C L O S E R

Sheikh Google, Sharia & Arbitrage

Posted on July 1st, 2009 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Flink wat ophef zo her en der over Civitas rapport geschreven door Denis MacEoin waarin aangetoond zou worden dat er niet 5 maar 85 shariarechtbanken zijn en dat de uitspraken van deze rechtbanken haaks staan op de Europese rechtsbeginselen. Hier het volledige persbericht:
Civitas Press Release: Honesty and truth sidelined in government policy-making says think-tank

Sharia courts should not be recognised under Britain’s 1996 Arbitration Act, according to a new report from independent think-tank Civitas.

According to Denis MacEoin, author of Sharia Law or ‘One Law For All’?, sharia courts operating in Britain may be handing down rulings that are inappropriate to this country because they are linked to elements in Islamic law that are seriously out of step with trends in Western legislation that derive from the values of the Enlightenment and are inherent in modern codes of human rights. Sharia rulings contain great potential for controversy and may involve acts contrary to UK legal norms and human rights legislation (p.11).

Sharia law is a distillation of rulings that purport to represent the divine diktat in all worldly affairs. It provides injunctions for the conduct of criminal, public and even international law. Marriage and divorce, the custody of children, alimony, sexual impropriety and much else come within its remit. Sharia courts claim authority over the private lives of individuals in a way that is contrary to the British tradition where, as David Green points out in his introduction, ‘in our legal system no punishments can be applied to individuals who fail to live up to religious requirements’ (p.4).

The fact that so many sharia rulings in Britain relate to cases concerning divorce and custody of children is of particular concern, as women are not equal in sharia law, and sharia contains no specific commitment to the best interests of the child that is fundamental to family law in the UK. Under sharia, a male child belongs to the father after the age of seven, regardless of circumstances. Thus, in October 2008 the House of Lords ruled that sharia was incompatible with human rights when a Lebanese woman sought asylum in the UK because, if she had been sent back to Lebanon, she would have been ordered to hand over her son to a violently abusive husband (p.47).

Fatwas that cross the legal line

Most reports on sharia courts cite five, working in London, Manchester, Bradford, Birmingham and Nuneaton. However, in his research for this report, Denis MacEoin has uncovered at least 85, operating largely out of mosques. It is extremely difficult to find out what goes on in these courts, so MacEoin reproduces a range of fatwas issued by popular online fatwa sites, run out of or accessed through mosques in the UK, and in some cases, as was revealed in the earlier Civitas report Music, Chess and Other Sins, even from UK Muslim schools. These online fatwas can give a good indication of the rulings of sharia courts in Britain.

‘Among the rulings … we find some that advise illegal actions and others that transgress human rights standards as they are applied by British courts. Here are some examples: a Muslim woman may not under any circumstances marry a non-Muslim man unless he converts to Islam; such a woman’s children will be separated from her until she marries a Muslim man; polygamous marriage (i.e. two to four wives) is considered legal… a husband has conjugal rights over his wife, and she should normally answer his summons to have sex (but she cannot summon him for the same reason); a woman may not stay with her husband if he leaves Islam; non-Muslims may be deprived of their share in an inheritance… a wife has no property rights in the event of divorce… sharia law must override the judgements of British courts; rights of child custody may differ from those in UK law… taking out insurance is prohibited, even if required by law; there is no requirement to register a marriage according to the law of the country… a Muslim lawyer has to act contrary to UK law where it contradicts sharia … women are restricted in leaving their homes and driving cars… sharia law of legitimacy contradicts the Legitimacy Act 1976; a woman may not leave her home without her husband’s consent (which may constitute false imprisonment); legal adoption is forbidden… a woman may not retain custody of her child after seven (for a boy) or nine (for a girl)… fighting the Americans and British is a religious duty; recommendation of severe punishments for homosexuals… a woman cannot marry without the presence (and permission) of a male guardian… an illegitimate child may not inherit from his/her father.’

(pp.70-72)

Mediation or arbitration?

As the barrister, Neil Addison, explains in his foreword to the Civitas report, those who argue that sharia rulings should be incorporated into the British legal system often confuse mediation with arbitration.

• Mediation leads to an agreement rather than a judgement. It does not rely upon the application of legal rules but aims to find common ground between parties. A mediator cannot impose a mediation decision.
• Arbitration is a trial before a judge with the power to enforce a ruling through the civil courts.

The revelation that sharia rulings or fatwas are being enforced through state courts by the Muslim Arbitration Tribunal (MAT) has alarmed many, especially as the Arbitration Act, under which this takes place, specifically excludes divorce and childcare cases. These are the very areas in which sharia rulings cause most concern, since, as David Green says, ‘there is a good deal of intimidation of women in Muslim communities and the genuine consent of women could not be accepted as a reality’ (p.4). David Green calls for the exclusion of sharia courts from recognition under the Arbitration Act of 1996.

Learning from Ontario – Muslim women were most opposed to sharia

In 2004 the Canadian province of Ontario was planning to impose legally binding arbitration according to Islamic law. A furious debate followed led by Muslim women who argued that they had gone to Canada to get away from sharia law and the coercion it embodied. They won, and in February 2006 religious-based arbitration was ended. (p.6)

An institutionalised atmosphere of intimidation

As David Green says in his introduction, equality under the law, regardless of race, gender or religion, is the bedrock of Western civilisation: take it away and you disrupt the whole edifice.

‘Under most interpretations of Islam a person who leaves the faith is an apostate who can be put to death. While this threat remains, it cannot be accepted that sharia councils are nothing more than independent arbitrators guided by faith. The reality is that for many Muslims, sharia courts are in practice part of an institutionalised atmosphere of intimidation, backed by the ultimate sanction of a death threat. The underlying problem is that sharia law reflects male-dominated Asian and Arabic cultures. It cannot therefore be accepted as a legally valid basis even for settling private disagreements in a country like ours, where our law embodies the equal legal status of everyone, regardless of race, gender or religion. Our system is based on moral and legal equality or it is nothing. Moreover, further encouragement of sharia law, far from helping integration, will undermine the efforts of British Muslims struggling to evolve a version of Islam consistent with a tolerant and pluralistic society.’

(p.5)

One law for all?

As Denis MacEoin says in his conclusion:

‘The introduction of sharia law into this country is a recipe for a dichotomous legal system that holds Muslims and non-Muslims to different standards. This is not a matter of eating halal meat or seeking God’s blessing on one’s marriage. It is a challenge to what we believe to be the rights and freedoms of the individual, to our concept of a legal system based on what parliament enacts, and to the right of all of us to live in a society as free as possible from ethnic-religious division or communal claims to superiority and a special status that puts them in some respects above the law to which we are all bound.’ (p.73)

Eerlijk gezegd heb ik geen idee waar ik moet beginnen om dit bagger persbericht te bespreken. Laten we dus maar bovenaan beginnen.

Civitas Press Release: Honesty and truth sidelined in government policy-making says think-tank

Sharia law is a distillation of rulings that purport to represent the divine diktat in all worldly affairs. It provides injunctions for the conduct of criminal, public and even international law. Marriage and divorce, the custody of children, alimony, sexual impropriety and much else come within its remit. Sharia courts claim authority over the private lives of individuals in a way that is contrary to the British tradition where, as David Green points out in his introduction, ‘in our legal system no punishments can be applied to individuals who fail to live up to religious requirements’ (p.4).

Dat laatste klopt niet. Dat kan in Engeland en ook in Nederland. Naast de gewone rechtbanken hebben we hier ook kerkelijke rechtbanken en joodse (rabbinale) rechtbanken de Beth Din. Juridisch pluralisme bestaat dus al lang in Engeland en ook in Nederland en wordt niet nu ineens geintroduceerd met mogelijke sharia arbitrage.

Civitas Press Release: Honesty and truth sidelined in government policy-making says think-tank

The fact that so many sharia rulings in Britain relate to cases concerning divorce and custody of children is of particular concern, as women are not equal in sharia law, and sharia contains no specific commitment to the best interests of the child that is fundamental to family law in the UK.

Dat klopt, het zijn met name zaken die te maken hebben met familierecht en huwelijken die in sharia arbitrage beslist zouden worden; dat is namelijk een belangrijk deel van de sharia die diep ingrijpt op het leven mensen. Het blijkt dat veel mensen de rechtbanken raadplegen voor alledaagse begeleiding in het afstemmen van hun dagelijkse leven op de islam. Maar goed dit is allemaal klein spul. Nu begint het:

Civitas Press Release: Honesty and truth sidelined in government policy-making says think-tank

However, in his research for this report, Denis MacEoin has uncovered at least 85, operating largely out of mosques. It is extremely difficult to find out what goes on in these courts, so MacEoin reproduces a range of fatwas issued by popular online fatwa sites, run out of or accessed through mosques in the UK, and in some cases, as was revealed in the earlier Civitas report Music, Chess and Other Sins, even from UK Muslim schools. These online fatwas can give a good indication of the rulings of sharia courts in Britain.

Excuse me?! Het is moeilijk om te achterhalen wat er precies plaatsvindt in die arbitrage dus verzamel je een stel online fatwa’s die dan zouden moeten laten zien wat die sharia arbitrage produceert? En als je niet wat er gebeurt hoe weet je dan dat ze een goede indicatie vormen van die arbitrage besluiten? Wat een ongelooflijke onzin.

Civitas Press Release: Honesty and truth sidelined in government policy-making says think-tank

‘Among the rulings … we find some that advise illegal actions and others that transgress human rights standards as they are applied by British courts. Here are some examples: a Muslim woman may not under any circumstances marry a non-Muslim man unless he converts to Islam; such a woman’s children will be separated from her until she marries a Muslim man; polygamous marriage (i.e. two to four wives) is considered legal… a husband has conjugal rights over his wife, and she should normally answer his summons to have sex (but she cannot summon him for the same reason); a woman may not stay with her husband if he leaves Islam; non-Muslims may be deprived of their share in an inheritance… a wife has no property rights in the event of divorce… sharia law must override the judgements of British courts; rights of child custody may differ from those in UK law… taking out insurance is prohibited, even if required by law; there is no requirement to register a marriage according to the law of the country… a Muslim lawyer has to act contrary to UK law where it contradicts sharia … women are restricted in leaving their homes and driving cars… sharia law of legitimacy contradicts the Legitimacy Act 1976; a woman may not leave her home without her husband’s consent (which may constitute false imprisonment); legal adoption is forbidden… a woman may not retain custody of her child after seven (for a boy) or nine (for a girl)… fighting the Americans and British is a religious duty; recommendation of severe punishments for homosexuals… a woman cannot marry without the presence (and permission) of a male guardian… an illegitimate child may not inherit from his/her father.’ (pp.70-72)

Knap. De islamitische traditie kent vier rechtscholen. Uit welke rechtschool komen deze fatwa’s? Los daarvan van welke religieuze stroming komen deze fatwa’s? Welke landen? Daar zit namelijk nog wel wat verschil in. Of dit is een losse verzameling van online fatwa’s en als dat representatief is voor de sharia arbitrage (met vier verschillende rechtscholen dus) dan wordt het toch wel een heel vreemd verhaal.

Civitas Press Release: Honesty and truth sidelined in government policy-making says think-tank

In 2004 the Canadian province of Ontario was planning to impose legally binding arbitration according to Islamic law. A furious debate followed led by Muslim women who argued that they had gone to Canada to get away from sharia law and the coercion it embodied. They won, and in February 2006 religious-based arbitration was ended. (p.6)

Dat is wat al te simpel gezegd. het is helemaal niet duidelijk hoeveel vrouwen ervoor of ertegen waren. Wel is duidelijk dat seculiere moslms een felle campagne tegen de arbitrage hadden. De overwinning van de vrouwen en anderen betekende inderdaad een einde van de religieuze arbitrage; niet alleen voor moslims, maar ook voor de al lang bestaande religieuze arbitrage door joden en christenen.

Wat verstaat het rapport eigenlijk onder sharia courts? Dat kunnen we niet vinden het persbericht, maar wel in een artikel van de Daily Telegraph:

At least 85 sharia ‘courts’ operating in Britain, says Civitas report – Telegraph

Civitas estimates that the real number of Islamic “courts” operating in Britain is at least 85, as a result of scores of unofficial courts sitting in mosques in which imams make judgments on day-to-day disputes.

Dus het gaat ook om officieuze zittingen in moskeeen waarin imams uitspraken doen over alledaagse disputen? Wat betekent dat? Dat als A en B naar hem komen en de imam vragen hoe zit met fenomeen X en de imam zegt op basis van wat de Quran zegt of de islam zegt we moeten dit doen als moslims, dat we dan al een shariarechtbank hebben? Nou dan maak je borst maar nat want dan hebben we ineens een explosie aan rechtbanken en niet alleen bij moslims. Echt helder is het niet.

Voor de goede, het gaat hier niet om formele rechtbanken of om een parallel rechtsysteem. Het gaat om Muslim Arbitration Tribunals (MAT) en om informele tribunalen. Moslims die de MAT erkennen kunnen het gebruiken om burgerlijke geschillen op te lossen (geen strafrechtzaken dus). Er zijn altijd twee personen aanwezig: iemand die thuis is in de sharia en een andere gekwalificeerde jurist. De beslissing is vervolgens gebaseerd op een mengsel van burgerlijk recht en sharia recht. De tribunalen opereren binnen het bestaande juridische systeem zoals ook de religieuze arbitrage in Nederland dat doet en in Canada dat deed. Beslissing van de MAT kunnen worden bekrachtigd door hogere rechtbanken en partijen kunnen in beroep gaan bij de High Court voor een herziening.

Met alle discussies die gaande zijn over islamisering van Nederland, zou de introductie van de MAT in Nederland een aardige zijn wellicht. Immers het gaat dus om sharia arbitrage binnen én ondergeschikt aan het huidige Nederlandse juridische kader. Dat laatste blijft dus dominant en ‘de islam’ schikt zich daar dan in. De introductie van sharia arbitrage is dan geen teken van islamisering, maar van de-islamisering.

Nu zijn er ook best redenen om kritisch te zijn over het bestaan van religieuze tribunalen. De positie van de vrouw en sociale druk om je toch tot zo’n tribunaal te wenden kunnen een grote rol spelen zoals Anna Korteweg heeft laten zien in een uitstekend ISIM Review artikel over de Canadese religieuze arbitrage. Aangezien religieuze arbitrage dus ook in Nederland al lang bestaat, is het verwonderlijk te noemen (en dan druk ik me nu heel vriendelijk uit) dan politieke partijen zich nu pas bezorgd tonen over het bestaan hiervan. En dat dan ook nog eens kritiekloos op basis van rioolonderzoek door een academicus met een zeer twijfelachtige reputatie die niet laat zien wat er gebeurd in die tribunalen, maar hoogstens laat zien wat er zou kunnen gebeuren volgens Sheikh Google.

0 comments.

Turkse en Marokkaanse Nederlanders blijven

Posted on June 30th, 2009 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Netwerk zette gisteren direct de toon in hun maatschappelijke barometer uitzending door gelijk te beginnen met de zoveelste racistische bekladding van een moskee in Veendam. Het was de opmaat voor de uitzending:

Eén op de drie moslims wil Nederland verlaten om Wilders | Netwerk

Reportage: Eén op de drie moslims wil Nederland verlaten om Wilders
Eén op de drie moslims wil Nederland verlaten om Wilders Bijna driekwart van de moslims heeft het gevoel dat autochtonen hen de laatste jaren negatiever beoordelen dan in het verleden. Daarnaast zeggen 4 op de 10 moslims dat ze tegenwoordig vaker worden gediscrimineerd. Van de ondervraagden geeft een kwart aan regelmatig gediscrimineerd te worden.

Premier Wilders

Driekwart van de moslims vindt het een bedreiging als Geert Wilders in de regering zou komen. Overigens verwacht 90% dat een kabinet met Wilders een mislukking wordt. Toch is er ook een groep moslims die wel wat ziet in Wilders en zijn ideeën; 18% van de moslims is het op een aantal punten eens met de fractievoorzitter van de PVV, 4% verwacht dat hij veel problemen zal oplossen. Daarbij vindt een derde van de moslims het logisch dat een deel van de Nederlanders op Wilders stemt.

Gevoelens

De ondervraagden zijn voornamelijk boos en teleurgesteld over de uitspraken van Wilders over de Islam en moslims. Daarnaast geeft 22% aan ook haat te voelen.

Omgaan met Wilders

Over de vraag hoe de moslimgemeenschap moet omgaan met Wilders’ toenemende populariteit, wordt uiteenlopend gedacht. Meeste steun is er voor het negeren (40%), op de voet gevolgd door het gesprek aangaan met Wilders en zijn achterban (35%). Daarna volgen het laten horen van een hard tegengeluid (25%) en het aanpakken van problemen binnen de moslimgemeenschap (23%). Het oprichten van een moslimpartij of daar op gaan stemmen als antwoord op Wilders’ populariteit, wordt door 11% als oplossing gezien.

Toekomst

Tweederde van de ondervraagden ziet een toekomst voor zichzelf in Nederland. Daarbij valt op dat met name jonge moslims (73%) dit zo zien. De moslims ouder dan 35 jaar hebben minder vertrouwen: 43% ziet hier geen toekomst meer voor zichzelf. Als oplossing voor de problemen met criminele Marokkaanse en Turkse Nederlanders zien de moslims een taak weggelegd voor de ouders. Ruim een kwart vindt dat de ouders aangesproken moeten worden op hun verantwoordelijkheid.

Het is opmerkelijk hoe kritiekloos kranten als de Telegraaf en De Volkskrant de berichtgeving van Netwerk overnemen. Men lijkt daar wel een soort ‘persberichtplakkers’ geworden. Internetwaakhond Geenstijl doet het niet veel beter en lijkt vooral in de war te raken door ogenschijnlijk tegenstrijdige cijfers.

Er valt nogal wat aan te merken op deze cijfers. Dat begint allereerst met een vraag die Astrid stelt op haar weblog: is iedere allochtoon (of in dit geval Turkse en Marokkaanse Nederlanders) een moslim? Dat is inderdaad nog maar de vraag. Motivaction stelt dat 95% van de Turkse en 97% van de Marokkaanse Nederlanders moslim is, maar dit zegt nog niet zoveel. Is men nominaal moslim (muslim-in-name-only), orthodox moslim, tablighi of salafi of een mengvorm of gewoon vroom moslim wat ook weer alles kan omvatten. Het onderzoek is uitgevoerd onder Turkse en Marokkaanse Nederlanders en niet onder autochtone, Somalische en andere Nederlandse moslims. Het blijkt bijvoorbeeld dat slechts een minderheid van de moslims in de week voor het onderzoek een moskee heeft bezocht (met name oudere mannen). Het blijft onduidelijk hoe deze groep zich verhoudt tot de uitslag. Meer info over etniciteit, leeftijd en geslacht is HIER te vinden.

Dan lijkt het erop dat het overgrote deel van de moslims zich thuisvoelt in Nederland en voor zichzelf een toekomst ziet in Nederland. Niettemin blijkt toch een kleine meerderheid af en toe er over na te denken te vertrekken. Maar wat is af en toe over nadenken? Een verzuchting en een vloek? Wegdromen over een ander land? En waarheen dan precies? Ongetwijfeld zullen veel mensen meteen denken aan Turkije en Marokko, maar tegenwoordig is ook Engeland populair. Tevens geeft ongeveer 1/3 aan zich net zo min thuis te voelen in Nederland als in Turkije of Marokko.

Daarnaast is er vrij veel aandacht voor Wilders die gisteren in een reactie aan netwerk ook liet weten blij te zijn met de uitslag want hoe minder moslims hoe beter (gelukkig heeft hij niets tegen moslims). De gevoelens die Wilders oproept zijn vooral die van boosheid en teleurstelling, in mindere mate ook van angst en haat maar ook onverschilligheid. Men blijkt vooral voor het negeren van de man of een gesprek aangaan met hem en zijn achterban. Een hard tegengeluid en het aanpakken van problemen zijn sterke minderheidsstandpunten. De factsheet met de precieze cijfers zijn HIER te vinden.

Wilders zal ongetwijfeld een rol spelen in de gevoelens van ongenoegen die Marokkaanse en Turkse Nederlanders hier hebben. We moeten echter niet doen alsof dit alleen door hem veroorzaakt is. Waar de cijfers vooral op wijzen (de combinatie van het zich wel thuis voelen of thuis zijn in NL, het nadenken over migratie en het aangeven dat men zich niet hier noch in het land van herkomst – van de ouders – thuisvoelt) wijst vooral op een gevoel van vervreemding dat kan ontstaan als men het idee heeft geen erkenning te krijgen voor wie men is en wat men doet. Dit gevoel van vervreemding is al ontstaan tijdens de verkiezingscampagne van Pim Fortuyn waarbij veel Marokkaanse Nederlanders in mijn Goudse onderzoek enorm schrokken van de hoge cijfers voor Fortuyn in de polls. Men had niet verwacht dat zoveel Nederlanders Fortuyn’s anti-islam sentiment zouden delen (althans zo werd het geïnterpreteerd).

Een tweede moment van vervreemding voor Wilders heeft te maken met de gang van zaken rond Ayaan Hirsi Ali. In 2006 toen de discussie woedde over het ontnemen van haar Nederlandse burgerschap, schreef ik het volgende:

C L O S E R » Blog Archive » C L O S E R – Hirsi Ali & Loyalty

Let’s imagine the following. You are an asylumseeker. You have changed your story in such a way that you know you have more chance that the Dutch will grant you a status as a refugee. (The ones who never changed a story so that it would fit bureaucratic institutions, stop reading.) At that time you are in an asylum shelter (A field somewhere in the country side with some old second hand trailers). 10 years later you are in parlaiment, well known in the West, your Dutch is quite good, you have finished a university education. Well done huh? And no that is not easy, if it was easy there would be more like you.

Then after 10 years, people conclude that you have no right to have a Dutch citizenship. No matter what you did in those 10 years: university, parlaiment and so on. It doesn’t matter. Most reactions: rules are rules and go back to your country. No sense of loyalty, no idea that you might be a member of the Dutch ‘imagined community’. And if this can happen to a member of parliament, it can happen to every migrant citizen. So, I truly think some Muslim migrants should be more careful in expressing their relief that Hirsi Ali is leaving. What happened to her can happen to them, could be the conclusion. And most people don’t have an elite for support like Hirsi Ali has.

Ook in Marjo Buitelaar’s recente boek ‘Van huis uit Marokkaans – Over verweven loyaliteiten van hoogopgeleide migrantendochters wordt door haar en de vrouwen die ze geïnterviewd heeft stil gestaan bij deze affaire. ‘Het kan zo maar gebeuren‘ is de teneur van de reacties van de vrouwen hierop evenals ‘Als Hirsi Ali al niet erbij hoort, wie ben ik dan?‘ En voor de duidelijkheid, het gaat hier om vrouwen met een goede opleiding en maatschappelijke positie. Tevens blijkt ook uit de verhalen van de vrouwen in het boek van Buitelaar dat deze vrouwen geweldig geïnvesteerd hebben in Nederland en in hun toekomst hier en dat ze, als ze het land zouden moeten verlaten, geen idee hebben waar ze heen zouden moeten. De discussie over Hirsi Ali en later opnieuw over dubbele loyaliteiten zorgde bij deze vrouwen voor een gevoel dat hun levenswijze, bestaansrecht en toekomst bedreigd werd.

Verder suggereert de focus op moslims en Wilders dat als men Nederland wil verlaten dat iets met (het debat over) de islam te maken heeft. Uit het verhaal van Sheila Kamerman in NRC van mensen als Chahid el Haddouti (Gouda) en Ehassane Gounou (Oss) dat het niet alleen gaat om het negatieve islamklimaat, maar dat ook economische perspectieven een rol spelen. Opvallend, maar zeker niet nieuw, in het verhaal van El Haddouti is onder meer dat één van de belangrijkste punten met betrekking tot islam niet zozeer gaat om negatieve aandacht voor de islam en moslims, maar om aandacht in het algemeen en persoonlijk aangesproken worden op de moslimidentiteit. Dat lijkt ook een reden te zijn waarom sommige moslims naar Engeland (Londen, Birmingham, Manchester, Leeds) migreren. Het wijst bijna op een verlangen naar privatisering van het geloof (hetgeen voor sommige plekken in Birmingham opvalt omdat er daar een grote zichtbare moslim-aanwezigheid is, maar in zo’n omgeving is moslim-zijn inderdaad minder issue tenzij sociale controle nog een grote rol zou spelen).

Met andere woorden de conclusies van dit Motivaction onderzoek zijn nogal shaky en zeer twijfelachtig gepresenteerd. Dit wordt nog verergerd doordat we wel de resultaten van het onderzoek krijgen, maar niet te vragen en dat is met dit type onderzoek toch geen overbodige luxe.

2 comments.

Zelfdoding, vrouwen en etniciteit – Suicidal behaviour in relation to gender and ethnicity

Posted on June 25th, 2009 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues.

Drs. D.D. van Bergen – Staff of Sociology – Faculty of Social Sciences, VU University Amsterdam

There are indications that young women (15-24 years) from Hindustani, Turkish and Moroccan background suffer from severe mental health problems and more often contemplate and attempt to commit suicide than either autochthonous Dutch young women or young men from their ethnic group. This PhD project aims to establish whether this is so and to account for the apparent relation between suicidal behaviour, gender and ethnicity. In an epidemiological part it will be established whether they are indeed more suicidal. A qualitative part aims to get insight in the interplay of factors that lead these young women to contemplate suicide.

Suicidal ideation in ethnic minority and majority adolescents in Utrecht, the Netherlands[Crisis. 2008] – PubMed Result

We investigated the prevalence and explored the vulnerability to suicidal ideation across several ethnic minority versus ethnic majority adolescents in the city of Utrecht in The Netherlands. Exploratory analyses were conducted on a dataset obtained from the Municipal Health Services in Utrecht. We examined whether ethnic minority adolescents are at risk for suicidal ideation because of a family background of migration, social-economic position and certain family factors, which influence psychological constellations. We found that levels of suicidal ideation among adolescents of Turkish background were significantly higher than in both majority and other minority adolescents, The Turkish adolescents at risk for suicidal ideation reported that they do not enjoy being at home with their families. Psychological factors, in particular lack of self-pride and the idea of not becoming successful in life, appeared to be important, as well as feelings of loneliness. Suicidal ideation was not found equally across all ethnic minority groups. A history of migration, ethnic minority status, or low socioeconomic status were not sufficient to explain the variation across ethnicities. Our results suggest that specific social-cultural factors, contextualized in the individual and located in the family environment, are relevant in explaining the disproportionate rates for Turkish adolescents in Utrecht.

Reeds in 1994 wist het Sociaal Cultureel Planbureau in zijn Rapportage Jeugd 1994 te melden dat allochtone jongeren somberder zijn over hun toekomst, zich eenzamer voelen en vaker een poging doen tot zelfdoding. Dit zou nauw samenhangen met opleidingsniveau. Pogingen tot zelfdoding zouden relatief vaker voorkomen bij Surinaamse en Antilliaanse jongeren (12 procent) vergeleken met autochtone jongeren (5 procent) en Turkse en Marokkaanse jongeren (11 procent).

In 2005 trok psychiater Carla Rus aan de bel:
Fatale spagaat bedreigt moslim- en hindoetieners – Trouw

Psychiater Carla Rus is getroffen door de overeenkomsten tussen twee suïcidale tienermeisjes die bij haar in behandeling waren. Zo’n tien jaar geleden meldde zich een streng-gereformeerd meisje bij haar.

Rus: „Ze zat in 5-vwo, had veel behoefte aan zelfontplooiing, ze wilde uitgaan. Maar haar ouders verboden haar zo’n beetje alles. Ze bevond zich in een spagaat tussen de restricties van thuis en de vrije levenswijze van haar klasgenoten.” Na de eerste megadosis slaappillen kwam ze bij Rus terecht.

Omdat Rus zelf ook gereformeerd opgevoed is, bedacht ze al snel dat ze er een – ruimdenkende – dominee bij wilde hebben. Het werkte. „Na gesprekken met de dominee leerden haar ouders dat ze het meisje iets meer los moesten laten.”

Recenter meldde zich bij Rus weer een meisje uit 5-vwo, moslim in dit geval. „Dezelfde symptomen, dezelfde spagaat. Ze mocht zo ongeveer alleen maar naar school.”

De afloop was anders. Ook na de eerste suïcidepoging waren de ouders voor Rus moeilijk te bereiken. „De moeder was zeer ingetogen, de vader was zo streng dat hij me de deur uit zette. Natuurlijk moest ik denken aan het meisje op de Veluwe. Ik ben imams gaan bellen, maar die kozen eenzijdig de kant van de ouders. Nadat een vriendinnetje van het meisje zelfmoord pleegde omdat ze werd uitgehuwelijkt, sloeg ook zij de hand aan zichzelf.”

Het is bepaald niet het enige suïcidegeval bij jonge moslima’s dat Rus in haar praktijk heeft meegemaakt. Af en toe wordt ze moedeloos van de reacties van ouders. „Soms is het verkapte eerwraak. Dan kom ik na afloop in zo’n gezin, en dan merk ik dat er eigenlijk geen verdriet leeft; men had er baat bij dat het gebeurde. Eén keer toonde een broer zich zelfs opgetogen: zijn zusje had het in zijn ogen verdiend.”

Rus legde een verband met de religieus-culturele achtergrond van jonge moslims en hindoes, aangezien het aantal zelfmoordpogingen gemiddeld vijf keer zo hoog (het aantal geslaagde pogingen twee keer zo hoog) zou zijn als onder autochtone meisjes. Een conclusie die werd onderschreven door een onderzoek van Salverda naar hindoemeisjes in Den Haag. Deze meisjes zou het ontbreken aan steun bij de eigen groep. Hans Krikke wees op het dubbelleven van de meisjes:
Fatale spagaat bedreigt moslim- en hindoetieners – Trouw

De leerlingen van het Haagse Terracollege, die hij interviewde, leiden volgens hem ’een dubbelleven’. „Ze zijn loyaal aan twee waardensystemen die haaks op elkaar staan”, zegt Krikke. „Buitenshuis schrijf je ’ik’ met een hoofdletter, is het de bedoeling dat je verliefd wordt en op z’n minst gaat knuffelen. Maar thuis zou dat de eer van vader en broers aantasten.”

Maagdelijkheid is volgens Krikke ’de achilleshiel van vader’. „Zodra de meisjes de middelbare school verlaten, veranderen hun vader en broers in bewakers. En moeder stelt zich vaak op als een trouwe adjudant van vader.”

De dubbele loyaliteit, of de ’spagaat’, is verwarrend en uiteindelijk deprimerend. Volgens Krikke komt de onmogelijke positie voort uit de scheve verhoudingen tussen mannen en vrouwen, de gedwongen partnerkeuze en de gebrekkige communicatie tussen ouders en kinderen. „Als er in een traditioneel hindoe-gezin al over de problemen van een kind gepraat wordt, schakelen de ouders een pandit in. Die komt dan langs om de ellende te bezweren met zwarte magie. Daar haalt zo’n tiener in veel gevallen de schouders bij op.”

Krikke wees ook op de rol van andere omgevingsfactoren:
Fatale spagaat bedreigt moslim- en hindoetieners – Trouw

Hans Krikke vindt dat ook voor autochtone Nederlanders een belangrijke rol is weggelegd. „Xenofobie en islamofobie zet deze gezinnen extra onder druk. Als moslim kun je tegenwoordig niets meer goed doen. Dus trekken veel ouders zich terug in hun traditie, waarin ze zich wél gewenst voelen. Voor hun kinderen trekken ze de teugels daardoor nog strakker aan. De cultuurclash speelt zich dus met name thuis af, en jongeren delven daar vaak het onderspit.”

Zelfdoding als taboe en de ‘cultuurclash’ kan relateerd worden aan religieuze overwegingen en/of beeldvorming over religie en de buitenwereld. Tegelijkertijd kan religie ook als steun dienen zo stelde Rus:Fatale spagaat bedreigt moslim- en hindoetieners – Trouw

Over het algemeen verkleint religie de kans op zelfmoord, zo blijkt uit buitenlandse onderzoeken. Volgens psychiater Carla Rus kunnen bepaalde gebruiken en rituelen een belangrijke, steunende rol vervullen, en kan religie betekenis geven aan moeilijke situaties. “Met name bij ouderen met een chronische ziekte is het geloof een buffer tegen stress. Waarschijnlijk doordat zij een sterkere persoonlijke geloofsbeleving hebben dan jongeren.“

Persoonlijke devotie blijkt namelijk een belangrijker factor in de bescherming tegen psychische stress dan institutionele religie. Institutionele religie is de enige dimensie die een negatieve samenhang heeft met geestelijke gezondheid. Terwijl kerkbezoek bij ouderen een beschermende factor tegen eenzaamheid is, kan het voor jongeren juist beperkend werken. Rus: “Zij lijden meer onder de ge- en verboden van het instituut kerk, die hen in de weg staan bij zelfontplooiing.“ Als de religieuze socialisatie te sterk wordt, kan religie de kans op zelfmoord vergroten. Rus: “Dat zie je bij de moslim-, en hindoemeisjes die in een spagaat terechtkomen tussen twee werelden.“

Hoe deze meisjes dan terecht komen ‘tussen twee werelden’ en welke rol socialisatie precies speelt bleef echter voortdurend onder belicht, nog afgezien dat mensen, antropologisch gezien, nooit tussen twee culturen / werelden kunnen zitten: mensen zitten nooit in een cultureel vacuum. Wanneer we cultuur opvatten als de mogelijkheden en beperkingen die mensen hebben om betekenis te geven aan de wereld om hen heen met behulp van het beschikbare repertoire aan voorstellingen, praktijken en ervaringen, komen we iets meer te weten. Het gaat dan om keuzes maken. Dat is iets wat ook centraal staat in het onderzoek van Diana van Bergen die donderdag 25 juni is gepromoveerd aan de VU op haar proefschrift over zelfdoding in relatie tot etniciteit en gender. Turkse en Surinaams-Hindostaanse meisjes doen veel vaker een zelfmoordpoging dan Nederlandse jonge vrouwen. Anderzijds doen Marokkaanse meisjes juist minder vaak een zelfmoordpoging. Vooral de mate waarin meisjes in belangrijke levenskeuzes beperkt worden, speelt een grote rol.

Uit cijfers van de GGD in Rotterdam bleek dat 19,2 procent van de Surinaams-hindostaanse meisjes ooit een zelfmoordpoging had ondernomen. 14,6 procent van de Turkse meisjes bleek een zelfmoordpoging te hebben gedaan, van de Nederlandse meisjes 8,8 procent. Maar slechts 6,2 procent van de Marokkaanse meisjes gaf aan ooit een zelfmoordpoging te hebben gedaan. Alleen een migratieachtergrond of een etnische minderheidsstatus kan volgens van Bergen daarom het verhoogde risico op suïcidaal gedrag van migrantenmeisjes niet verklaren.

Om na te gaan welke factoren wel suïcidaal gedrag kunnen veroorzaken, interviewde Van Bergen vijftig vrouwen die eerder een zelfmoordpoging hadden ondernomen. Van Bergen interviewde zowel vrouwen met een migratieachtergrond als autochtone vrouwen. In de levensverhalen van de migrantenvrouwen die een zelfmoordpoging hadden gedaan, bleek vooral de strijd met de familie over essentiële keuzen in hun leven centraal te staan. Verwacht werd dat Turkse, Marokkaanse en Surinaams-hindostaanse vrouwen aan zouden geven te weinig autonomie te hebben. Dat bleek echter vooral het geval te zijn voor Turkse en Marokkaanse meisjes.

Veel van de Turkse en Marokkaanse vrouwen gaven aan dat zij door hun ouders en familie gedwongen werden dingen te doen die zij achteraf eigenlijk niet wilden. Meisjes werden bijvoorbeeld van school gehaald om te trouwen met een man die door de familie was uitgezocht, of te zorgen voor familieleden. De inperking en dwang werd bovendien vaak gerechtvaardigd door culturele beelden van vrouwen die zich zouden moeten schikken naar de wens van de familie. Dit tastte niet alleen hun vrijheid aan, maar ook hun zelfbeeld.

Ondanks deze overeenkomst tussen de Marokkaanse en Turkse vrouwen, laten de cijfers van de GGD zien dat Marokkaanse meisjes veel minder vaak een zelfmoordpoging ondernemen. Volgens van Bergen is het mogelijk dat de meisjes tegenwoordig met minder restricties te maken hebben, sneller de strijd aangaan met hun familie, of juist sneller afstand nemen van hun familie wanneer zij wel sterk beperkt worden door hun ouders. Een andere mogelijkheid is dat zij zich minder gebonden voelen aan de culturele beelden van zelfopoffering en ondergeschiktheid.
Daling suïcidepogingen onder Marokkaanse meisjes – Binnenland – de Volkskrant

Volgens Van Bergen is een mogelijke oorzaak voor het relatief hoge aantal zelfmoordpogingen dat migrantenmeisjes meer worden beperkt bij het nemen van belangrijke levensbeslissingen. In de gesprekken die ze met Turkse en Marokkaanse meisjes voerde, komen uithuwelijking en de verplichting thuis te blijven om bijvoorbeeld voor familieleden te zorgen, nadrukkelijk naar voren.

Het dalende suïcidecijfer bij Nederlands-Marokkaanse meisjes is volgens Van Bergen mogelijk te verklaren uit hun toenemende autonomie binnen de gemeenschap. ‘Meisjes van Marokkaanse afkomst hebben minder last van restricties, gaan eerder de confrontatie aan met familie en nemen sneller afstand als ze zich te veel beperkt voelen door hun ouders.’ Marokkaanse meisjes treden volgens de sociologe makkelijker naar buiten met problemen dan hun Turkse leeftijdsgenoten. Waarschijnlijk kloppen ze eerder aan bij hulpinstanties.

Nederlandse meisjes bleken veel minder te kampen te hebben met beperkingen van hun vrijheid; zij werden juist vaak genegeerd of verwaarloosd door hun familie en ondernamen daarom een poging tot zelfmoord. Tegen alle verwachting in gold dit echter ook voor Surinaams-hindostaanse meisjes. Niet alleen werden deze meisjes geconfronteerd met een gebrek aan affectie en geborgenheid, hun ouders waren ook vaak autoritair en gebruikten vaker fysiek geweld.
Daling suïcidepogingen onder Marokkaanse meisjes – Binnenland – de Volkskrant

Uit de gesprekken met Hindoestaans-Surinaamse meisjes kwamen weer andere verhalen naar voren. ‘Het ging daar niet zozeer om inperking van persoonlijke vrijheden, maar juist meer om een gevoel van verwaarlozing door familie’, zegt Van Bergen. ‘Dat sluit veel meer aan bij de gevoelens die autochtone meisjes hadden voordat ze een zelfmoordpoging deden: gebrek aan affectie en geborgenheid in de directe omgeving.’

Migratie bleek verassend genoeg geen erg grote rol te spelen voor de geïnterviewde vrouwen. Het samenspel van gebrek aan autonomie, culturele beelden over de ondergeschikte rol van vrouwen, een slecht zelfbeeld, en een gemis van verbondenheid in het gezin zijn voor deze vrouwen veel belangrijkere punten. Van Bergen pleit ervoor om vrouwen te ondersteunen bij het verbeteren van hun zelfbeeld en de culturele beelden over de opoffering van vrouwen te bekritiseren.

Daling suïcidepogingen onder Marokkaanse meisjes – Binnenland – de Volkskrant

Bij de bestrijding van suïcide zouden dan ook de beweegredenen centraal moeten komen staan, concludeert de sociologe. ‘In de Turkse gemeenschap moet de aandacht voor de kwalijke gevolgen van een beperkte keuzevrijheid aangekaart worden. Bij Hindoestaans-Surinaamse meisjes is juist aandacht voor het gebrekkige verbondenheid met familie en gezin van groot belang.’ Sleutelfiguren in de gemeenschap kunnen hierin volgens Van Bergen een grote rol spelen.

De weergave van het onderzoek van Van Bergen heb ik gebaseerd op een artikel in de Volkskrant en Scienceguide.nl. Ik zou het zelf nog eens moeten lezen, maar zo op het eerste gezicht lijkt me het een alleraardigst onderzoek dat als het gaat om de culturele factor bij zelfdoding veel verfijnder is dan de grove pennenstreken van Krikke en Rus eerder. Het gaat, zoals ik het nu zie, in alle gevallen om keuzes maken. Turks- en Marokkaans-Nederlandse meiden die teveel beperkt zouden worden in hun keuzevrijheid, waarbij het erop lijkt dat Marokkaans-Nederlandse meiden meer mogelijkheden hebben (of weten te vinden) om toch ondersteuning te vinden. Bij de autochtoon-Nederlandse meiden en de Hindostaans-Nederlandse meiden gaat het dan eerder om een gebrekkige begeleiding bij de keuzevrijheid; teveel vrijheid is zo ongeveer verwaarlozing als een kind het zelf moet uitzoeken en geen (affectieve) ondersteuning krijgt. Iets dat schijnbaar voor kan komen bij zowel gezinnen gekenmerkt door een autoritair opvoedingsklimaat als bij gezinnen bij een opvoedingsklimaat zonder liefdevol gezag.

De cijfers overigens van de GGD in Rotterdam zijn ronduit alarmerend. Ik heb geen idee hoe representatief deze cijfers zijn, maar vraag me wel af of we net zoveel hierin gaan investeren als in het terugdringen van overlastgevend gedrag van jongeren (jongens).

0 comments.

Het kan bekeren – jonge bekeerlingen

Posted on June 22nd, 2009 by martijn.
Categories: Internal Debates, Islam in the Netherlands, Multiculti Issues, Ritual and Religious Experience, Young Muslims.

In Nederland zijn er, naar schatting, ongeveer 12.000 autochtone bekeerlingen tot de islam. Er zijn natuurlijk ook nog andere etnische groepen waar mensen zich bekeren tot de islam, maar voorzover ik weet zijn daar geen cijfers van. Bekeren betekent in dit geval het overstappen van de ene levensbeschouwelijke traditie naar een andere religieuze traditie (je kunt immers ook bekeren binnen een bepaalde levensbeschouwelijke traditie).

Er is in Nederland niet zo heel veel onderzoek verricht naar bekeerlingen. Karin van Nieuwkerk heeft het nodige gedaan met betrekking tot onderzoek naar bekeerde vrouwen en er zijn de nodige afstudeeronderzoeken gedaan, maar bij mijn weten is het dat wel hoewel er wellicht nog wel het een en ander aan komt over bekeerde vrouwen in Amsterdam. Er zijn verschillende motieven voor het bekeren. Een nadeel van veel verklaringen met betrekking tot motivatie waar allerlei deskundigen mee komen (verbondenheid, religie partner, helder van de islam) is dat het religieus-spirituele aspect in veel van de bekeringstrajecten uit het oog verloren wordt. Niet helemaal onbegrijpelijk omdat veel sociaal-wetenschappers vaak niets kunnen met de waarheidsclaims of het emotionele aspect van bekering. Terwijl die in de verhalen vaak overduidelijk aanwezig zijn: zoeken naar rust/vrede, zoeken naar ‘verlichting’, zoeken naar de waarheid over waarom dingen gebeuren. Al die zaken hebben wel te maken met verbondenheid, de omgeving, de doctrine van de islam, maar zijn er niet toe te reduceren.

Op moslima.nl vind je tal van verhalen die het nodige inzicht kunnen geven. Ook een programma van NMO en de reacties daarop zijn de moeite waard om te lezen. NOS Headlines heeft afgelopen zaterdag een item geplaats ‘Gelukkig bekeerd‘ waarin verschillende bekeerlingen aan bod komen (niet alleen bekeerlingen tot islam).

De consequenties van het bekeren vallen niet altijd mee. Allereerst is er de mogelijkheid dat men in het eigen oude vertrouwde netwerk geisoleerd raakt: bekeerlingen overschrijden de symbolische grens tussen Nederlanders en moslims en kunnen zeker negatieve en soms ronduit vijandige en agressieve reacties krijgen. Niet voor niets dat er plannen waren voor een opvanghuis voor bekeerde moslima’s, hoewel ik eigenlijk niet weet of dat nu gerealiseerd is. Ten tweede kunnen ook de reacties onder andere moslims soms getuigen van wantrouwen. Mijn indruk uit mijn eigen onderzoek is dat potentiële bekeerlingen vrij veel steun en hulp ondervinden van andere moslims, maar dat zodra men de getuigenis heeft afgelegd (de formele bekering) een groot deel van die steun wegvalt. Het recent opgerichte Landelijke Platform Nieuwe Moslims zou daar wellicht verandering in kunnen brengen bijvoorbeeld via een kennismakingsavond die binnenkort georganiseerd wordt. Verder zijn er ook diverse lokale netwerken, bijvoorbeeld in Amsterdam, voor ondersteuning van bekeerlingen en natuurlijk niet te vergeten Al Nisa.

Sommige bekeerlingen spelen een prominente rol onder moslims zoals Abdul-Jabbar van de Ven en/of in dialoog met niet-moslims zoals Abdulwahid van Bommel. De meeste bekeerlingen lijken echter publiekelijk nauwelijks een rol te spelen, maar wie weet gaat dit veranderen met een groep jonge bekeerlingen (dames en heren) die goed opgeleid is, niet op hun mondje gevallen zijn en weten hoe ze de zaken moeten over brengen. We zullen het zien.

UPDATE

Natuurlijk, hoe kan ik het vergeten. Ook Egbert Harmsen heeft een onderzoek gedaan naar ‘nieuwe moslims’, zoals Steven Lenos van Nuansa opmerkte bij Allochtonen weblog. Een artikel van de hand van Harmsen is HIER te downloaden.

2 comments.

Besmet. Levenslopen en motieven van extreem-rechtse activisten in Nederland

Posted on June 15th, 2009 by martijn.
Categories: (Upcoming) Events, Multiculti Issues, Religious and Political Radicalization.

Annette Linden interviewde 36 rechts georiënteerde activisten langdurig en meerdere malen om te achterhalen wat mensen beweegt om actief te worden en te blijven bij een extreem-rechtse beweging. Voor de analyse ontwikkelde zij een methode die het mogelijk maakt om de motieven, ideeën en doelen van deze personen te duiden. De analysemethode heeft drie pijlers:

1. typologie van vier soorten activisten;
2. drie hoofdmotieven om deel te nemen (instrumenteel, identiteit of ideologisch);
3. fases van deelname (tot en met eventuele uittreding).

Het onderzoek leverde een rijk en gedifferentieerd beeld op. Wat van buitenaf beschouwd wordt als een coherent geheel, blijkt van binnenuit bezien een bonte verzameling van groeperingen en individuen met uiteenlopende beweegredenen om zich met extreem-rechts in te laten. De onderzoekster concludeert ook dat extreem-rechts continu van binnen uit fragmenteert door factoren als gebrek aan leiderschap en het ontbreken van een gezamenlijk doel. De eenheid van extreem-rechts is niet werkelijk aanwezig, maar wordt hen slechts van buitenaf toegedicht.

Book cover Besmet

Ook de actuele toepasbaarheid van de uitkomsten komt aan bod in de studie. De inzichten hebben volgens Linden waarde voor de huidige aanpak van activisme en radicalisering, niet alleen bij extreem-rechts. Door naast een groepering als geheel, ook de individuele motieven van activisten te bekijken en hierop in te spelen is het mogelijk radicalisering effectiever en in een vroeger stadium aan te pakken of zelfs te voorkomen.

Op vrijdag 26 juni 2009 om 13.45 uur verdedigt Annette Linden haar proefschrift ‘Besmet. Levenslopen en motieven van extreem-rechtse activisten in Nederland’. Zij is vandaag ook op de radio te beluisteren, om half elf bij het programma Dit is de Dag van de EO.

1 comment.

Geert wilders in Denmark

Posted on June 15th, 2009 by martijn.
Categories: Multiculti Issues, Public Islam.

**** UPDATES SEE BELOW ***

According to Dutch politician Geert Wilders it is 4 minutes to twelve when it comes to the ‘threat of islamization’ in Europe. Geert Wilders spoke at a conference organized by the Danish Free Speech Society (agenda) which was held in the Danish Parliament Sunday June 14 2009 as I have learned from Balder Blog. Also Dutch blogs report about (HERE and HERE) as do several other blogs (HERE and HERE) and Dutch newspaper De Volkskrant and a Danish report.

As usual Wilders states that he has nothing against Muslims and that the majority of Muslims are law abiding citizens. Nevertheless he sees the influx and demographical developments as a problems as he stated in an interview with Danish television. According to him Islam doesn’t want to assimilate or integrate but wants to submit, dominate society and that Islam, shari’a, has nothing to do with freedom and the rule of law.

Muslims are not a majority yet, and its not only migration or demography according to Wilders but when 20, 30, or 40% of the population is Muslim, society will change, it will cost ‘our freedom’, it will be a change for the worse: crime, intolerance, beating of gays are mentioned by him as an example. It is an argument that resembles that of the video Muslim Demographics which is a call to action against Islamization.

Wilders is very vague about the number of Muslims that constitute a problem in his vision: ‘enormous’, ‘tens of millions’, ‘a lot’. Wilders claims that in The Netherlands 1/3 of the Muslims wanted to install shari’a, in the UK 40% wanted to install shari’a and the Islamic caliphate and the same numbers would apply to Sweden and Denmark. According to Wilders, as soon as they become stronger, become a majority, it will be too late. Something he also tried to show in his propaganda film Fitna (ENG / DUTCH)

For the Netherlands the numbers are not correct by the way. There is no reliable research that shows that indeed 1/3 of the Muslims wanted shari’a to be installed here. The number 1/3 came up in a, questionable, research about a Muslim party. The research is not clear. First of all they do not state what is meant with shari’a (following God’s will? a codified law? only family law as is the case in some Muslim countries?) and second the numbers are not clear. According to that particular research 30% of the people who want a Muslim party feel that the party should be based upon shari’a. Another number that is mentioned is 52% (of the people who want that party) and in another part 50% feels there should be such a party and of those 50%, 10% feels such a party should be based upon shari’a. You follow it? I don’t. The British number probably applies to a research from the Sunday Telegraph in 2006 but also this poll has its problems. In general one could state that no research that does not ask its respondents what shari’a means according to them, is valid, simply for the reason that you do not know what you measure and therefore what the outcomes signify.

If people start to think about Shari’a and Jihad they will be send away, Wilders stated. It’s a red line according to him, if you cross it you will be send away the same day. Asked, again, how many people this concerns he goes on about crime statistics. According to him, in Kopenhagen, 80% of the crimes is committed by immigrants, mainly Muslims. In the Netherlands it is the same according to him. Although the numbers among migrants are indeed high in the Netherlands we tend to forget that it is still only marginal group that is involved in crime (see the report here, look for the English summary on page 83). What is certainly a problem is the high rate of police contacts among migrant youth as been stated recently by professor Bovenkerk, which still is not to say that we have an ethnic (or even religious) problem, in particular because the number pertain to second generation male migrants and not to first generation and/or female migrants. Moreover, committing crimes, even when they are serious, is something qualitatively different from talking about and inspiring to establish shari’a (I don’t think many of the Moroccan-Dutch criminals would very much like shari’a) or talking and/or engaging in a violent jihad.

Wilders has a message to those Muslims he regards as a problem: If you don’t abide we will send you away the same day and we will stop immigration from Muslim countries. given the fact that above he stated that it is also about thinking about shari’a and jihad, it is clear that he is not only talking about acts of transgression by people but also about thought he deems to be transgressive.

For the complete interview see:
The short introduction (in Danish)
[flashvideo filename=http://www.youtube.com/watch?v=XzOKi9DySfE /]
And the complete interview in English with Danish subtitles:
[flashvideo filename=http://www.youtube.com/watch?v=-akx0O7sUfA /]

Below the complete text of the speech given by Wilders:

Ladies and gentlemen,

Thank you, Danish Free Press Society, again for inviting me to speak to you here in Copenhagen. It is good to be back in Denmark. Thank you, my friend, Lars Hedegaard.

And last but not least, I thank the Danish border police for having allowed me into the country.

Ladies and gentlemen, last week was a tremendous week. My party, the Dutch Freedom Party, came second in the Dutch elections for the European Parliament!

In many cities, including Rotterdam and The Hague, we even managed to become the largest party!

Meanwhile here in Denmark, the Danish People’s Party again performed very well, which is excellent news for Denmark. I congratulate Pia Kjærsgaard and Morten Messerschmidt on their party’s victory. Marvellous news!

There is more good news these days. In Europe the socialists – or social democrats, as they prefer to call themselves – lost nearly everywhere: in the Netherlands, in Belgium, in Germany, in Austria, in France, in Spain, in Italy and, perhaps best of all, in the United Kingdom. The greatest coward in Europe, the British Prime Minister Gordon Brown, suffered a tremendous blow at the hands of the British electorate. Serves him right!

I will not terribly miss Jacqui Smith, the British cabinet member that worked so hard to have me refused in the UK because of my film Fitna. It is rather ironic that her career-ending was somehow film-related, as it turned out the British taxpayer had to pay for the porn-movies her husband rented. At least, we cannot say she is a movie-hater as such. Just her taste is a little bit selective.

Why is it good news that the socialists lost by such a margin?

Let me answer this myself. It’s good news because socialists are the most inveterate cultural relativists in Europe. They regard the Islamic culture of backwardness and violence as equal to our Western culture of freedom, democracy and human rights. In fact, it is the socialists who are responsible for mass immigration, Islamization and general decay of our cities and societies. It are the socialists who are responsible for the fact that cities such as Rotterdam, Marseille and Malmö seem to be situated in Eurabia rather than in Europe. And they are even proud of it.

Our Western elite, whether it are politicians, journalists or judges, have lost their way completely. All sense of reality has vanished. All common sense has been thrown to the wind. They take all efforts to deny the things that take place in front of our eyes, and deny everything that is so obviously seen by everyone else.

They won’t stand firm on any issue. Their cultural relativism affects absolutely everything up to the point where they no longer see the difference between good and evil, or between nonsense and logical common sense. Everything is pushed into a grey area, a foggy marsh without beginning or end. The only moral standard they still seem to apply is the question whether or not it is approved by Muslims. Everything Muslims disapprove, they disapprove too.

And so, the voters have had enough. Because they of course realise that Europe is going in the wrong direction. They know that there are enormous problems with Islam in Europe. They are well aware of the identity of those who are taking them for a ride, namely, the Shariah socialists.

As for those present here today, I’m sure everyone knows how intractable the problems with Islam are in Europe, given that Muslims are over-represented in crime rate figures as well as in social benefit statistics. Of course, this is not to say that there aren’t many Muslims of good will who are decent, law-abiding citizens. But facts are facts.

According to the Dutch Bureau for Economic Policy Analysis, mass immigration has to date cost the Dutch taxpayer more than one hundred billion Euros(1). According to the Danish national bank, every Danish Muslim immigrant costs the Danish state more than 300,000 Euros. A Swedish economist has calculated that mass immigration costs the Swedish taxpayer twenty-seven billion dollars annually. In Norway a warning has been issued to the effect that the proceeds from North Sea oil will have to be spent entirely on mass immigration, while in France official figures have been published suggesting that mass immigration is reducing growth in the French economy by two-thirds. In other words, mass immigration, demographic developments and Islamization are certainly partly causes of Europe’s steadily increasing impoverishment and decay.

Ladies and gentlemen, you may know of the Danish psychologist Nicolai Sennels, who recently said that Muslim integration in the West is simply impossible(2). Now, that is not a novel idea. A certain Frenchman said pretty much the same thing in 1959. I quote, “Those who recommend integration must be considered pea-brained even if they are scholars and scientists. Just try mixing oil and vinegar. Then shake the bottle. After a moment the two substances will separate again. Do you really believe French society could absorb ten million Muslims, who would be twenty million tomorrow and forty million the day after? In fact, my own village would no longer be Colombey-les-deux-Églises but would rather come to be known as Colombey-les-deux-mosques.”

This quote, you guessed it, is from none other than the former French President Charles de Gaulle.

Now, I do not know whether Sennels and De Gaulle were right in their conclusion that Muslims are incapable of integrating into other cultures. I think in reality we do see Muslims on individual level assimilating into our societies. But what I do know is that very many Muslims do not want to integrate. Again, the facts don’t lie: four in ten British Muslim students want Sharia law to be implemented, while one-third of British Muslim students are in favour of a worldwide caliphate. Seven out of ten Spanish Muslims consider their self a Muslim first, instead of a Spanish citizen. One-third of French Muslims do not object to suicide attacks, half of Dutch Muslims admit to ‘understanding’ the 9/11 attacks(3). Seven out of ten youth prisoners here in Copenhagen are Muslim. In 2005, 82% of the crimes in Copenhagen were committed by immigrants, many of them muslim. More than half of the Danish Muslims think that it should be forbidden to criticise Islam and two out of three Danish Muslims think that free speech should be curtailed.

Some time ago an interview was held in France with the French Muslim student Mohamed Sabaoui(4), who said the following, and I quote:

“Your laws do not coincide with the Koran, Muslims can only be ruled by Shariah law.

We will declare Roubaix an independent Muslim enclave and impose Shariah Law upon all its citizens.

We will be your Trojan Horse, we will rule, Allah akbar.”

End of quote.

Ladies and gentlemen, make no mistake: Islam has always attempted to conquer Europe. Spain fell in the 8th century, Constantinople fell in the 15th century, even Vienna and Poland were threatened, and now, in the 21st century, Islam is trying again. This time not with armies, but through the application of Al-Hijra, the Islamic doctrine of migration and demography(5).

Unfortunately, the Al-Hijra doctrine is very successful. For the first time in world history there are dozens of millions of Muslims living far outside the Dar al-Islam, the Islamic world. Al-Hijra may be the end of European civilization as we know it: The second Dutch city, Rotterdam, will have a non-Western majority within 3 years. Europe has now more than 50 million Muslims(6), it is expected that this will be doubled in just 20 years. By 2025, one third of all European children will be born to Muslim families.

As I said, many of those Muslims in Europe would like to implement Shariah Law in our judicial systems. As you know, Shariah law covers all areas of life, from religion, hygiene and dietary laws, to dress code, family and social life and from finance and politics to the unity of Islam with the state. For some crimes, horrific, barbaric punishments are prescribed, such as beheading and the chopping off of opposite limbs. In Shariah Courts no woman may become judge. Shariah Law does not recognize free speech and freedom of religion. Polygamy and killing an apostate are ‘virtues’, but the consumption of alcohol is a crime. This is the sick Shariah Law in a nutshell, and it is unbelievable and unacceptable that the cultural relativists allow Shariah banks, Shariah mortgages, Shariah schools and unofficial – and in Britain even official – Shariah tribunals in Europe.

Ladies and gentlemen, these are of course shocking facts, figures and statements. However, they are not particularly surprising to anybody who has some knowledge of the Koran and knows who Muhammad was.

In this connection, ladies and gentlemen, allow me to very briefly discuss the essence of Islam, and let me come straight to the point: Islam is not so much a religion as, first and foremost, an ideology; to be precise, like communism and fascism, a political, totalitarian ideology, with worldwide aspirations.

Of course, there are many moderate Muslims. However, there is no such a thing as a moderate Islam. Islam’s heart lies in the Koran. The Koran is an evil book that calls for violence, murder, terrorism, war and submission. The Koran describes Jews as monkeys and pigs. The Koran calls upon Muslims to kill the Kaffirs, the non-Muslims(7).

The problem is that the injunctions in the Koran are not restricted to time or place. Rather, they apply to all Muslims, in any period. Another problem is that Muslims also regard the Koran as the word of Allah. Which means that the Koran is immune from criticism.

Apart from the Koran, there is also the life of Muhammad, who fought in dozens of wars and was in the habit of decapitating Jews with his own sword. The problem here is that, to Muslims, Muhammad is ‘the perfect man’, whose life is the model to follow.

This is why Jihadists slaughtered innocent people in Washington, New York, Madrid, Amsterdam, London and Mumbai.

Now is clear why Winston Churchill, in his book ‘The second world war’, for which he received the Nobel Prize in Literature, compared the Koran to Adolf Hitler’s ‘Mein Kampf’. Now is clear why the famous Swiss theologian, Karl Barth, in 1936 said, and I quote, “It is impossible to understand national socialism unless we see it in fact as a new Islam, its myth as a new Allah, and Hitler as this new Allah’s prophet.” Now is clear why Heinrich Himmler was an admirer of Islam. And now is clear why President Obama, who last week, in Cairo, said that Islam has a tradition of tolerance, should be sent back to school.

Just like communism, fascism and nazism, Islam is a threat to everything we stand for. It is a threat to democracy, to the constitutional state, to equality for men and women, to freedom and civilisation. Wherever you look in the world, the more Islam you see, the less freedom you see. Islam is a threat to the Europe of Bach and Michelangelo, Shakespeare and Socrates, Voltaire and Galileo.

Ladies and gentlemen, there is one Western country that has been forced to fight for its values since the very first day of its existence: Israel the canary in the coal mine. Let me say a few words about that wonderful country.

Like Bosnia, Kosovo, Nigeria, Sudan, the Caucasus, Kashmir, southern Thailand, western China and the south of the Philippines, Israel is situated exactly on the dividing line between Dar al-Islam, the Islamic world, and Dar al-Harb, the non-Islamic world. It is no coincidence that it is precisely this dividing line where blood is flowing. All those conflicts concern the Jihad, Jihad in the spirit of the barbarian Muhammad.

Islam forces Israel to fight. The so called ‘Middle East conflict’ is not at all a conflict about land. It is not about some inches of land in Gaza, Judea or Samaria. It is a conflict about ideologies, it is a battle between freedom and Islam, a battle between good and evil, to Islam the whole of Israel is occupied territory. To Islam Tel Aviv and Haifa are settlements too.

Israel is the only democracy in the entire Middle-East. Israel is an oasis of enlightment, whereas the rest of the Middle-East is covered by the black veil of the night. This is no coincidence, in 1939 Winston Churchill said about the Jews in what is now called Israel: “They have made the desert bloom”.

Ladies and gentlemen, I am very much in favour of a two-state solution. One Jewish state called Israel including Judea and Samaria and one Palestinian state called Jordan.

Ladies and gentlemen, wherever Islam and cultural relativism, advocated by Shariah-socialists, come together, freedom of expression is threatened. In Europe in particular, freedom of expression is at risk. As you may know, I am being prosecuted in the Netherlands for expressing my opinion, while being banned from the United Kingdom for the same reason. But, of course, this whole matter is not only about me. There is an ongoing Jihad against free speech in the whole of Europe. In Austria, for example, a lady politician was prosecuted for having spoken the truth about Muhammad. The truth, mind you! We have also had the Danish cartoon crisis; not to mention the threats and/or killing of people as Salman Rushdie, Ayaan Hirsi Ali, Pim Fortuyn, Theo van Gogh, Oriana Fallaci and my brave friend Wafa Sultan. In the Netherlands a cartoonist was arrested by no fewer than ten policemen for having made some drawings! I could go on, but I won’t because it would make you sick.

Ladies and gentlemen, I strongly suggest that we should defend freedom of speech, with all our strength. Free speech is the most important of all our many civil rights. Free speech is the cornerstone of our modern free societies. Without free speech there is no democracy, no freedom. It is our obligation to defend free speech. It is our obligation to preserve the heritage of the British Magna Charta and the French Declaration of the Rights of Man. It is our obligation to defend the American Bill of Rights and the Universal Declaration of Human Rights.

Human rights protect the freedom of individuals but they do not protect ideologies. I propose two things:

I propose a boycott of the UN Human Rights Council. Annually this Council adopts resolutions that attempt to kill free speech and the concept of human rights. Let there be no mistake about it, the UN Human Rights Council is a threat to free speech in the West.

I propose to repeal all hate speech laws in Europe. These laws enable radical Muslims to silence those critical of Islam. Free speech should be extended instead of restricted in Europe. We should consider laws comparable to the American First Amendment.

Unfortunately, however, if we really wish to combat the Islamization of Europe effectively, we will have to do more than guard or extend freedom of speech. In this regard it is my firm conviction that we will have to take the following measures:

First, we will have to end all forms of cultural relativism. For this purpose we will need an amendment to our constitutions stating that our European cultural foundation is Judeo-Christian and Humanistic in nature. To the cultural relativists, the Shariah-socialists, I would proudly say, “Our Western culture is superior to Islamic culture.” Or to quote Wafa Sultan when she compared the Western culture with islam: “It’s not a clash of civilizations, it’s a clash between barbarity and reason”. I fully agree with her.

Second, we will have to stop mass immigration from Muslim countries and promote voluntary repatriation.

Third, we will have to expel criminal foreigners and, following denaturalisation, criminals with dual nationality. I have a clear message to all mulsims in our societies: if you subscribe to our laws, values and constitution you are very welcome to stau and we will even help you to assimilate. But if you cross the red line and commit crimes, start thinking and acting like jihad or sharia we will expell you the same out of our countries.

Fourth, we will have to close down all Islamic schools for they are fascist institutions, to prevent any further indoctrination of young children with an ideology of violence and hatred.

Fifth, we will have to close down all radical and forbid the construction of any new mosques, there is enough Islam in Europe. Besides that, as long as Christians in Turkey, Egypt, Iraq, Iran, Pakistan and Indonesia are treated in the scandalous ways they currently are, and as long as no permission is given for churches to be built or bibles to be sold in, for example, Saudi Arabia, there should be a mosque building-stop in the West.

Sixth, last but not least, we will have to get rid of all those cowardly so-called leaders. We enjoy the privilege of living in a democracy. Let’s use that privilege by replacing cowards with heroes. Let’s have fewer Chamberlains and more Churchills. Lets elect real leaders.

In short, ladies and gentlemen, my mian message of today is that we have to start fighting back. No defence, but offence. We have to fight back and demonstrate that millions of people are sick and tired of it all and refuse to take any more. We must make it clear that millions of freedom-loving people are saying ‘enough is enough’.

Ladies and gentlemen, Europe is at the crossroads once again. We either choose the road to darkness or the road to freedom.

My generation never had to fight for this freedom, it was offered to us on a silver platter, by people who fought for it with their lives. My generation does not own this freedom, we are merely its custodians. We cannot strike a deal with Mullahs and imams. We cannot surrender and give up our liberties, we simply do not have the right to do so.

Ladies and gentlemen, we are in the winning mood! Cultural relativists and Shariah-socialists are losing, freedom loving people are winning. Things are changing for the better.

Ladies and gentlemen, and I leave you with this: We will never give in, we will never give up, we will never surrender, we have to win, and we will win!

Thank you very much.

I cannot go over all the claims he made in his speech, for the simple reason I do not have time for that. But there a few serious flaws I want to mention (the numbers below correspond with the numbers in the speech):

1. The 100 billion euro costs of migration is based upon a report that can be read HERE. The report estimates the costs of migration (among things) based upon constructed profiles in which the profiles of future migrants is based upon the age profiles of native citizens and socio-economic characteristics of current migrants p. 68-72):

Figure 4.4 also provides the opportunity to assess the effects of the immigration of families. A few examples are worked out here. The first is a family with a husband and wife aged 25 and the characteristics of the non-Western immigrants. The family has two children, aged 0 and 5, whose characteristics correspond to the average of those the Dutch and non-Western residents. It can be calculated from the data in figure 4.4 that the family carries a negative net contribution of 230,000 Euros (minus 43,ooo Euros for each of both parents and minus 68,000 Euros for the 0 year old child and minus 76,000 Euros for the 5 year old child) and thus forms a substantial burden to public finances. Even if the parents have the average of the non-Western and Dutch characteristics, and the children have the ‘Dutch’ characteristics the total lifetime contribution is negative (minus 48,000 Euros). A positive contribution requires that the social and economic characteristics of the family of immigrants almost fully equal those of the average Dutch residents. If all members of the family have the Dutch characteristics the total lifetime
contribution amounts to 76,000 Euros, and if the parents are ‘highly performing’, the contribution rises to 226,000 Euros.

This means that in the most negative scenario the future costs of migration will be 230,000 euro for every non-western household. It does not say it pertains to current migrants and if we can come with that conclusion. Even if that would be the case, which it isn’t, Wilders takes the most negative contribution (minus 230,000) euros and extrapolates that to existing non-western households in the Netherlands. But also here he is sloppy: there are 224,500 of these households. Let’s include the households with one non-Western partner (85,000) that the total number becomes 309,000. 230,000 * 309,000 = 71,070,000,000. This is still considerably less than 100 billion. And I probably don’t even have to mention that not all of these people in the non-western category are Muslims.

2. Sennels’ interview can be read HERE. Based upon that interview it is very clear that Sennel has a completely flawed idea about culture. There is no such thing as a ‘Muslim culture’ just as there is no such thing as a ‘Christian culture’. The cultural repertoires of Muslims in West Africa are very different from those of Muslims in the Middle East or Europe. Furthermore his research is on Muslims with a crime sheet which indeed very probably will generate a positive image about ‘Muslim culture’. And how does explain the differences between first generation and second generation migrants?

3. More than half of Dutch Muslims indeed showed understanding the attacks of 9/11 but the majority at the same rejected the attacks.

4. Mohamed Saboui probably does not exist. in 1996 (!) Phillipe Aziz wrote the book ‘Le paradoxes de Roubaix’. It quickly appeared that the book had many false claims such as about the Islamic majority of Roubaix (which it hadn’t) and also about Mohamed Sabaoui ‘young sociologist at the University of Lille‘. The University of Lille released a statement in which they stated that Mohamed Sabaoui was never registered at the university.

5. If there is such a thing as a Al-Hijra doctrine, it is not about populating non-Muslim terroritories but about migration from non-Muslim terroritories to countries regarded as ‘Islamic’ or a spiritual withdrawal from a hostile society. Wilders probably based this idea upon Khilafa or Kingdom which argues from a Christian perspective that Islam is a violent and false religion.

6. Note that it is estimated that 15-20 million Muslims live in Europe. So when Wilders talks about tens of millions what does he mean? That he doesn’t even know the number of Muslims?
7. On his link between the Quran-(moderate)Muslims-violence and intolerance see the part about Fitna.

UPDATE
Ahh, there are more people claiming Wilders has a problem with algebra. The Dutch minister for Integration for example also stated that there are no more than 20 million Muslims in the Europe. Wilders refutes this by claiming that there 54 million Muslims. His source is a report from the Zentral-Institut Islam in Germany that indeed gives a number 53 million Muslims. However in this number the Muslims from Russia (27 million) and the Balkan countries are included. Russia does not belong to the EU and moreover these are mainly native citizens to which country are they going to be send away if they engage with the wrong practices and thoughts?

In his rebuttal Wilders also refers to researches that show that 40% of British Muslims want to introduce sharia, 32% of Muslim students deem killing in the name of religion can be justifiable, 33% of them want a global Caliphate and 35% of the French, 25% of the Spanish and 24% of the British Muslims do not clearly speak up against suicide attacks in the name of Islam. Let’s have a closer look at these researches.

The first two are based upon an article in the Sunday Telegraph and can also be found in other newspapers such as the Daily Mail. The reports in the newspapers are based upon research by the Centre for Social Cohesion. Layscience has done some thorough reading on the original report and states this:
The Disgusting Misrepresentation of British Muslims | The Lay Scientist

Let’s take the two big assertions made in the opening paragraphs of the Daily Mail article. The headline reads: “One third of British Muslim students say it’s acceptable to kill for Islam,” while the second paragraph states that, “40 per cent want to see the introduction of Islamic sharia law in Britain.” Now let’s see what the two questions actually asked were:

“How supportive, if at all, would you be of the official introduction of Shari’ah Law into British law for Muslims in Britain?
Very supportive 21%
Fairly supportive 19%”

Not only do The Mail conveniently drop the modifier “for Muslims” in the opening paragraph, but they’re not even reporting the question that was actually asked, and the question that was asked is very open-ended. To me, that question asks “if officials wanted to introduce some or all aspects of Shari’ah law into the UK for Muslims only, would you support their move?” That’s a fundamentally different question from “do you think Shari’ah law should be introduced into the UK. It may seem like wordplay, but wordplay is critically important in understanding results from polls like this, and how they can be misinterpreted.

Is it ever justifiable to kill in the name of religion?
Yes, in order to preserve and promote that religion 4%
Yes, but only if that religion is under attack 28%

While the Mail’s headline is technically not a lie, it is clearly a substantial manipulation of the truth. Of the 32% that said it was acceptable to kill in the name of religion, 87.5% said “only in self-defense”, while the tiny remainder said yes to an answer that includes the confusing conflation “preserve and promote”. I’m curious to know what percentage of Christians would give similar answers, and what proportion of human beings in general if we substitute “religion” for “philosophy” or “way of life”. Would you be willing to fight an opponent to the death to protect your family’s way of life from attack?

The numbers about the support for suicide attacks are based upon a report by Pew Research Center. We can see something strange there. The question asked (or at least the headline given above the table) is Support for Suicide Bombing. And then, which I think refers to the question that has been asked: Violence against civilian targets in order to defend Islam can be justified…(sometimes, rarely, never). But that is not by definition the same as support for suicide bombing. When we take a look at the questionnaire it become clear. The question is:

ASK MUSLIMS ONLY:
Q.29 Some people think that suicide bombing and other forms of violence against civilian targets are
justified in order to defend Islam from its enemies. Other people believe that, no matter what the
reason, this kind of violence is never justified. Do you personally feel that this kind of violence is
often justified to defend Islam, sometimes justified, rarely justified, or never justified?

It is problematic to ask about suicide bombing AND other forms of violence because a question should be clear unequivocal; this one is not. There is a report in which suicide bombing is explicitly asked. This report about the Muslim world shows a striking and continuing decrease in acceptance of suicide bombing and other forms of violence in the defense of Islam.

We can, and perhaps should, be alarmed about the large numbers supporting violence against civilians but the problem here is also that we do not know how these numbers compare to non-Muslims supporting violence against civilians. In a report on Salon.com by Glenn Greenwald we can see an attempt to make such a comparison as a reaction against a Pew Research claiming that some US Muslims support suicide attacks. (The article by Reuters on this issue also features the numbers used by Wilders). Greenwald bases his findings on the Program of International Public Attitudes by the University of Maryland.Large number of Americans favor violent attacks against civilians – Glenn Greenwald – Salon.com

One of the questions they asked was whether “bombings and other types of attacks intentionally aimed at civilians are sometimes justified”? Americans approved of such attacks by a much larger margin than Iranians — 51-16% (and a much, much larger margin than American Muslims — 51-13%):

A rather substantial 24% of Americans thought that such attacks are justified “often” or “sometimes,” while another 27% thought they were justified in rare cases. By stark contrast, only 11% of Iranians think such attacks are justified “often” or “sometimes,” with a mere further 5% agreeing they can be justified in rare cases. Similar results were found with the series of other questions regarding violence deliberately aimed at civilians — including women, children and the elderly. Americans believed such attacks could be justifiable to a substantially higher degree than Iranians.

As Kenneth Ballen noted in The Christian Science Monitor in February of this year, Americans express greater support for “attacks against civilians than any major Muslim country except for Nigeria.” Make of that what you will — and its meaning is debatable — but those are just facts.

Based upon the above we can conclude that Wilders adequately uses newspaper reports on the particular researches but that these reports are highly flawed (to say the least) as in the case of Centre for Social Cohesion or problematic and vague as in the case of the Pew Research.This I think justifies the following conclusion based upon (and slightly altered in italics) Greenwalds assertion:

Large number of Americans favor violent attacks against civilians – Glenn Greenwald – Salon.com

Yet by manipulating the polling data and failing to discuss it comparatively, an impression is quickly solidifying, as intended, that there are throngs of scary and threatening jihadist Muslims — both in our midst and around the world — waiting to launch suicide attacks on us, and that necessitates the euphemistic Wilders’“wake-up call.”

If you want to stay updated and did not subscribe yet, you can do so HERE.

5 comments.

Opgeruimd staat Netjes?

Posted on June 9th, 2009 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

***UPDATE: ZIE ONDERAAN***

Er is al veel gezegd en geschreven over de interviews van politici op de website van de As-Soennah moskee Al-Yaqeen. Het interview dat het meeste stof heeft doen opwaaien is toch wel van CDA politica Rena Netjes, dat Geenstijl, Het Parool, de Belgische De Morgen, de Telegraaf, weblog De Dagelijkse Standaard en vast nog wel andere bronnen haalde. Inmiddels heeft Al-Yaqeen het interview van de site gehaald:
Al-yaqeen

Interview al-Yaqeen verwijderd vanwege haatmails en bedreigingen

Onlangs heeft het team van al-Yaqeen besloten het op 24 mei 2009 gehouden interview met mevrouw Rena Netjes, CDA-kandidate voor het Europarlement, van zijn website te verwijderen. Aanleiding hiervoor waren de ernstige aantijgingen en bedreigingen aan het adres van mevrouw Netjes.

Wat was het probleem? Het interview werd als eerste opgemerkt door Het Vrije Volk en Faith Freedom International. Bij beide sites is duidelijk dat alleen het geven van een interview al als problematisch gezien wordt:
Haatbaarden interviewen CDA-kandidate

een website waar dezelfde club achter zit waarvan de voorman als een soort Emile Ratelband een bijstandgerechtigde stakker uit Amsterdam-West opzweepte om een corpulente filmmaker het zwijgen op te leggen.

De andere problemen hadden betrekking op haar uitspraken. Zo stelde Afshin Ellian:
Elsevier.nl – Weblog – CDA-kandidaat is anti-Westers en pro-islam

Waarom wil zij de CDA-kiezers vertegenwoordigen in het Europees parlement? Lees haar antwoorden voorzichtig, laat dit tot u doordringen:

‘Dat wordt wel vaker gevraagd. Ik zie dat de spanningen zijn toegenomen sinds de aanslagen van 11 september. De oorzaak daarvan ligt meer in de politiek in het Midden-Oosten. (…) Waar ik mij zo over verbaas en aan erger, is de gedachtegang die Bush en Blair de wereld in hebben gebracht, namelijk: “Ze komen onze democratie aanvallen.”’

‘Dan denk ik: “Nee, de mensen in het Midden-Oosten zijn juist heel boos vanwege de inmenging in hún landen en op de dictators die hun landen niet goed opbouwen, en onze steun aan dergelijke regimes. En ten tweede natuurlijk het Israëlisch-Palestijns conflict dat van kwaad tot erger wordt.’

Antwoord
Ongelooflijk! Het CDA heeft iemand op de kandidatenlijst, die als volksvertegenwoordiger niet de CDA-aanhang maar de Midden-Oosterse anti-Westerse sentimenten wil vertegenwoordigen.

[…]
Wat zien we hier eigenlijk? Haar man de Egyptenaar. Het is hem gelukt om deze Nederlandse vrouw om te bouwen tot anti-Westerse figuur. Dit blijkt ook uit haar antwoord over Israël. Zij is van mening dat de associatieverdragen (vooral handelsverdragen) met Israël moeten worden opgeschort.

Al dagen worstelde ik met de vraag of ik op het CDA moet stemmen. Met dank aan Netjes weet ik nu dat ik niet op CDA moet stemmen. Want als ik dat doe, gaat mijn stem ook naar iemand die extreem anti-Westers, anti-Israël en pro-islamitisch is.

Het nogal vrouwonvriendelijke karakter van zijn opmerkingen daargelaten, gaat het hier om het tegen over elkaar stellen van de (belangen van de) Europese inwoners en die van het Midden-Oosten. Voor anderen zijn juist Netjes uitspraken over bijvoorbeeld handen schudden (waar ruimte voor zou moeten zijn), weer onderdeel van het probleem evenals de veel geciteerde uitspraak dat moslimlanden ‘veel gezelliger’ zijn.

Wat heeft Netjes zelf te zeggen? Allereerst over het interview zelf:
Rena Netjes: ‘Er wordt een karikatuur van mij gemaakt’ – HP/De Tijd

Klopt het interview op Al-yaqeen niet?
“Er is in geknipt en het hele interview is uit zijn verband gerukt, ook omdat het op een controversiële site staat. Ik had de site niet vooraf gecheckt, dom. Het interview geeft een verwrongen beeld. Mijn scherpe veroordeling van de aanslagen is er bijvoorbeeld helemaal uitgehaald.

Volgens eigen zeggen heeft ze het interview van te voren niet goed gecontroleerd en ook niet goed gecheckt wie er achter de site zaten.

Nou valt er het nodige op het interview af te dingen. Een voorbeeld. Het is inderdaad heel gezellig in de moslimlanden die ik ken (Marokko en Egypte), maar de vraag is of dat ook geldt voor religieuze en politieke activisten in die landen of voor bepaalde vrouwengroepen. Tegelijkertijd negeert ze dat niet helemaal want ze wijst wel degelijk op de politiek situatie in die landen. Maar dan wel mede als gevolg van de Westerse (nogal selectieve) inmenging. Dat is haar kritiek op de gedachtegang van Bush en Blair die, in haar ogen, het idee hebben dat de terroristen ‘onze democratie aanvallen’. Met een dergelijke opmerking zou zij (volgens Ellian) suggereren dat de Amerikanen, Spanjaarden en Britten de aanslagen aan zichzelf te danken hebben. Dat is niet wat zij zegt, maar zij wijst er wel op dat die aanslagen niet uit het luchtledige komen vallen. Wat Ellian en anderen inderdaad doen is van haar uitspraken een karikatuur maken, geholpen door een nogal eendimensionaal interview met Al-Yaqeen.

We kunnen er vrolijk om doen dat het interview van de site van Al-Yaqeen is gehaald als gevolg van bedreigingen en scheldpartijen zoals Al-Yaqeen stelt, maar schijnbaar is de islamneurose zo groot dat iemand die het opneemt voor moslims door de mangel gehaald moet worden (net zoals omgekeerd een week eerder gebeurde met een vrouw die in Rondom 10 veel kritiek had op het gedrag van Marokkaans-Nederlandse jongeren). Althans dat is wel het beeld dat, mede naar aanleiding van dit incident, leeft onder sommige moslims. Men ziet zich, terecht of onterecht dat doet er niet toe, geconfronteerd met een bijna gesloten oppositie tegen islam en moslims, en de enkele politici die zich daaraan onttrekken worden op allerlei manieren vijandig bejegend. Zo gezellig is het hier dus ook niet. Daarom maar even het laatste woord aan Netjes zelf die (ook al is ze niet verkozen) het volgende stelde:
Rena Netjes: ‘Er wordt een karikatuur van mij gemaakt’ – HP/De Tijd

Ik wil voor elke Nederlander Europa in. Ik ben een christendemocraat en ga natuurlijk voor het christendemocratische gedachtegoed. Dat ik ook oog heb voor minderheden is geheel in de lijn met de christendemocratie. Daarnaast ben ik pro-Europees en wil ik exact zoals Obama predikt helpen vrede te bevorderen en angst en wantrouwen voor elkaar verminderen. De weg van vrede bewandelen, en niet die van haat. Het hakken op bijvoorbeeld de islam in algemene zin werkt radicalisatie juist in de hand, en dat is wat we juist niet willen.

UPDATE
Al-Yaqeen is not amused door Netjes’ uitspraken in HP/De Tijd. Zij hebben een reactie geplaatst op hun site, waarin onder meer het volgende te lezen valt:

Met stomheid waren wij geslagen toen wij in HP de tijd haar leugens over al-Yaqeen en Moskee as-Soennah vernamen. Dit terwijl zij enkele dagen eerder een mail verstuurde met het verzoek haar interview van de site te verwijderen vanwege de haatmails en de bedreigingen die zij zou hebben ontvangen.

Tegen Rena Netjes willen wij het volgende zeggen:

1. Het is niet nodig om dit soort leugens nog te verkondigen over website al-Yaqeen, want wij hebben het geluidsbestand van het gehele interview in ons bezit.
2. Denk niet dat de moslimgemeenschap als troef kan worden gebruikt om politieke aspiraties te vervullen.
3. Het is schande voor iedere politicus om zijn standpunten op te geven om zich hiermee bij de meerderheid aan te sluiten.
4. Wie zich laat leiden door angst en druk vanuit de extremistische hoek verdient het niet om zijn interview op een betrouwbare site als al-Yaqeen geplaatst te hebben.

Als je up to date wil blijven en je hebt je nog niet geabonneerd, dan kun je dat nu doen: HIER.

1 comment.

Dakira 40 jaar migratiegeschiedenis in Nederland

Posted on June 5th, 2009 by martijn.
Categories: (Upcoming) Events, Morocco, Multiculti Issues.

Marokkaans-Nederlandse organisaties vieren dit jaar dat 40 jaar geleden de wervingsakkoorden werden gesloten tussen Nederland en Marokko.

“Dakira” ( Arabisch voor herdenking) is de naam van het platform van verschillende Marokkaanse organisaties die zich hebben verenigd voor de viering van de Marokkaanse geschiedenis in Nederland. De formele aanleiding is de ondertekening op 14 mei 1969 van het wervingsverdrag tussen Marokko en Nederland.

Wij dachten handen te hebben geïmporteerd, achteraf blijken het mensen die met hun eigen cultuur, hun geschiedenis en hun geheugen naar Nederland zijn ge-emigreerd.

webposter 40jaar-marokkanen.nl

Dit beroemde citaat in de literatuur over de komst van de ‘gastarbeiders’ naar Nederland vat de beleving van de Marokkaanse geschiedenis in Nederland samen. Voor “Dakira” is het belangrijk om stil te staan bij deze ontwikkeling en een schets te geven van de verschillende fasen van deze geschiedenis, waarin Marokkanen van ‘gastarbeiders’ Nederlandse burgers zijn geworden. De geschiedenis van de eerste generatie Marokkanen in Nederland staat niet los van de Nederlandse naoorlogse geschiedenis. Reden temeer voor Dakira om deze herdenking met de tweede en derde opgroeiende Nederlandse Marokkanen en Nederlandse burgers uitbundig te vieren en memoriseren.

Het programma van Dakira

De herdenking bestaat uit diverse activiteiten die van juni tot en met december 2009 in verschillende steden zullen gehouden worden.

• Op 5 juni (13.00 uur – 23.00 uur) wordt de start gegeven aan deze activiteiten in de Amsterdamse Mozes & Aäronkerk. Deze kerk diende als uitvalsbasis voor de 182 Marokkaanse hongerstakers (de kerk-Marokkanen) in de tweede helft van de jaren ’70. Het programma bestaat uit een foto-expositie over de leefsituatie van de Marokkaanse pioniers, de actie van de hongersstakers, een filmdocumentaire over de geschiedenis van de Marokkaanse migratie, debatten over recente publicaties naar aanleiding van 40 jaar migratiegeschiedenis en toespraken van diverse maatschappelijke organisaties. Twee speciaal uit Marokko afkomstige muziekgroepen zullen de avond muzikaal begeleiden. De minister van justitie, de heer Hirsch Ballin, en de ambassadeur van Marokko in Nederland, de heer Jawad El Himdi zullen bij het avondprogramma aanwezig zijn.
• Op 6 juni in Naarden, op 7 juni in Utrecht, Zaanstad en de Rivierenbuurt te Amsterdam, op 8 juni in Slotervaart te Amsterdam en op 19 en 20 juni in Alkmaar. In de zomermaanden juli en augustus kunnen er exposities, debatten, conferenties en culturele dagen worden bezocht in de Marokkaanse steden Al Hoceima, Tanger, Larache, Rabat en Casablanca, Agadir.
• Op 11, 12 en 13 december wordt het herdenkingsjaar afgesloten met een groot festival in Amsterdam. Tijdens dit festival is er een kinderprogramma, treden er verscheidende muziekgroepen op, zijn er exposities en theatervoorstellingen te bezichtigen en debatten en lezingen te volgen

Programma in de Mozes & Aaronkerk
Vrijdag 5 juni 2009 van 13.00 tot 23.00 uur
=====================

13.30 uur Inloop middagprogramma.
14.00 uur Opening en verwelkoming door dhr. Cor Bon directeur Mozeshuis / Mozes & Aaronkerk
14.10 uur Opening van de foto-expositie door eregasten.
14. 20 uur Vertoning van Filmdocumentaire 40 jaar Marokkaanse geschiedenis, in geleidt door
Bart Römer(Directeur/hoofdredacteur MTNL), Regie Karim Traida, Productie Multiculturele Televisie Nederland(MTNL).
15.30 uur Pauze
15.45 uur Rosalie Smit interviewt drie schrijfsters van drie recente publicaties over het thema Migratiegeschiedenis over hun boeken en motieven.

• Nadia Bouras: “Marokkanen in Nederland, de pioniers vertellen“
• Ineke van der Valk: “Harde Werkers“
• Khadija Arib: “Couscous op zondag“

16.35 uur Pauze
17.00 uur Debat onder leiding van Fenna Ulichki met kopstukken uit de politiek, kerk, moskee, wetenschap, migranten en maatschappelijke organisaties
Herman Obdeijn; Ineke van der Valk; Mient Jan Faber(onder voorbehoud); Rene Danen; Abdou Menebhi; Fatima EL Atik; Mohammed Charrouti; Nora Azerkan;
Centrale punten in het debat:

1. De motieven van de arbeidsmigratie en leefomstandigheden in Nederland.
2. Regulering en vreemdelingenwetgeving. “van gastarbeid naar vreemdeling”
3. Sociale strijd en opkomst van Marokkaanse organisaties.

18.00 uur Marokkaans culinaire buffet
19.00 uur Inloop avondprogramma
19.10 uur Start avondprogramma: Welkom en toelichting van het programma
door Rachid Jamari en Ibtissam Gzouny
19.15 uur Eerste rond.

• Dhr. Abdou Menebhi namens de Dakira Platform
• De Minister van justitie de heer Hirsch Ballin.
• De ambassadeur van Marokko. Dhr. Jawad El Himdi

19.50 uur Verering van vertegenwoordigers van de eerste pionieren Marokkanen in Nederland
20.05 uur Marokkaanse vrouwen muziekgroep Al Ikhlass uit Tetouan.
20.25 uur Tweede rond toespraken van Maatschappelijke organisaties

• Mw. Nora Azerkan voormalige voorzitter Marokkaanse vrouwen vereniging.
• Dhr. Rene Danen namens Nederlandse maatschappelijke organisaties
• Dhr. Mustafa Ayranci namens Turkse Arbeiders Organisatie HTIB
• Dhr. Nonoi Hacbang namens TMP, Transnationaal Migrant Platform

20.50 uur Start van muzikaal en cultureel gedeelte met de Riffijnse muziekgroep van Tarwa N Cheikh Mohand.

[flashvideo filename=http://www.youtube.com/watch?v=vPHsEiDyTyE /]
21.30 uur Pauze
21.45 uur Vervolg van het muzikaal programma met de Marokkaanse vrouwen muziekgroep Al Ikhlass uit Tetouan.
22.45 uur Einde van het avondprogramma.

Meer informatie zie website:

Dakira – 40 jaar Marokkanen in Nederland

0 comments.

Rwina – Stijl in debat

Posted on June 3rd, 2009 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Wat rwina is? Lastig te vertalen, maar het komt neer op herrie, kabaal, chaos. Rwina maken of rwina doen is de boel op stelten zetten. Een voorbeeld is Rondom 10 van afgelopen zaterdag. Niet gezien? Dat kan alsnog HIER. De uitzending leverde diverse reacties op bijvoorbeeld op Marokko.nl en op andere sites. Daarbij ging het onder meer over de debatstijl van de aanwezigen:
Joost Niemöller » Marokkaanse chaos bij Rondom 10

Gisteravond zag ik een uitzending van Rondom 10. Het onderwerp was: ‘Wordt het nog wat met Marokkaans Nederland?’ Behalve presentator Cees Grimbergen waren er alleen Marokkanen in de zaal.
Ik zag en hoorde wanhoop, onmacht, agressie, volslagen gebrek aan discipline, desinteresse, verbaal onvermogen, gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel, oeverloze chaos, grimmige gezichten, geen humor, en geen licht aan het einde van de tunnel. Het was echt heel erg.

Om daar even later nog aan toe te voegen:
Joost Niemöller » Marokkaanse chaos bij Rondom 10

Als iedereen door mekaar gilt, zit er heus wel aardige aanzetten in tot iets, net zo goed als minder goede aanzetten. Daarom vond ik het ook leuk ze eens uit te schrijven.
Maar als het daarbij blijft komen we nooit een stapje verder in de beschaving.

Nou was het ook een behoorlijke Poolse Landdag daar bij Rondom 10. En een interessante ook, net als de reacties erop. Er is vrij veel discussie, en afkeuring, over de nogal chaotische, emotionele gang van zaken. Erg opvallend verder was de lichaamshouding van velen tijdens de discussie. Gebarend, soms wild, met het hele lichaam erin bij enkelen, de handen en de vingers op een bepaalde manier in de lucht priemend of naar een tegenstander. Antropologisch gezien allemaal erg interessant:

The Ethnography of Speaking

The role of speech in human behavior has always been honored in anthropological principle, if sometimes slighted in practice. The importance of its study has been declaimed (as by Malinowski [1935]), surveyed with insightful detail (as in Sapir [1933)), and accepted as a principle of field work (see citations in Hymes 1959)

Een debat is nu eenmaal meer dan alleen de inhoudelijke, rationele uitwisseling van argumenten zoals we wel eens graag zouden willen denken. Breder gezien, de public sphere is een podium voor het vormen vormen, beleven en uiten van identiteiten en belangen (zie HIER p.3 ev). De non-verbale wijze van communicatie zoals uiterlijk, kledingstijl, stijl van praten en lichaamshoudingen zijn net zo (of zeker zo) belangrijk en het bepaalt mede of iemand een bepaalde gezaghebbende positie krijgt in dat debat. Zie bijvoorbeeld president Obama en zijn speech style tijdens de campagne:
Rhetoric And Speaking Style Affect The Clinton-Obama Race – CBS News

Going back to the post-Revolutionary War era, you have the “other population” in our country that was not part of the democratic movement, and that was slaves. Their ensuing fight to penetrate government was highly motivated and mobilized though the church. If you were African-American, the only public speaking you could do was from behind the pulpit. You were able to use the church. So we have a history of African-American movements coming from churches. When black Americans entered the public sphere and began participating in politics, you start to have a dialogue between styles. Style is still keeping some people from participatin. If someone sounds too much like a black preacher, they can’t be president.

Stijl wordt dus belangrijk gevonden door anderen. Dit komt terug op tal van terreinen. Denk bijvoorbeeld aan de stereotypen over vrouwen aan of op weg naar de top. Zij moeten vooral niet te emotioneel zijn, maar moeten ook weer geen manwijven worden en als ze het goed doen zijn het niet de topmannen die op topvrouwen lijken, maar andersom. Met andere woorden de man en de mannelijke stijl (of beter gezegd wat voor mannelijke stijl moet doorgaan) zijn de norm. Dergelijke patronen zijn cultureel van aard en communicatie verschillen hebben dan ook niet alleen betrekking op verbale communicatie, maar ook op non-verbale communicatie:
Cross-cultural variation of speech-accompanying gesture

The first factor is the culture-specific convention for form-meaning associations. This factor is involved in well-known cross-cultural differences in emblem gestures (e.g., the OK-sign), as well as pointing gestures. The second factor is culture-specific spatial cognition. Representational gestures (i.e., iconic and deictic gestures) that express spatial contents or metaphorically express temporal concepts differ across cultures, reflecting the cognitive differences in how direction, relative location and different axes in space are conceptualised and processed. The third factor is linguistic differences. Languages have different lexical and syntactic resources to express spatial information. This linguistic difference is reflected in how gestures express spatial information. The fourth factor is culture-specific gestural pragmatics, namely the principles under which gesture is used in communication. The culture-specificity in politeness of gesture use, the role of nodding in conversation, and the use of gesture space are discussed.

Een belangrijk onderscheid bij het aanleren van gepast communicatie gedrag heeft betrekking op gender. Jongens en meisjes krijgen specifieke patronen aangeleerd:
Public Anthropology

Albert first specifies the differences in speech training between boys and girls of the upper stratum. Where the boys are trained in the art of composing amazina, ‘praise-poems’, self-defense rhetoric, proper speech for funeral orations, and much more in accordance with the socially appropriate physical gestures (i.e. eye contact), the girls are trained in “artful silence”. They are taught to be listeners and be able to repeat conversations verbatim. They are loyal to their husbands and family, and their acquired abilities to listen and repeat are extremely important to the success of their household. Later in life they are taught to make important decisions and can become successful in their own right by their use of rhetoric.

Cultural Anthropology/Communication and Language – Wikibooks, collection of open-content textbooks

Nonverbal Communication is defined as the act of communicating with another via body language or other symbolism to convey meanings,or “nonverbal communication involves those nonverbal stimuli in a communication setting that are generated by both the source [speaker] and his or her use of the environment and that have potential message value for the source or receiver [listener]. Basically it is sending and receiving messages in a variety of ways without the use of verbal codes (words). It is both intentional and unintentional. Not only does it use body language, but also eye contact, gestures, posture, and facial expressions. Another somewhat obvious form of nonverbal communication is that which is written. Handwriting styles and emoticons can be included within this category, exemplifying different forms of human personal expression. Emoticons, which are used often in emails and text messaging, serve to more clearly express a point or add context to what is being communicated since your tone of voice and facial expressions cannot be seen at the time of viewing. The majority of nonverbal communication studies first researched by Ray Birdwhistell focus on face-to-face encounters between two or more people. The physical actions of the communicator and the way in which the listener responds are all key aspects of discovering the subtle implications of nonverbal communication. [9]

Dit betekent ook dat we verschillen niet zomaar kunnen wegpoetsen. Opvallend in het debat van bij Rondom 10 was wel dat degenen die ogenschijnlijk meer gewend zijn aan de vergadercultuur in dit land, zoals de politica, het publiek tot de orde riepen (tot twee keer toe) of in ieder geval zelf en wat meer terughoudende stijl vertoonden; de indoctrinatie van de debatstijl die we hier meestal gepast vinden is bij hen duidelijk aanwezig wat overigens niet betekent dat men niet emotioneel werd. Ook de inhoud van hun boodschap leek vooral afgestemd op wat veel Marokkaanse Nederlanders verwachten wat het Nederlandse publiek van hen verwacht: zelfkritiek en reflectie op hun eigen functioneren en dat van de ‘eigen’ groep. Wat, opnieuw, niet wil zeggen dat ze niet meenden wat ze zeiden. Dat is soms wel de kritiek op Marokko.nl, dat deze mensen (in het bijzonder de politica) te vernederlandst zouden zijn en het eigen nest bevuilen (en dan gebruik ik hier de nette variant).

Op verschillende sites zoals Joost Niemöller, Welingelichte Kringen en TRS wordt er ook het nodige over gezegd (vooral de eerste twee). Op vrijwel alle sites wordt inhoud én stijl gekoppeld aan het er wel of niet bijhoren. Het zou typisch Marokkaans zijn, onbeschaafd en er werd slecht Nederlands gesproken enzovoorts. Wellicht is dat ook zo, maar wie wel vaker naar Rondom Tien kijkt weet ook dat de meeste gasten daar halve zinnen maken, woorden inslikken, woorden verhaspelen enzovoorts. In het bijzonder diegenen die niet getraind zijn in debatten en vergaderingen maken zich ‘schuldig’ aan dergelijke zaken. En ook dan wordt er soms over geklaagd en worden dergelijke mensen afgekraakt of voor de gek gehouden. Het diskwalificeren van deze mensen en/of hun standpunten gebeurde ditmaal langs etnische (en een enkele keer religieuze) lijnen. Met als conclusie bij sommigen dat het nooit wat gaat worden met die Marokkanen en moslims hier behalve pure ellende (als men die conclusie toch al niet getrokken had).

3 comments.

Etnische diversiteit – de ironie van gelijkheid

Posted on May 22nd, 2009 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

EDIT: Titel van de entry is aangepast, zodat het beter de lading dekt en wat minder schreeuwerig is.

Op de hoogte blijven? Abonneer je dan op Closer: HIER.

Lida van den Broek studeerde organisatie antropologie aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Zij is promovenda bij het departement sociale psychologie (prof. dr. Stapel) van de Faculteit Sociale Wetenschappen (en gefinancierd door het onderzoeksinstituut TIBER) aan de UvT. Ze is directeur van Kantharos bureau voor multiculturele vraagstukken.
Volgende week vrijdag verdedigt ze haar proefschrift De ironie van gelijkheid. Over etnische diversiteit op de werkvloer. Kern van haar betoog is het paradoxale punt dat juist de ideologie van gelijkheid bijdraagt aan racisme op de werkvloer van bedrijven.

Bij de beoordeling van werkprestaties maakt het heel veel uit of je Peter of Najib heet. Ondanks het idee van tolerantie en gelijkheid in onze samenleving, verklaart bijna de helft van de Nederlandse allochtonen regelmatig gediscrimineerd te worden. Toch zegt drie kwart van de autochtonen geen bezwaar te hebben tegen een allochtone collega. Volgens onderzoekster Lida van den Broek veroorzaakt de heersende ideologie van gelijkheid ironisch genoeg alledaags racisme. Juist het aan de orde stellen van racisme is een taboe geworden.

Van den Broek deed onderzoek bij negen organisaties (profit en non-profit). In het experimentele onderzoek kregen respondenten een verhaal met vragen voorgelegd over een werknemer in een groot industrieel bedrijf. De naam van de werknemer was bij de helft van de respondenten Najib en bij de andere helft Peter. Dezelfde werkprestaties van Peter en Najib werden uiteindelijk verschillend beoordeeld. Als ze fouten maakten in hun werk, dan werd Najib vaker dom en ongeschikt gevonden dan Peter. Bovendien werden Najibs fouten hem persoonlijk aangerekend, terwijl wanneer Peter fouten maakte dat eerder aan de situatie toegeschreven werd. Wanneer Najib en Peter goed werk afleverden was het precies andersom. Uit een tweede experiment van Van den Broek blijkt dat de etnische ongelijke beoordeling ironisch genoeg vaker optreedt in een organisatie die gelijkheid nastreeft dan in organisaties waarin ruimte is voor verschillen.

Racisme wordt onzichtbaar gemaakt
De studie toont ook aan hoe alledaags racisme onzichtbaar wordt gemaakt. Dat gebeurt niet alleen door de autochtone Nederlanders; ook allochtone Nederlanders dragen daaraan bij, vaak omdat zij niet beschouwd willen worden als slachtoffer. Drie mechanismen die alledaags racisme onzichtbaar maken, worden aan de hand van de cases gedetailleerd beschreven:

1. In de eerste plaats selectieve waarneming: de selectie die we maken in wat we wel en niet (willen) zien.
2. Verder perceptuele vertekening: de betekenis die we geven aan wát we waarnemen.
3. En tenslotte: personificatie: het toeschrijven van wat we (willen) zien en de betekenis die we daaraan geven aan een persoon in plaats van aan de situatie of omstandigheden.

Deze drie mechanismen zorgen er voor dat alledaags racisme onzichtbaar wordt en dat stelt vervolgens mensen in staat te geloven dat racisme niet plaatsvindt.

Bron: UvT Persbericht – Ideologie van gelijkheid veroorzaakt dagelijks racisme op de werkvloer

Dit maakt het natuurlijk wel ingewikkeld. Een bedrijf dat geen anti-racisme beleid voert, kan kleurenblindheid verweten worden. Anti-racisme beleid daarentegen kan leiden tot kleurenblindheid. De percepties van mensen en de daarmee samenhangende machtsprocessen en structuren blijken toch wat weerbarstiger en complexer dan we vaak in eerste instantie denken.

2 comments.

MOI Lezing: Cartoons, minorities, freedom of speech and self-censorship in Denmark – Jørgen S. Nielsen

Posted on May 13th, 2009 by martijn.
Categories: (Upcoming) Events, ISIM/RU Research, Multiculti Issues, Public Islam.

MOI-Lezing

Datum: Maandag 18 mei, 19.30 uur
Plaats: Sweelinckzaal, Drift 21, Utrecht

The representation of religion in the public sphere can bring about major debates and conflicts. In the Netherlands, the limits of free speech and Dutch tolerance are to be tested in a court case after judges ruled that a right-wing MP Geert Wilders who compared the Koran to Mein Kampf and last year released the film Fitna, should be put on trial for inciting hatred and discrimination in his speeches. Similar issues can be found in other cases such as the “Muhammad Cartoons in 2005/2006. The Dutch Association for the Study of the Middle East and Islam (MOI) invites you to attend a lecture that will address the issues of freedom speech, self-censorship and the representation of religion:

“Cartoons, minorities, freedom of speech and self-censorship in Denmark“.

By Jørgen S. Nielsen

The publication on 30 September 2005 of the “Muhammad cartoons” by the Danish paper Jyllands-Posten is best known for the international crisis it provoked. Outside the country, however, less attention has been paid to the circumstances which led to the publication, at the centre of which was a debate about the balance between freedom of expression and self-censorship. The lecture will look at how the crisis developed domestically, the issues it raised and the following debate and locates it in the context of the mutual experiences of Muslim minorities and the national community.

Attendance is free, no registration required

Jørgen S. Nielsen is Professor of Islamic Studies, Faculty of Theology, University of Copenhagen, and currently a visiting professor at the University of Utrecht. He has previously held academic positions in Beirut, Birmingham (UK), and Damascus. Since 1978 his research has been focused on the situation of Muslims in Europe. He is author of Muslims in Western Europe (Edinburgh University Press, 1992, 2nd ed. 1995, 3rd ed. 2004; Arabic translation, Beirut: Saqi Press, 2006), and chief editor of the forthcoming Yearbook of Muslims in Europe, Leiden: Brill.

MOI
The Dutch Association for the Study of the Middle East and Islam (MOI) MOI is the main professional organisation involved in Arabic-Islamic studies, social scientists, students, policy-makers and journalists. MOI organizes workshops, lectures and is involved in ZemZem, the Dutch periodical on the Middle East, North Africa and Islam.

More information can be found on:
MOI
http://www.moistudies.nl
info@moistudies.nl

ZEMZEM
http://www.zemzem.org

0 comments.

Religie in een liberale democratie: routes en attitudes

Posted on April 29th, 2009 by martijn.
Categories: (Upcoming) Events, Islam in the Netherlands, Multiculti Issues, Public Islam.

Er wordt wat gedebatteerd in Nederland. En vaak komt islam daarbij wel om de hoek kijken zoals in het debat over de grenzen van de vrijheid van meningsuiting recent in Amsterdam. De organisatoren Aknarij en KMAA signaleerden daarbij dat het debat over de vrijheid van meningsuiting vooral gevoerd wordt door de autochtone elite (maar wel vaak over de integratie van allochtonen). Aan de andere kant is er ook de veel gehoorde (maar toch echt vaak onterechte) klacht dat de meerderheid van de allochtonen (nou ja eigenlijk moslims) afwezig is wanneer de vrijheid van meningsuiting bruut wordt aangetast. Er lijkt toch wel een tegenbeweging te zijn, zo signaleren Groen en Kranenberg in Opstand der Gematigden. Het felle islamdebat heeft volgens hen moslims weerbaarder gemaakt. Ook Dick Douwes stelde recent zoiets in zijn bijdrage aan Mist in de Polder. Maar hij stelt, naar aanleiding van Fitna, dat de trendbreuk niet zozeer ligt in de inhoud van de reacties (die is terughoudend en is dat al zeer lang), maar in de vorm ervan. Men blijft terughoudend, maar is wel goed zichtbaar en professioneler richting de media.

Deze toegenomen zichtbaarheid (een these die ik wel ondersteun, in tegenstelling tot die over weerbaarheid) roept wel weer zo zijn eigen dynamiek op in ieder geval als het gaat over de plaats van religie in de samenleving. Het debat daarover wordt gevoerd en zowel islamitische als christelijke (migranten-)groepen spelen daar zo hun eigen rol in. Daarover gaat het symposium dat op 15 mei wordt gehouden aan de VU in Amsterdam.

Binnenkort is er aan de Vrije Universiteit in Amsterdam
2009-05-15 Publiekssymposium “Orthodoxe religie in een liberale democratie” – 2009 – Faculteit der Sociale Wetenschappen, Vrije Universiteit Amsterdam

De afgelopen decennia is het aantal religieuze stromingen in Nederland toegenomen. De manier waarop deze – maar ook gevestigde – religieuze groepen zich presenteren is zeer verschillend, variërend van assertief tot geïsoleerd. Door de manier van hun optreden, en de thema’s die ze aanroeren, wordt het debat over de plaats van religie in de samenleving heviger gevoerd. Zowel islamitische als christelijke migrantengroepen spelen hierin een belangrijke rol. Op dit symposium wordt naar een aantal van deze groepen en naar de betekenis die zij hebben voor de Nederlandse samenleving gekeken.

De eerste hoofdspreker, prof. Fred van Lieburg, zal de theologische en maatschappelijke spanningen binnen het bevindelijke gereformeerde volksdeel duiden. De ontwikkeling van de Islam in Nederland sinds de jaren zestig is het onderwerp van prof. Thijl Sunier, de tweede hoofdspreker. In de middag wordt in een aantal sessies actueel onderzoek gepresenteerd, zoals de start van een nieuw project over ‘religie in de stad’, radicale christenen en moslims in het publieke domein, de pedagogische rol van migrantenkerken en kerkopbouw in nieuwbouwwijken.

Deze studiedag wordt georganiseerd door het tijdschrift Religie & Samenleving en de Vlaams-Nederlandse Werkgroep Godsdienstsociologie i.s.m. VISOR (VU Amsterdam). Informatie over het programma bij dr. Peter Versteeg, 020 5982965; pga.versteeg@visor.vu.nl. Aanmelden bij dr. Erik Sengers erik-sengers@planet.nl en door overmaking van de deelnemersbijdrage à EUR 15,- op rek. 29.64.28.159 t.n.v. werkgroep godsdienstsociologie te Amsterdam. Uiterlijk een week vantevoren krijgt u een digitaal programmaboekje met nadere gegevens.

Aanvang 9.30uur, om 12.30 is er een lunch op eigen gelegenheid. Einde 16.30uur
De VU bevindt zich op 7 minuten loopafstand van NS + metro station Amsterdam Zuid (uitgang Parnassusweg). Ook bereikbaar via tramlijn 5 en 51 vanaf Amsterdam CS en Amsterdam Amstel (halte De Boelelaan/VU)

Eén van de issues die zonder meer aan bod zal komen is de discussie over de scheiding kerk-staat. De discussie over de scheiding kerk-staat woedt al enige tijd. Allochtonen Weblog heeft hierover een mooi dossier aangemaakt. Wanneer we dat dossier en andere stukken doorlopen vallen de verschillende definities en omschrijvingen over deze scheiding op. Deze staan niet allemaal zo keurig vermeld (dat is een eerste kenmerk eigenlijk; dat men nauwelijks uitlegt wat men onder de scheiding kerk-staat verstaat), maar zo tussen de regels door kunnen we ze toch wel ontleden.

Amsterdams College verwaarloost kernwaarden – Opinie – de Volkskrant

dat de scheiding van kerk en staat een verworvenheid betreft, die wezenlijk is voor een moderne open, democratische samenleving.

Allochtonenweblog: Steun voor Amsterdamse notitie over de scheiding van Kerk en Staat

Scheiding van kerk en Staat betekent dat er in de verhouding tussen kerk en staat geen institutionele zeggenschap over en weer mag zijn. De overheid mag de staat volgens eigen inzichten, zonder zeggenschap van de kerken inrichten. De kerken zijn vrij van overheidsinmenging bij de vormgeving van hun kerkelijke organisatie en in de aanstelling van hun functionarissen. Ook mag er geen rechtstreekse inhoudelijke zeggenschap zijn. De overheid mag zich niet met de geloofsleer bemoeien. Omgekeerd hebben de kerken geen formele positie in de publieke besluitvormingsprocedure en kunnen aan het handelen van de overheid niet louter godsdienstige maatstaven worden aangelegd.

Allochtonenweblog: In Amsterdam zijn kernwaarden juist in goede handen (Job Cohen)

Wel constateren wij dat het principe van scheiding van kerk en staat een specifieke inhoud heeft, te weten: in de verhouding tussen kerk en staat mag geen institutionele zeggenschap over en weer zijn, evenmin als rechtstreekse inhoudelijke zeggenschap. Dat betekent dat het beginsel van scheiding van kerk en staat bepaald niet de hele lading dekt als het gaat om de verhouding tussen overheid en religie.

Het is een belangrijk uitgangspunt dat samen met drie andere beginselen, te weten de vrijheid van godsdienst, het gelijkheidsbeginsel en de neutraliteit van de overheid, de verhouding tussen overheid en godsdienst(en) in Nederland bepaalt. Het Amsterdamse College stelt dat deze vier principes in hun onderlinge samenhang scherp voor ogen gehouden moeten worden. Zij bieden maximale ruimte aan de pluriformiteit in de samenleving.

Allochtonenweblog: Amsterdam schendt scheiding kerk & staat

De definitie die al jaren door de regering wordt gebruikt, luidt: scheiding van kerk en staat betekent dat de overheid zich niet mag inlaten met de interne organisatie van godsdienstige instanties en evenmin met de religie en de leerstukken daarvan.
Sinds de jaren 80 is de overheid zich echter steeds meer gaan mengen in godsdienstige aangelegenheden en organisaties, zeker als het gaat over moslims en de islam.

Allochtonenweblog: De scheiding van kerk en staat loopt gevaar (Karabulut en Kant)

Het loslaten van de scheiding van religie en staat wordt vaak gerechtvaardigd met het argument dat de islam een plek moet vinden in Europa en Nederland. Maar sinds wanneer is het een overheidstaak om religies een plek te geven?

Geen bemoeienis
De overheid moet religies met rust laten zolang hun volgelingen de rechtsstaat respecteren, veel verder dient de bemoeienis niet te gaan.

De scheiding van religie en staat ligt steeds meer onder vuur. Politici die zich werkelijk willen inzetten voor de ontwikkeling en participatie van álle Nederlanders zouden die grens te vuur en te zwaard moeten verdedigen.

Scheiding kerk en staat is geen scheiding geloof en politiek

Sinds de Verlichting vinden velen dat het politieke debat verschoond dient te blijven van geloofsopvattingen en religieuze overtuigingen. Nu is dat op zichzelf een legitieme opvatting, maar wel heel iets anders dan de scheiding van kerk en staat! Dit rechtsstatelijke beginsel houdt in dat de kerk en de staat te onderscheiden ambten zijn, met elk een eigen bevoegdhedensfeer, en dat de één institutioneel niet over de ander regeert. Dit beginsel verzet zich er derhalve tegen dat de staat directe zeggenschap heeft over de eigen, interne aangelegenheden van de kerk (caeseropapie), maar evenzeer dat spiegelbeeldig de kerk bevoegdheden die aan de staat zijn voorbehouden aan zich trekt (ecclesiocratie).

Winkeliers in actie voor koopzondag – DePers.nl

Op de actiesite Stopzondagsluiting staan op dinsdagmiddag rond de vijfhonderd reacties. Veel mensen die reageren roepen kreten als ‘stop de betutteling’ en ‘handen af van de koopzondag’. Critici wijzen naar de christelijke partijen in de regering, de ChristenUnie en het CDA, die de scheiding tussen kerk en staat schenden.

D66 Europa – Liberale vrouwen op de bres voor scheiding kerk en staat

Liberale vrouwen op de bres voor scheiding kerk en staat

“Verklaring van Brussel” om religie buiten politiek EU te houden –

De liberale Europarlementariërs Jeanine Hennis-Plasschaert (VVD) en Sophie in ‘t Veld (D66) waarschuwen tegen inmenging van religie in de politiek.

VVD Den Haag: Reactie B&W op “scheiding kerk en staat door wethouder Baldewsingh”

De VVD-gemeenteraadsfractie heeft moeite met de uitspraken van wethouder Baldewsingh over het subsidiëren van sociale activiteiten van kerken, moskeeën en hindoetempels. Hiermee komt volgens de liberalen de scheiding tussen kerk en staat onder druk te staan.

Scheiding van kerk en staat

In een notendop gaat het daarbij om een afspraak tussen kerk en staat over de mate van ieders autonomie en eventuele financiële ondersteuning waarop kerken wel of niet mogen rekenen. Deze afspraak is echter niet geconcretiseerd in wetgeving, maar wordt afgeleid uit Grondwetsartikelen 1 en 6 waarmee de gelijkheid van burgers en de vrijheid van godsdienst worden geregeld.

Nederlands Juridisch Dagblad, NJD § Juridisch nieuws – Guusje ter Horst doet beroep op scheiding kerk en Staat na vragen Geert Wilders over moskeeën

“Nederland kent een scheiding van kerk en staat. Daarin is het geloof primair een zaak van burgers en niet van de staat. Hiermee wordt zowel de godsdienstvrijheid als het seculiere karakter van de staat gegarandeerd (vgl. TK 2003-2004, 29 614, nr. 2, Nota Grondrechten in een pluriforme samenleving).”

’God en Allah horen achter de voordeur’ – Trouw

Hirsi Ali confronteerde jonge moslimkinderen met de vraag: wat vind je belangrijker, Allah of de Grondwet? Als ze dan Allah zeiden, zei ze: zie je wel, democratie en islam zijn niet te verzoenen.

„Toch is het een legitieme vraag, maar het kan voor gelovige mensen allebei waar zijn. In het publieke domein is de Grondwet het belangrijkste, achter je voordeur mag God dat zijn. Ik ken veel VVD’ers met een katholieke, protestantse of islamitische achtergrond die de vraag zo beantwoorden.”

Wellicht wat te zwart-wit en bovenstaande is natuurlijk maar een selectie (ik heb daarbij niet gestreefd naar representativiteit maar naar zoveel mogelijk verschillende opvattingen). Deze selectie lijkt toch wel aan te geven waar het in de meeste discussies om gaat:

1. Moet religie de staat met rust laten?
2. Moet de staat religie met rust laten?

Verder komt naar voren dat de indruk bestaat dat ‘we dit al lang geregeld hadden’ maar dat er nu bijzondere omstandigheden zijn. Misschien nog het duidelijkst naar voren gebracht in het volgende citaat van de PvdA:

Partij van de Arbeid | Overheidssteun aan religieuze groepen belemmert integratie

Met zo’n rijke traditie van ‘leven en laten leven’ zouden ook nieuwe godsdiensten gemakkelijk hun plaatsje kunnen vinden, was het idee. De grenzen zouden worden bepaald door de Nederlandse wet.

Dat deze verwachting voor wat betreft de islam niet is uitgekoomen is te wijten aan twee factoren:
– Er is sprake van gedragingen die in Nederland niet of nauwelijks meer voorkwamen en waarbij men zich beroept op het geloof. Dat varieert van kleine ergernissen als het weigeren van een hand tot kwesties die in strijd zijn met de beginselen van onze rechtsstaat, zoals eerwraak.
– Deze gedragingen beperken zich niet, zoals bij de streng gelovige christelijke stromingen, tot een beperkt geografisch gebied, zodat je er geen last van hoeft te hebben als je dat niet wilt, maar doen zich bij uitstek voor in de grote steden. Steden die juist altijd symbool stonden voor het principe van ‘leven en laten leven’.

Ongeacht de precieze vragen (laat staan de antwoorden) die men stelt lijken die overwegingen voortdurend een rol te spelen. Vooral de eerste dan, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ook de tweede een grote rol speelt.

Welke concrete zaken ontlokken nu vooral de discussie over de scheiding kerk-staat? De belangrijkste van de afgelopen jaren zijn volgens mij:

AD.nl – Utrecht – Utrecht opent loket in moskee

Utrecht opent loket in moskee
Door RENÉ CAZANDER
UTRECHT – In de moskee Omar Al Farouk aan de Winterboeidreef bij station Overvecht openen de stichtingen Stiva en Ward volgende week vrijdag twee informatieloketten: een voor mannen en een voor vrouwen.

Deventer geeft ‘evangelische hulp’ aan prostituees • Binnenlands Bestuur

Deventer geeft ‘evangelische hulp’ aan prostituees

24.03.09 • 0 reacties
De gemeente Deventer neemt ‘Het scharlaken koord’ in de arm om prostituees een nieuwe carrière te bieden. De overkoepelende stichting waar dit onder valt, heeft een sterk evangelische missie. GroenLinks vindt daarom dat de gemeente niet met hen in zee moet gaan..

AD.nl – Den Haag – Ook subsidie kerk en moskee

Ook subsidie kerk en moskee
Door MAARTEN BRAKEMA
DEN HAAG – Ook kerken, moskeeën en mandirs (hindoetempels) moeten subsidie kunnen krijgen van de gemeente.
afbeelding vergroten FOTO ANP
Niet voor religieuze bijeenkomsten, maar wel als ze sociale activiteiten organiseren.

IslamWijzer Forums – News – Open brief aan critici van IslamWijzer

De IslamWijzer was nog niet in de digitale lucht of er dienden zich critici aan die de overheidssubsidie aan dit project ter discussie stelden. Zij brachten twee bezwaren naar voren. Ten eerste zou de IslamWijzer een platform zijn om één bepaalde islamitische stroming (de zgn. ‘liberale islam’) te bevorderen. Ten tweede zou door de overheidssteun aan dit initiatief de scheiding tussen staat en kerk/moskee worden aangetast. De projectgroep ‘IslamWijzer’ dient hen van repliek.

D66 hekelt subsidie Youth for Christ

Fractievoorzitter van D66 Alexander Pechtold wil opheldering van minister van Jeugd André Rouvoet (ChristenUnie) over een door zijn ministerie verstrekte subsidie aan Youth for Christ (YfC).

Pechtold vraagt zich af waarom de christelijke organisatie driehonderdduizend euro subsidie heeft ontvangen. Hij vreest dat de scheiding van kerk en staat in het geding is.

Weg met apartheid! – Opinie – de Volkskrant

Ook religieuze activiteiten ontbreken niet in het Utrechtse lijstje. Zo krijgen het Ramadanfestival (20 duizend euro!), diverse Iftar-maaltijden, het wereldfeest Sint Jan de Doper, ‘activiteiten Marokkaans-Islamitische gemeenschap’ en het oogstfeest van de hindoes geld toegeschoven.

Hoofddoekenbrigade
In Amsterdam wordt de orthodox-islamitische Poldermoslima Hoofddoekenbrigade onder het goedkeurend oog van politiek correct Nederland gesubsidieerd.
Onze persoonlijke favoriet is kickbokslessen voor hangjongeren
Leve de integratie! Oh ja, omdat de ChristenUnie in het Utrechtse college zit, krijgen diverse kerkcentra natuurlijk ook geld en mag Youth for Christ het pannavoetbal organiseren. Maar het is toch geen taak van de overheid religieuze activiteiten te sponsoren?

RTV Utrecht: Halal en koosjer eten op stadhuis Utrecht

De catering in het Utrechtse stadhuis gaat halal en koosjer eten aanbieden. Het college heeft dat besloten op verzoek van verschillende raadsleden.

Stop subsidies voor festivals rond ramadan – Opinie – de Volkskrant

Een ander storend aspect is de betrokkenheid van overheidsinstellingen en geloofsneutrale maatschappelijke organisaties. Los van geldelijke donaties die men verstrekt aan de ramadanactiviteiten (ik dacht dat we scheiding van kerk en staat hadden), constateer ik in toenemende mate de eendimensionale focus op de identiteit van de Marokkaanse of Turkse Nederlander.

KVR31809 – Kamervraag met antwoord – ikregeer.nl

Vragen naar aanleiding van bericht ‘Tophoofddoekshow’ op website tophoofddoeken.nl, over het mede-organiseren van een dag ter ere van de hoofddoek. Volgens indiener mag de gemeente hier geen belastinggeld aan spenderen en spreekt de gemeente ten onrechte steun uit aan de islam.

Amsterdam gaf bewust steun aan moskee

De gemeente Amsterdam wilde met de financiering van de Westermoskee van de Turkse organisatie Milli Görüs voorkomen dat ”externe islamitische partijen” geld in de moskee zouden steken.

De gemeente vreesde dat die partijen anders zeggenschap over de moskee zouden krijgen.

Dat schrijft wethouder Maarten van Poelgeest (GroenLinks, Grondzaken) in een brief aan de gemeenteraad. De oppositiepartijen VVD en CDA willen opheldering over deze ”vorm van subsidiëring” door de gemeente van een religieuze organisatie.

De gemeente kocht in 2005 de grond van de Turkse organisatie Milli Görüs, waarop de Westermoskee zou worden gebouwd, en betaalde daarvoor bewust twee miljoen euro te veel. De gemeente vulde daarmee het tekort aan dat Milli Görüs had voor de bouw van de moskee. De grondaankoop is destijds niet aan de gemeenteraad voorgelegd, omdat dat volgens de regels niet nodig was.

VVD-fractievoorzitter Eric van der Burg vindt dat de grondaankoop direct aan de gemeenteraad had moeten worden voorgelegd, al was dat volgens de regels niet nodig.

’Voorwaarden aan moskeebestuur schenden de scheiding tussen kerk en staat’ – Trouw

Volgens de woordvoerder van de Protestantse Kerk in Nederland is het ’niet goed voorstelbaar dat onze plaatselijke gemeenten voorwaarden accepteren over hun koers of banden met andere kerken, om een bouwvergunning te verkrijgen’.

Maar, zegt de woordvoerder, zo’n voorwaarde is de kerken bij zijn weten nog nooit gesteld. Ook bij het Contact in Overheidszaken is die onbekend. Daarbij zijn de meeste kerkgenootschappen en Joodse geloofsgemeenschappen aangesloten.

Secretaris Hans Zuijdwijk wil de kwestie-Milli Görüs nader bekijken, want ’als het te gortig wordt op buurmans erf, dan gaan wij ook ’s kijken en praten met de overheid’.

Zuijdwijk zegt dat hij het geval niet goed kent, maar ’in het algemeen valt me op dat de overheid meer sympathie heeft met vrijzinnige dan met orthodoxe groepen’.

Voor Zuijdwijk is het duidelijk: wat van Milli Görüs wordt verlangd, ’dat kán niet’. „Ten principale schendt dit de scheiding tussen kerk en staat. Die is niet absoluut, maar hier lijkt een grens overschreden.”

PvdA wil af van verbod godslastering – Politiek – Reformatorisch Dagblad

De SP komt, als Hirsch Ballin zijn standpunt niet herziet, met een motie om artikel 147 te schrappen. SP-Kamerlid De Wit wijst op de scheiding van kerk en staat. „De wet kent al een verbod op beledigen en haat zaaien, artikel 137. Iemand beledigen op grond van zijn religieuze overtuiging valt daaronder. We hebben dus geen apart wetsartikel nodig om christenen, want daarover gaat het in artikel 147, extra bescherming te bieden.”

AD.nl – Binnenland – Donner: sharia moet kunnen

Donner: sharia moet kunnen
DEN HAAG – Wat minister Donner (Justitie) betreft, mag in Nederland de islamitische wetgeving (sharia) worden ingevoerd.
afbeelding vergroten Minister Piet-Hein Donner.
,,Voor mij staat vast: als tweederde van alle Nederlanders morgen de sharia zou willen invoeren, dan moet die mogelijkheid toch bestaan? Zoiets kun je wettelijk toch niet tegenhouden? Het zou ook een schande zijn om te zeggen: dat mag niet! De meerderheid telt. Dat is de essentie van democratie.’’

Donner treedt niet op tegen Madonna – Archief – de Volkskrant

De SGP-jongeren gaan na de optredens van Madonna aangifte doen van godslastering. Donner liet vrijdag weten de verontwaardiging van christenen te begrijpen, en Madonna`s methoden verwerpelijk te vinden. Maar `zij is niet speciaal in Nederland om hier te kwetsen.`

Levensbeschouwing / Godsdienst op de openbare school: red het! – Trouw

In het Nederlands onderwijs is niet gekozen voor het neutralistische Franse model voor de scheiding van kerk en staat, maar voor het actief-pluriforme model. Zo hoort het openbaar onderwijs volgens artikel 23 van de Grondwet ieders godsdienst of levensbeschouwing te eerbiedigen. Dat doe je echter niet door die levensbeschouwing te negeren, maar door er actief aandacht aan te besteden.

PAROOL: AMSTERDAM – Baarsjes wil in zee met Youth for Christ

AMSTERDAM – Het stadsdeelbestuur van De Baarsjes wil het jongerenwerk uitbesteden aan Youth for Christ (YfC). Sommige deelraadsleden vrezen dat die organisatie er evangelisatie trekjes op na houdt.

VVD website

Schriftelijke vragen van het lid De Krom (VVD) aan de minister van WWI en de minister van OCW over gescheiden zitplaatsen voor mannen en vrouwen in theater Zuidplein

De controverses concentreren zich dus rondom moslims en christenen; joden, hindoes, boeddhisten en humanisten blijven buiten beschouwing. De eerste en laatste hebben organisaties die subsidies krijgen (zoals JoodsMaatschappelijk Werk en organisaties voor humanistisch vormingsonderwijs). De grotere nadruk op christenen gaat gepaard (zonder een directe relatie te veronderstellen) met een grotere assertiviteit van bepaalde christelijke groepen in het publieke domein en sterke aanwezigheid van christelijke partijen in de politiek (en regering). De focus op moslims valt samen met het islamdebat in Nederland dat al enige tijd gaande is. De posities die worden ingenomen zijn niet altijd vanzelfsprekend. Het is geen zaak van seculieren vs. religieuzen (hoewel dat in het politieke debat wel lijkt te zijn). Er zijn seculiere mensen die een ‘pragmatische’ omgang met religie door de staat bepleiten (Cohen), religieuze mensen die dat doen (Marcouch, Balkenende) en er zijn religieuze mensen die een strikte scheiding bepleiten (Rutte, bepaalde islamisten) en seculiere mensen die dat doen (Pechtold).

0 comments.

Against pornofication and sexualization – scratching the surface because you have to begin somewhere

Posted on April 25th, 2009 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues.

UPDATE: SEE BELOW

As in some other countries such as the US there is a debate in the Netherlands about the pornofication and sexualization of Dutch society. In particular feminists have been active in this debate pointing out the objectification of women (reducing women to objects of sexual desire and moulding women into standardized models that fit the general pattern of what is sexually attractive to Dutch heterosexual men) and men (reducing men into objects that are determined by sexual lust and moulding them into standardized models of what a Dutch heterosexual man should find sexually attractive).

The debate focused on issues as ‘sex sells’ in commercial ads that are displayed in magazines and on the streets and on the degrading position of women in porn movies. As such this sexualization and pornofication of the public sphere would disturb the sexual development of young men and women. Indeed, examples abound such as in the billboard with a picture of an almost naked woman, with no head and in front or her vagina a small handbag and the posters carried the words: “lesson 84: lead him into temptation“. The explicit or sometimes implicit reference in many of the discussions that such a sexualization and pornofication leads to distorted views on sexuality and sex has been criticized and many of the arguments against this pornofication and sexualization (such as children losing their virginity a much younger age which is in fact stable for many years now at the age of 17, that girls in partiuclar feel pressured to have sex, that girls sell sex for money or some other reward which does occur but only in 1% of the girls and 1,8 % of the boys), have been refuted. Nevertheless research also shows that 15-20% has troubles in dealing with sexually charged images, that such images in videoclips do influence self-esteem of girls and that they are influenced in such a way that they feel a ‘sexy look’ (according to a particular standard) is more important and that they are less positive about their own looks. Furthermore boys are more susceptible for misogynist views after watching such images and both sexes are less satisfied with their own relations. Really problematic are the numbers for sexual force. One in six girls and one in four homosexual boys (less for heterosexual boys) have experienced sexual force or transgressions. See the research sex under 25 (Dutch).

Notwithstanding the sometimes ambivalent research outcomes we should also ask ourselves of course how do we want to represent women and men in public? This is not only a questions feminists have dealt with in this debate but also (of course?) religious groups. In particular Christian groups have been active in the current debate and lodged complaints against particalar ad campaigns. While feminists such as Myrthe Hilkens or Sunny Bergman who denounce the pornofication are sometimes being seen as enemies of the free sexual morals of Dutch society and ridiculed but also as a-sexual or anti-sexual hysteric women who need a good …, or need to have a vaginal correction and a…. (the latter three thereby in fact almost proving the value of feminist criticism), the Christian groups received another response. Christians are back into arena, Do Christians get a big mouth?, back to the narrow minded times of the 1950s and an attack on the current freedoms in a society that has been relieved from the burden of religion.

Now we have one (!) Muslim man who is on a ‘crusade’ against, what he sees, as pornographic representations of women in commercial ads. The not so trustworthy Geenstijl brings as a campaign of prudish Muslims (plural) and hate-beards referring to an article on the BBC site about a school that burned down with Muslim girls in it. The comments in the newspapers show how people see this a the result of multicultural society, the next example of how Muslims want to impose their standards, an example of a person who doesn’t belong here and example of religious (in general) intolerance and sexual frustration.

NRC Handelsblad yesterday had an article with this man showing the ad that has been censored by Tariq Abdullah by scratching parts of the ad away with his nails. It is the second ad of lingery brand Sapph (‘Dress less to impress’) that he took care off in this way.

I do it to protect the women and children who pass by. […] Women may think that they have to look like that to pleasure men.

Mr. Abdullah who appears in the article to be an older, quiet with a soft voice and an ‘old-testament’ appearance says he does not do it for himself.

I’m not a young man anymore who immediately goes to the bathroom when he sees such a poster.

When a police man stops the question is if he will arrest mr. Abdullah. The officer states that he understands mr. Abdullah’s action

According to Abdullah he acts out of

 ‘respect for God’.

He sees himself as a traveller with a message. Prophets and wise men have foretold that something is about to happen and according Mr. Abdullah this something is near and has apparently something to do with this poster. Only if we follow the path of God, and more precise the God of Islam, we can resist the danger.

The officer doesn’t do anything. Since there are around 30 Sapph-posters in Amsterdam (250 in the Netherlands) mr. Abdullah has taken up a major task and his nails do not reach much higher than the bottom of the model.

But you have to begin somewhere.

I don’t really know what to think about his actions although to a certain extent I can sympathize with it and given the fact that this is a one-man’s campaign it is certainly not worthwile to make a lot of fuss about it. According to Sapph company they are shocked about this violation of their property, Mr. Abdullah is shocked about the violation of God’s creation and the feminists are shocked about the violation of womens self-worth and agency and others will be shocked about the violation of freedom of expression and creativity.

UPDATE:
I have emailed the website GS with questions about their report on the issue. I know it is not to be taken seriously but given the impact of the website in the Dutch mediascape I think questions about how and why they portray mr. Abdullah as a hatebeard, referring to a school in Saudi Arabia that burned down with the girls in it and talk about multiple Muslims, I think questions are in order.

The editors have responded in their usual way, see also:
http://religionresearch.org/martijn/2009/04/10/geenstijl-gelukkig-is-het-geen-nederlander/
AND
http://religionresearch.org/martijn/2009/03/22/geenstijl-freak-show/

Fortunately the people who visit Geenstijl (and now also here albeit with some problems) and respond have far more interesting things to say here or by email. I will go into their reactions later in a separate entry, inviting people to respond to it.

68 comments.

"Don't think black and white…think Orange"

Posted on April 25th, 2009 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues, Public Islam.

People who have seen the Dutch soccer fans at tournaments will have noticed it: much more than the national tricolor with red, white and blue, Orange is the national(ist) color. Orange refers to the color of the House of Orange-Nassau, the Dutch ruling monarchy. On birthdays of people of the royal family the Dutch flags have an additional orange banner.

And next week is Queensday, traditionally the day when the Queen’s birthday is celebrated also a day when many people (in particular those who celebrate in Amsterdam, the Hague and Utrecht) wear orange clothes.
Queensday is in many cases a celebration not only for native Dutch people but also for migrants and in particular the younger generations. This time it has led to a new initiative called the Louka. A group of students will hand out more than 5,000 orange headscarves on 30 April to promote tolerance in the Netherlands in a ‘playful’ way.

The orange headscarves will, according to the students, allow Muslim women to express their loyalty to their faith as well as to the queen.

The two students, Melissa Oosterbroek and Ben Rogmans, who initiated the action said they are annoyed by the rabble rousing in politics and in society over the wearing of headscarves.

The orange headscarves were partly sponsored by a EUR-3,000-prize awarded by the Haarlem council for the students’ initiative.

Now I don’t think a public expression of loyalty to the monarchy is necessary. One can be a republican in this country and still enjoy Queensday. Moreover I think that again such an initiative, how well the intentions may be, puts too much emphasis on Islam and on Muslims who apparently need to show their loyalty to the monarchy (and therefore to the Netherlands). Although it is meant to show that there is no inherent contradiction between loyalty to the faith and to the queen (and I agree with that) I’m afraid it will do exactly the opposite. As a Dutch male I don’t have to anything to show my loyalty to whatever institution and by focusing on Muslim women it in facts problematizes them and their loyalty. It also ignores the fact that many Muslim youth already wear orange in case of soccer championships and Queensday and my (anecdotal) impression that Orange is already a very inclusive form of banal nationalism that only requires the color Orange for people to be included in the festivities (whether one is migrant or not).

This maybe a very sour comment so let’s just think hey it is party time and when you wear a headscarf you get access to the Louka afterparty on Queensday. See also the video on Youtube (in Dutch):
[flashvideo filename=http://www.youtube.com/watch?v=9keJLJWIgPg /]

0 comments.

“Don’t think black and white…think Orange”

Posted on April 25th, 2009 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues, Public Islam.

People who have seen the Dutch soccer fans at tournaments will have noticed it: much more than the national tricolor with red, white and blue, Orange is the national(ist) color. Orange refers to the color of the House of Orange-Nassau, the Dutch ruling monarchy. On birthdays of people of the royal family the Dutch flags have an additional orange banner.

And next week is Queensday, traditionally the day when the Queen’s birthday is celebrated also a day when many people (in particular those who celebrate in Amsterdam, the Hague and Utrecht) wear orange clothes.
Queensday is in many cases a celebration not only for native Dutch people but also for migrants and in particular the younger generations. This time it has led to a new initiative called the Louka. A group of students will hand out more than 5,000 orange headscarves on 30 April to promote tolerance in the Netherlands in a ‘playful’ way.

The orange headscarves will, according to the students, allow Muslim women to express their loyalty to their faith as well as to the queen.

The two students, Melissa Oosterbroek and Ben Rogmans, who initiated the action said they are annoyed by the rabble rousing in politics and in society over the wearing of headscarves.

The orange headscarves were partly sponsored by a EUR-3,000-prize awarded by the Haarlem council for the students’ initiative.

Now I don’t think a public expression of loyalty to the monarchy is necessary. One can be a republican in this country and still enjoy Queensday. Moreover I think that again such an initiative, how well the intentions may be, puts too much emphasis on Islam and on Muslims who apparently need to show their loyalty to the monarchy (and therefore to the Netherlands). Although it is meant to show that there is no inherent contradiction between loyalty to the faith and to the queen (and I agree with that) I’m afraid it will do exactly the opposite. As a Dutch male I don’t have to anything to show my loyalty to whatever institution and by focusing on Muslim women it in facts problematizes them and their loyalty. It also ignores the fact that many Muslim youth already wear orange in case of soccer championships and Queensday and my (anecdotal) impression that Orange is already a very inclusive form of banal nationalism that only requires the color Orange for people to be included in the festivities (whether one is migrant or not).

This maybe a very sour comment so let’s just think hey it is party time and when you wear a headscarf you get access to the Louka afterparty on Queensday. See also the video on Youtube (in Dutch):
[flashvideo filename=http://www.youtube.com/watch?v=9keJLJWIgPg /]

0 comments.

Bert Brussen Zuilens dagboek

Posted on April 17th, 2009 by martijn.
Categories: Multiculti Issues, My Research.

Pim, sorry, Geert is er klaar voor – DePers.nl

‘Als het hier maar niet zo wordt als in De Hambaken in het noorden van de stad. Daar moeten wij een paspoort meenemen, zoveel buitenlanders wonen er’, zegt ze. ‘Ik zou mijn huis nooit meer uitkomen.’ Gerrit bekruipt soms het gevoel dat het altijd carnaval is. ‘Je ziet overal zorro’s’, zegt hij over de bedekkende kleding van islamitische vrouwen. Anja: ‘Ik vind het eng. Wie loopt daar onder? Voor hetzelfde geld zit er een kerel in.’

Inbreng Wilders tijdens APB – www.pvv.nl

Een Marokkaan vertelde tegen een journalist, ik citeer: ”Over tien jaar zijn wij hier de baas. En dan gooien we die kankerkoningin er ook meteen uit.” Einde citaat. Dit soort walgelijke teksten mogen we nooit accepteren.

Het is nogal makkelijk om een buurt in te gaan enkele quotes te verzamelen en vervolgens een artikeltje te schrijven over hoe erg het allemaal is. Nauwelijks duiding, achtergrondinformatie van de personen, de wijk waarin ze leven, en nergens het grote plaatje. Het is gewoon allemaal heel erg. En ga dat maar eens nuanceren.

Veel zinniger is het om iemand die betrokken is bij een buurt en toch nog enige distantie (of moeten we zeggen verwondering of verbijstering) kan opbrengen, de straat op te laten gaan en zijn eigen persoonlijke verhaal te laten ontdekken en vertellen.

Bert Brussen » Blog Archive » Zuilens dagboek: schokkende ooggetuigenverslagen

een verslag van mijn bezoek aan Zuilen, Utrecht met een reportageteam van Ncrv’s Netwerk. Voor de veiligheid van de betrokkenen heb ik sommige details aangepast of geheel weggelaten. Ook de citaten zijn geen letterlijke weergave maar benaderen de werkelijkheid zo dicht mogelijk. Verder is het een subjectieve reportage, een persoonlijk verslag vanuit mijn oogpunt geschreven. Vandaar dat het in de categorie “Column” staat: het is een mening, geen absolute waarheid.

Dat gezegd hebbende, is het een zeer aardig en bovenal herkenbaar persoonlijk portret van de Utrechtse wijk Zuilen. Ik ken de wijk niet zo goed (kom er af en toe en heb het genoegen om dan met buslijn 3 te mogen reizen), maar er zitten nogal wat elementen in die ik herken uit andere wijken (in Gouda waar ik onderzoek gedaan heb in Oosterwei en Korte Akkeren, Amsterdam waar ik gewoond heb in Bos en Lommer, Rotterdam waar ik ook onderzoek gedaan heb in Noord en Delfshaven en Den Bosch waar ik gewoond heb):

1. De agressiviteit van de Marokkaans-Nederlandse jongens jegens de media. De aversie tegen de media is nogal groot en men heeft de neiging alles en iedereen van de media op één hoop te gooien. Vaak zijn er ook genoeg voorbeelden om die aversie te staven, maar de negatieve beeldvorming over media is erg eenzijdig. Maar misschien is een genuanceerde media-consumptie net iets teveel gevraagd van pubers? En dan nog, die woede is er en die is echt waarbij de media soms staat voor alles wat ‘Nederlands’ is.
2. De angst die er onder autochtone Nederlanders is voor de Marokkaans-Nederlandse jongens. Dit herken ik vooral uit Gouda, uit de tijd dat we een onderzoek deden onder autochtonen en allochtonen waarbij we de mensen bij elkaar zetten in focusgroepen (het ethnobarometer-onderzoek). Het doet er niet toe dat in sommige gevallen die angst overtrokken of zelfs onterecht is; de angst is reëel. En ook deze mensen hebben allerlei voorbeelden om die angst te kunnen staven (zoals het wegpesten van buurtbewoners).
3. De aversie tegen de ‘regenten’; waarschijnlijk zowel onder de autochtone inwoners als onder de Marokkaanse Nederlanders. Autoriteiten die niet genoeg zouden doen of (bijvoorbeeld in Gouda) de zeer noodzakelijke (en goed werkende) politiepost sluiten net wanneer het weer wat beter gaat waardoor de buurt weer terugvalt in het oude patroon. In sommige gevallen lijken ook ‘de’ media onder regenten te vallen of als zodanig gezien te worden.
4. Het idee dat het om een beperkt groepje jongens gaat die voor de problemen zorgt. Dat is meestal ook zo. Sterker nog, buurtwerkers en agenten kennen deze jongeren, kennen de gezinnen en vrezen vaak ook dat de jongere broertjes van deze jongens het voorbeeld van de oudere broers gaan volgen (en vaak is dat ook zo). De rest bestaat, als zo vaak, uit meelopers.
5. (Uit de reactiepanelen vooral…) De indruk dat ouders ter verantwoording moeten worden geroepen. Dat is natuurlijk terecht; in het geval van pubers zijn ouders verantwoordelijk. Wel wordt vrees ik de capaciteit en invloed van ouders op pubers (in het algemeen en bij Marokkaans-Nederlandse jongens in het bijzonder) overschat; de invloed van de peergroup is (soms helaas) groter. Dit betekent ook dat de invloed van de Marokkaanse Nederlandse organisaties op deze jongeren beperkt is aangezien dit vaak organisaties zijn van eerste generatie Marokkaanse Nederlanders. Een project als buurtvaders helpt vaak wel om de scherpe kantjes van de overlast af te halen en de overlast te laten dalen, maar lost niet alle problemen op en kan dat ook helemaal niet.
6. Een geluid dat ik zo her en der heb opgevangen ‘ik kan niet geloven dat dit in Nederland gebeurt’. Tsja, het gebeurt. Of het nu asielzoekers/vluchtelingen zijn die worden weggejaagd zoals recent nog in Ravenstein en eerder in Den Bosch, of homoseksuelen of transseksuelen die worden weggejaagd; het komt overal voor. En het is nog van alle tijden ook vrees ik. Niet dat het nou schering en inslag is, want dat is ook weer overdreven, maar het idyllische plaatje van een tolerante samenleving klopt toch ook niet helemaal.

Al met al een mooi persoonlijk stuk van Bert Brussen. Weliswaar met net zo weinig duiding als in de bovengenoemde citaten, maar door de schrijfstijl en de treffende Netwerk-reportage (waarin ook de verloedering van de wijk zelf en de segregatie redelijk tot uiting komen) veel inzichtelijker dan veel andere stukjes over ‘hoe erg het toch allemaal is’. Een deel van de groep jongens die in de Netwerk reportage in beeld kwam, kan zo vergeleken worden met een deel van de groep uit mijn Goudse ‘zuivere’ islam-onderzoek. Een groot verschil met de huidige onderzoeksgroep die bestaat uit salafistische moslims die zich veel meer een (zeer conservatieve) burgerlijke middenklasse houding eigen hebben gemaakt. Kijkend naar de Netwerk-reportage waande ik me dan ook bijna weer in Gouda tussen die jongens.

In antropologische zin kun je stellen dat deze jongeren respect claimen in de zin van een eerbiediging van de eigen ruimte (persoonlijk en fysiek) zoals zoveel Nederlandse jongeren dat tegenwoordig doen. Deze groep echter combineert het puberale gedrag met een anti-middenklasse houding, slachtoffergedrag, een nogal banale protesthouding tegen wat zij zien als een racistische, discriminerende samenleving en (zodra de camera’s aanwezig zijn) mediagenieke provocaties. En dat dat gruwelijk irritant kan zijn (of erger) mag duidelijk zijn. Vandaar ook één van de meest gestelde vragen over mijn onderzoek: ‘Maar is dat nou ook leuk met die jongens omgaan zo’n 5 jaar lang dag in, dag uit?’ Nou ja, als je dagelijks zo’n twintig jongens en dertig meisjes over de vloer hebt, is er iedere dag wel iets en altijd wel iemand die weer wat puberaals uitgevreten heeft en soms erger. Maar ja, het kan ook erg leuk zijn tussen die rotjochies en sterker nog verlang er soms nog wel eens naar terug.

8 comments.

This week's hype: Dutch citizenship only for babies

Posted on April 3rd, 2009 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Besides the Afghanistan conference this week in The Hague and the economic crisis, one of the most discussed issues this week is about citizenshhip for babies. What’s the matter? Well the problem is that if parents register their newborn babies they cannot choose what citizenship the baby gets. Over the last week two cases appeared. One in which children of a Moroccan mother do not only get Dutch citizenship but also Moroccan, whether the parents want to or not (and they did not want that). The second case got the most attention. In this a boy with a nice ‘Dutch’ name Friso got Turkish citizenship causing great dismay with his parents Suzan and Vincent van Saase (also nice ‘Dutch’ names). This happened because the mother Suzan has a Turkish father and a Dutch mother.
Several bloggers responded: Ger Blog: Citizenship issue is a human rights issue, MP Paul de Krom blogged about his appearance on tv in a talk show that also featured the Van Saase couple, and stated that according to him it is unacceptable that there are 17 countries in the world that make it impossible for their subjects to give up their citizenship and that the Dutch authorities comply to that policy. Weblog Geen Commentaar (calling it earlier shameful pampering by public servants) quoted Christian Democrat MP Sterk who stated that not the public servants are responsible for the double citizenship for the children , but their parents. She stated this during the debate in the parliament about the issue; the social-democrats (PvdA), the socialists (SP) and the conservative liberals (VVD) agreed with her while Geert Wilders stated to be against the ban on registration (as proposed) because ‘it is important to recognize the issue of double citizenship’. This seems to be sort of opportunistic, you do not want people to get rid of their double citizenship, so you can problematize it..something that is recognized by others such as Cindy Schneider as well.Weblog Boilingpoints asks questions about the public servants such as their citizenship and state that although your child is white and has 100% Dutch blood in its vains, the traitors at city hall find a way to give your child a foreign citizenship. Paul Lieben at Elsevier magazine calls people to cancel their Dutch citizenship as a form of protest and links the issue to other unwelcomed issues pertaining to double citizenship. According to Verdekkeme the Netherlands imposes the second (meaning non-Dutch) citizenship and links it to integration. Medicalfacts warns parents to pay attention their child gets the right citizenship(s).

So why calling this serious issue a hype?

1. The issue has been on the agenda several years ago already. On December 2004 (!) TV columnist (and now minister of Education!) Plasterk already pointed to the hypocrisy of asking migrants to have only one citizenship but at the same time imposing dual citizenship and follow foreign requirements about the names of the babies.
2. Also the same practice has been revealed here as early as 2007 during the debate about the dual citizenship of the secretary’s of state Albayrak and Aboutaleb. According to me then it was also strange to request them to denounce their Turkish and Moroccan citizenship while at the same time force Moroccan migrants to register their children as Moroccan. At that time I compared it to the racist one-drop rule whereby a Dutch mother can have a Moroccan child, but a Moroccan mother cannot have a Dutch child.

So why the hype now? Two wild guesses:

1. The cases of 2004 were about children with both parents coming from Morocco. The most cited case now is about two parents with nice ‘Dutch’ names and ‘Dutch looks’. The other case is about a mixed couple. And although there are 16 other countries with the same policy as Morocco making it impossible to losing ones citizenship (such as Algeria, Bangladesh, Costa Rica, Ecuador, Egypt (not entirely impossible) Greece, Iran (in some cases), Libya, Mexico, Nauru, Nicaragua, Saudi Arabia (not entirely impossible) Syria, Tunisia, Uruquay,Yemen) they are not mentioned. You decide what this means.
2. The cases of 2004 were talked about during the debates about dual citizenship; it was probably not very convenient then to expose the role of the Dutch authorities in imposing dual citizenship.

Other reasons for why all the fuss is a hype is because the matter is more complicated than appears in most statements and reports:

1. The case about the child that got Moroccan citizenship could happen because of a change in the family law in Morocco resulting that citizenship does not follow only male lineage but also female. This strenghtens the position of Moroccan women.
2. Moroccan (and other rules) have to applied in the Netherlands according international private law agreements. Moroccan family law (and that of other countries) is applied in the Netherlands as long as it is not at odds with Dutch law. NRC weblogs makes this clear and refers to an interesting article with Leila Jordens-Cotran who did a PhD on Moroccan family law.
3. PhD student Jan Jaap at his blog refers to the whole issue of the role of the public servants. These people do what they do because they have to. Period. According to him it is not up to the parents, that would actually amount to fraud and can cause problems for example when little Friso wants to travel to Istanbul with a Dutch passport while, according to Turkey, he has Turkish citizenship. Moreover as Jan Jaap makes clear many countries such as Israel and the United States require people with dual citizenship to use their ‘own’ (read citizenship by birth) passport to travel into and out of the country.
4. The whole issue about dual citizenship maybe not only not up to the parents at all but also not only to the Netherlands. More and countries, although reluctantly, approve of dual citizenship because of increasing pressures to nationalized forms of citizenship caused by globalization as Saskia Sassen argues.

And yes, again some serious and difficult multiculti issue is being abused for political gain.

1 comment.

This week’s hype: Dutch citizenship only for babies

Posted on April 3rd, 2009 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Besides the Afghanistan conference this week in The Hague and the economic crisis, one of the most discussed issues this week is about citizenshhip for babies. What’s the matter? Well the problem is that if parents register their newborn babies they cannot choose what citizenship the baby gets. Over the last week two cases appeared. One in which children of a Moroccan mother do not only get Dutch citizenship but also Moroccan, whether the parents want to or not (and they did not want that). The second case got the most attention. In this a boy with a nice ‘Dutch’ name Friso got Turkish citizenship causing great dismay with his parents Suzan and Vincent van Saase (also nice ‘Dutch’ names). This happened because the mother Suzan has a Turkish father and a Dutch mother.
Several bloggers responded: Ger Blog: Citizenship issue is a human rights issue, MP Paul de Krom blogged about his appearance on tv in a talk show that also featured the Van Saase couple, and stated that according to him it is unacceptable that there are 17 countries in the world that make it impossible for their subjects to give up their citizenship and that the Dutch authorities comply to that policy. Weblog Geen Commentaar (calling it earlier shameful pampering by public servants) quoted Christian Democrat MP Sterk who stated that not the public servants are responsible for the double citizenship for the children , but their parents. She stated this during the debate in the parliament about the issue; the social-democrats (PvdA), the socialists (SP) and the conservative liberals (VVD) agreed with her while Geert Wilders stated to be against the ban on registration (as proposed) because ‘it is important to recognize the issue of double citizenship’. This seems to be sort of opportunistic, you do not want people to get rid of their double citizenship, so you can problematize it..something that is recognized by others such as Cindy Schneider as well.Weblog Boilingpoints asks questions about the public servants such as their citizenship and state that although your child is white and has 100% Dutch blood in its vains, the traitors at city hall find a way to give your child a foreign citizenship. Paul Lieben at Elsevier magazine calls people to cancel their Dutch citizenship as a form of protest and links the issue to other unwelcomed issues pertaining to double citizenship. According to Verdekkeme the Netherlands imposes the second (meaning non-Dutch) citizenship and links it to integration. Medicalfacts warns parents to pay attention their child gets the right citizenship(s).

So why calling this serious issue a hype?

1. The issue has been on the agenda several years ago already. On December 2004 (!) TV columnist (and now minister of Education!) Plasterk already pointed to the hypocrisy of asking migrants to have only one citizenship but at the same time imposing dual citizenship and follow foreign requirements about the names of the babies.
2. Also the same practice has been revealed here as early as 2007 during the debate about the dual citizenship of the secretary’s of state Albayrak and Aboutaleb. According to me then it was also strange to request them to denounce their Turkish and Moroccan citizenship while at the same time force Moroccan migrants to register their children as Moroccan. At that time I compared it to the racist one-drop rule whereby a Dutch mother can have a Moroccan child, but a Moroccan mother cannot have a Dutch child.

So why the hype now? Two wild guesses:

1. The cases of 2004 were about children with both parents coming from Morocco. The most cited case now is about two parents with nice ‘Dutch’ names and ‘Dutch looks’. The other case is about a mixed couple. And although there are 16 other countries with the same policy as Morocco making it impossible to losing ones citizenship (such as Algeria, Bangladesh, Costa Rica, Ecuador, Egypt (not entirely impossible) Greece, Iran (in some cases), Libya, Mexico, Nauru, Nicaragua, Saudi Arabia (not entirely impossible) Syria, Tunisia, Uruquay,Yemen) they are not mentioned. You decide what this means.
2. The cases of 2004 were talked about during the debates about dual citizenship; it was probably not very convenient then to expose the role of the Dutch authorities in imposing dual citizenship.

Other reasons for why all the fuss is a hype is because the matter is more complicated than appears in most statements and reports:

1. The case about the child that got Moroccan citizenship could happen because of a change in the family law in Morocco resulting that citizenship does not follow only male lineage but also female. This strenghtens the position of Moroccan women.
2. Moroccan (and other rules) have to applied in the Netherlands according international private law agreements. Moroccan family law (and that of other countries) is applied in the Netherlands as long as it is not at odds with Dutch law. NRC weblogs makes this clear and refers to an interesting article with Leila Jordens-Cotran who did a PhD on Moroccan family law.
3. PhD student Jan Jaap at his blog refers to the whole issue of the role of the public servants. These people do what they do because they have to. Period. According to him it is not up to the parents, that would actually amount to fraud and can cause problems for example when little Friso wants to travel to Istanbul with a Dutch passport while, according to Turkey, he has Turkish citizenship. Moreover as Jan Jaap makes clear many countries such as Israel and the United States require people with dual citizenship to use their ‘own’ (read citizenship by birth) passport to travel into and out of the country.
4. The whole issue about dual citizenship maybe not only not up to the parents at all but also not only to the Netherlands. More and countries, although reluctantly, approve of dual citizenship because of increasing pressures to nationalized forms of citizenship caused by globalization as Saskia Sassen argues.

And yes, again some serious and difficult multiculti issue is being abused for political gain.

1 comment.

Ophef over nationaliteit

Posted on April 1st, 2009 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Geboorteaangifte bij Turkse consul – Telegraaf.nl

AMSTERDAM – Een ras-Amsterdams jongetje is door overijverige gemeenteambtenaren officieel als Turk aangemeld bij het consulaat. Tot wanhoop van zijn ouders.

Ambtenaren buigen voor Marokko – Telegraaf.nl

AMSTERDAM, maandag – Nederlandse ambtenaren blijken als handlangers van de Marokkaanse overheid op te treden. Zij brengen hier stipt de regels van een nieuwe nationaliteitswet van dat land in de praktijk, waardoor Nederlandse kinderen van Marokkaanse moeders niet langer alleen Nederlanders zijn, maar plots ook formeel Marokkaan.

Nou is dit al helemaal erg natuurlijk en de keuze van de ouders zou leidend moeten zijn, maar dat is het natuurlijk niet. De staat bepaalt wie welke nationaliteit krijgt en bepaalt dus wie ‘wij’ zijn en wie ‘zij’ zijn. De ophef nu is op zich vreemd. Oplettende lezers van dit weblog hadden deze praktijk natuurlijk al lang in de gaten ten tijde van het debat over de dubbele nationaliteit van migranten en in het bijzonder Albayrak en Aboutaleb: zie HIER en HIER.

1 comment.

Lange leve de taboes

Posted on December 24th, 2008 by martijn.
Categories: Asides, Multiculti Issues.

Beste lezers,
Dank u voor de reacties en felicitaties. Wij wisten dat er reacties zouden komen leuke en mindere leuke!Wij betreuren de reacties richting Ahmed Marcouch. Even voor de goede orde. Voordat je gaat trouwen heb je een gesprek met de ambtenaar van de Burgerlijke Stand. Daarin kun je aangeven wat je belangrijk vindt in je huwelijksceremonie. Wij vonden het belangrijk dat op ONS verzoek wat Islamitische en Bollywood elementen voorbijkwamen, net als het benoemen van dierbaren die overleden zijn, net als onze dochters, ouders, zusjes en broertje voorbijkwamen in zijn toespraak.

Groeten
Sharif en Nazima
Nijmegen
Liefdeskoppel!

Sharif & Nazima, Nijmegen op 21-12-2008, 19:25

Bovenstaande reacties is (naar ik aanneem) afkomstig van het bruidspaar uit het artikel van Seada Nourhussen in Trouw: Moslimpaar stelt taboe aan de kaak door in het openbaar te hertrouwen.
Het gaat in dit artikel om drie taboes:

1. Het taboe op het hertrouwen door gescheiden moslims. Het bruidspaar wilde het taboe (incl. alle vooroordelen over gescheiden mannen en vrouwen) aan de kaak stellen door hun tweede huwelijk in het openbaar te vieren.
2. Een tweede taboe is de scheiding kerk-staat. Door het opnemen van islamitische elementen in de ceremonie (bijvoorbeeld het uitspreken van „Bismillahierrahmanierrahiem. In naam van God de Barmhartige, de Genadevolle, Assalaamalaikoem” door Ahmed Marcouch zou hij de scheiding kerk-staat aangetast hebben en zelfs regels overtreden. Zo lijkt het althans uit de overige comments. Geloof is een privézaak en de overheid moet seculier zijn; iedere verwijzing naar religie in het publieke domein is taboe.
3. Een derde taboe is van een iets andere aard dan de eerste twee. Uit de reactie van het bruidspaar blijkt dat ze ook verzocht hadden om ‘bollywood‘ elementen evenals het benoemen van (overleden) dierbaren. Daar lees ik dan in het artikel weer helemaal niets over terug. Is het een taboe om in zake moslims ook andere aspecten te laten zien? Of wat wil Trouw hier eigenlijk mee? Taboe 2 aan de kaak stellen of juist verstevigen?

En verder nog mijn gelukwensen aan het bruidspaar en de families natuurlijk.

0 comments.

Niets dan Allah

Posted on December 20th, 2008 by martijn.
Categories: Blind Horses, ISIM/RU Research, Multiculti Issues, Religious and Political Radicalization, Religious Movements.

Niets dan Allah en zijn profeet – België – nieuws – Knack.be

Niets dan Allah en zijn profeet

16/12/2008 14:58

De grootste bedreiging voor een harmonieuze samenleving in en om Antwerpen komt niet van potentiële moslimterroristen. Wel van een groep salafisten binnen de islamgemeenschap voor wie er slechts één rechte weg is: degene die Allah vijftien eeuwen geleden heeft opgedragen aan zijn profeet Mohammed.

Dat is nogal kort door de bocht. Er is niet veel voor nodig om mensen verdacht te maken zo lijkt het:

En hoewel volgens de officiële lijn van JVI geweld niet de goedkeuring wegdraagt van Allah, blijkt toch minstens één van de oprichters en huidige dragende krachten het niet zo nauw te nemen met die stelling.

Saïd El Kaouakibi wordt door zowel de federale politie als de Staatsveiligheid omschreven als ‘gevaarlijk’. De broer van de OCMW-voorzitter in Boom komt voor in de adressenbestanden van buitenlandse terreurverdachten en wordt door de Belgische Staatsveiligheid in de gaten gehouden.

Hij is een vaste bezoeker van moskee El Fath op het Kiel in Hoboken. De imam daar en drie andere moskeegangers werden indertijd opgepakt omdat ze een aanslag zouden gepland hebben in de HST-tunnel in Antwerpen. Later zouden ze buiten vervolging worden gesteld wegens een gebrek aan bewijzen.

Gebrek aan bewijs is voldoende voor Knack.be om mensen als gevaarlijk aan te merken? Geen wonder dat Jongeren voor Islam met een reactie komt:
Jongeren Voor Islam – Recht op antwoord van Jongeren voor Islam aan De Knack

Als organisatie vertrekken we vanuit de leefwereld van de jongeren waarin ze zijn opgegroeid en waar de Islam deel uitmaakt, dit heeft ons in de voorbije jaren bewezen dat dit heel effectief is. Deze methode verschilt duidelijk van de standaard Marokkaanse buurtvereniging, we organiseren namelijk geen couscous avonden of theekransjes, maar wilt dit zeggen dat we een gevaar vormen?

In het artikel wordt ons ook verweten dat we als organisatie niet gemakkelijk bereikbaar zijn: “Na lang zoeken naar een telefoonnummer krijgen we toch een e-mailadres waar we onze vragen kunnen stellen. ‘Praten aan de telefoon doen we niet. Dan verdraait u toch maar onze woorden. We willen alles zwart op wit’, laat Zahnoun via een tussenpersoon weten. Het antwoord op ons vragenlijstje komt er pas na enkele dagen en is zeer algemeen. “ dit zegt meer over zijn kunnen dan over de organisatie, de insinuatie dat we een dubieuze en duistere organisatie zijn die alleen via tussenpersonen werkt is compleet uit de lucht gegerepen, maar hij slaagde er wel in om ons te mailen op donderdagavond via de website, waarna hij dezelfde avond een antwoord terugkreeg met onze wens om het via email af te handelen. Ook werd ons verweten dat we te algemene informatie gaven. We weten niet wat Dhr Cattebeke verwachtte naast de simpele waarheid.

Dan gaat Dhr Cattebeke één van de bestuursleden beschuldigen, Dhr Cattebeke stelt in het artikel: “Hij behoort duidelijk tot de jihadistische strekking binnen het salafisme en wordt door zowel de federale politie als de Staatsveiligheid aangeduid als ‘gevaarlijk’. Tot voor kort een van de ‘hoofdtargets’ van de Belgische veiligheidsdiensten. Een van de redenen daarvoor was dat het GSM-nummer van de 29-jarige Antwerpenaar afkomstig uit Boom, werd aangetroffen in de adressenbestanden van buitenlandse terreurverdachten. Daardoor figureerde hij ook op de lijstjes van buitenlandse veiligheidsdiensten”

Ook hier blijkt dat de fantasie en de interpretatie van Dhr Cattebeke boven elke norm van fatsoen te gaan. Het lijkt dat we in Vlaanderen schuldig zijn tot we het tegendeel kunnen bewijzen.

0 comments.

Een moslimproduct laat zien waar je voor staat

Posted on December 18th, 2008 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

Een moslimproduct laat zien waar je voor staat | Trouw Idealen, Startpunt voor idealen

Een moslimproduct laat zien waar je voor staat

Rob Pietersen

Hoofd- en halsdoeken, maar ook polsbandjes met statements als ’Bescherm mij Allah …’.

Er is een nieuwe markt, voor moslimproducten als statement.

Een hoofddoek of mok die trots uitstraalt op je geloof. „Zo kun je je verweren tegen negatieve publiciteit.”

Webwinkels prijzen islamitische mode niet alleen aan als een uitdrukking van gehoorzaamheid aan Allah, maar ook als een statement: „Een symbool om te laten zien dat je trots bent op je islamitische identiteit.”

Dat zag Annelies Moors, hoogleraar aan het ISIM, instituut voor islamstudies in de moderne wereld, in haar onderzoek naar modieuze moslimkleding. Het instituut organiseert vanavond, in samenwerking met Kosmopolis Rotterdam en De Nieuwe Horizon, het debat: ’Moslims, van alle markten thuis’. Cultureel antropologe Vanessa Vroon-Najem, die het debat inhoudelijk voor het ISIM voorbereidde, kwam ook allerlei andere statementproducten tegen, zoals polsbandjes, T-shirts en tassen met teksten als ’proud to be muslim’ en ’I love Allah’.

„De islam komt vaak negatief in de publiciteit. Deze producten lijken een manier om je te verweren door je te manifesteren”, zegt Vroon. „Het heeft ook te maken met het nieuwe zelfbewustzijn van een groep hoger opgeleide moslimjongeren”, vult Moors aan. „In landen als de VS en Engeland is er al een langere traditie op dat gebied.”

De gadgets sluiten aan bij de jongerencultuur. Polsbandjes zijn hip, en als één ervan naar Allah verwijst, kun je en passant je moslimidentiteit benadrukken.

Het zijn ’geïslamiseerde consumptiegoederen’ die volgens Vroon uitdrukking geven aan een bepaalde lifestyle, net als Fulla, de islamitische barbiepop met hoofddoek die nu ook in Nederland te koop is. Daarnaast zijn er producten die echt bij de identiteit van moslims horen, zoals islamitische kleding, halalvoeding, bidkleedjes en Korans.

Vroon kwam ook de eerste versie van ’De Moslimagenda’ tegen. „Er staan bidtijden voor de Ramadan in en de Islamitische feestdagen volgens de Saoedische, Marokkaanse én Turkse telling. Er is ook aandacht voor het culturele erfgoed, voor kunst en hippe producten, geschikt voor een breed moslimpubliek en nieuwsgierige niet-moslims.”

Vroon ziet Turkse bakkers met rood-wit-blauwe vlaggetjes in de etalage om autochtonen te trekken, en in wijken met veel moslims worden Vietnamese loempia’s en zelfs vegetarische noedels juist opvallend als ’halal’ aangeprezen. Iedereen is op zoek naar een grotere afzetmarkt. „Maar je ziet niet zoveel autochtone ondernemers die reclame maken om moslimklanten voor hun producten te interesseren. De moslimmarkt wordt vaak afgeschilderd als big business, maar door alle negatieve berichtgeving zijn ze bang andere kopers kwijt te raken als ze zich heel uitdrukkelijk met moslims identificeren.” Moors kwam ook winkels tegen die populair zijn bij jonge moslima’s, maar aarzelen om vrouwen die een hoofddoek dragen aan te nemen als verkoopster.

Er zijn tekenen dat islam- en halalproducten steeds meer ingeburgerd raken op de Nederland markt, constateert Vroon. „Er is inmiddels een ruime keuze aan typisch Nederlandse producten zoals de halalrookworst en de halalkroket. En de 100 procent halalfrikadel is net genomineerd voor de Horecava Innovation Award 2009. ”

0 comments.

Overlast van Marokkaanse Nederlanders en de rol van de moskee

Posted on December 14th, 2008 by martijn.
Categories: Multiculti Issues, Public Islam.

Het lijkt zo voor de hand liggend, laat Marokkaanse Nederlanders zelf verantwoordelijkheid nemen voor de problemen met ‘hun’ jongeren. Tijdens mijn onderzoek in Gouda was ik jongerenwerker in een moskee. Moskee Nour had samen met jeugdhulpverleningsinstelling Het Woonhuis een schoolloopbaanbegeleidingsproject waarin nauw werd samen gewerkt met jeugdzorg. Dat ging niet zonder slag of stoot, wat ik uitgebreid heb beschreven in het artikel in Sociale Interventie: Institutionele Grenzen. In: Sociale Interventie. vol. 11, nr. 1, pag 5-13, 2002. Hier vind je een gedeelte uit dat artikel:

C L O S E R » C L O S E R – Zo dat was het dan (?)

Interculturalisering
van de jeugdzorginstellingen en het betrekken van religieuze
zelforganisaties bij de aanpak van problemen met allochtone jongeren,
worden vaak gezien als dé oplossingen om moeilijk bereikbare jongeren
aan te pakken. Deze twee oplossingen worden echter zelden in samenhang
bekeken. De samenwerking tussen moskee Nour en RCJ/Het Woonhuis in
Gouda is een voorbeeld waarin dat wel gebeurt. Hoe succesvol deze
samenwerking ook moge zijn, ze blijft omstreden en kan op weinig
(financiële) ondersteuning rekenen. Dit blijkt geen typisch Gouds
probleem te zijn, maar samen te hangen met institutionele grenzen.Moeten
we dan het betrekken van zelforganisaties bij de hulpverlening en de
daarmee samenhangende interculturalisering, achterwege laten? Nee,
integendeel, dit is een pleidooi om interculturalisering en het
inschakelen van religieuze zelforganisaties beter te doordenken.
Allereerst dienen we te beseffen dat de wijze waarop we
interculturalisering benaderen binnen de bestaande institutionele orde,
ons juist verder verwijdert van de alledaagse leefwereld van de
individuele cliënt.

Hiermee stoot men religieuze
zelforganisaties juist af want deze kunnen dan de verantwoordelijkheid
naar hun achterban niet meer waarmaken: dit is het tweede punt.
Religieuze organisaties verbinden door een dergelijke samenwerking hun
naam immers aan de hulpverlening van de jeugdzorginstelling. Dit
vereist van de instelling dat men zich inspant de hulpverlening zo in
te richten en uit te voeren, dat de zelforganisatie haar positie kan
behouden. De praktijk van RCJ/Het Woonhuis en moskee Nour leert dat het
voordeel hiervan is dat men de genoemde valkuilen van
interculturalisering kan omzeilen.

Het derde punt is
gelijkwaardigheid. Dit is het sleutelbegrip voor processen als
interculturalisering en het betrekken van (religieuze)
zelforganisaties. Wil men werkelijk tot een gelijkwaardige bijdrage van
zelforganisaties komen en dit weerspiegeld zien in het proces van
interculturalisering, dan zal er meer gedaan moeten worden dan het
‘overbruggen van grenzen tussen culturen’. Organisaties en lokale
overheden moeten ook de grenzen tussen de instituties doorbreken en
barrières binnen instituties moeten wegwerken. Dit zou een radicale
omwenteling betekenen binnen de jeugdzorg en welzijnswerk en in het
denken over de betrokkenheid van religieuze zelforganisaties.

In het Eindhovens Dagblad een serie artikelen over de problematiek van Marokkaans-Nederlandse jeugd in Eindhoven. Dit weekend een artikel over de rol van de moskee en mensen van de Arrahman moskee in Eindhoven, de Al Fourqaan moskee in Eindhoven en de Al Fadjr moskee in Helmond (zeer actieve en goed voorziene moskee; ik ben er vandaag nog geweest met een zeer interessante conferentie en mooie gesprekken). Ook hieruit blijkt dat de praktijk weerbarstiger is dan de theorie.
Specials – Marokkanen – DEEL 3: Onder Marokkanen in Zuidoost-Brabant – Ook moskee is de grip kwijt | ED

DEEL 3: Onder Marokkanen in Zuidoost-Brabant – Ook moskee is de grip kwijtdoor John Graat. zaterdag 13 december 2008 | 11:38 |

Overlastgevende en criminele jongeren van Marokkaanse afkomst trekken veel aandacht van politici en media. Ook Helmond en Eindhoven hebben met dit probleem te maken. De Marokkaanse gemeenschap in beide steden worstelt ermee. Wat zijn de achtergronden van de problematiek? In een serie artikelen gaat de krant in op allerlei aspecten. Deel 3: de moskee wil wel, maar kan of mag niet.
(more…)

4 comments.

Monitor, moslimradicalisering, onveiligheid en rechts extremisme

Posted on December 11th, 2008 by martijn.
Categories: Multiculti Issues.

nrc.nl – Binnenland – Monitor: vooral moslimdreiging krijgt aandacht overheid

Door onze redacteur Sheila Kamerman

De aandacht voor potentiële moslimterroristen staat niet in verhouding met de aandacht voor extreemrechts. Terwijl extreemrechts de afgelopen jaren behoorlijk groeide.

Rotterdam, 11 dec. Een moslim in Nederland is op zijn hoede. Als hij op een trans-Atlantische vlucht een halal-maaltijd bestelt, vrouwen geen hand wil geven of een baard laat groeien, is dat verdacht. Misschien is hij wel een potentiële terrorist.

De Nederlandse regering hanteert in haar strijd tegen radicalisering een brede benadering, schrijft Bob de Graaff, een van de onderzoekers, in de gisteren verschenen achtste Monitor Racisme & Extremisme van de Universiteit Leiden en van de Anne Frank Stichting. Niet alleen een kleine groep die op het punt staat geweld te gebruiken, maar een veel grotere groep moslims die mogelijk radicale denkbeelden zouden kunnen hebben, wordt in de gaten gehouden.

Probleem van de brede benadering is het profiel van de potentiële radicaal. Waar moet je op letten? Als de profielherkenning niet werkt, bijvoorbeeld omdat het op stereotypen of achterhaalde informatie is gebaseerd, kan het averechts werken: mensen kunnen geïrriteerd raken door het optreden van de overheid, zich gediscrimineerd of uitgesloten voelen. En het zijn juist die gevoelens, schrijft De Graaff, die radicalisering in de hand werken.

Willen we, vraagt De Graaff zich af, wel een maatschappij waarin zo indringend het doen en laten van burgers nagegaan wordt?

Zo goed als op moslims wordt gelet, zo matig op autochtone extremisten. Althans, dat is het beeld dat oprijst uit de monitor. Het aantal neonazi-activisten groeide de afgelopen vier jaar van veertig naar vierhonderd. Het aantal extreemrechtse demonstraties nam de afgelopen jaren ook flink toe. In 2006 waren het er acht, vorig jaar twaalf. In 2008 waren het er tot nu toe twintig.

En dan zijn er nog enkele duizenden extreemrechtse jongeren, schatten de onderzoekers. Zij waren het afgelopen jaar betrokken bij verschillende inter-etnische incidenten. Zoals in Waspik (West-Brabant) waar een Liberiaans gezin zo ernstig werd belaagd door een groep Lonsdale-jongeren, dat het gezin zich niet veilig meer voelde en moest verhuizen. In Edam stichtten Lonsdale-jongeren brand in een moskee, in Dokkum zorgde in 2007 een Lonsdale-groep voor geweld.

De incidenten staan niet op zichzelf. In de monitor wordt een passage uit de jaarlijkse rapportage van de onderwijsinspectie geciteerd: ‘Scholen hebben zelden te maken met religieus extremisme, maar wel met ‘wit’ extremisme (…) en botsingen tussen allochtone en autochtone leerlingen’. Verdere informatie over de aard en de omvang van de problematiek ontbreekt, staat in de monitor.

De groei van extreemrechts komt deels doordat de aandacht van de overheid vooral uitgaat naar het vroegtijdig ontdekken van moslimextremisten, denkt onderzoeker Jaap van Donselaar. Een ander effect van de aanpak van mogelijk radicaliserende moslims is een negatieve beeldvorming rond moslims. Ook bij jongeren. Hij wijst op een enquête van vorig jaar waaruit blijkt dat meer dan de helft van de Nederlandse, niet-islamitische veertien- tot zestienjarige scholieren negatief staat ten opzichte van moslims. In het Jaaroverzicht discriminatieklachten over 2007 staat dat vooral Marokkanen opvallend veel klachten over discriminatie hebben. Ook is het geweld tegen moslims toegenomen. De onderzoekers denken dat ook dat komt door negatieve beeldvorming.

Daarnaast hebben de vele antimoslimuitingen van de Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders en de massale aandacht daarvoor in de media bijgedragen aan een toename van de islamofobie, denkt Van Donselaar. Ook de beslissing van justitie een aantal van deze uitlatingen niet te vervolgen, en dus aan niet voor te leggen aan de rechter, noemen de onderzoekers als verklaring.

Van Donselaar: „De overheid stelt zich hard op als het gaat om radicalisering van moslims. Tot zo ver en niet verder. Maar als het gaat om de vrijheid van meningsuiting, is de grens een stuk minder duidelijk.” Toen de film Fitna van Wilders verscheen, werd gezegd: Als je het er niet mee eens bent, dan ga je maar naar de rechter, zegt Van Donselaar. „Velen hebben dat gedaan, maar de meeste aangiften werden geseponeerd. Moslims hebben het recht te weten waar de grens ligt. Dat kan alleen als de rechter zich erover uitspreekt. De overheid moet ook de hand in eigen boezem steken.”

0 comments.

Face-covering Islamic robes to be banned

Posted on November 26th, 2008 by martijn.
Categories: Gender, Kinship & Marriage Issues, Multiculti Issues.

DutchNews.nl – Burqa ban extended to universities

Face-covering Islamic robes known as burqas and niqabs are to be banned from Holland’s colleges and universities, education minister Ronald Plasterk said on Wednesday.

In September, Plasterk (Labour) said the ban will only apply to primary and secondary schools. Higher educational institutions would be able to take their own decisions because they work with adults, he said at the time.

But now the minister has agreed to parliament’s wishes to extend the ban to higher education.

‘You must guarantee open communication… and be able to look one another in the eye. That also applies to higher education,’ Labour MP Margot Kraneveldt is reported as saying.

‘Absurd’

Only one or two female students are thought to actually cover their faces while attending classes. An estimated 100 women in the Netherlands wear the all-encompassing Islamic garment.

‘The burqa and niqab are absurd, women-unfriendly and get in the way of integration,’ Plasterk is quoted as saying by website nu.nl on Wednesday.

Announcing plans to ban burqas in schools in September, the minister said that teachers, parents and all visitors to schools, including suppliers making deliveries, will fall under the ban. Private Islamic schools will also have to comply.

0 comments.

« Previous Page — Older » « Newer — Next Page »