner – a practicing Protestant – does not simply express his personal opinion about what is Islamic and what is not, but that he does so in the function of Minister of the Interior. Such a form of direct state interference in the substance of a religion goes against the grain of Dutch secularism. It is ironic that a Minister who strongly underlines the importance of the continuity of Dutch values and institutions, produces such a fundamental break with Dutch ways of organizing the relation between the state and religion. In essence, he proposes that the state acts as theologian. A discussion whether face-veiling is or is not an Islamic practice is an internal Muslim affair and should not be a Dutch governmental concern. It is helpful here to go back to 1985 when the municipal council of Alphen aan de Rijn attempted to ban headscarves in public schools using the argument that wearing a headscarf is not a Quranic obligation. In response to parliamentary questions, the then Minister of Education, also a Christian Democrat, stated that it is not up to public authorities to decide about the correct interpretation of the Quran, and the ban was withdrawn. In a similar vein, it also is not the task of the Minister of the Interior to judge whether face-veiling is Islamic or not, unless he wants to claim the position of ‘state mufti’. In that case, it is, however, unlikely that his views will be considered authoritative in the circles of the women concerned.

* The term burqa is highly problematic. It refers to the Afghani style of full covering (with a grid in front of the eyes), which evokes the Taliban regime and women’s oppression. The women who face-veil in the Netherlands usually wear the Arab style niqab, a thin, mostly black piece of cloth that covers the face, but often leaves the eyes uncovered.

Annelies Moors studied Arabic at the University of Damascus and Arabic and anthropology at the University of Amsterdam. She holds the chair for contemporary Muslim societies at the department of sociology and anthropology at the University of Amsterdam. She is co-director of the research programme group ‘Globalizing Culture and the Quest for Belonging: Ethnographies of the Everyday’, and director of the research programme Muslim Cultural Politics at the AiSSR (Amsterdam Institute for Social Science Research). Annelies Moors is the primary investigator of a NWO Cultural Dynamics programme on ‘Islamic cultural practices and performances: New youth cultures in Europe’. She has published widely on gender, nation and religion in such fields as Muslim family law and Islamic marriages, wearing gold, the visual media (postcards of Palestine), migrant domestic labor, Islamic fashion, and wearing face-veils.

UPDATES BY Martijn
27 January 2011: Despite a negative advise the Dutch government persists in banning the face-veil.

7 comments.

Niet het laatste woord: debat de laatste fatwa in Argan

Posted on September 17th, 2011 by martijn.
Categories: Internal Debates, ISIM/RU Research, Multiculti Issues, Notes from the Field, Public Islam, Religious and Political Radicalization, Young Muslims.

Afgelopen vrijdag was er in jongerencentrum Argan in Amsterdam een debat over de ‘final fatwa’ van GroenLinks Tweede Kamerlid Tofik Dibi. Tijdens deze avond onder leiding van Nadia Bouras ging Tofik Dibi in debat met jongerenimam Yasin elForkani en met de zaal over de inhoud en vorm van Final Fatwa. Ik had de eer een inleiding te mogen geven. Hier de tekst van de inleiding en een korte impressie van de avond. (more…)

1 comment.

Achter Religieuze Grenzen – Hoe kunnen religieuze verschillen het verschil maken?

Posted on September 6th, 2011 by martijn.
Categories: Multiculti Issues, Public Islam, Religion Other.

Achter Religieuze Grenzen
Hoe kunnen religieuze verschillen in Nederland het verschil maken?

Datum en tijdstip: donderdag 22 september van 15.00 tot 17.00 uur

Lokatie:  Auditorium van de Vrije Universiteit Amsterdam

De vrijheid van godsdienst is een in de Grondwet verankerd principe in Nederland, maar meer dan eens blijkt dat het in de praktijk brengen van deze vrijheid tot controverses leidt. Wanneer religies aanspraak willen maken op bepaalde rechten wordt hen te verstaan gegeven dat dit botst met andere grondwettelijke principes. Bovendien beschouwen veel mensen de religieuze diversiteit in de publieke ruimte als problematisch omdat het de Nederlandse identiteit en cohesie zou aantasten. Waar staan moderne religies voor? Hoe kunnen de verschillen tussen religies worden georganiseerd in de samenleving?

Donderdag 22 september praten rabbijn Raphael Evers, islamoloog Umar Ryad van de Universiteit Leiden en gereformeerd predikant Marten de Vries daarover aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Het gesprek wordt geleid door VU-filosoof Ad Verbrugge.

Veel christenen zijn bang voor de gevreesde islamisering van Nederland. Schijnbaar triviale zaken als handen schudden, eigen feestdagen of ritueel slachten worden principiële breekpunten. Moslims hebben op hun beurt vaak het gevoel dat zij door het negatieve klimaat over de islam steeds verder in de marge worden gedrukt. Joden maken zich niet alleen zorgen om het groeiend antisemitisme in de samenleving, maar zijn van mening dat ook aan hun religieuze praktijken wordt getornd.

Wat maakt elk van deze religies bijzonder en waarin verschillen ze van elkaar? En hoe kunnen die verschillen worden georganiseerd in de samenleving? Die vragen staan centraal tijdens het debat. Het debat is een ‘socratische’ discussie. Daarbij gaat het niet om de vraag wie er ‘gelijk’ heeft, maar is het de bedoeling elkaar uit te dagen en uit te spreken waar een ieder nu eigenlijk voor staat. Omdat de openbare ruimte niet neutraal is, zullen in het debat juist de geclaimde verschillen door religies zelf uitgangspunt zijn, in plaats van het aanpassen en wegstrijken van diversiteit. Het streven is om op die manier meer ruimte te creëren voor ‘samen leven’.

Het debat Achter religieuze grenzen. Hoe kunnen religieuze verschillen in Nederland het verschil maken? vindt plaats op donderdag 22 september van 15.00 tot 17.00 uur in het Auditorium van de Vrije Universiteit Amsterdam. Het is de eerste van een drietal debatten waarin de spanning tussen godsdienstvrijheid als principe en als praktijk centraal staat. Het tweede debat vindt plaats op 3 november op zelfde tijd in de STOA zaal en zal gaan over het offer als belangrijk religieus principe. Het derde debat is op 22 december. Voor meer informatie kunt u contact opnemen met het bureau van VISOR.

Inloop vrij. U hoeft zich niet aan te melden voor deze bijeenkomsten

VISOR
T 020 598 2965
E P.G.A.Versteeg@vu.nl

0 comments.

The Asylum Game – Failed Asylum Seekers Compete on TV

Posted on September 2nd, 2011 by martijn.
Categories: Arts & culture, Multiculti Issues.

During the summer period Dutch public broadcasters come up with all kinds of new formats for TV progams. Several of those ideas are tried in the so called TV Lab in order to test the public response. One of these shows is the ‘Weg van Holland’. In this show failed asylum seekers can win 4.000 euros which helps them to make a new start in their country of origin to which they will send back. The winner is the person who demonstrates he or she knows their adopted country the best. TV viewers can also join the competition and compare their knowledge with that of the candidates. The winner among the TV viewers gets a (return!) ticket to the Caribbean island of Curacao.


The title of the program has a double ring to it. ‘Weg van Holland’ means both leaving Holland and loving Holland (probably this double meaning is best translated as ‘Holland, You’ve got to love it’.Radio Netherlands talked to the producers and the Refugee support network that supports the program (as well as Defence for Children). TV quiz for asylum seekers courts controversy | Radio Netherlands Worldwide

“My first reaction was: terrible idea, we’re not doing that. Then I looked into the issue more deeply and decided: we have to do this! Weg van Nederland focuses attention on the fact that, these days, many asylum seekers who are being expelled have children who have lived in the Netherlands for eight years or more. They have had a good education, speak perfect Dutch and have only seen their country of birth on television. We believe it’s time to stop and think about this.”

Sensitive
He emphasizes that the programme is not a hoax like De Grote Donorshow:
“The candidates are not actors, they are genuine unsuccessful asylum seekers who have to leave this country within a month or two.”

It’s a frivolous show about a serious issue. The VPRO is giving failed asylum seekers a public face and demonstrating how important they could be to the ageing population of the Netherlands. It’s a sensitive subject, as was illustrated recently by the case of Sahar, an Afghan girl who had been living in the Netherlands for ten years. Her planned expulsion was cancelled after a storm of emotional protests.

Investment
Wouter van Zandwijk of the refugee support group Vluchtelingenwerk says he can understand that people might find Weg van Nederland tasteless:

“The programme is sick but, let’s face it, the reality is sick too. The reality in this country is that people run out of legal options. Meanwhile, their children are receiving a good education and are integrating well. It makes you think: first you invest in people then, as you are about to harvest that investment – just before they all become hardworking Dutch taxpayers – that’s when you send them away.”

Frank Wiering comments: “The candidates are highly intelligent, self-assured people quite capable of deciding for themselves whether to take part or not. In terms of taste, I find a programme like Idols far more objectionable. First people are led to believe they are going to be big stars, then after three performances they’re headed off for a life of disappointment and drink.”

Knowledge
Van Zandwijk: “We’re hoping Weg van Nederland makes more people think about how we treat asylum seekers, that they understand more about what asylum seekers go through. Sometimes it takes far too long before they know whether they can stay. Vluchtelingenwerk would like a fast but careful asylum procedure. Young people who have spent so many years in the Netherlands are often more Dutch than Afghan or Somali and more at home here than in their country of origin.”

RNW compares the program with the Big Donor Show a few years ago in which the winner could receive a donor organ. It proved to be fake but was meant to draw attention to the shortage of organ donors in the Netherlands. So, I’m not sure how serious this program actually is. I doubt it. Words are misspelled in the program and they let the people carve out the shape of the country in cheese for example. Nevertheless in a Dutch press statement the broadcaster VPRO states that they play this game because they want to show how Dutch these asylum seekers have become over time. According to them they are real asylum seekers who really will leave the country. Furthermore the program makes the asylum seeker visible as a real person instead of a number.

The whole idea therefore is to show not only how restrictive Dutch asylum policies are but also how they actually work against the benefit of society by deporting asylum seekers who are successful and have internalized Dutch culture; the contestants are well educated and eloquent and include an aeronautical engineer from Cameroon and a Slavic languages student from Chechnya. This all happens on a very stereotypical level of course contributing to my impression that the show is a spoof.

The show also reminds me of a German program, based upon the (Dutch) Big Brother format, Foreigners Out! (Ausländer Raus! – Schlingensief Container) in which Schlingensief staged an interactive concentration camp right at the heart of Vienna tourist centre.

The whole asylum game (not only referring to this show) is indeed badly in need of some thorough analysis and debunking. Read for example the very useful piece of Anthony Burke on Australia. I watched part of the ‘Weg van Holland’ game and think they very clearly put forward the issues they said they wanted to highlight. I also thought it was mildly funny. As long as those people don’t really have to leave.

2 comments.

Over PVV & Fascisme

Posted on August 27th, 2011 by martijn.
Categories: Multiculti Issues, Religious and Political Radicalization.

Het is tegenwoordig een geliefd tijdverdrijf “Wilders is hedendaags fascist” vs. Waarom Wilders geen fascist is. Nu is het maken van een dergelijke vergelijking voor politiek gebruik nogal riskant vind ik. Net zoals Wilders graag de vergelijking mag trekken tussen islam enerzijds en communisme en fascisme anderzijds. U weet waarschijnlijk allemaal wel hoe we van de vreselijke fascisten zijn afgekomen; niet (alleen) door met hen thee te drinken, maar door tegen hen te vechten. Wanneer je dus voor politiek gewin die vergelijking maakt is de consequentie dus indirect dat je de ander met geweld moet bestrijden. Goed, misschien wat te ver door geredeneerd, maar toch: we weten intussen dat er mensen zijn die het als zodanig kunnen opvatten.

De kampioen van het kamp dat Wilders als fascist ziet is momenteel Rob Riemen denk ik. Zie bijvoorbeeld zijn optreden op Lowlands (lijkt me ook nog wel eens leuk, maar ik vrees dat ik daar niet uitgesproken genoeg voor ben). Riemen stelt dat er veel parallellen zijn tussen het PVV-gedachtegoed en fascisme. Het gaat hem dan om afgunst, haat tegen zondebokken, nihilisme, anti-intellectualisme en de overtuiging dat mensen ongelijk zijn. Dat is niet helemaal onterecht, maar is Wilders daarmee een fascist? Robin te Slaa, een historicus die onder meer onderzoek heeft gedaan naar de NSB, stelt in een recent stuk in NRC dat de vergelijking nergens op slaat. Hij verwijt Riemen gebrek aan kennis die leidt tot simplisme, en oppervlakkigheid die weer leiden tot hetzelfde type generalisaties die Riemen eigenlijk Wilders verwijt. Slaa heeft zeker een punt denk ik. Volgens hem kenmerkt fascisme zich door de volgende aspecten:

• Leidersbeginsel (“Führer-prinzip”)
• Biologisch ‘gefundeerde’ racisme
• sociaal-darwinistische wereldbeschouwing waarbij de geschiedenis en het bestaan wordt beschouwd als een voortdurende strijd tussen staten, volken en rassen
• streven naar een nationale wedergeboorte via een ‘transcendente’, klassen overstijgende synthese van alle bevolkingsgroepen (voor zover behorend tot eigen volk of ras) in een nieuwe totalitaire maatschappij

Slaa stelt dat het fascisme met die punten een zogenaamde derde weg wilde zijn naast het liberale kapitalisme en het marxisme/communisme. Volgens hem ontbreken al die genoemde punten bij de PVV. Dat is zo, maar dat is niet het einde van het verhaal denk ik. Het fascisme van toen bestaat nu misschien nauwelijks meer, maar waarom zou het fascisme geen ontwikkeling door kunnen maken zoals ook het liberale kapitalisme en marxisme dat hebben gedaan? Ideologieën zijn niet statisch, maar omdat ze antwoord moeten geven op de problemen in hun omgeving en omdat die omgeving verandert moet het fascisme ook veranderen. Hoe zouden die punten veranderd kunnen zijn? Een wilde gooi:

• Leidersbeginsel: Het autoritaire dat het fascisme kenmerkte past niet meer in deze tijd. Tegelijkertijd zien we wel de opkomst van het personalisering van de politiek. De persoon van de politieke leider wordt steeds belangrijker en enkele personen springen eruit omdat zij zich zeer nadrukkelijk een positie als enige leider toe-eigenen (en die ook toegeschreven krijgen). Wilders is niet de hedendaagse Führer, maar niemand zal ontkennen dat hij de enige leider is van de PVV, sterker nog dat hij de PVV is.
• Biologisch-racisme: Dit kan echt niet meer. Biologisch-racisme is volledig uit. Maar daarvoor is wel iets anders in de plaats gekomen en wel cultureel-racisme. Verschillen tussen mensen worden niet meer gelabeled en verklaard door te wijzen op biologisch raciale verschillen, maar door te wijzen op culturele verschillen. Mensen zijn daarbij gedefinieerd door hun cultuur en hun gedragingen worden verklaard door de cultuur die ze hebben of de culturele groep waartoe ze behoren. Een Marokkaanse Nederlander wordt gedefinieerd en bepaald door ‘de’ Marokkaanse cultuur en is ook daardoor herkenbaar. In de PVV-ideologie gaat het om een variant hierop: de islam die haar volgelingen in een ijzeren greep zou houden en alles wat moslims doen en laten wordt ‘verklaard’ vanuit de islam. Er is maar één islam voor de PVV en die leidt altijd tot geweld, onderdrukking en misleiding. De islam is een kwaad en moslims zijn zodanig bevangen of zelfs gevangen door de islam dat moslims ‘ons’ per definitie willen onderwerpen.
• sociaal-darwinisme en strijd: het klassieke sociaal-darwinisme en de voortdurende toestand van strijd tussen volkeren en rassen is eigenlijk nauwelijks verdwenen en is ook binnen de PVV ideologie zeer dominant aanwezig. In die ideologie wordt de natie ondermijnd door de politiek-correcte elite die de eigen cultuur laat verwateren door moslims binnen te laten. En, indachtig bovenstaand punt, de instroom van moslims leidt per definitie tot vernietiging van de pure cultuur van de eigen natie. De islam voert strijd tegen het westen en moet dan ook bestreden worden zie ook Hirsi Ali).
• Synthese van alle bevolkingsgroepen in een totalitaire maatschappij; met name dit punt lijkt toch wel afwezig te zijn of je moet de nadruk die de PVV legt op totale assimilatie door migranten (waarbij zij de islam dus afwerpen) als zodanig opvatten. Weliswaar heeft Wilders een utopie van een migrantenvrije samenleving, maar hij ziet dat zelf als niet-realistisch. Wanneer hij dat wel zou doen en een programma daarvoor zou hebben, dan zou wellicht dit punt op kunnen gaan.

Is dit alles echter ook voldoende om Wilders een fascist of neo-fascist te noemen? Wat het stuk van Robin Slaa goed laat zien is dat het maken van een vergelijking die zich niet beperkt tot de oppervlakte en ingegeven is door een oprechte intentie iemands gedachtegoed te begrijpen helemaal geen slecht idee is. Een vergelijking als analyse instrument is zinvol; zowel voor die aspecten waar de analogie niet opgaat als voor de aspecten waar dat wel het geval is. Het goedkoop politiek gebruik van labels is daarentegen niet verhelderend want leidt eigenlijk alleen maar af van de inhoud en kan zelfs, met bepaalde labels, gevaarlijk zijn.

5 comments.

Over PVV & Fascisme

Posted on August 27th, 2011 by martijn.
Categories: Multiculti Issues, Religious and Political Radicalization.

Het is tegenwoordig een geliefd tijdverdrijf “Wilders is hedendaags fascist” vs. Waarom Wilders geen fascist is. Nu is het maken van een dergelijke vergelijking voor politiek gebruik nogal riskant vind ik. Net zoals Wilders graag de vergelijking mag trekken tussen islam enerzijds en communisme en fascisme anderzijds. U weet waarschijnlijk allemaal wel hoe we van de vreselijke fascisten zijn afgekomen; niet (alleen) door met hen thee te drinken, maar door tegen hen te vechten. Wanneer je dus voor politiek gewin die vergelijking maakt is de consequentie dus indirect dat je de ander met geweld moet bestrijden. Goed, misschien wat te ver door geredeneerd, maar toch: we weten intussen dat er mensen zijn die het als zodanig kunnen opvatten.

De kampioen van het kamp dat Wilders als fascist ziet is momenteel Rob Riemen denk ik. Zie bijvoorbeeld zijn optreden op Lowlands (lijkt me ook nog wel eens leuk, maar ik vrees dat ik daar niet uitgesproken genoeg voor ben). Riemen stelt dat er veel parallellen zijn tussen het PVV-gedachtegoed en fascisme. Het gaat hem dan om afgunst, haat tegen zondebokken, nihilisme, anti-intellectualisme en de overtuiging dat mensen ongelijk zijn. Dat is niet helemaal onterecht, maar is Wilders daarmee een fascist? Robin te Slaa, een historicus die onder meer onderzoek heeft gedaan naar de NSB, stelt in een recent stuk in NRC dat de vergelijking nergens op slaat. Hij verwijt Riemen gebrek aan kennis die leidt tot simplisme, en oppervlakkigheid die weer leiden tot hetzelfde type generalisaties die Riemen eigenlijk Wilders verwijt. Slaa heeft zeker een punt denk ik. Volgens hem kenmerkt fascisme zich door de volgende aspecten:

• Leidersbeginsel (“Führer-prinzip”)
• Biologisch ‘gefundeerde’ racisme
• sociaal-darwinistische wereldbeschouwing waarbij de geschiedenis en het bestaan wordt beschouwd als een voortdurende strijd tussen staten, volken en rassen
• streven naar een nationale wedergeboorte via een ‘transcendente’, klassen overstijgende synthese van alle bevolkingsgroepen (voor zover behorend tot eigen volk of ras) in een nieuwe totalitaire maatschappij

Slaa stelt dat het fascisme met die punten een zogenaamde derde weg wilde zijn naast het liberale kapitalisme en het marxisme/communisme. Volgens hem ontbreken al die genoemde punten bij de PVV. Dat is zo, maar dat is niet het einde van het verhaal denk ik. Het fascisme van toen bestaat nu misschien nauwelijks meer, maar waarom zou het fascisme geen ontwikkeling door kunnen maken zoals ook het liberale kapitalisme en marxisme dat hebben gedaan? Ideologieën zijn niet statisch, maar omdat ze antwoord moeten geven op de problemen in hun omgeving en omdat die omgeving verandert moet het fascisme ook veranderen. Hoe zouden die punten veranderd kunnen zijn? Een wilde gooi:

• Leidersbeginsel: Het autoritaire dat het fascisme kenmerkte past niet meer in deze tijd. Tegelijkertijd zien we wel de opkomst van het personalisering van de politiek. De persoon van de politieke leider wordt steeds belangrijker en enkele personen springen eruit omdat zij zich zeer nadrukkelijk een positie als enige leider toe-eigenen (en die ook toegeschreven krijgen). Wilders is niet de hedendaagse Führer, maar niemand zal ontkennen dat hij de enige leider is van de PVV, sterker nog dat hij de PVV is.
• Biologisch-racisme: Dit kan echt niet meer. Biologisch-racisme is volledig uit. Maar daarvoor is wel iets anders in de plaats gekomen en wel cultureel-racisme. Verschillen tussen mensen worden niet meer gelabeled en verklaard door te wijzen op biologisch raciale verschillen, maar door te wijzen op culturele verschillen. Mensen zijn daarbij gedefinieerd door hun cultuur en hun gedragingen worden verklaard door de cultuur die ze hebben of de culturele groep waartoe ze behoren. Een Marokkaanse Nederlander wordt gedefinieerd en bepaald door ‘de’ Marokkaanse cultuur en is ook daardoor herkenbaar. In de PVV-ideologie gaat het om een variant hierop: de islam die haar volgelingen in een ijzeren greep zou houden en alles wat moslims doen en laten wordt ‘verklaard’ vanuit de islam. Er is maar één islam voor de PVV en die leidt altijd tot geweld, onderdrukking en misleiding. De islam is een kwaad en moslims zijn zodanig bevangen of zelfs gevangen door de islam dat moslims ‘ons’ per definitie willen onderwerpen.
• sociaal-darwinisme en strijd: het klassieke sociaal-darwinisme en de voortdurende toestand van strijd tussen volkeren en rassen is eigenlijk nauwelijks verdwenen en is ook binnen de PVV ideologie zeer dominant aanwezig. In die ideologie wordt de natie ondermijnd door de politiek-correcte elite die de eigen cultuur laat verwateren door moslims binnen te laten. En, indachtig bovenstaand punt, de instroom van moslims leidt per definitie tot vernietiging van de pure cultuur van de eigen natie. De islam voert strijd tegen het westen en moet dan ook bestreden worden zie ook Hirsi Ali).
• Synthese van alle bevolkingsgroepen in een totalitaire maatschappij; met name dit punt lijkt toch wel afwezig te zijn of je moet de nadruk die de PVV legt op totale assimilatie door migranten (waarbij zij de islam dus afwerpen) als zodanig opvatten. Weliswaar heeft Wilders een utopie van een migrantenvrije samenleving, maar hij ziet dat zelf als niet-realistisch. Wanneer hij dat wel zou doen en een programma daarvoor zou hebben, dan zou wellicht dit punt op kunnen gaan.

Is dit alles echter ook voldoende om Wilders een fascist of neo-fascist te noemen? Wat het stuk van Robin Slaa goed laat zien is dat het maken van een vergelijking die zich niet beperkt tot de oppervlakte en ingegeven is door een oprechte intentie iemands gedachtegoed te begrijpen helemaal geen slecht idee is. Een vergelijking als analyse instrument is zinvol; zowel voor die aspecten waar de analogie niet opgaat als voor de aspecten waar dat wel het geval is. Het goedkoop politiek gebruik van labels is daarentegen niet verhelderend want leidt eigenlijk alleen maar af van de inhoud en kan zelfs, met bepaalde labels, gevaarlijk zijn.

5 comments.

Partnerkeuze en integratie bij autochtonen en allochtonen

Posted on August 25th, 2011 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues.

In de Volkskrant van vandaag een stuk over autochtone Nederlandse ouders die liever niet willen dat hun dochter trouwt met een allochtone Nederlander (ik ga er even vanuit dat men hartstikke heteronormatief is en dat het niet bij hen is opgekomen dat tegenwoordig ook homo’s mogen trouwen).Volgens het onderzoek van het tijdschrift J/M zou 43 procent het (heel) erg vinden als een dochter zou thuiskomen met een allochtoon vriendje. 38 procent heeft er moeite mee als een zoon kiest voor een allochtone vriendin.

Ik ben wel benieuwd naar de overige cijfers, want betekent dit dan dat meer dan de helft van de ouders er geen problemen mee heeft? Op zich is de uitkomst dat ouders bepaalde voorkeuren hebben natuurlijk niet zo bijzonder. Opvattingen over huwelijken en het belang van vrije keuze daarin, zijn voortdurend aan verandering onderhevig; er bestaat niet één universeel huwelijksideaal. Het vooral westerse idee dat een huwelijk gesloten moet worden op basis van liefde tussen twee personen is vooral opgekomen in de achttiende eeuw en vond haar hoogtepunt in de jaren vijftig. Daarvoor was het huwelijk vooral een aangelegenheid tussen families en diende dan ook te voorzien in de sociale en economische behoeften van de betrokken families. Sinds de jaren vijftig is er met betrekking tot relaties veel veranderd maar het idee dat partnerkeuze gebaseerd moet zijn op liefde is gebleven. De belangrijkste veranderingen zijn het idee dat liefde buiten het huwelijk ook mogelijk wordt geacht en wordt erkend. De vraag is opgekomen of mensen van hetzelfde geslacht met elkaar kunnen trouwen. In het huidige westerse model dient het huwelijk tal van sociale, psychologische en seksuele behoeften van individuen te vervullen en vrij te zijn van dwang,geweld en ongelijkheid.

Ouders zouden zich dus eigenlijk daarin afzijdig moeten houden, maar dat gebeurt natuurlijk niet. Paradoxaal genoeg is het de nadruk op vrije keuze, afwezigheid van dwang waarschijnlijk een reden van de ouders om hun voorkeur, zeker met betrekking tot dochters uit te spreken. Dat in Nederland partnerkeuze wordt opgevat als een proces van vrije keuze op basis van liefde tussen twee individuen, laat niet onverlet dat het in de praktijk eerder gaat om het resultaat van een complex proces dat bestaat uit een samenspel van individuele voorkeuren en omgevingsfactoren. We zijn ons hier niet altijd van bewust. Meestal kiest men een partner die op één of meerdere kenmerken sterk overeenkomt met de eigen kenmerken; dit noemen we homogamie.

In Nederland heeft er een verschuiving plaatsgevonden van herkomsthomogamie naar opleidingshomogamie en in mindere mate ook naar leefstijlhomogamie. En veel ouders vrezen natuurlijk dat de leefstijl van allochtone Nederlanders en autochtone Nederlanders teveel van elkaar verschilt en dat, gezien het stereotype van de onderdrukte allochtone Nederlandse vrouw, vooral een dochter daar de dupe van zou worden. En dan komen herkomstfactoren toch nog opeens terug in de voorkeuren die ouders hebben. Dat daarbij vrouwen een centrale plek innemen in de vooroordelen, stereotypen en voorkeuren is evenmin verwonderlijk. Het gedrag en het lichaam van vrouwen vormen belangrijke symbolische grenzen tussen de ‘eigen’ etnische groep en buitenstaanders. De positie van de vrouw heeft te maken met de integriteit van de eigen groep zoals men die ziet en die gebaseerd zou zijn (in dit geval) op seksuele vrijheden, vrije partnerkeuze en gelijkwaardigheid, waarbij bij een huwelijk met een allochtone Nederlandse man de vrouw vrijheden zou verliezen en een ondergeschikte positie zou innemen.

Eén van de meest geziene reacties op het web betreft denk ik ‘En allochtonen (moslims) dan’? Die zouden ook liever geen autochtone partner voor hun kinderen willen. Met name columnist van de Elsevier, Paul Lieben, maakt het wel erg bont:

Toch of voor de zoveelste keer, wordt een veel interessanter vraag in dit onderzoek niet gesteld. Dat is de regel in Nederlandse onderzoeken; we vragen alleen naar de politiek-correcte, bekende weg. Dus wel vragen die autochtonen eventueel in een minder goed daglicht stellen, maar niet het omgekeerde.

De veel interessantere vraag, ook vanuit het oogpunt van integratie, is wat mij betreft: ‘Hoeveel procent van de allochtonen wil een autochtone, Nederlandse schoonzoon?’.

Lieben kletst hier dus gewoon een eind weg. Hij stelt dat dit type vragen niet gesteld worden aan allochtone Nederlanders want aan hen stellen we alleen politiek-correcte vragen. Aha, vandaar waarschijnlijk al die onderzoeken naar radicalisering, de relatie tussen etniciteit en criminaliteit, huiselijk geweld, eerwraak, gedwongen huwelijken, vrouwenbesnijdenis enzovoorts.

Paul Lieben weet overigens ook zonder onderzoek wel het antwoord op zijn vraag want hij is maar liefst één keer bij een bijeenkomst geweest met, volgens hem, bijna alleen maar allochtone Nederlanders. Het ging over discriminatie, voornamelijk van allochtone door autochtone Nederlanders dus besloot hij (heel taboedoorbrekend) maar eens te vragen hoe het zit met de partnervoorkeuren die de ouders erop na houden voor de kinderen. En daaruit bleek dat niemand (!) dacht dat hun ouders hen zouden vrijlaten in de keuze. Niemand. En dus is Mohammed (de moslim?) onverdraagzamer dan Geert (de autochtone Nederlander?). Enorme flauwekul dus en gezien het enorme gemak waarmee de berg aan publicaties over allochtone Nederlanders en partnerkeuze op te duiken is via Google mag je rustig uitgaan een combinatie van scoringsdrift en publicatiedwang over de ruggen van allochtone Nederlanders heen.

Uit een onderzoek van Demos uit 2008 blijkt dat onder Turkse mannen in 2006 10% met een autochtone partner was getrouwd, Turkse Nederlandse vrouwen 9%, onder Marokkaans-Nederlandse mannen 11% en onder Marokkaans-Nederlandse vrouwen 9%. (Zie HIER, HIER en HIER voor CBS cijfers.) Daarbij is een lichte stijging te zien bij de mannen en een lichte daling bij de vrouwen. Tegelijkertijd lijkt (althans onder Turkse en Marokkaanse Nederlanders) de keuze voor een andere allochtone Nederlander (buiten de ‘eigen’ etnische groep) te groeien (meestal waarschijnlijk wel op voorwaarde dat die ander dan moslim is). Nu sluit ik niet uit dat dit alles voor Lieben nog niet genoeg is. Gemengde huwelijken worden voor allochtone Nederlanders vaak gezien als een teken van integratie; men overschrijdt immers de grens van de eigen groep naar die van de ander; de autochtone groep. Wat het J/M onderzoek in ieder geval duidelijk maakt is dat integratie dus ook een proces van toelaten is; de autochtone groep moet wel allochtonen toelaten (en vice versa) want anders wordt integratie via het huwelijk moeilijk.

Er is dus meer dan genoeg te vinden over partnerkeuze onder allochtone Nederlanders. Misschien kan Paul Lieben even beginnen met het rapport Partnerkeuze onder groepen Amsterdammers van Bartels en Storms en dan vervolgens alle stukken uit de literatuurlijst lezen. Misschien dat we de volgende keer dan een wat beter onderbouwde column krijgen dan dit flutstuk.

0 comments.

Multicultureel Brandpunt: Hellemonders en Ginne Hellemonders

Posted on August 24th, 2011 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Helmond, u kent het wel, de mode-hoofdstad van West-Afrika.  Een belangrijke plek voor mijn eigen onderzoek en heb de stad zeker in het begin van zogenaamde ‘salafismeproject’ regelmatig bezocht. De laatste tijd wat minder, maar misschien moet ik toch weer eens gaan want een werkbezoek naar Helmond is in. Naar aanleiding van de overlast van Marokkaans-Nederlandse jongeren ging eerst PvdA-er Ahmed Marcouch op werkbezoek en vandaag was het Geert Wilders die Helmond vereerde met zijn aanwezigheid.

Beiden hadden een ogenschijnlijk duidelijke en harde boodschap: we moeten strenger zijn, harder en dergelijke. En ze moeten van de straat natuurlijk. Dat soort bezoekjes en ook de media-aandacht ervoor gaan vaak volgens een specifiek sjabloon dat volgens mij is ontstaan in de tijd van de verkiezingscampagne met Fortuyn. Politici en media ontdekten toen de volkswijken. Vervolgens leek men te vergeten dat dit gemengde wijken zijn en liet men vooral allochtone bewoners aan bod. Behalve als het ging om specifieke overlast van allochtone Nederlanders dan werd vooral autochtone Nederlanders om een reactie gevraagd.

En tegenwoordig zien we een variant daarop. Ik weet niet precies met wie Wilders en Marcouch gesproken maar uit de media lijkt het alsof men vooral gesproken heeft met autochtone inwoners over de overlast. Er komt overigens in de filmpjes bij Omroep Brabant ook wel een jongere aan bod die mag vertellen dat het wel meevalt.

Het gaat in de berichtgeving vooral om de binnenstad en de Heistraat. In de Heistraat zitten nogal wat Turks- en Marokkaans-Nederlandse winkels. En daar zien we een soortgelijk fenomeen terug als hierboven beschreven. HIER kunt u allerlei foto’s zien van de Heistraat zoals het vroeger was. Blank, autochtoon, volks en knus zeg maar. Heel anders dan de berichtgeving in de media en heel anders dus dan de samenstelling nu. Dat zou je overigens niet zeggen als je bijvoorbeeld deze Nieuwsbrief ziet waar alleen de foto van het team dat de troep in de wijk opruimt duidelijk de diversiteit van de etnische samenstelling laat zien. Nu is die wijk een ‘Wijk in Aanbouw’ zoals dat men dat graag noemt: Weverspoort. En daar zien we ook allerlei idyllische plaatjes bijvoorbeeld in deze brochure van koopwoningen; geen enkele niet-autochtone Nederlander te zien. Wanneer het gaat om de voorzieningen in de wijk wordt ook geen melding gemaakt van de genoemde winkels (wel in het algmeen winkels) noch van de moskee (of enig andere gebedsruimte overigens). In de sectie over gebiedskenmerken op de site over dit project zien we er ook niets van terug. We zien wel een kerktoren, fietsers en getekende mensen, maar verder niets. Dus men kiest voor het weglaten van etnische diversiteit en/of het onbestemd laten ervan en/of het expliciet benoemen van het algemene (dus ‘Nederlandse’) karakter en/of het laten zien van blanke, naar ik aanneem bedoeld als, autochtone inwoners. Opvallend is dan wel dat een virtuele rondleiding in de Heistraat dan wel weer duidelijk de multiculturele samenstelling laat zien. Die site (zelfde als met die oude foto’s) is echter een site van het Eindhovens Dagblad, maar de site waarin Weverspoort wordt aangeprezen is duidelijk bedoeld voor de verkoop en verhuur van woningen. Schijnbaar is een diverse etnische samenstelling geen pré. Nog problematischer is dat op deze manier in de beeldvorming vooral allochtonen verbonden worden met overlast als dader en autochtone Nederlanders als slachtoffer. Wat toch aantoonbaar onzin is aangezien ook veel allochtone families overlast ervaren.

Islaam.tv heeft daarentegen toch een wat andere benadering:

Ik sprak een tijdje terug een voormalige Helmonder die een niet al te hoge pet op heeft van deze stad en deze wist mij te vertellen dat er ‘de’ Helmonder twee typen mensen bestaat: Hellemonders en ginne Hellemonders (niet-Helmonders). Een overdreven karikatuur van ‘de’ Helmonder natuurlijk, maar dat soort tegenstellingen is natuurlijk waar de PVV van Wilders op drijft, die zij uitvergroot en mede (re-) produceert. De PvdA probeert dat juist in te dammen, met name Marcouch, maar ontsnapt evenmin volledig aan de schijntegenstellingen. Niet alle inwoners van de wijk waren overigens even blij met zijn onderzoek; tientallen schoolkinderen zouden hem uitgejoeld hebben. Andere inwoners van Helmond wachten niet op de politiek maar zijn inmiddels met een burgerinitiatief gekomen dat gisteren van start is gegaan (nee dat is niet de knokploeg die Helmonders gingen beschermen tegen…Helmonders).

In Helmond is het duidelijk te doen. Tijd om zelf eens een werkbezoek af te leggen.

1 comment.

« Previous Page — Older » « Newer — Next Page »