C L O S E R

Dutch woman charged with terrorist offence

Posted on September 9th, 2006 by .
Categories: International Terrorism, Religious and Political Radicalization, Young Muslims.

Yassin Nassari, a Syrian man who teaches English, was charged on by police with possessing information likely to be useful to a terrorist. He was charged under the Terrorism Act 2000.
Nassiri is charged on 30 May, under Section 57 of the Terrorism Act (Possession for terrorist purposes) with possessing a document likely to be useful to a terrorist after a pre- planned intelligence operation. Police sources said there was no suggestion that the allegations related to a threat to the UK. According to the prosecutor documents on his laptop computer were found about making a rocket-propelled explosive and a letter from his wife encouraging martyrdom.

After Nassari’s arrest, police searched his house and asked police in the Netherlands to search an address in Eindhoven related to his family. (more…)

1 comment.

C L O S E R – Religie in Nederland

Posted on September 6th, 2006 by .
Categories: Important Publications, Islam in the Netherlands, Religion Other, Young Muslims.

Het zal religie-fanaten ongetwijfeld opgevallen zijn: het SCP heeft een rapport uitgebracht over godsdienstige veranderingen in Nederland. De conclusies zijn niet zo heel opvallend denk ik zelf: de kerkelijkheid neemt echt flink af en op den duur zouden er twee religieuze groepen overblijven: de moslims en de katholieken. Daarbij zou de hedendaagse gelovige zo ongeveer alles geloven en er een patch-work identiteit op na houden. Het is de vraag of kerken hier voldoende (voor hen dan) op inspelen en ook of ze dat wel kunnen. Doordat mensen geconfronteerd worden met lege kerkbanken missen ze de sociale bevestiging van hun geloof.

Toch is dit niet het hele verhaal. St. Maarten stelt terecht op Hetkanwel.net dat de SCP godsdienstige veranderingen niet voldoende peilt:

Het SCP, Neerlands bureau voor onderzoek naar sociaal-culturele trends, heeft vandaag de nieuwste cijfers over godsdienst in Nederland gepubliceerd. Het rapport claimt dat het de “Godsdienstige veranderingen in Nederland” weergeeft. Maar eigenlijk laat het rapport alleen zien dat naar de kerk gaan niet meer populair is. Maar dit betekent niet dat Nederlanders geen interesse meer hebben in religie. Integendeel.

Hij stelt zich de vraag of Nederland niet op zoek is naar andere religieuze inspiratiebronnen. Het SCP geeft daar inderdaad niet echt antwoord op, maar stelt zich (gelukkig) de vraag wel. Trouw schrijft vervolgens dat ‘patchwork-identity’ en bricolage enigszins op hun retour lijken te zijn en gunt ons wel een piepklein kijkje in de veranderende religiositeit.

In het SCP rapport worden opvallend genoeg deze vragen niet gesteld met betrekking tot moslims. Opvallend want thema’s als bricolage, individualisering, enz. zijn op dit moment toch de dominante thema’s in (kwalitatief) onderzoek naar moslims in Europa (Olivier Roy, José Casanova, Nadia Fadil en diverse onderzoekers van de VU om maar eens wat te noemen houden zich daar intensief mee bezig). Verder verwacht het SCP een stijging van het aantal moslims, hoewel minder groot dan voorheen verwacht doordat de immigratie van mensen uit de moslim wereld zou verminderen. Ze stelt daarbij dat de islam nog steeds een migrantenreligie is. Dat laatste is natuurlijk slechts ten dele waar. Gezien het grote aantal jongeren van de tweede (en ook derde) generatie, zijn het waarschijnlijk de jongeren die het gezicht van de islam gaan bepalen al is het maar omdat zij niet meer weggezet willen worden als migranten. Een andere kanttekening is ook op zijn plaats. Het SCP baseert zich met zijn schattingen mbt moslims (want het zijn schattingen) voornamelijk op gegevens van Nico Landman. Hem kennende twijfel ik er niet aan dat dit zorgvuldig en afgewogen is gedaan. De basisregel hierbij is dat gekeken wordt naar het percentage moslims in het land van herkomst en dat dat doorgetrokken wordt naar Nederland. Dus als 90% van de mensen in Turkije moslim is, is 70% van de Turkse migranten (en nakomelingen) ook moslim. Daar kunnen nog wat correcties op plaats vinden. Dit leidt tot de schatting dat er in 2020 zo’n 1.285.000 moslims zouden zijn: zo’n 7,7% van de bevolking. Het SCP stelt terecht dat hierbij geen rekening is gehouden met secularisering onder moslims (pag. 51 rapport). Dit is een belangrijke kanttekening, want het is nog maar de vraag of alle moslims zo praktiserend zijn. Moskeebezoek is daarvoor niet zo’n goede indicator aangezien vrouwen en jongeren veel minder in de moskee komen dan oudere mannen, maar daarmee nog niet minder religieus zijn. Een groot nadeel van het op deze manier schatten van het aantal moslims is dat in de perceptie van de ontvangende samenleving het grootste deel van de mensen uit de islamitische landen, moslims zijn. En dat is dus nog maar de vraag. Bij een dergelijke schatting als hierboven geen rekening gehouden met situaties waarin sprake is van vervolging en/of onderdrukking. Dit kleurt natuurlijk de migratiestroom en ook de religiositeit van de migratiestroom. Door de schatting toch zo te doen, worden termen als migranten, etnische minderheden, allochtonen en moslims op één hoop gegooid ook al is een steeds groter deel van de moslims in Europa geboren en zijn er ook zo’n 10.000 (schatting Landman) autochtone moslims. Verder is er in het SCP rapport geen rekening gehouden met religieuze scheidslijnen (soenniet, sjiiet, ahmadi, alevi en soefi) en etnische variaties.

Er blijven genoeg vragen over dus, ook als het gaat om de islam. Wat betekent de religieuze lappendeken die er ontstaat bijvoorbeeld voor de sociale cohesie? Bricolage lijkt op haar retour onder christenen terwijl er onder moslims nauwelijks bricolage plaatsvindt (tenminste niet in de zin van het combineren van verschillende religieuze tradities). Lopen die ontwikkelingen gelijk op? Wat is de rol van religieuze bewegingen zoals de Pentecostals en Salafi hierin? Gelukkig is er dus nog genoeg werk voor mij. Nu nog een baan.

1 comment.

FBI Role in Terror Probe Questioned

Posted on September 3rd, 2006 by .
Categories: International Terrorism, Religious and Political Radicalization, Young Muslims.

FBI Role in Terror Probe Questioned

Lawyers Point to Fine Line Between Sting and Entrapment

By Walter Pincus
Washington Post Staff Writer
Saturday, September 2, 2006; Page A01

Standing in an empty Miami warehouse on May 24 with a man he believed had ties to Osama bin Laden, a dejected Narseal Batiste talked of the setbacks to their terrorist plot and then uttered the words that helped put him in a federal prison cell.

“I want to fight some jihad,” he allegedly said. “That’s all I live for.”

0 comments.

AD.nl – Huiswerkproject Gouda ter ziele

Posted on September 3rd, 2006 by .
Categories: Gouda Issues, Young Muslims.

AD.nl – 24 uur per dag actueel nieuws /
Huiswerkproject Gouda ter ziele

Door ANNE KOMPAGNIE

GOUDA -De huiswerkbegeleiding, die tien jaar geleden begon in het gebouw van moskee Nour, is ter ziele.
De activiteit was de laatste drie jaar in handen van STEK Jeugdzorg. Het initatief liep vanaf het begin goed. Het ging om een inloopproject voor jongeren met en zonder (leer-)problemen en hun ouders.

Doordat er gemikt werd op verschillende doelgroepen, pastte het nergens in. Dat heeft het project uiteindelijk de das om gedaan, stelt Martijn de Koning, die er destijds als student aan de VU betrokken bij was.

Hij wijt de teloorgang van het huiswerkproject onder meer aan politieke onwil van de gemeente Gouda en het gebrek aan maatschappelijke verantwoordelijkheid van STEK. ,,Dit zegt iets over de manier waarop we met onze jongeren omgaan. Schijnbaar zijn we helemaal niet in hen geïnteresseerd, tenzij ze ons problemen bezorgen.’’

Volgens De Koning diende de begeleiding een aantal doelen. Behalve dat er in alle rust kon worden gewerkt, merkten de hoofdzakelijk Marokkaanse leerlingen dankzij de inzet van vrijwilligers ook dat ‘de meeste Nederlanders eigenlijk helemaal niet zo beroerd zijn’.

Directeur Van Engelen van STEK Jeugdzorg is verbaasd over de kritiek van De Koning. ,,Deze activiteit verdient een plek binnen het onderwijs, zoals de Brede School, niet binnen de jeugdzorg. Dat hebben we vanaf het begin duidelijk gemaakt.’’

Volgens Van Engelen was het niet zo dat het storm liep bij de huiswerkbegeleiding. ,,Op sommige dagen kwamen er slechts twee of drie leerlingen opdagen. En wat betreft het contact met de Nederlandse vrijwilligers: de meesten van hen waren al aardig op leeftijd. Niets ten nadele van hen, maar daardoor kwamen de jongeren niet in aanraking met een doorsnee van de bevolking.’’

De gemeente stelt dat er geen sprake is van politieke onwil. ,,Het rijksbeleid is dat huiswerkbegeleiding een verlengstuk is van het onderwijs.’’

Sorry hoor maar zowel van de gemeente als van STEK is het je reinste flauwekul. Ik heb het al eerder aan de orde gesteld en dit artikel is mede daarop gebaseerd. Er zijn meer dan genoeg jeugdhulpverleningsinstellingen die zich zich (zijdelings) bezighouden met jeugdhulpverlening. Daarbij is het trieste dat één van de eisen vroeger altijd was dat het project uit moskee Nour moest. Dat is dus gebeurd met subsidie en nu STEK heeft helemaal niks, nada, noppes gedaan om het project te verbeteren en ergens anders onder te brengen. De spectaculaire daling van het aantal bezoekers heeft vooral te maken met de veranderingen in het project zelf waardoor er jongeren kwamen met zwaardere problematiek. Verder weet ik niet waar STEK de mededeling vandaan haalt over de vrijwilligers. Sommigen waren inderdaad ouder (dan 65), maar zeker in combinatie met de stagiaires en beroepskrachten was er wel degelijk een aardige doorsnee van de bevolking. Gezien de enorm beledigende sneer naar de vrijwilligers is het maar goed dat STEK niet met nog meer vrijwilligers werkt. Bah!

De gemeente praat ook lariekoek. Gemeente Gouda weet donders goed dat de scholen (en enkele niet te na gesproken) niet aan huiswerkbegeleiding doen. Als ze al iets hebben is het een huiswerkklas; een ruimte met een docent (lees opzichter) waar leerlingen huiswerk kunnen maken. Dat is niet hetzelfde. En als dat zo’n hard standpunt is, waarom dan in de laatste vier jaar wel subsidie voor huiswerkbegeleiding? En wat heeft de gemeente gedaan om het bij de Brede School onder te brengen? Niks, nada, noppes. (goed met uitzondering van groep 8, maar dat ging toch echt vooral van het project zelf en van de scholen uit). En waarom kan wel de keuze maken om dergelijke projecten te ondersteunen. Kwestie van prioriteiten stellen. Nu kan het zijn dat het ondersteunen van projecten waar geen (marokkaanse) probleemjongeren komen (tenminste niet alleen) geen prioriteit heeft. Zeg dat dan.

0 comments.

Middle East Salafism and the Radicalization of Muslim Communities in Europe

Posted on September 1st, 2006 by .
Categories: My Research, Religious and Political Radicalization, Young Muslims.

Middle East Salafism and the Radicalization of Muslim Communities in Europe
MIDDLE EAST SALAFISM’S INFLUENCE AND THE RADICALIZATION OF MUSLIM COMMUNITIES IN EUROPE
Juan José Escobar Stemmann*

This article discusses the Salafi ideology behind the recent terror attacks in Europe, including the Madrid (March 2004) and London bombings (July 2005) and the role of such attacks in the radicalization process among certain sectors of Europe’s Muslim communities.

0 comments.

Guardian Unlimited Books | By genre | Islam and the porno devils

Posted on July 23rd, 2006 by .
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Young Muslims, Youth culture (as a practice).

Guardian Unlimited Books | By genre | Islam and the porno devils
Review in the Guardian about Muhajababes: Islam and the porno devils

Can the clash between scantily clad secularism and conservative religious ideology produce a third way in the Arab world? Some wish according to Allegra Stratton’s fascinating exploration of this question, Muhajababes, writes Rachel Aspden.

As a guide to the preoccupations of young Arabs, the Middle-Eastern chaos currently splashed across the front pages is only part of the story. Vying with bearded Hizbollah commanders for the hearts and minds (or at least cash and attention) of Middle-Eastern youth is a well-funded and altogether better-looking army: a gang of half-naked girls. Stars of the omnipresent Arabic music videos (‘video-clips’), the girls – led by Maria, Elissa, Ruby, Nancy Ajram and Haifa Wehbe – are the region’s super-groomed, cosmetically enhanced sweethearts – or its ‘porno clip devils’, according to one Egyptian newspaper. Their grip on ‘the morals of Arab youth’ is so strong that in 2004 conservative Egyptian MPs called for a ban on the clips – supported by letters and petitions from young Egyptians.

But how do the region’s armies of under-30 video-lovers and haters square up? In early 2005 Allegra Stratton, a young BBC producer, set off on a tour of Beirut, Amman, Cairo, Dubai, Kuwait City and Damascus with the aim of finding out.

Stratton is in search of a cultural revolution – experts on the Middle East have told her that a massive rise in the number of educated young people coupled with a stunted job market have led to a situation that parallels the English Civil War, the French Revolution and 1968. So, at first, she goes looking for a Haight-Ashbury-type counterculture, hanging out with TV producers, struggling artists, MCs and curators.

Her findings are less romantic than she had hoped (more…)

0 comments.

Guardian Unlimited Books | By genre | Islam and the porno devils

Posted on July 23rd, 2006 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Young Muslims, Youth culture (as a practice).

Guardian Unlimited Books | By genre | Islam and the porno devils
Review in the Guardian about Muhajababes: Islam and the porno devils

Can the clash between scantily clad secularism and conservative religious ideology produce a third way in the Arab world? Some wish according to Allegra Stratton’s fascinating exploration of this question, Muhajababes, writes Rachel Aspden.

As a guide to the preoccupations of young Arabs, the Middle-Eastern chaos currently splashed across the front pages is only part of the story. Vying with bearded Hizbollah commanders for the hearts and minds (or at least cash and attention) of Middle-Eastern youth is a well-funded and altogether better-looking army: a gang of half-naked girls. Stars of the omnipresent Arabic music videos (‘video-clips’), the girls – led by Maria, Elissa, Ruby, Nancy Ajram and Haifa Wehbe – are the region’s super-groomed, cosmetically enhanced sweethearts – or its ‘porno clip devils’, according to one Egyptian newspaper. Their grip on ‘the morals of Arab youth’ is so strong that in 2004 conservative Egyptian MPs called for a ban on the clips – supported by letters and petitions from young Egyptians.

But how do the region’s armies of under-30 video-lovers and haters square up? In early 2005 Allegra Stratton, a young BBC producer, set off on a tour of Beirut, Amman, Cairo, Dubai, Kuwait City and Damascus with the aim of finding out.

Stratton is in search of a cultural revolution – experts on the Middle East have told her that a massive rise in the number of educated young people coupled with a stunted job market have led to a situation that parallels the English Civil War, the French Revolution and 1968. So, at first, she goes looking for a Haight-Ashbury-type counterculture, hanging out with TV producers, struggling artists, MCs and curators.

Her findings are less romantic than she had hoped (more…)

0 comments.

spiked | An explosion of pity

Posted on July 23rd, 2006 by .
Categories: Important Publications, Religious and Political Radicalization, Young Muslims.

spiked | An explosion of pity
Brendan O’Neill has an interesting article on Devji’s book Landscapes of Jihad; in my opinion a must read (so when will I start reading it…)

Devji cuts through the two most common perceptions about al-Qaeda: that it is political or religious. In fact, he says, it cannot be understood as a political movement in any traditional sense; indeed, it has dispensed with ‘an old-fashioned politics tied to states and citizenship’ (1). It is not traditionally religious, either, he argues, in the sense that it does not follow any recognisable Islamic hierarchy and chops and changes the religious justifications for its actions.

Devji argues that al-Qaeda is better understood as a new global movement more interested in making ‘ethical’ gestures than winning territory or building a state. The contemporary jihad, he argues, ‘is more a product of the media than it is of any local tradition or situation and school or lineage of Muslim authority…. [T]he jihad itself can be seen as an offspring of the media, composed as it is almost completely of pre-existing media themes, images and stereotypes.’ (2)

Most of the London bombers’ acts of bonding occurred in public – not in mosques but on rafting expeditions and at ink-ball shooting games, in clubs and gyms. There is nothing traditionally religious, or private, about that.

‘These men do not cut themselves off from British society; instead their politics and their bonding are conducted in the full glare of public scrutiny. They are made by the world we live in.’

Devji says the London bombers, and other al-Qaeda-style terrorists, appear to be driven more by pity than political conviction or ambition – and that this, too, is a common trend today. ‘Pity can be dangerous, precisely because one is not personally involved in the suffering. One is acting, apparently, on behalf of others. You see this among leftist groups today, as well. It’s vicarious, it’s luxurious in a way, and luxuriant; it is also narcissistic. It is a very dangerous and bitter passion.

‘It is so impersonal, this kind of pity, that the terrorists seem to exhibit no hatred even towards their victims. Actually they blend in with them; they are like them. The London bombers didn’t have any history of exhibiting dislike or hatred, or removing themselves from British society. They got along fine with Britons and were exactly like them. It is precisely because the hatred and the pity is so abstract – so removed from traditional political or religious structures – that they seem not to be killing real people, in a sense. It is more abstract than that. These bombers really could say, “It’s nothing personal.”’

0 comments.

spiked | An explosion of pity

Posted on July 23rd, 2006 by martijn.
Categories: Important Publications, Religious and Political Radicalization, Young Muslims.

spiked | An explosion of pity
Brendan O’Neill has an interesting article on Devji’s book Landscapes of Jihad; in my opinion a must read (so when will I start reading it…)

Devji cuts through the two most common perceptions about al-Qaeda: that it is political or religious. In fact, he says, it cannot be understood as a political movement in any traditional sense; indeed, it has dispensed with ‘an old-fashioned politics tied to states and citizenship’ (1). It is not traditionally religious, either, he argues, in the sense that it does not follow any recognisable Islamic hierarchy and chops and changes the religious justifications for its actions.

Devji argues that al-Qaeda is better understood as a new global movement more interested in making ‘ethical’ gestures than winning territory or building a state. The contemporary jihad, he argues, ‘is more a product of the media than it is of any local tradition or situation and school or lineage of Muslim authority…. [T]he jihad itself can be seen as an offspring of the media, composed as it is almost completely of pre-existing media themes, images and stereotypes.’ (2)

Most of the London bombers’ acts of bonding occurred in public – not in mosques but on rafting expeditions and at ink-ball shooting games, in clubs and gyms. There is nothing traditionally religious, or private, about that.

‘These men do not cut themselves off from British society; instead their politics and their bonding are conducted in the full glare of public scrutiny. They are made by the world we live in.’

Devji says the London bombers, and other al-Qaeda-style terrorists, appear to be driven more by pity than political conviction or ambition – and that this, too, is a common trend today. ‘Pity can be dangerous, precisely because one is not personally involved in the suffering. One is acting, apparently, on behalf of others. You see this among leftist groups today, as well. It’s vicarious, it’s luxurious in a way, and luxuriant; it is also narcissistic. It is a very dangerous and bitter passion.

‘It is so impersonal, this kind of pity, that the terrorists seem to exhibit no hatred even towards their victims. Actually they blend in with them; they are like them. The London bombers didn’t have any history of exhibiting dislike or hatred, or removing themselves from British society. They got along fine with Britons and were exactly like them. It is precisely because the hatred and the pity is so abstract – so removed from traditional political or religious structures – that they seem not to be killing real people, in a sense. It is more abstract than that. These bombers really could say, “It’s nothing personal.”’

0 comments.

The Asian Age – Muslim rapper causes stir in UK

Posted on July 23rd, 2006 by .
Categories: Young Muslims, Youth culture (as a practice).

The Asian Age -  Muslim rapper causes stir in UK
Muslim rapper causes stir in UK 7/22/2006 11:14:32 PM

London: With a title like All Is War (The Benefits of G-Had) and a song about a suicide bomber, a new album by British Muslim rapper Nawaz has raised eyebrows before its release, even at his own record label.

The Pakistan-born rapper’s group Fun-Da-Mental were set to put the new disc on sale July 17, 10 days after the first anniversary of the London bombings. But its words and themes, another predicting US decline at the hands of Muslims, caused two directors at Nation Records to threaten to quit if All Is War hit the shops. “I know what I’m doing, everything I did was intentional,” a determined Nawaz said.

The release was held off, but Nation now says the album will come out online on August 7, then go on sale in stores on either August 14 or 21. Nawaz named the two who threatened to resign as Andrew Heath and Martin Mills, silent partners at Nation.

A spokesperson for Mills’s separate record label, Beggars Banquet, however said they would make no comment “at all” on the matter. For a group that has not tasted mainstream success, Fun-Da-Mental’s new album has generated plenty of media coverage. On the track list are titles like I Reject, Electro G-Had and Cookbook DIY, the last the voice of a suicide bomber that — given the timing — brings to mind the four, home-grown bombers who killed 56 people and wounded about 700 more in last July’s attack on the London transport network.

0 comments.

de Volkskrant – Binnenland – Bestrijding terrorisme kan verkeerd uitpakken

Posted on July 22nd, 2006 by .
Categories: International Terrorism, Murder on theo Van Gogh and related issues, Religious and Political Radicalization, Young Muslims.

de Volkskrant – Binnenland – Bestrijding terrorisme kan verkeerd uitpakken
Bestrijding terrorisme kan verkeerd uitpakken

Van onze verslaggeefsters Janny Groen, Annieke Kranenberg

AMSTERDAM – De maatregelen van de regering om terrorisme te bestrijden werken radicalisering in de hand. Zowel wetenschappers als familieleden en vrienden van terreurverdachten zeggen dat het harde beleid contraproductief is. Ook in inlichtingenkringen groeit de zorg over de negatieve effecten van het huidige contraterrorismebeleid. Dit blijkt uit onderzoek van de Volkskrant.

Beatrice de Graaf, die de effecten van contraterrorisme onderzoekt, ziet vooralsnog ‘geen positieve resultaten’. Zij vergelijkt de maatregelen tegen terrorisme in Nederland, Duitsland, de Verenigde Staten en Italië in de jaren zeventig met die van nu. ‘In Nederland is het beleid 180 graden gekanteld, zegt De Graaf, die is verbonden aan de afdeling internationale geschiedenis van de Universiteit Utrecht.In het Hofstadnetwerk, en breder in orthodox-islamitische kring, doen talloze verhalen de ronde over ‘moedwillige vernedering van moslims’ door de politie. Slaapkamers van moslima’s worden binnengevallen zonder dat de vrouwen de tijd krijgen zich fatsoenlijk te bedekken. ‘Ik had wel naakt kunnen zijn. Wat respectloos’, fulmineert de zus van een verdachte in de zogenoemde Piranhazaak.

In deze zaak staat een groep verdachten rond Samir A. terecht wegens deelname aan een terroristische organisatie, het voorbereiden van aanslagen op politici en het AIVD-kantoor en werving voor de jihad. Bij een huiszoeking in Den Haag, eveneens in het kader van de Piranhazaak, kreeg een jongetje van anderhalf jaar glassplinters over zich heen.

0 comments.

Protected: AD – Kandidaat-Koningin Carnaval bedreigd

Posted on July 20th, 2006 by martijn.
Categories: Young Muslims, Youth culture (as a practice).

Enter your password to view comments.

ScienceGuide – Civil society biedt jonge moslims grote kansen

Posted on July 20th, 2006 by .
Categories: Young Muslims.

Civil society biedt jonge moslims grote kansen

Mehdi Alhassani was de voorzitter van de Moslim Studentenbond aan de George Washington University in de stad die naar de founding father werd genoemd. “We zijn vooral bezig met het realiseren van een betere omgeving voor de studenten die moslim zijn. Allerlei initiatieven helpen daarbij. We organiseren allerlei cursussen rond de studie en het leren op de campus. Maar we zijn ook heel actief geworden in onze eigen gemeenschap. Heel bewust bij de dialoog met niet-moslims, christenen, hindoes, joden, bijvoorbeeld door de Awareness-week op de universiteit. Zo word je bewust van elkaar en jezelf, wat dat betekent. Bij de Ramadan hebben we een groot gezamenlijk feest aan het slot georganiseerd om onze discussies met elkaar daarmee te verbinden”.

Mehdi studeert Internationale Betrekkingen met accent op economische relaties en de Midden Oostenproblematiek. Niet zo vreemd voor de zoon van Irakese vluchtelingen die een nieuw leven in Boston opbouwden. Hij was lid van de ‘Citizen Diplomat’ delegatie van Amerikaanse moslims, die ook Nederland bezochten om het debat aan te gaan over integratie, identiteit en pluralisme. ScienceGuide sprake met Mehdi over zijn visie en ervaringen in Europa.

“Wat mij zo opvalt hier – vergeleken bij andere Europese landen die we bezochten – is dat de moslims, de jongeren vooral, in Nederland praktisch zo actief zijn. En dat op alle niveaus in de politiek en civil society, ze bekleden alle mogelijke functies. Bovendien zijn ze niet alleen maar bezig met minderhedenproblematiek, met cliëntelisme in de discussie en de uitvoering van hun thema’s”.

Drijfveer voor dit thema bij de reis van de Citizen Diplomats blijkt tweeledig. Ambassadeur Robert Arnall onderstreept dat de talentontwikkeling en integratie voor hem zo wezenlijke thema’s om de relatie USA-Nederland zijn, dat hij een nieuwe eenheid voor de dialoog daarover heeft opgezet. ScienceGuide Student van het Jaar, Murat Ersoy, ontvangt hij dan ook met de roep ‘Hello genius!’ Mehdi Alhassani ziet vanuit de USA nog een ander verbindend thema: “Immigratie is een enorm debat bij ons én hier in de EU. Jullie hebben de miljoenendemo’s gezien over de nieuwe wetgeving bij ons? Nou dan weet je hoezeer dat ook bij ons leeft. Voor de komende verkiezingen is immigratie beleid en inburgering als thema net zo wezenlijk als de naweeën van de Irak-oorlog, denk ik. Als je dan naar Europa kijkt, zie je dat het hier net zo ingrijpend leeft en dat we intensief met elkaar hierover moeten praten. Best practices uitwisselen, leren van elkaar, een serieuze two-way street hiervan maken. Het komt ook uit een debat hier in Europa voort. Karen Hughes [onderminister van Buitenlandse Zaken en Bush’ rechterhand in Texas, red.] was betrokken bij een discussie tussen Duitse jongeren en Amerikanen. Die Duitsers brachten dit thema op, zeiden dat ze daar eens met het immigratieland Amerika écht over in debat wilden kunnen. Dat bracht haar op het idee zich hier in te verdiepen en de dialoog een impuls te geven”.

Het bezoek aan Europa vindt Mehdi zeer heftig, per land is de focus van het debat divers. “In Berlijn gingen we door op die discussie met de jongeren. Ik vond dat soms schokkend. Hier in Den Haag is het vooral een ontmoeting met community leaders, omdat jullie daar zoveel moslims en andere nieuwe burgers onder kennen. Dát verschil was voor mij de grote verrassing. In Berlijn waren vooral de jongens in het debat zo gedesillusioneerd, zo zonder eigen aspiraties. Als je vraagt ‘wat is jouw ambitie, je droom hier?’, dan schuiven ze wat op hun stoel en mompelen ‘een baan’… Ze kunnen geen perspectief, geen rolmodel noemen waar ze zich voor inzetten willen. Daar zit ook nog een ‘gender-aspect’ aan vast: ze hebben een ouderwetse macho-attitude, heel opvallend, en daarmee is er het gevoel dat zij zelf nooit mogen falen. De meisjes zijn veel actiever en gretiger, die zien hun kansen. Hier in Nederland zag je iets dat ook in Berlijn aanwezig is: de segregatie in de dagelijkse realiteit van het wonen. Wil je leren communiceren, dan zullen er toch dagelijks contacten moeten zijn. Daarom zijn zulke dialoogsessies als tussen ons uit de USA met de civil society hier zo zinnig. We moeten dit grootscheeps voortzetten”.

Mehdi is na een stage op het State Department een ‘White House researcher’ bij de plaatsvervangend Senior Advisor van president Bush. Op de vraag wat hij op dag 1 na terugkeer gaat doen, zegt hij: “We gaan natuurlijk een rapport schrijven over wat we beleefd en waargenomen hebben. Zelf ga ik echt iets doen met de lessen uit Nederland hier. De civil society organisaties kun je zoveel meer versterken om de concrete participatie in het politieke en sociale leven te vergroten. Moslims zitten hier op alle politieke niveaus, op wezenlijke plekken, daar kunnen echt iets van leren. Ik kan toch ook een netwerk opbouwen van moslims die op zo’n zelfde manier actief, bewust mee willen doen in onze samenleving en democratie?”

0 comments.

Schrijven » Jongeren geloven niet alles

Posted on July 19th, 2006 by .
Categories: Young Muslims, Youth culture (as a practice).

Johan’s weblog bevat een goede samenvatting en interessante kritiek op Maerten H. Prins’, The Fragmentization of Youth: Schrijven » Jongeren geloven niet alles

Brian (tot de menigte): ‘You are all individuals!’
Menigte (in koor): ‘We are all individuals!’
Brian: ‘You are all different!’
Menigte (opnieuw in koor): ‘Yes, we are all different!’
Een voorzichtige stem in de menigte: ‘I’m not!’

Prins schetst een beeld van jongeren met onbegrensde mogelijkheden in het creëren van een eigen religiositeit, maar in hoeverre heeft hij oog voor processen als socialisatie van religiositeit in het ouderlijk milieu, en standaardisering en homogenisering in de peer group van jongeren, mede ook door de commercialisering van het repertoire waaruit jongeren putten in het construeren van een eigen identiteit en religiositeit? Mijn indruk is dat individualiteit, authenticiteit en uniciteit inderdaad begrippen zijn die veelvuldig voorkomen in het discours van jongeren, maar dat het tevens begrippen zijn die de zojuist genoemde processen enigszins verbloemen. De vraag die hieruit voortkomt is dan ook, in hoeverre Prins zich teveel heeft laten leiden door het discours van jongeren, en te weinig oog heeft gehad voor de genoemde sociale processen.

Jongeren construeren hun identiteit en religie altijd in interactie met anderen. Dit betekent dat automatisch machtsstructuren een rol gaan spelen. Het idee dat jongeren zomaar wat doen is volgens mij evenmin juist. Het mag misschien wat willekeurig overkomen in onze ogen, maar kan in de ogen van diezelfde jongeren nog wel volledig logisch en doordacht zijn. Hetzelfde wordt ook vaak beweert voor moslimjongeren, maar ook voor hen lijkt dit niet op te gaan. Precies om dezelfde reden als jij beschrijft: de sociale praktijk is vaak anders dan het discours suggereert (en jongeren misschien zelf wel zouden willen).

0 comments.

Protected: Trouw, deVerdieping| overigeartikelen – Jonge moslimleiders / Spuugzat om altijd maar voor extremist te worden aangezien

Posted on July 17th, 2006 by martijn.
Categories: Young Muslims.

Enter your password to view comments.

Protected: Trouw, deVerdieping| overigeartikelen – Jonge moslimleiders / Spuugzat om altijd maar voor extremist te worden aangezien

Posted on July 17th, 2006 by martijn.
Categories: Young Muslims.

Enter your password to view comments.

Protected: Het Nieuwsblad – Jihad krijgt girlpower: Radicale moslima's tokkelen

Posted on July 11th, 2006 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Religious and Political Radicalization, Young Muslims, Youth culture (as a practice).

Enter your password to view comments.

Protected: Het Nieuwsblad – Jihad krijgt girlpower: Radicale moslima’s tokkelen

Posted on July 11th, 2006 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Religious and Political Radicalization, Young Muslims, Youth culture (as a practice).

Enter your password to view comments.

Guardian Unlimited | Special reports | G-had and suicide bombers: the rapper who likens Bin Laden to Che Guevara

Posted on July 4th, 2006 by martijn.
Categories: Multiculti Issues, Public Islam, Religious and Political Radicalization, Young Muslims, Youth culture (as a practice).

Guardian Unlimited | Special reports | G-had and suicide bombers: the rapper who likens Bin Laden to Che Guevara
Extracts

I Reject

Reject your thieving foreign policies
Reject your elitist congregation
Reject your mini skirt liberation
Reject your concept of integration …

Parasites

But revenge will be mine, with my last breath I will rise to curse you
Because you, you dogs and parasites have made us helpless

Cookbook DIY

I’m strapped up cross my chest bomb belt attached
Deeply satisfied with the plan I hatched
Electrodes connected to a gas cooker lighter

(more…)

0 comments.

Guardian Unlimited | Special reports | G-had and suicide bombers: the rapper who likens Bin Laden to Che Guevara

Posted on July 4th, 2006 by martijn.
Categories: Multiculti Issues, Public Islam, Religious and Political Radicalization, Young Muslims, Youth culture (as a practice).

Guardian Unlimited | Special reports | G-had and suicide bombers: the rapper who likens Bin Laden to Che Guevara
Extracts

I Reject

Reject your thieving foreign policies
Reject your elitist congregation
Reject your mini skirt liberation
Reject your concept of integration …

Parasites

But revenge will be mine, with my last breath I will rise to curse you
Because you, you dogs and parasites have made us helpless

Cookbook DIY

I’m strapped up cross my chest bomb belt attached
Deeply satisfied with the plan I hatched
Electrodes connected to a gas cooker lighter

(more…)

0 comments.

C L O S E R – Debat: Dialoog met de Demonen

Posted on June 20th, 2006 by .
Categories: Religious and Political Radicalization, Young Muslims.

Zo langzamerhand dient er zich een nieuw debat aan: wat moet de verhouding zijn van ‘ons’ ten opzichte van fundamentalistische groepen? Al eerder pleitte de WRR in hun rapport er voor om een dialoog aan te gaan met islamistische groepen en dat kon dan ook op het nodige commentaar rekenen.

In hun recente rapport en de perspublikaties daarover pleiten Buijs, Demant en Hamdy ervoor om bepaalde salafistische groepen te zien als drempel naar radicalisering én dat de overheid een actieve houding moet aannemen in het stimuleren van een pluralistisch kennisaanbod met betrekking tot islam.

De NRC van 20 juni 2006 presenteert een klein debatje op haar opiniepagina met hoogleraar Ruud Peters (onder andere bekend van het proces tegen Mohammed B. en het proces tegen de hofstadgroep). Hij wijst op het polariserende effect van het islamdebat en pleit ervoor minder te letten op culturele verschillen tussen moslims en Nederlanders en meer maatregelen ten gunste van het sociale, economische en intellectuele kapitaal van migranten. De hervorming van de islam, als die al nodig is, kan volgens hem beter over gelaten worden aan moslims zelf.

Buijs pleit daarentegen voor een meer actieve houding van de overheid en stelt dat problemen niet onder de tafel geveegd moeten worden door te stellen dat DE islam niet bestaat. Aandacht voor culturele verschillen is daarom wel degelijk nodig en de overheid moet initiatieven meer ondersteunen.

Wilders hanteert de stelling van de demografische valkuil waarbij moslims langzaam maar zeker de autochtone, niet-moslim, inwoners van Nederland zouden overvleugelen. Des te ernstiger omdat uit het rapport van Buijs cs zou blijken dat 40% van de Marokkanen van mening is dat westerse waarden en islam onverzoenlijk zijn en dat 6 à 7% bereid is de islam met geweld te verdedigen (zie post hieronder). Onconventionele maatregelen zijn daarom volgens hem nodig en zeker geen dialoog met fundamentalisten. Harde repressie en een versterking van de Nederlandse eigenheid, zijn de enig mogelijke oplossingen.

Dus wat te doen?

Hieronder de volledige teksen van Peters, Buijs en Wilders in NRC. (more…)

0 comments.

Pop Culture in the Name of Islam – Daily Muslims

Posted on June 17th, 2006 by martijn.
Categories: Public Islam, Young Muslims, Youth culture (as a practice).

Pop Culture in the Name of Islam – Daily Muslims
The following article: Pop Culture in the Name of Islam by YVONNE RIDLEY has gained considerable attention on the World Wide Web. Notwithstanding the presence of several ‘islamic’ boy bands such as ‘Seven 8 Six‘ and ‘Mecca2Medina‘, and not to forget an artist as Sami Yusuf (who is the target of Yvonne Ridley)many people seem to be uncomfortable about the link between Islam and Pop Culture.

I FEEL very uncomfortable about the pop culture which is growing around some so-called Nasheed artists. Of course I use the term ‘Nasheed artists’ very lightly. Islamic ‘boy bands’ and Muslim ‘popsters’ would probably be more appropriate.
Eminent scholars throughout history have often opined that music is haram, and I don’t recall reading anything about the Sahaba whooping it up to the sound of music. Don’t get me wrong. I’m all for people letting off steam, but in a dignified manner and one which is appropriate to their surroundings.
The reason I am expressing concern is that just a few days ago at a venue in Central London, sisters went wild in the aisles as some form of pop-mania swept through the concert venue. And I’m not just talking about silly, little girls who don’t know any better; I am talking about sisters in their 20’s, 30’s and 40’s, who squealed, shouted, swayed and danced. Even the security guys who looked more like pipe cleaners than bulldozers were left looking dazed and confused as they tried to stop hijabi sisters from standing on their chairs. Of course the stage groupies did not help at all as they waved and encouraged the largely female Muslim crowd to “get up and sing along.” (They’re called ‘Fluffers’ in lap-dancing circles!)
The source of all this adulation was British-born Sami Yusuf, who is so proud of his claret-colored passport that he wants us all to wave the Union Jacks. I’m amazed he didn’t encourage his fans to sing “Land of Hope and Glory.” Brother Sami asked his audience to cheer if they were proud to be British ,and when they responded loudly, he said he couldn’t hear them and asked them to cheer again.
How can anyone be proud to be British? Britain is the third most hated country in the world. The Union Jack is drenched in the blood of our brothers and sisters across Iraq, Afghanistan, and Palestine. Our history is steeped in the blood of colonialism, rooted in slavery, brutality, torture, and oppression. And we haven’t had a decent game of soccer since we lifted the World Cup in 1966.
Apparently Sami also said one of the selling points of Brand UK was having Muslims in the Metropolitan Police Force! Astafur’Allah! Dude, these are the same cops who have a shoot-to-kill policy and would have gunned down a Muslim last year if they could tell the difference between a Bangladeshi and a Brazilian. This is the same police force that has raided more than 3000 Muslim homes in Britain since 9/11. What sort of life is there on Planet Sami, I wonder? If he is so proud to be British, why is he living in the great Middle Eastern democracy of Egypt? (more…)

5 comments.

C L O S E R – Zo dat was het dan (?)

Posted on June 16th, 2006 by .
Categories: Gouda Issues, My Research, Some personal considerations, Young Muslims.

Zo net thuis. Een beetje meewarig gevoel kan ik niet helemaal onderdrukken. In 1995/1996 ben ik als student Antropologie/Etnische Studies terechtgekomen bij moskee Nour in Gouda. Deze moskee had samen met St. Woonhuis, een instelling voor jeugdhulpverlening, de VU gevraagd een onderzoek in te stellen naar de eigen activiteiten. Dit onderzoek moest deze activiteiten kritisch doorlichten, leiden tot aanbevelingen voor verbetering en voor behoud van continuïteit. Mijn onderzoek ging vooral over onderwijsproblematiek en mijn werk verrichtte ik vooral bij de huiswerkbegeleiding. Deze vond plaats in de moskee: boven voor de meisjes en beneden voor de jongens. De jongeren werden geholpen met het maken van hun huiswerk door Marokkaanse en Nederlandse vrijwilligers; in al die jaren was de oudste vrijwilligster rond de 80 en de jongste rond de 16, mannen en vrouwen, oud-leerkrachten, oud-artsen, oud-bouwvakkers, enzovoorts enzovoorts.

De meeste vrijwilligers zochten een zinvolle dagbesteding en wilden uiting geven aan hun maatschappelijke betrokkenheid en nieuwsgierigheid over die Marokkaanse jongeren. Waar gemeente Gouda al die jaren had kunnen kiezen voor een vlucht vooruit door het project van harte te ondersteunen en waar nodig te verbeteren, besloot men voor een dubbeltje op de eerste rang te gaan zitten. Genoeg geld om niet dood te gaan, niet genoeg om van te leven. Wel ‘s avonds op de stoep staan bij de moskee als er weer eens ergens problemen waren in Korte Akkeren of Oosterwei en van de moskeebestuurders eisen dat ze moesten bemiddelen, maar de moskeebestuurders niet tegemoetkomen in hun wensen omtrent de eigen activiteiten. Sterker nog, er niet eens over mee willen denken en tweedracht zaaien. Tegen de moskee zeggen, dat de huiswerkbegeleiding een kans van bestaan heeft als Stichting Woonhuis eruit gaat en tegen Stichting Woonhuis zeggen dat de huiswerkbegeleiding een kans heeft als de moskee eruit gaat.

Uiteindelijk zijn beiden weggegaan. Woonhuis door een fusie met RCJ en later de overname van RCJ door STEK Jeugdzorg. De moskee heeft de activiteiten laten gaan met in het achterhoofd als deze plek dan zo’n obstakel is, dan maar ergens anders. Dus bij STEK. Die kreeg de huiswerkbegeleiding door de genoemde overname cadeau met een flinke smak geld voor vier jaar uit de onderwijsachterstandsbestrijdings-gelden. STEK maakte vanaf het begin duidelijk dat zij op de lange duur duur geen heil zag in het project. Het had geen meerwaarde voor hun activiteiten, huiswerkbegeleiding is geen taak van het onderwijs en er zit vooral preventie in voor de jeugdhulpverlening. Deels ging het ook om jeugdhulpverlening, maar een belangrijk kenmerk van het project is altijd geweest dat jongeren er ook terecht konden als ze geen grote problemen (en dus geen indicatiestelling hadden voor jeugdzorg) hadden.

Dus houdt het project nu op. Want ook de gemeente is van mening dat het onderwijs dit moet doen. Er geen rekende meehoudende dat dit niet hetzelfde is als huiswerkbegeleiding op school, dat school veel meer problemen heeft om de preventieve functie waar te maken en dat je niet alles op het onderwijs kunt afschuiven. De Brede School is wellicht een optie geweest voor dit project, maar die is in Gouda vooral gericht op het basisonderwijs (slechts een kleine groep voor het project waar alleen groep 8 zit). Wellicht was het een onverstandig besluit geweest in de jaren ’90 om het project ‘professioneel’ aan te pakken; werd voorheen alles door vrijwilligers gedaan, nu werden er professionele krachten aangetrokken. Hierdoor moet je precies in de subsidie-potjes passen anders krijg je geen geld. Doordat de huiswerkbegeleiding een inloopproject was, waar jongeren met en zonder problemen zaten, met leer- en/of gedragsproblemen, zich op ouders én kinderen richten, pastte het nergens in.
Het project is daarmee gestruikeld over de politieke onwil van gemeente Gouda, het gebrek aan maatschappelijke verantwoordelijkheid van STEK Jeugdzorg en de te grote ambities van moskee Nour en Woonhuis. Een trieste constatering wat mij betreft. Het was voor gemeente Gouda een prachtkans geweest om de binding met Marokkanen in Gouda in stand te houden zonder bang te hoeven te zijn voor een probleem met de scheiding kerk-staat. Het ging immers niet om het ondersteunen van religieuze inhouden, maar om sociaal-culturele activiteiten. Wat de gemeente zich niet lijkt te realiseren is dat het telkens op het matje roepen en de hulp inroepen van een moskee zo zijn grenzen heeft, als niet aan de wensen van de achterban van de moskee wordt voldaan. Het mandaat van het bestuur loopt daarmee namelijk op grenzen. Zeker nu er eindelijk sprake lijkt te zijn van enkele hoopvolle ontwikkelingen in die moskeebesturen in Gouda (waar ik verder nog niet op in wil gaan), zou gemeente Gouda dat met beide handen moeten aangrijpen. De huiswerkbegeleiding was een project waarin Marokkanen en Nederlanders samen werkten en waar moslims en niet-moslims welkom waren als leerling. STEK Jeugdzorg had kunnen laten zien juist met de huiswerkbegeleiding, aangezien het project goed werkte en werkt,
en dat de nieuwe wet op de Jeugdzorg juist preventieve taken van de jeugdzorg op de helling zet. Je komt immers alleen bij Jeugdzorg op indicatie: als mensen al een probleem met een jongere hebben dus. De huiswerkbegeleiding zat daarvoor en kon daarbij ook nog eens de toeleiding van jongeren en hun ouders naar de jeugdzorg bevorderen.

Dit zegt ook nog eens iets over de wijze waarop we met onze jongeren omgaan; niet alleen de Marokkaanse jongeren. Schijnbaar zijn we helemaal niet in hen geinteresseerd, tenzij ze ons problemen bezorgen. Net zoals politici de moskee alleen bezoeken als er problemen zijn met Marokkaanse jongeren (gelukkig vrij vaak zou je bijna zeggen) of als er verkiezingen zijn. Traditioneel worden vooral meisjes daar de dupe van en laat het project nu net voor hen al jaren het grootste succes zijn: enkele honderden hebben er de afgelopen jaren gebruik van gemaakt.

Voor de professionele medewerkers is het allemaal te overzien: zij vinden wel weer werk want ze zijn deskundig en ervaren genoeg. Voor de vrijwilligers is het ook vervelend, maar zij komen er ook wel. De jongeren ook daar niet van; ze vinden hun weg wel en anders gaan ze maar lekker op straat hangen (bij het gemeentehuis of zo). Nog een puntje trouwens over de vrijwilligers. Een zeer onderschatte groep. Als ik nu nog jongeren tegenkom die in het verleden bij de huiswerkbegeleiding zaten, dan hebben ze het nog over vrijwilligers zoals Johan, mevr. Cary, meneer Filip, meneer Johan, Fatima en Farida. Zeker voor de Marokkaanse jongeren hebben de autochtone, vaak Christelijke, vrijwilligers een zeer belangrijke rol vervuld. Hoezeer sommige van de jongeren ook de Nederlandse samenleving zouden afwijzen, hoezeer ze ook het gevoel hebben dat er een strijd tegen de islam aan de gang, ze wijzen altijd op de vrijwilligers om aan te geven dat ‘de meeste Nederlanders eigenlijk helemaal niet zo beroerd zijn’. Moet ik de relevantie daarvan uitleggen? Lijkt me niet. Dat dit alles verdwijnt, is treurig en niet alleen omdat alle vrijwilligers en de beroepskrachten (waaronder ik dus ook een tijdlang) en moskeebestuurders en Woonhuis-beroepskrachten, er zo hard voor gewerkt en geknokt hebben. Helaas lijkt het een trend (maar kan het niet staven met cijfers overigens) dat laagdrempelige voorzieningen voor jongeren verdwijnen en alleen de voorzieningen voor de probleemgevallen (al dan niet met justitie als stok achter de deur) overblijven. Nogmaals een trieste manier om met jongeren om te gaan die zowel politiek als jeugdzorg zich zouden mogen aantrekken.

Hieronder een artikel dat ik schreef voor het tijdschrift voor sociale interventie over het project, geplaatst in een wat breder kader van institutionalisering van de islam en de ontwikkelingen in de jeugdzorg. (more…)

6 comments.

C L O S E R – Salafisme: het nieuwe buzz-word

Posted on June 15th, 2006 by .
Categories: International Terrorism, Islam in the Netherlands, Murder on theo Van Gogh and related issues, My Research, Religious and Political Radicalization, Young Muslims.

Het lijkt erop dat we sinds de moord op Van Gogh over een nieuw buzz-woord beschikken en wel salafisme. Wanneer we spreken over radicalisering en terreurdreiging door moslims, spreken we tegenwoordig vooral over salafisten. Het gebruik van dit woord suggereert dat we weten wat ermee bedoeld wordt: een homogene groep die anti-westers, anti-integratie en gewelddadig is. Men zou verwachten dat de Voortgangsrapportage Terrorismebestrijding wat preciezer en zorgvuldig is. Als we terroristen willen bestrijden is het immers handig om duidelijk aan te geven wie dat wel zijn en wie niet. Helaas, ook hierin worden alle verschillende groepen onder één noemer gebracht. Salafi’s worden gelijkgesteld aan terroristen en radicalen. Het op één hoop gooien van alle groepen die zich salafi noemen is onterecht, eenzijdig en strategisch gezien bijzonder onverstandig. Waar gaat het eigenlijk om en waarom moet er verschil worden gemaakt?

De term salaf verwijst naar de ‘vrome voorgangers’. Dit zijn de eerste drie generaties moslims van wie wordt verondersteld dat zij de meest pure vorm van islam naleefden. Onder deze vrome voorgangers zouden de metgezellen van de profeet en hun volgelingen vallen. De term kan worden teruggevoerd worden naar de islamgeleerde Ibn Taymiyya die leefde in de 13e en 14e eeuw. Hij pleitte voor een terugkeer naar de salaf om het slechte functioneren van moslims tegen te gaan. Het hedendaagse salafisme wordt tegenwoordig vaak gelijkgesteld met het Saoedische Wahhabisme. Dit is een orthodoxe stroming binnen de Islam die vooral in Saoedi Arabië verspreid is. Een groot gedeelte van deze salafi’s is zeer gezagsgetrouw aan de Saoedische overheid, maar in de jaren zestig en zeventig is er een revolutionaire vorm ontstaan. De meest radicale variant hiervan zijn de jihadisten die in de jaren negentig hun opmars maakten tijdens de oorlog in Afghanistan. Veel meer nog dan de Koran is de Soenna (het voorbeeld van de profeet Mohammed) te zien als het centrale aspect van de salafi doctrine. Iedere stap buiten de Koran en de Soenna betekent dat men zich verwijdert van de gedachte over de tawheed, de eenheid van God, terwijl iedere handeling die in overeenstemming is met de Koran en de Soenna beschouwd kan worden als een daad van aanbidding. Dit betekent dat bepaalde culturele gebruiken, zoals een gedwongen huwelijk of de wijze waarop Marokkanen het huwelijk vieren, buiten de islam geplaatst worden. Eén van de centrale doelen van de salafi beweging is dan ook de deculturalisering van de islam: het scheiden van cultuur en religie. Dit betekent in de praktijk dat men zeer kritisch is ten opzichte van de religieuze praktijken van eerste generatie moslimmigranten en de bestaande moskeeën. Dit is een praktijk die goed aansluit bij wat jongeren in het algemeen doen; of ze nu wel of niet deel uitmaken van de salafi’s, of ze nu fundamentalistisch of liberaal zijn vrijwel allemaal maken ze onderscheid tussen religie en cultuur.

Het lijkt erop dat de opstellers van de voortgangsrapportage terrorisme bestrijding vooral naar de hierboven gemelde overeenkomsten in religieuze dogma’s heeft gekeken en niet is nagegaan hoe salafigroepen zelf omgaan met hun dogma’s. Hoe ze deze interpreteren en hoe ze deze toepassen in de dagelijkse praktijk. We kunnen namelijk globaal drie groepen onderscheiden. Allereerst de salafi dawa, ook wel a-politieke salafi genoemd. Dit zijn de salafi die van oorsprong zeer loyaal zijn aan de Saoedische autoriteiten en zich in Nederland verre houden van de politiek en fel gekant zijn tegen de gewelddadige jihad. De salafi dawa hebben onder andere recent een folder uitgebracht waarin zij uitleggen waarom zelfmoord niet is toegestaan in de islam. Deze folder is duidelijk gericht tegen het plegen van zelfmoordaanslagen.

De tweede groep is die van de meer politiek geëngageerde salafi’s. Zij hebben evenals de eerst genoemde groep de neiging om zich te isoleren van de maatschappij, maar zij maken op dit moment de inschatting dat de situatie van moslims in Nederland en daarbuiten zo precair is dat zij wel moeten opkomen voor moslims. Vandaar bijvoorbeeld de kritiek van imam Fawaz van de Haagse As Soennah moskee op Hirsi Ali en Wilders. Andere moskeeën die tot deze stroming gerekend kunnen worden zijn Fourqaan in Eindhoven en Tawheed in Amsterdam. Jongeren die zich tot deze stroming rekenen keuren de gewelddadige jihad niet altijd af (bijvoorbeeld Palestijnse kwestie, de oorlog in Irak en Afghanistan), maar deze organisaties proberen jongeren weg te houden van de gewelddadige jihad. Men is wel zeer kritisch op bepaalde aspecten van de Nederlandse samenleving zoals de positie van de vrouw en homoseksuelen. Voor beide groepen geldt overigens dat ze zich niet volledig isoleren van de maatschappij. Ze zijn ook gericht op dawa (missie of zending) om moslims en niet-moslims te overtuigen van hun boodschap. De derde groep wordt gevormd door de Jihadi’s en takfiri’s. Zij zien de situatie voor moslims als zo erbarmelijk, dat zij een gewapende strijd noodzakelijk achten en dit ook als één van de hoogste vormen van aanbidding zien.

Er zijn dus belangrijke verschillen onder salafi’s die niet zozeer samenhangen met de religieuze dogma’s, maar wel met de inschatting en interpretatie van de nationale en internationale context. De eerste twee genoemde groepen kennen opvattingen die omstreden zijn in de Nederlandse samenleving, maar dat wil nog niet zeggen dat ze hetzelfde denken als de jihadi’s. Hun inschatting van de politieke en maatschappelijke situatie is geheel verschillend en hun oplossingen voor de problemen eveneens. Dat de meer politiek geëngageerde salafi’s felle kritiek hebben op de uitzending van Nederlandse soldaten naar Afghanistan en dat deze groepen kritiek hebben op de, volgens hen, commerciële uitbuiting van Westerse vrouwen, maakt hen omstreden maar nog niet meteen anti-westers, radicaal of terroristisch. Ze kunnen ook gezien worden als een groep kritische en mondige burgers die vanuit hun religieuze bril het functioneren van de samenleving bekijken. Het generaliseren van alle salafi’s is dus onjuist en eenzijdig. Het is zelfs erg onverstandig. In de discussies tussen salafi’s op internet wordt over dit generaliseren wel gesteld dat Nederland zich niet richt op terroristen, maar op alle moslims die hun geloof praktiseren. De woede over de beschuldiging van terrorisme kan ertoe leiden dat de bereidheid afneemt om de overheid te helpen met het tegengaan van radicalisering. Dat lijkt mij een uitkomst die ook het NCTb niet zoekt.

5 comments.

Protected: NOVA – Terrorisme-onderzoekers: kritiek op spierballentaal politiek

Posted on June 14th, 2006 by martijn.
Categories: International Terrorism, Murder on theo Van Gogh and related issues, Religious and Political Radicalization, Young Muslims.

Enter your password to view comments.

« Previous Page — Older » « Newer — Next Page »