C L O S E R

Protected: Regio – Zwolle – Moslima wil alleen gewoon zwemmen | Stentor

Posted on February 24th, 2008 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues.

Enter your password to view comments.

Protected: Regio – Zwolle – Moslima wil alleen gewoon zwemmen | Stentor

Posted on February 24th, 2008 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues.

Enter your password to view comments.

Protected: Regio – Zwolle – Vrouw in burqini uit Zwols zwembad gezet | Stentor

Posted on February 24th, 2008 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues.

Enter your password to view comments.

Protected: Regio – Zwolle – Vrouw in burqini uit Zwols zwembad gezet | Stentor

Posted on February 24th, 2008 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues.

Enter your password to view comments.

The Immanent Frame – A headscarf affair, a women’s affair?

Posted on February 22nd, 2008 by .
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues.

Women who are proponents of the headscarf distance themselves from secular models of feminist emancipation, writes Nilüfer Göle, but also seek autonomy from male interpretations of Islamic precepts. They represent a rupture of the frame both of secular female self-definitions and religious male prescriptions. They want to have access to secular education, follow new life trajectories that are not in conformity with traditional gender roles, and yet fashion and assert a new pious self. They are searching for ways to become Muslim and modern at the same time, transforming both.

Read more the article from Nilüfer Göle at The Immanent Frame

0 comments.

Is een sterkere band met Marokko een goed idee?

Posted on February 19th, 2008 by .
Categories: Multiculti Issues.

Maghreb.NL » Blog Archive » Is een sterkere band met Marokko een goed idee?, als topic over het item dat Marokko sterkere banden wil met migranten in Europa. De vraag is voor wie dat belangrijk is? Voor de eerste generatie in ieder geval wel gezien hun politieke, financiële en economische banden met Marokko en natuurlijk de band met familie aldaar. Voor jongeren lijkt dit ook wel van belang maar toch veel minder. Marokko is als reservoir voor potentiële huwelijkskandidaten is tijden minder belangrijk aan het worden, voor velen is het vooral een vakantieland en als er al iets gemeld wordt over Marokko is het vooral kritiek op de koning. Wel is het er in het geval van grote gebeurtenissen zoals de aanslagen in Casablanca en de aardbeving enige tijd terug sprake van grote betrokkenheid. Voor de meeste jongeren echter lijken de banden hecht genoeg en de meesten zitten volgens mij niet te wachten op sterke betrokkenheid bij en van Marokko. En dat lijkt ook voor de Marokkaanse organisaties in Nederland te gelden. Opmerkelijk is dat de positieve reacties vooral betrekking hebben op het behoud van de taal en cultuur. Dat betekent dat een grotere afstand tot Marokko nog niet betekent dat het belang van de Marokkaanse identiteit afneemt. Wellicht zelfs het tegendeel. Het betekent wel dat de Marokkaanse identiteit aan het veranderen is en waarschijnlijk veel meer haar wortels krijgt in Nederland als onderdeel van de Marokkaans-Nederlandse minderheid die haar eigen identiteit in Nederland wil behouden.

0 comments.

Protected: Trouw, deVerdieping, Sharia: juridisch wespennest

Posted on February 13th, 2008 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Enter your password to view comments.

Protected: AD.nl – Rotterdam Stad – ‘Moslimavriendelijk’ naar de kapper

Posted on February 11th, 2008 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Enter your password to view comments.

Protected: Hoezo onhandig? – Binnenland – Telegraaf.nl

Posted on February 7th, 2008 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Gouda Issues, Multiculti Issues.

Enter your password to view comments.

Let's be nice to mr. Wilders

Posted on February 6th, 2008 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

The plans of Dutch politician to release a film about the Quran has unleashed a firm debate, if not moral panic. His political propaganda film will be about the, according to him, intolerant, violent and fascist message of Islam which incites Muslims to hatred and violence.

Among Muslims in the Netherlands the plans have raised some eyebrows and there were meetings between mosques and local authorities but in general, is my impression, many Muslims do not care. Many of them do wonder however if and how they should respond.

The film isn’t there yet but first the responses are there now and they can all be labelled as: let’s be nice. There is for example the initiative of sending as many hugs to him as possible and the initiative ‘Holland loves Muslims‘.

1 comment.

Let’s be nice to mr. Wilders

Posted on February 6th, 2008 by .
Categories: Multiculti Issues.

The plans of Dutch politician to release a film about the Quran has unleashed a firm debate, if not moral panic. His political propaganda film will be about the, according to him, intolerant, violent and fascist message of Islam which incites Muslims to hatred and violence.

Among Muslims in the Netherlands the plans have raised some eyebrows and there were meetings between mosques and local authorities but in general, is my impression, many Muslims do not care. Many of them do wonder however if and how they should respond.

The film isn’t there yet but first the responses are there now and they can all be labelled as: let’s be nice. There is for example the initiative of sending as many hugs to him as possible and the initiative ‘Holland loves Muslims‘.

1 comment.

Breaking Through – TIME

Posted on February 6th, 2008 by .
Categories: Multiculti Issues.

Breaking Through – TIME

An article by Carla Power in Time Magazine on Dutch (among others) Muslims with a succesful professional career.

When Famile Arslan showed up for her first day of work, the receptionist pointed her toward the broom closet. “‘The cleaning supplies are over there,'” Arslan recalls being told. “I had to say, ‘No, I’m not the cleaner. I’m the lawyer.'” In fairness to the receptionist, Arslan was making history that morning, as the first attorney to wear a hijab in the Netherlands. Ten years on, she has her own practice in the Hague. Her name’s on the door, her cat Hussein pads around and a veiled assistant fields phone calls. “People keep telling me how successful I am,” says Arslan. “But I’m not all that successful. Had I not been a migrant woman in a hijab, I could have gone much further.” Still, when younger Muslims ask Arslan how to climb the professional ladder, she’s optimistic. “If you think strategically, this is a great time to be a European Muslim,” she argues. “Everyone’s focused on us, so it’s an opportunity — if you take it.”

0 comments.

Protected: nu.nl/algemeen | Kabinet wil geen algemeen boerkaverbod

Posted on January 22nd, 2008 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues.

Enter your password to view comments.

Protected: nu.nl/algemeen | Kabinet wil geen algemeen boerkaverbod

Posted on January 22nd, 2008 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues.

Enter your password to view comments.

Koranfilm: De boze moslim en de creatie van een morele paniek

Posted on January 19th, 2008 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

We gaan deze week volledig los op de film van Geert Wilders, die er nog niet is. Allerlei stukken in de krant van besprekingen met moskeevertegenwoordigers die veel aandacht krijgen, de uitspraak van de groot-moefti van Syrië die Wilders verantwoordelijk stelt voor mogelijk geweld, commotie over Appa die het niet erg zou vinden als Wilders omkomt, berichten over landgenoten in het midden-oosten die bang zijn, mogelijke steun van Saoedi Arabië aan anti-Wilders radicalen, anti-verwilderingsacties van de IS, Balkenende vindt een en ander een crisis, de AEL heeft al een tegenfilm aangekondigd, Milli Gorus wil nu al rust, het kabinet wil dat alle gemeenten alert zijn op ongeregeldheden, beelden van brandende ambassades zitten al in het hoofd. En ga zo maar door. Van linksige, tot rechtsige en andersige bloggers maken zich sappig, want er is weer een hoop te bloggen.

Wat meer terughoudendheid zou wel mogen. Wat hier gebeurt is voortdurend het beeld oproepen van de moslim die bij het minste geringste ontploft in woede. Slechts een enkele keer wordt erop gewezen dat onder moslims het onderwerp nog niet zo leeft en dat men eigenlijk nog niet verder is dan de vraag of en zo ja hoe ze moeten reageren. Maar zelfs als je schrijft dat het nog niet voor veel opschudding zorgt, blijft de kop wel dat de film de gemoederen bezighoudt.

Wanneer Grootmoefti Ahmad Badr al-Din al-Hassoun, zich naar aanleiding van zijn toespraak in het Europees Parlement een boodschap van religieuze tolerantie, verzoening en dialoog de wereld inslingert, vermeld je dat niet op je weblog maar zoom je in op die ene vermeende uitspraak over Wilders en zijn verantwoordelijkheid voor mogelijk geweld. (Voorlopig even vermeend, want ik kan de bron van die uitspraak maar niet traceren). Als je echt niets hebt toe te voegen eis je dat de overheid achter propaganda van een politieke partij gaat staan desnoods ten koste van een burgeroorlog of je hebt zelfs over de Derde Wereldoorlog.

De ene opmerking over de film en de voorbarige kritiek daarop is natuurlijk wel serieuzer dan de ander, maar het probleem is dat ze deel uit maken van een geheel van zogenaamde ‘speech acts’:

Taal kan worden gebruikt om taalhandelingen (speech acts) uit te voeren, o.a. wens, weigering, vraag, beschrijving, bevel, belofte, uitroep, twijfel, excuus, lofuiting, belediging, ontkenning, etc…

Voorbeelden van directe speech acts zijn het uitspreken van een belofte (dit is gelijk het doen van de belofte) zoals bij de trouwgelofte of een eedaflegging. Taal is daarmee een performatieve handeling:

De term “performatief” is afkomstig uit theorieën die identiteit én taal opvatten als performatieve handeling. Deze theorieën benadrukken het actieve vermogen van taal. Ze helpen ons over taal te denken als een zogenaamde speech act. Dat wil zeggen als een handeling of gebeurtenis waarbij de link tussen betekenis en de persoonlijke intentie van de spreker wordt doorbroken. De handeling die met woorden wordt uitgevoerd is dan niet bepaald door persoonlijke intenties, maar door sociale en linguïstische conventies. Door taal als handeling te zien, wordt ook de link naar identiteit makkelijker gelegd. Judith Butler bijvoorbeeld heeft met behulp van het begrip performativiteit het denken over genderidentiteit radicaal veranderd (1990 en 1993). Zij stelt dat (etnisch bepaalde) vrouwelijkheid of mannelijkheid wordt gecreëerd zoals een belofte wordt gecreëerd door het uitspreken ervan. (14) Mensen zijn niet van nature (zwarte/blanke/gekleurde) “man” of “vrouw”. Als cultuur deelnemer krijgen zij de opdracht man of vrouw te zijn. Men wordt vrouw of man door in een continue proces specifiek te handelen en te spreken. Identiteit is dus niet wat men is, men wordt (zwarte/blanke/gekleurde) vrouw of man door middel van, in Butlers termen: “the forcible citation of a norm” (1993: 226).

Zo ontstaat er dus door het spreken over crisis ook een crisissituatie. Taal schept dus een bepaalde werkelijkheid. Dit kan op drie manieren als we Austin’s classificatie van speech act als uitgangspunt nemen:

1. Illocutie van een zin: Bedoeling van de spreker(verzoek, weigering, informatie, belofte, vraag)
2. Locutie van een zin: Grammaticale vorm (bevestigende/ontkennende zin, imperatief, vraagzin)
3. Perlocutie van een zin: Sociaal te verwachten effect op de hoorder (hoorder wordt boos, blij, ontroerd, geeft gehoor aan de opdracht)

De bedoeling is wellicht niet een crisissituatie te scheppen, maar deze juist eerder te bezweren of de spot te drijven met sommige reacties, maar de overdrijvingen, grote woorden en eenzijdige belichting, is er wel degelijk een effect op het publiek. Mensen worden daarbij gevormd door eerdere ervaringen zoals de cartoon-affaire die ook sterk aanwezig is in deze zaak, met daarbij het achterliggende beeld van de demonstraties en moslims met lange tenen. Beelden die we ook terug zien in zaken die nooit hebben geleid tot ongeregeldheden maar waar ze wel verwacht werden.

Wat er nu plaatsvindt is een samensmelting van verschillende beelden in een non-event: voorlopig althans want er is helemaal nog geen film. Het beeld van boze en snel gekwetste moslims met het beeld van een politicus die er zijn dagtaak van gemaakt heeft hen nog bozer en sneller gekwetst te maken met het beeld van een toch al bedreigde vrijheid van meningsuiting (door moslims). Er vindt een convergentie plaats door steeds meer gebeurtenissen onder deze noemer te plaatsen en alles wat er echt niet in past buiten beschouwing te laten en het nieuwe beeld uit te vergroten en te overdrijven. Over het algemeen reageren moslims in Nederland nauwelijks op provocaties, beledigingen e.d. Dat is slechts een zeer kleine groep die overgaat tot demonstraties of erger, een grotere groep lijkt juist eerder volkomen apathisch en murw of men negeert het gewoon. Als de cartoon-affaire ons iets kan leren is het juist de volkomen onvoorspelbaarheid van de gang zaken, maar door de zaak nu al zo op te blazen worden mensen bijna gedwongen om met een reactie te komen.

Dit betekent natuurlijk niet dat de media, websites en bloggers verantwoordelijk zijn voor de uitkomsten van deze hype, net zomin als Wilders verantwoordelijk zou zijn voor enige mate van geweld naar aanleiding van zijn film: mensen zijn geen robotten of mechanismen van een cultuur, maar verantwoordelijke individuen. Tegelijkertijd echter dienen we ons te realiseren dat individuen wel gevormd worden. Net zoals de huidige berichtgeving is ingegeven door eerdere affaires, zijn ook individuen gevormd door sociale, politieke en economische omstandigheden. Hun reacties afdoen als puur en alleen vrijwillige, individuele reacties van autonome individuen of als symptomen van een cultuur of individuele pathologie is weer al te makkelijk; en dat geldt dus ook voor Wilders. En precies dit laatste maakt de hype die er nu aan de gang is zo gevaarlijk alsof we aan het opbouwen zijn naar een situatie die wel uit de hand moet gaan lopen. Enige terughoudendheid is dus wel op zijn plaats…

1 comment.

NOVA – Wat moeten de autoriteiten en de media met de film van Wilders?

Posted on January 12th, 2008 by .
Categories: Multiculti Issues.

NOVA – Wat moeten de autoriteiten en de media met de film van Wilders?
Niemand heeft de film nog gezien, de vraag is of hij wel gemaakt is, maar nu al roept de film hevige emoties en reacties op.De autoriteiten bereiden zich voor op de te verwachten commotie in binnen- en buitenland als het pleidooi van Wilders voor het verbieden van de Koran wordt uitgezonden. Áls het wordt uitgezonden, want Wilders leurt nu met zijn film. Hij wil dat de film integraal wordt uitgezonden, maar als geen enkele omroep dat wil doen, biedt Wilders hem op internet aan.

In NOVA een debat tussen Hans Dijkstal, liberaal en oud-minister van Binnenlandse Zaken en verbonden aan de kersverse stichting Mediaombudsman Nederland, publicist Ali Eddaoudi en Bart Jan Spruyt van de Edmund Burke Stichting.

0 comments.

Niets is wat het lijkt

Posted on January 6th, 2008 by .
Categories: Multiculti Issues.

Succes heeft vele vaders. Zo ook bij de ontmaskering van de Islamitisch Democratische Partij. Deze partij had zich volgens de Staatscourant aangemeld als zijnde ‘in oprichting’. Zowel Lucaswashier.nl (hier en hier) als de Nederkrant (hier en hier) als SIOE (hier en hier) (en volgens mij is dat de juiste volgorde, maar kan me vergissen) claimen de nepperts ontmaskerd te hebben. Dat is niet helemaal zo aangezien god.voor.dommen al op donderdag grote vraagtekens stelde bij dit initiatief (hier en hier).

De IDP (of wat het dan ook is) heeft een en ander toegegeven (iets eerder dan de bedoeling was denk ik) en komt met de volgende verklaring: (more…)

1 comment.

Protected: ‘Marokkaanse rappers’ zeggen alweer sorry – vrijdag 4 januari 2008 – DePers.nl

Posted on January 4th, 2008 by martijn.
Categories: Arts & culture, Multiculti Issues, Youth culture (as a practice).

Enter your password to view comments.

Jespersen en Pittelkow: ‘Onze islamkritiek komt voort uit ons linkse verleden’ – Deze week – intermediair.nl

Posted on January 3rd, 2008 by .
Categories: Multiculti Issues.

Jespersen en Pittelkow: ‘Onze islamkritiek komt voort uit ons linkse verleden’ – Deze week – intermediair.nl

Denemarken likt nog altijd zijn wonden na de ‘cartooncrisis’ van vorig jaar. Twee Deense politiek commentatoren vinden dat het Westen veel te meegaand reageerde op de anti-Deense hetze in het Midden-Oosten. ‘Onze geestverwanten hebben de 68-revolte verraden.’

Spotprenten over de profeet Mohammed
Ruim een jaar geleden bekoelden uitzinnige menigten in het Midden-Oosten hun woede op alles wat Deens was. De reden: een serie van twaalf spotprenten over de profeet Mohammed die een half jaar eerder in de Deense krant Jyllands-Posten waren verschenen. Vrijheid van meningsuiting, vond de redactie van de krant, net als de liberale Deense premier Rasmussen. Een grove belediging van de islam, vonden veel moslims.
Geschokt door de ‘cartooncrisis’ en de softe reactie van veel linkse politici, schreven twee bekende Denen ­-Karen Jespersen 60 en Ralf Pittelkow 59-­ een scherp pleidooi voor een veel principiëlere verdediging van onze humanistische waarden tegen het volgens hen steeds invloedrijkere islamfundamentalisme in Europa. Islamisten en Naïvisten is een bestseller in Denemarken en sinds kort ook in het Nederlands vertaald.
Belangrijkste boodschap van het boek is dat via internet het islamisme de radicale islam razendsnel om zich heen grijpt onder de moslimjeugd in Europa, dat dat nauwelijks opvalt doordat islamisten zich een sluwe strategie hebben aangeleerd met de mond integratie belijden, maar in werkelijkheid werken aan een op de sharia gebaseerde samenleving, en dat multiculturalisten ‘naïvisten’ gedoopt dat nog steeds niet willen zien.
Jespersen was bijna tien jaar lang minister in Denemarken namens de sociaal-democraten, eerst van Sociale Zaken, later van Binnenlandse Zaken met immigratie en integratie in haar portefeuille. Toen de liberalen van de huidige premier Rasmussen in 2001 de macht overnamen, verliet zij de regering en wijdde zich aan het schrijven van boeken. Begin 2007 verruilde ze de sociaal-democratische partij echter voor Rasmussens liberale partij Venstre.
Pittelkow is een van Denemarkens bekendste politiek commentatoren, en schrijft een paar keer per week een politieke analyse in de gewraakte ‘cartoonkrant’ Jyllands-Posten. In de jaren negentig was hij persoonlijk adviseur van de Deense socialistische premier. Pittelkow en Jespersen zijn getrouwd.

0 comments.

Protected: Trouw, hetNieuws| nederland – Manifest Terpstra: van ’preek’ tot ’het beste begin’

Posted on January 3rd, 2008 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Enter your password to view comments.

Protected: Trouw, hetNieuws| nederland – Manifest Terpstra: van ’preek’ tot ’het beste begin’

Posted on January 3rd, 2008 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Enter your password to view comments.

Benoemen & Bouwen?

Posted on January 2nd, 2008 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Trouw, deVerdieping| dossiers – De voorpagina: een uitzondering voor een bijzonder geval
Trouw van vandaag begint niet met een normale voorpagina, maar met een advertentie.

De advertentie en de oproep die erbij gaat zijn het resultaat van een discussie die in de kolommen van deze krant is begonnen met een publicatie van Doekle Terpstra op de pagina Podium. Terpstra, oud-voorzitter van de vakcentrale CNV en voorzitter van de HBO-raad, uitte daarin zijn zorg over wat hij de verwildering van de samenleving noemde. Op dat artikel kwamen onverwacht veel reacties. Kritiek omdat Terpstra zijn pijlen richtte op Geert Wilders. Maar vooral veel positieve reacties van mensen die lieten weten zich niet te herkennen in de samenleving die de PVV-leider voor ogen staat.

In de verklaring en de oproep tot ondertekening ervan, wordt niet verwezen naar Wilders. In een reactie erop noemt Wilders de ondertekenaars ‘onnozele en naïeve dwazen’ en ‘dhimmi’s’.

0 comments.

Benoemen & Bouwen?

Posted on January 2nd, 2008 by .
Categories: Multiculti Issues.

Trouw, deVerdieping| dossiers – De voorpagina: een uitzondering voor een bijzonder geval
Trouw van vandaag begint niet met een normale voorpagina, maar met een advertentie.

De advertentie en de oproep die erbij gaat zijn het resultaat van een discussie die in de kolommen van deze krant is begonnen met een publicatie van Doekle Terpstra op de pagina Podium. Terpstra, oud-voorzitter van de vakcentrale CNV en voorzitter van de HBO-raad, uitte daarin zijn zorg over wat hij de verwildering van de samenleving noemde. Op dat artikel kwamen onverwacht veel reacties. Kritiek omdat Terpstra zijn pijlen richtte op Geert Wilders. Maar vooral veel positieve reacties van mensen die lieten weten zich niet te herkennen in de samenleving die de PVV-leider voor ogen staat.

In de verklaring en de oproep tot ondertekening ervan, wordt niet verwezen naar Wilders. In een reactie erop noemt Wilders de ondertekenaars ‘onnozele en naïeve dwazen’ en ‘dhimmi’s’.

0 comments.

Is de discussie over vrouwenbesnijdenis overdreven?

Posted on December 24th, 2007 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues.

Recent verklaarden imams in Nederland zich tegenstander van de praktijk van vrouwenbesnijdenis. Ook recent is er een onderzoek uitgevoerd of in Nederlandse privé-klinieken deze initiatierite wordt uitgevoerd.

Meisjesbesnijdenis wordt soms getypeerd als een typisch islamitisch gebruik, maar het is socio-historisch beter te plaatsen als een cultureel-regionaal gebruik dat stamt uit de tijd voor de komst van de islam (dat geldt overigens ook voor jongensbesnijdenis). Meisjesbesnijdenis komt namelijk in diverse landen voor, onder moslims, christenen en animisten. Vooral in sub-Sahara landen en Noord-Oost-Afrika worden meisjes besneden als ze in de basisschoolleeftijd zijn, maar ook in het Midden-Oosten en Indonesië komt het voor. Soms krijgen vrouweneen klein sneetje in de clitoris (incisie), soms wordt de clitoris en een deel van de kleine schaamlippen verwijderd (clitoridectomie) en soms worden ook de grote schaamlippen weggesneden en wordt de wond dichtgenaaid op een kleine opening na voor urine en bloed (infibulatie). Nederland wordt sinds eind jaren tachtig geconfronteerd met meisjesbesnijdenis.

Veel discussie over vrouwenbesnijdenis en ook veel projecten om er iets tegen te doen. Des te opmerkelijker is het eigenlijk dat we er helemaal niet zoveel van weten. We weten niet precies wat de lichamelijke, seksuele en psychische gevolgen ervan zijn en in welke mate die optreden. Uit het rapport van Bartels en Van der Kwaak is wel een en ander bekend (p.16):

De meeste literatuur over de gevolgen van meisjesbesnijdenis betreft de gevolgen van infibulatie en circumcisie, de zwaarste varianten, zoals die plaatsvinden in Noord Oost Afrika en Mali. In een van de eerste Somalische studies schrijft Dirie (1985) hier uitgebreid over: shock, bloedingen, fistelvorming, in een latere fase genitale-urineweg en obstetrische complicaties als ook psychiatrische, psychosomatische en psychosociale effecten op het leven van jonge meisjes. Grassivaro Gallo (1998:248) beschrijft hoe vrouwenbesnijdenis het psychosociale leven van Somalische migrantenmeisjes in Italië beïnvloedt. Na de ingreep worden de meisjes introvert, stil, teruggetrokken en vertonen gedragstoornissen zoals eetstoornissen en angsten. Menage (1998:215) stelt dat circumcisie als een genitale medische procedure genoeg stressgevend is om te leiden tot een posttraumatische stress stoornis. Immers er is sprake van gevoelens van machteloosheid van het meisje, gebrek aan controle, gebrek aan instemming, gebrek aan kennis en intense pijnbelevenis Over de gevolgen van mildere vormen van meisjesbesnijdenis is minder bekend.

Opmerkelijk is dat de auteurs in dat rapport ook het volgende signaleren (p. 18):

Enkele maanden na deze studiedag eindigen de publieke reacties.7 Na 1992 is er nog wel literatuur (Bartels 1993a,b, Reyners 1992, 1993, Struijs 1995, Smith en van der Weide 1992, Smith 1995 Veerman e.a.1995) verschenen over dit onderwerp maar veel discussie heeft dat niet opgeleverd. Vrouwen die besnijdenis praktiseren komen niet aan bod. Ook pleidooien om tenminste naar hen te luisteren worden verkeerd begrepen (Van der Zwaard 1994, Bartels 1994). In een analyse van dit debat laat Suurmond (1998:90) ook deze eenzijdigheid zien. “Bij het debat over vrouwenbesnijdenis gaat het om het zoeken naar een concrete oplossing voor vrouwenbesnijdenis (namelijk het verbieden ervan) ten koste van een andere mogelijke uitkomst van het debat, namelijk het aan het woord laten van de verschillende deelnemers.” Met de verschillende deelnemers bedoelt Suurmond de belangrijkste gesprekspartners, de mensen die vrouwenbesnijdenis uitvoeren. “In het debat werd vooral gezocht naar een concrete oplossing voor het probleem. Daarnaast zien we dat niet alle betrokkenen hebben deelgenomen aan het debat. De constructie van ‘onbeschaafdheid’ die een rol speelt door het hele debat heen, leidde tot een buiten het debat houden en laten van een belangrijke groep van gesprekspartners, de Somaliërs.” (Suurmond 1998:90).8

Het gebrek aan feitelijke kennis en het niet horen van de stemmen van de praktiserende vrouwen, is aanleiding voor een interessante discussie in The New York Times. De discussie over vrouwenbesnijdenis zou bewust overdreven worden, de gevolgen de negatief afgeschilderd en vrouwen die het praktiseren zou de mond gesnoerd worden. John Tierney stelt daarbij het volgende:

Should African women be allowed to engage in the practice sometimes called female circumcision? Are critics of this practice, who call it female genital mutilation, justified in trying to outlaw it, or are they guilty of ignorance and cultural imperialism?

Those questions will be debated Saturday morning in Washington at the American Anthropological Association’s annual meeting. Representatives of international groups opposed to this procedure will be debating anthropologists with somewhat different views, including African anthropologists who have undergone the procedure themselves.

[…]

Dr. Ahmadu, a post-doctoral fellow at the University of Chicago, was raised in America and then went back to Sierra Leone as an adult to undergo the procedure along with fellow members of the Kono ethnic group. She has argued that the critics of the procedure exaggerate the medical dangers, misunderstand the effect on sexual pleasure, and mistakenly view the removal of parts of the clitoris as a practice that oppresses women. She has lamented that her Westernized “feminist sisters insist on denying us this critical aspect of becoming a woman in accordance with our unique and powerful cultural heritage.” In another essay, she writes:

It is difficult for me — considering the number of ceremonies I have observed, including my own — to accept that what appears to be expressions of joy and ecstatic celebrations of womanhood in actuality disguise hidden experiences of coercion and subjugation. Indeed, I offer that the bulk of Kono women who uphold these rituals do so because they want to — they relish the supernatural powers of their ritual leaders over against men in society, and they embrace the legitimacy of female authority and particularly the authority of their mothers and grandmothers.

[…]

Dr. Shweder says that many Westerners trying to impose a “zero tolerance” policy don’t realize that these initiation rites are generally controlled not by men but by women who believe it is a cosmetic procedure with aesthetic benefits. He criticizes Americans and Europeans for outlawing it at the same they endorse their own forms of genital modification, like the circumcision of boys or the cosmetic surgery for women called “vaginal rejuvenation.” After surveying studies of female circumcision and comparing the data with the rhetoric about its harmfulness, Dr. Shweder concludes that “‘First World’ feminist issues and political correctness and activism have triumphed over the critical assessment of evidence.”

If I were asked to make a decision about my own daughter, I wouldn’t choose circumcision for her. But what about the question raised by these anthropologists: Should outsiders be telling African women what initiation practices are acceptable?

Daar kwamen nogal wat reacties op en dus kwam Tierney met een tweede post over dit onderwerp.

My post about a debate over a female initiation rite in Africa prompted lots of angry reactions, some quite thoughtful ones, much misinformation and one entirely reasonable request from Charles:

Having read dozens of passionate comments, are there any dispassionate factual examinations of the subject addressing (a) the health risks, (b) the health benefits, and (c) the actual effect of the procedure on the lives of those subject to it, all categorizing by the varieties of practice? It would be nice to have some granular facts rather than summary conclusions.

I’m not sure it’s possible to find anyone dispassionate on this subject. The experts, like Lab readers, can’t even even agree on what to call this procedure. (In my post I used several of the terms: circumcision, female genital mutilation, female genital cutting, genital modification.) But I would like to give Lab readers a sense of the research results and range of expert opinion. I’ve asked several researchers to respond to Charles’ question and to other concerns raised by Lab readers. The first response (others will follow) is from Richard Shweder, a cultural anthropologist at the University of Chicago and one of the organizers of Saturday’s debate on this topic at the American Anthropological Association’s annual meeting. Here’s Dr. Shweder’s response:

“Female genital mutilation” is an invidious and essentially debate-subverting label. The preemptive use of that expression is just as invidious as starting a conversation about a women’s right to choose by describing abortion as the “murder of innocent life.” Pro-choice advocates rightly object to the presumptive disparagement implied by that label; many African women similarly object to naming a practice which they describe in local terms as “the celebration” or the “purification” or the “cleansing” or the “beautification” as “the mutilation”. Notably in most ethnic groups where female genital surgeries are customary, male genital surgeries are customary as well and are named with the same terms.

Charles calls for a dispassionate factual examination of the risks and consequences of female genital surgeries. Fact checking has not been the strong suit of anti-“FGM” advocacy groups or of the American press. Indeed, the press in general has served as an effective outlet for the advocacy groups and has kept itself innocent of available sources of information that run counter to the received horror arousing story-line about barbaric or ignorant or victimized Africans who maim, murder, and disfigure their daughters and deprive them of a capacity to experience sexual pleasure. With rare exceptions, the only African women who have been given a direct voice and allowed to speak for themselves in our media are those who oppose the practice.

For example, in recent years there have been two major scientific reviews of the medical literature and an exemplary Gambia-based research study, which have raised serious doubts about the supposed effects on mortality, morbidity and sexuality that are so often attributed to these customary surgeries; yet, as far as I know, there has been absolutely no mention of these reviews and studies in any American newspaper or on NPR, although one might have thought they were sufficiently eye-opening and significant to warrant media coverage.

Any reasonably objective assessment of the risks and consequences of female genital surgeries should begin with the epidemiologist and medical anthropologist Carla Obermeyer’s comprehensive and critical reviews of the medical and demographic evidence on the topic (published in the journal Medical Anthropology Quarterly). Her first publication reviews and critiques the available literature on female genital surgeries through 1996; her second publication reviews the subsequent literature from 1997-2002. The third key source is a research report by Linda Morison and her Medical Research Council team published in 2001 in the journal Tropical Medicine and International Health. That research, conducted in the Gambia, is the most systematic, comprehensive and controlled investigation of the health consequences of female genital modifications yet to be conducted.

This is what Carla Obermeyer says in her first comprehensive review. “On the basis of the vast literature on the harmful effects of genital surgeries, one might have anticipated finding a wealth of studies that document considerable increases in mortality and morbidity. This review could find no incontrovertible evidence on mortality, and the rate of medical complications suggest that they are the exception rather than the rule.” …“In fact, studies that systematically investigate the sexual feelings of women and men in societies where genital surgeries are found are rare, and the scant information that is available calls into question the assertion that female genital surgeries are fundamentally antithetical to women’s sexuality and incompatible with sexual enjoyment.”

Perhaps the most scientifically rigorous and large-scale study of the medical consequences of female genital surgeries in Africa is the Morison et al Gambia study. In the Gambia a customary genital surgery typically involves an excision of the visible or protruding part of the clitoris and either a partial or complete excision of the labia minora. (It is important to note that the visible part of the clitoris, which many African women view as an unbidden, unwanted, ugly and vestigial male-like element that should be removed for the sake of gender appropriate bodily integrity and a sense of mental well-being, is not the entire tissue structure of the clitoris and much of that tissue structure, a good deal of which is not visible and protruding but is rather subcutaneous, remains even after the surgery, which may explain why “circumcised” women remain sexual and have orgasms.)

The Morison et al study systematically compared “circumcised” with “uncircumcised” women. More than 1,100 women (ages fifteen to fifty-four) from three ethnic groups (Mandinka, Wolof, and Fula) were interviewed and also given gynecological examinations and laboratory tests. This is rare data in the annals of the literature on the consequences of female genital surgeries.

Overall, very few differences were discovered in the reproductive health status of “circumcised” versus “uncircumcised” women. Forty-three percent of women who were “uncircumcised” reported menstrual problems compared to 33% for “circumcised” women but the difference was not statistically significant. Fifty-six percent of women who were “uncircumcised” had a damaged perineum compared to 62% for “circumcised” women, but again the difference was not statistically significant. There were a small number of statistically significant differences – for example, more syphilis (although not a lot of syphilis) among “uncircumcised” women, and a higher level of herpes and one particular kind of bacterial infection among women who were “circumcised.”

But in general, from the point of view of reproductive health consequences there was not much to write home about. As noted in the research report, the supposed morbidities (such as infertility, painful sex, vulval tumors, menstrual problems, incontinence and most endogenous infections) often cited by anti-“fgm” advocacy groups as common long-term problems of “fgm” did not distinguish women who had the surgery from those who had not. Yes, 10% of circumcised Gambian women in the study were infertile, but the level of infertility was exactly the same for the “uncircumcised” Gambian women in the study. The authors caution anti-“FGM” activists against exaggerating the morbidity and mortality risks of the practice. In addition, circumcised Gambian women expressed high levels of support for the practice; and the authors of the study write: “When women in our study were asked about the most recent circumcision operation undergone by a daughter, none reported any problems.”

My conclusion from reading those three publications is that the harmful practice claim has been highly exaggerated and that many of the representations in the advocacy literature and the popular press are nearly as fanciful as they are nightmarish. A close and critical reading of the much publicized 2006 Lancet publication of the “WHO Study Group on Female Genital Mutilation,” which received widespread, immediate and sensationalize coverage in the press because of its purported claims about infant and maternal mortality during the hospital birth process, suggests to me that again there is not very much to write home about.

In that WHO study, not a single statistically significant difference was found between those who had a “type 1” genital surgery versus no surgery; no statistically significant differences were found between those who had no genital surgeries and those who had type 1, 2 or 3 genital surgeries for the best predictor of infant health, namely birth weight; the perinatal death rate for the actual women in the sample who had a “type 3” surgery was in fact lower (193 infant deaths out of 6595 births) than those who had no surgery at all (296 deaths out of 7171 births) and only became statistically significant in a negative direction through non-transparent statistical manipulation of the data; the study collected data on women across six nations but never displayed the within nation results; there was no direct control for the quality of health care available for “circumcised” versus “uncircumcised” women; the sample was unrepresentative of the whole population; and in general any reported increased risk for genital surgery was astonishingly small and hardly a mandate for an eradication rather than a public health program.

The best evidence available at the moment suggests to me that the anthropologist Robert Edgerton basically had it right when he wrote about the Kenyan practice in the 1920s and 1930s as a crucible in which it is not just the courage of males but also the courage of females that gets tested: “…most girls bore it bravely and few suffered serious infection or injury as a result. Circumcised women did not lose their ability to enjoy sexual relations, nor was their child-bearing capacity diminished. Nevertheless the practice offended Christian sensibilities”. As Charles put it in his comment: “Personal revulsion is not a good basis for making general policy.”

It is noteworthy, perhaps even astonishing, that in the community of typically liberal, skeptical and critical readers of the Times there has been such a ready acceptance of the anti-FGM advocacy groups’ representations of family and social life in Africa as dark, brutal, primitive, barbaric, and unquestionably beyond the pale. Many commentators are confident that when it comes to this topic no debate is necessary.

One witnesses the ready assumption that any deliberate modification of the female (and even the male) anatomy is an example of oppression or torture (as though we should begin describing the Jewish practice as “male genital mutilation”) and that these coming-of-age and gender identity or group identity ceremonies of African mothers should be placed on the list of absolute evils along with cannibalism and slavery. At the panel on “Zero Tolerance” policies held on Saturday at the American Anthropological Association meeting, one of the participants Zeinab Eyega, who runs an NGO concerned with the welfare of African immigrants in the USA, noted that these days in New York “the pain of hearing yourself described is more painful than being cut.”
[…]

De informatie die er is, is dus gebrekkig want eenzijdig. Eenzijdig omdat voorstanders (en vrouwen zelf) nauwelijks aan bod komen en omdat het is gebaseerd op de meest vergaande vormen van besnijdenis en nauwelijks op de lichtste vorm die het meeste voorkomt (80% van de gevallen). Dat het overdreven is, lijkt mij overigens een premature conclusie als we niet genoeg weten. Termen als ‘beautification’ en ‘celebration’ maken een vergelijking met schoonheidsmaakbaarheid in westen ook nog wel voor de hand liggend. Ervan uitgaande dat de negatieve gevolgen dus overdreven zijn, zoals wordt gesteld, staan we vrouwenbesnijdenis dan wel toe?  Of is er toch meer aan de hand? Of mag toch eenzijdig worden bepaald wat vrouwen zich wel of niet mogen aandoen in naam van de schoonheid, reinheid en vrouw-zijn? Een tricky punt lijkt wellicht nog de besnijdenis van minderjarige meisjes te zijn. Maar als de gevolgen dus inderdaad mee vallen (en ervan uitgaande dat dit zo is) en jongensbesnijdenis of plastische chirurgie bij minderjarigen worden ook toegestaan, wie zijn wij dan om ouders te verbieden hun dochters te besnijden? Of is dat toch echt wat anders?

3 comments.

Guardian Unlimited | Comment is free | To believe in a European utopia before Muslims arrived is delusional

Posted on December 23rd, 2007 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Guardian Unlimited | Comment is free | To believe in a European utopia before Muslims arrived is delusional

There are at least six million reasons why Dejagah would be better off not identifying with German history and culture when it comes to contemplating a visit to Israel. But, for the time being, here are just two. First, he will find a far less murderous recent history of antisemitism in his Iranian heritage than he will in his German. Second, if any nation exemplifies the limits of integration without a vigorous culture of anti-racism it is Germany – the European nation where Jews were most assimilated and almost found themselves wiped out.

The point is not to handcuff the likes of Pofalla to their history but to liberate them from self-delusion. No competition between Iran and Germany to see who has hated Jews least can produce a winner anyone can be proud of. But in Pofalla’s case it illustrates that when you live in a street full of glass houses everybody should think twice about what they throw and who they throw it at.

This is not a lesson confined to Germany. It has become a Europe-wide habit to refer to Muslims in particular and migrants in general as though they are barbarians who must either be civilised or banished, before they pollute the egalitarian societies in which they were either born or now live. Lacking all sense of humility, self-awareness and historical literacy, Europe’s political class acts as though these communities not only manifest homophobia, sexism, antisemitism, political violence and social unrest, but also as though they invented them and introduced them to an otherwise utopian continent.

0 comments.

« Previous Page — Older » « Newer — Next Page »